สิงหาคม 2562
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
12 สิงหาคม 2562

:: กะก๋าแนะนำหนังสือ - แผลเก่า และ แสนแสบ ::


:: แผลเก่า และ แสนแสบ ::

เขียน : ไม้เมืองเดิม








ไม้ เมืองเดิม เป็นนามปากกาของคุณก้าน พึ่งบุญ ณ อยุธยา
ได้ประพันธ์นิยายเรื่องแรกคือ “แผลเก่า” ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2479
ซึ่งในยุคนั้นนับว่าเป็นนิยายที่ประสบความสำเร็จมาก
ได้รับการต้อนรับจากนักอ่านอย่างกว้างขวาง
โครงเรื่องและสำนวนภาษานับว่ามีความโดดเด่นแตกต่างจากนักเขียนร่วมยุคสมัยของท่าน
คำบรรยายของตัวละครเหมือนเขียนด้วยภาษาพูด เวลาอ่านจะเกิดรสชาติที่แปลกใหม่
แม้ผมจะตามอ่านผลงานของท่านเพียงไม่กี่เรื่อง
แต่ทุกเรื่องที่อ่านก็สนุกและได้อรรถรสยอดเยี่ยม
สมกับที่ท่านได้รับการยกย่องว่าเป็นนักเขียน “ชั้นครู” คนหนึ่งของวงการ



-----------------------------------


“แผลเก่า” และ “แสนแสบ” เป็นนิยายสองเรื่องที่มีความเชื่อมโยงเกี่ยวข้องกัน
ถ้าแผลเก่าเป็นนิยายโศกสลดแบบโศกนาฎกรรม “ต้นดีปลายร้าย”
แสนแสบก็ดำเนินเรื่องราวความรักแบบ “ต้นร้ายปลายดี”
ขณะอ่านทั้งสองเรื่อง เหมือนย้อนวันเวลากลับไปยังอดีต
ในยุคที่ทุ่งบางกะปิยังมีคุ้งน้ำและลำคลอง
ยุคที่บางกอกหรือพระนครนั้นต้องใช้เวลาเดินทางจากทุ่งบางกะปินานหลายวัน

อ้ายขวัญและอีเรียมกลายเป็นตำนานรักที่แสนเศร้า
รักที่ไม่สมหวัง การรอคอยคำมั่นสัญญา
ความทันสมัยของคนเมืองที่เข้ามาเปลี่ยนวิธีคิดของคนบ้านนอกคอกนา
สุดท้าย....ความตายทำหน้าที่เป็นทั้งผู้พรากชีวิต
และหยิบยื่นช่วงเวลาที่ให้คู่รักทั้งสองได้ครองรักกันในลำน้ำตราบนานเท่านาน



----------------------------------------


ส่วน “แสนแสบ” เริ่มต้นเรื่องราวคู่รักคู่ใหม่ คือ เจ้าแผลงกับนางโปรย
โดยมีฉากศาลเจ้าพ่อขวัญเรียม และ ทุ่งบางกะปิ เหมือนในเรื่องแผลเก่า
ความรัก ความแค้น การช่วงชิงหัวใจหญิงสาว คู่ปรับคู่แค้น
เวรกรรมที่ตามติด เป็นแก่นแกนของเรื่อง
เพียงแต่ตอนจบ จบแบบสวยงามและเปี่ยมความหวัง
ไม่ได้จบแบบโศกนาฎกรรมเหมือนชะตากรรมของขวัญเรียม



------------------------------------------


ผมชอบคำบรรยายฉากของท่าน
ลองยกตัวอย่างการเปิดหัวเรื่องของแผลเก่ามาให้อ่านครับ




คลองปลายน้ำ สุดฟากข้างซ้ายของทุ่งบางกะปิ
เป็นคลองเล็กแคบ แต่น้ำไหลลึก มีน้ำเดินตลอดปี
สองฝั่งราบรื่นไปด้วยเงาต้นไม้ใหญ่ ซุ้มเซิงของเถาวัลย์และพงอ้อพงแขมมีอยู่บ้างห่าง ๆ
เมื่อพ้นไปเป็นทุ่งหญ้าเวิ้ง บางแห่งเป็นนามีข้าวชูรวงเหลือง สำแดงว่าหน้าเกี่ยวกำลังจะมาถึง
ตะวันคล้อยหัวเพิ่งจะบ่าย แต่แดดจ้า ความร้อนยังอบอ้าวคุกคามอยู่เหนือท้องทุ่ง
แม้จะมีลมพัดบ้างเป็นครั้งคราว ก็คงร้อนระอุเพราะเป็นลมหอบแดด




ส่วนบทบรรยายของตัวละครเอกอย่างอ้ายขวัญ
ท่านก็เขียนได้อย่างสุดยอดมาก ๆ




เรียมเอ๋ย...อย่ากลัวไปเลย พี่ไม่ใช่ปลารักน้ำอย่างว่าหรอก
หัวใจพี่เติบหัวใจพี่ใหญ่อย่างตะเข้รักวัง
ถึงน้ำเก่าจะไป น้ำใหม่มันจะมาหรือน้ำมันจะแห้งจนขอด
พี่ก็ต้องตายคาวัง เพื่อต้องตายอยู่กับเรียมคนเดียวจริง ๆ




แม้แต่บทตัดพ้อก็ยังคงมีความสวยงามของภาษา



อีเรียมเอ๋ย...มึงจะฆ่ากูแท้ กูมาเพราะมึงนัด กูเก้อเพราะมึงลวง
กูเพ้อหามึง กูร้องไห้หามึง เมื่อน้ำหลากมา กูใฝ่ใจถึงแต่มึง
ทั้งหน้าไถหน้าหว่าน กูก็เฝ้าคอย




---------------------------------------------


ไม่ว่าจะกี่ปีผ่านไป ไม่ว่าบ้านเมืองจะเปลี่ยนแปลงไปแค่ไหน
โศกนาฎกรรมความรักยังคงเกิดขึ้นอยู่เสมอ
อยู่ที่นักเขียนผู้นั้นจะเลือกวิธีการเล่าอย่างไร
เลือกถ้อยคำภาษาอย่างใรในการนำเสนอ
หนังสือนิยายเล่มนี้แม้เป็นหนังสือเก่า แต่เมื่อหยิบมาอ่านอีกครั้ง
ก็ยังคงอรรถรสในการอ่านได้อย่างมิรู้คลาย

 



Create Date : 12 สิงหาคม 2562
Last Update : 12 สิงหาคม 2562 6:09:43 น. 18 comments
Counter : 784 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณเริงฤดีนะ, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณmultiple, คุณสาวไกด์ใจซื่อ, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณThe Kop Civil, คุณmcayenne94, คุณtuk-tuk@korat, คุณอุ้มสี, คุณhaiku, คุณJinnyTent, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณสมาชิกหมายเลข 4365762, คุณmariabamboo, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณสองแผ่นดิน, คุณnewyorknurse


 
เจิมๆๆๆ
แผลเก่า คุ้นหู ผู้คน มากกว่า แสนแสบ
ซึ่งจะรู้จักกับเรือโดยสาร
จากรามฯถึงภูเขาทอง

ต้องกลับไปหา"แสนแสบ"อ่านซะแล้ว


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 12 สิงหาคม 2562 เวลา:7:03:32 น.  

 
เคยดูหนังเรื่องนี้ น่าจะสรพงค์ หนังดังระเบิด.. เพราะแปลกใหม่
มี ภาพท้องไร่ท้องนา แตกต่างกว่าหนังไทยในขณะนั้น
แต่ก็มี ภาพสังคมหรูอยู่ด้วย สือให้รู้ว่า ความสวยหรูเป็นพิษ
นะ..

ที่ผมทึ่ง คือผู้เขียนหลายท่าน มีอาชีพนักหนังสือพิมพ์หรือไม่
ก็เป็น พนง.ป่าไม้เล็ก ๆ อยู่ในกรมแล้วเข้าสู่วงการหนังสือ
ท่านได้เขียน เรื่องป่า หรือท้องนา ทำให้เรานึกภาพออกชัดเจน
ได้กลิ่นไอป่า แม้กระทั้งกลิ่นขี้ควาย

การพูด ก็แบบดั้งเดิม

ผมชอบนักประพันธ์ท่านนี้ เขียนได้หลายแบบด้วย

...

วันนี้คงบ่าดักปิ็งเนาะ เพี้ยง..แหะ ๆ ยังกะโหนต่องแต่ง คสช.

กท.ฝนตกพรำ ๆ เย็นสบาย วันก่อนไปแถววชิรพยาบาล
สามเสน รถติด ๆ แต่ร้านค้าตึกแถว หงอยพิกล หรือว่าคนจะ
รอเงินซื้อเสียงล่วงหน้า จะได้ไปเที่ยว

อีกอย่างนึกถึง ผว.จังหวัดหนึ่งในอิสาณที่ สั่งห้ามนักข่าวทำ
ข่าวอ่างเก็บน้ำแห้ง เมื่อเกือบเดือนมาแล้ว

ตอนนี้ รมต.ไปดู ..จะได้กระจ่างซะที...

คนเป็นใหญ่ไม่ชอบให้ใครพูดความจริง(บางคนนะเออ) ยัง
สงสัยว่า ลูกน้องมันวางยาเปล่า


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 12 สิงหาคม 2562 เวลา:7:16:23 น.  

 
แผลเก่านี่ เคยดูแต่ตอนเอามาทำเป็นหนัง
จัดได้ว่าเป็นหนังคลาสสิคของไทย เรียกว่าเป็นตำนานหนังไทยที่ทำรายได้มหาศาล ในยุคนั้นเลยนะครับ

จำได้ว่าเพลงประกอบ ขวัญของเรียมนี่ไพเราะมากๆ
แต่ดูแล้วถ้า อ่านจากหนังสือมาก่อน แล้วค่อยมาดูหนังนี่ น่าจะได้อารมณ์ได้บรรยากาศ เต็มอิ่มมากเลยนะครับ
ปล.อ.เต๊ะ จำได้ว่า ฉากพรอดรักในน้ำของแผลเก่านี่ ได้อารมณ์มาก ไม่รู้ว่าในหนังสือมีบรรยายไว้บ้างมั้ยครับ แฮ่ๆ555





โดย: multiple วันที่: 12 สิงหาคม 2562 เวลา:9:24:37 น.  

 
เคยอ่านแต่แผลเก่าค่ะ

สำนวนละเมียดมากจริงๆ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
**mp5** Dharma Blog ดู Blog
kae+aoe Parenting Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 12 สิงหาคม 2562 เวลา:9:37:43 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

ทั้งแผลเก่าและแสนแสบ เป็นนวนิยาย ที่โด่งดังมากในยุค
หนึ่ง แต่รู้สึกว่า เรื่องแผลเก่า คนจะจำได้มากกว่าแสนแสบ
อาจจะเป็นเพราะว่า เป็นเรื่อง โศกนาฏกรรม ที่จบลงเอยด้วย
การตายของตัวเอก คนมักจำความเศร้าโศกได้มากกว่าจำความสุข
ก็เป็นได้เนาะ เพราะโศกนาฏกรรม มันสะเทือนอารมณ์ได้มาก
กว่าความสุข

เรื่อง แสนแสบ ครูจำเนื้อหาไม่ได้ อิอิ อาจจะประทับใจ
น้อยกว่าเรื่องแผลเก่า

พูดถึงสำนวนภาษาของ ไม้เมืองเดิม รุ่นครู รุ่นเธอ ยัง
คงชื่นชอบและเห็นความไพเราะของสำนวนภาษาไทยแท้ ๆ อยู่
แต่สำหรับเด็กรุ่นใหม่ ครูว่า เขาต้องบ่นว่า อ่านไม่ค่อยรู้เรื่อง
และคงไม่ซาบซึ้งเหมือนคนรุ่นครู หรอกนะ ห้าห้า

โหวดหมวด รีวิวหนังสือ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 12 สิงหาคม 2562 เวลา:11:48:58 น.  

 
เคยดูตอนเป็นละครช่อง 7 เวอร์ชั่นบิณ กับ เอ้ ชุติมา ตอนนั้นติดงอดแงม ดูกันทั้งบ้านเลยครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 12 สิงหาคม 2562 เวลา:12:18:48 น.  

 
นวนิยายอมตะทั้งสองเรื่อง
มีชื่อเสียงมาก ได้ยินอยู่เสมอ แต่ก็ไม่เคยอ่าน
ไม่เคยดูเลยค่ะ ไม่ทราบเรื่องราวร้ายดียังไง
เพราะไม่ใช่แนวที่ชอบค่ะ

ส่วนเพลง ของคุณชรินทร์ นันทนาคร
สมัยก่อนผู้ใหญ่ชอบร้องกันบ่อยๆ
โดยเฉพาะเพลง แสนแสบ
ถ้าใครได้จับไมค์ ต้องมีใครสักคนครวญเพลงนี้
แต่ทั้งสองเพลง ก็ดังก้องในหู จำได้ดีค่ะ




โดย: mcayenne94 วันที่: 12 สิงหาคม 2562 เวลา:12:41:26 น.  

 
โศกนาฎกรรมความรักยังคงเกิดขึ้นอยู่เสมอ
เพราะคนบ่ะเกยเปลี่ยนเจ้า


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 12 สิงหาคม 2562 เวลา:13:02:18 น.  

 
เรื่องนี้เก่ามากเลยครับ
แสนแสบนี่มีเพลงด้วย พ่อผมชอบร้อง 5555


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 12 สิงหาคม 2562 เวลา:13:11:15 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
สองแผ่นดิน Photo Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog

สรุปในตอนท้ายถูกต้องที่สุดเลยจ้า
โหวต


โดย: อุ้มสี วันที่: 12 สิงหาคม 2562 เวลา:13:27:53 น.  

 
เคยดูหนังเรื่องแผลเก่าเมินแล้วเจ้า
บะค่อยชอบเพราะมันเศร้าเนี่ย
จำได้ว่าสรพงษ์เป็นคนแสดง
ส่วนแสนแสบบะแน่ใจ
แต่จำเพลงคลองแสนแสบได้ อิอิ
บ่งบอกถึงความเฒ่าเน้อ 555

ขวัญ-เรียม คู่พระนาง
วัยเฮาหรือแก่กว่าเฮาบะมีไผ๋บะฮู้จักคู่ขวัญพระนางคู่นี้เน้อ

ไม้ เมืองเดิม ยังบะเกยอ่านผลงานเขาเจ้า
แต่ซื้อหนังสือมาไว้ชุดหนึ่ง คือ ขุนศึก อย่างหนา
ตอนซื้อคือ ชอบตอนมาทำละคร ชอบมาก
อยากอ่าน อยากเก็บ แต่พอหันความหนา
ยังกึ๊ดบะลุกเตื้อ 55555


โดย: JinnyTent วันที่: 12 สิงหาคม 2562 เวลา:14:53:42 น.  

 
มาอ่านนิยายบ้างนะคะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 12 สิงหาคม 2562 เวลา:15:47:54 น.  

 
แม่นละเจ้า


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 12 สิงหาคม 2562 เวลา:15:49:46 น.  

 
สวัสดีครับคุณกะว่าก๋า
ลุงแอ็ดเองชอบบทเพลงแสนแสบ.รอยไถ่แปล,
แต่การอ่านคงจะไม่เคยอ่านเลยครับ
ลุงแอ็ดพวกใช้แรงงานเป็นฐานการผลิตเพื่อสร้างฯลฯ
การอ่านหนังสือจึงมีเรื่องอ่านน้อยมากครับ
แต่ก็พอจะทราบจากสื่อข้อมูลข่าวสารในโลกยุคใหม่ๆได้ดี

จนวันนี้ลุงแอ็ดมีความชอบเสียงเพลงและเสียงบันทึกเรื่องเล่าจากอดีตในสื่อยูทูปเป็นฐานสำคัญ จึงชอบที่จะฟังมากกว่าการอ่านจริงๆ
ต้องอภัยคุณกะว่าก๋าด้วยครับ ที่มีมองเช่นนั้นครับ


โดย: ลุงแอ็ดคิดถึงอดีตที่ผ่านมา (สมาชิกหมายเลข 4365762 ) วันที่: 12 สิงหาคม 2562 เวลา:17:10:07 น.  

 
กะว่าก๋า Book Blog


เก่า ดี มีอรรถรสเนาะพี่
ส่งกำลังใจค่ะ


โดย: mariabamboo วันที่: 12 สิงหาคม 2562 เวลา:19:16:45 น.  

 
เพิ่งกลับมาจากทุ่งบางกะปิ จ้าคุณก๋า


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 12 สิงหาคม 2562 เวลา:21:25:10 น.  

 
ผมไม่ค่อยได้อ่านแนวนี้เท่าไหร่ แต่อ่านแล้วนี้ถ้าเป็นคนยุคนี้อาจไม่ค่อยเข้าใจในบางบริบทที่เกิดขึ้นในเรื่องเหมือนกัน


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 12 สิงหาคม 2562 เวลา:23:27:27 น.  

 
สวัสดีดึกๆครับ
ไม่ได้อ่านทั้ง 2 เรื่องครับ
ดูแผลเก่า ขวัญกับเรียม เป็นภาพยนตร์ครับ

ราตรีสวัสดิ์ครับ


โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 13 สิงหาคม 2562 เวลา:0:06:20 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 359 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]