หมื่นรู้
ก็มิสู้ปล่อยวาง

ทุกสิ่งที่อุตส่าห์เล่าเรียน ขวนขวายหาความรู้มา
ตั้งแต่เด็ก จนมา ป ตรี ป โท และอื่นๆอีกมากมาย
เพื่อจะใช้ในการดำรงชีวิต
ตอนนี้เริ่มจะปล่อยวาง ไม่ต้องใช้อีกแล้วนะครับ

หนังสือเล่มนี้ อ่านยากตั้งแต่ชื่อแล้วละครับ555

ฟังการใช้ชีวิตของคุณก๋าแล้ว
บางครั้งชีวิต คนเรา อะไรที่มันดีอยู่แล้ว
ก็ไม่จำเป็น จะต้องไปดิ้นรนเปลี่ยนมันนะครับ
เพราะบางที เปลี่ยนไปแล้ว แย่กว่าเดิมก็บ่อย
เพราะฉะนั้น อย่าหาเรื่องดีกว่านะครับ 555

สวัสดียามเช้าค่ะก๋า

ขนาดก๋าอ่านยังไม่ค่อยเข้าใจ แล้วพี่จะเหลือเหรอคะ



(คิดถึงเมื่อหลายวันก่อน)
บางครั้งเมื่อทำอะไรไม่ได้ก็ต้องปล่อยไป
เหตุการณ์อาจดีขึ้นเอง โดยไม่ต้องดิ้นรนหาทางแก้นะคะ

ช่วงนี้อากาศเย็นอีกแล้วค่ะ ฝุ่นก็มีด้วย

อ.เต๊ะมาแล้วนะคะรอคุณหอมกรค่ะ

สายเม้นท์ก่อนเจ็ดโมงมากันครบแล้ว
เสิร์ฟน้ำชาในร้านให้แขกได้คุณก๋า
หนังสืออ่านเข้าใจยากไม่ต้องแนะนำจ้า

ในทางวิทยาศาสตร์ก็เป็นที่ยอมรับกันนะครับว่า จักรวาล เอกภพนั้นเริ่มต้นด้วยเศษเสี้ยวหนึ่งในความว่างเปล่าก่อนที่จะเกิด Big bang ครั้งใหญ่ (แต่จักรวาลจะเกิดจากความว่างเปล่าได้อย่างไรนั้น...คงต้องไปค้นคว้ากันอีกยาว )

ซึ่งสุดท้ายแล้วจักรวาลของเราก็มีโอกาสที่จะกลับคืนสู่ความว่างเปล่าอีกก็ได้นะครับ เป็นวัฏจักรอย่างที่ปรัชญาจากหลายๆที่ไว้เหมือนกันนะครับ ผมว่าวิทยาศาสตร์กับปรัชญาทางศาสนาก็มีบางส่วนเชื่อมกัน

สติกับปล่อยวางใช่มั๊ยครับ ถ้าทำได้ตลอดผมว่ามีความสุขมาก ๆ เลย

ยากแต๊เจ้า

สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

" วัชรปรัชญาปารมิตาสูตร" อย่างที่หลายคนในบล็อกบอกว่า
เห็นชื่อเรื่องแล้ว ครูก็คิดเหมือนกับพวกเพื่อนเหมือนกันนะ ว่า ชื่อ
เรื่องก็มีความรู้สึกว่า ยากแล้ว อิอิ ขนาดก๋ายังบอกว่า อ่านแล้ว
หลายรอบยังไม่เข้าใจนัก แต่ก็สามารถเขียนด้วยบทข้อคิดของตนเอง
ได้ นี่นา แสดงว่า ก็ต้องอ่านแล้วเข้าใจได้มากพอควรแหละ ไม่งั้น
คงเขียนออกมาไม่ได้หรอก เนาะ
"เพชรตัดทำลายมายา" ชอบการตั้งชื่อนี้ เพชรหมายถึงสิ่งที่
แข็ง มีค่ามาก จึงสามารถทำลายสิ่งต่าง ๆ ได้ มายา เป็นสิ่งที่ไม่
จริง หลอกลวง เพชร น่าจะเปรียบได้กับจิตที่แข็งแกร่ง สามารถตัด
สิ่งลวงตาต่าง ๆ ได้แน่นอน ดังนั้น ถ้าจิตเราแข็งแรง ย่อมหลีกพ้น
จากสิ่งหลอกตา หลอกใจได้แน่นอน เนาะ
โหวดหมวด แนะนำหนังสือ

อรุณสวัสดิ์ เช้าวันอังคารที่ 10 นะคะ

สถานีต่อไปวาเลนไทน์ เอ๊ยยย ไม่ใช่ วันมาฆบูชา....

คุณเก๋าเป็นักอ่านตัวยงจริงๆ มีหนังสือปรัชญา ข้อคิดเยอะแยะเลย

เล่มนี้ดีมากๆเลยค่ะ
กลับมาได้สองวัน
แว่บหนึ่งใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์
ก็รู้ขึ้นว่า
สมัยพุทธกาล ยังไม่มีพระไตรปิฏก
ดังนั้น การรู้แจ้ง ไม่ได้อยู่ที่พระไตรปิฏก
ช่วงนี้ไม่ได้อ่านหรือฟังพระไตรปิฏก
ได้แต่ดูสภาวธรรมเท่านั้นเองค่ะ

การเข้าใจและใช้ปัญญานี้ ตัดผ่านความยึดติด เป็นหัวใจของการบรรลุธรรม
พระอรหันต์บางองค์ ลูบผ้าแล้วบรรลุธรรม

ฝนตกหนักเมื่อวาน ไล่ฝุ่นpmไป น่าจะวิ่งได้หลายวัน

บางครั้งเยอะเกินไปก็งง พอเข้าใจได้ครับ เดี๋ยวนี้ผมไม่ค่อยได้เข้าถึงหนังสือลักษณะนี้เท่าไหร่ อย่าว่าแต่หนังสือลักษณะนี้เลย การ์ตูนก็ไม่ค่อยได้อ่าน ฮือๆๆๆ