กุมภาพันธ์ 2569
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
7 กุมภาพันธ์ 2569

: กะว่าก๋าแนะนำหนังสือ – สามสิบเจ็ดบทปฏิบัติแห่งโพธิสัตว์ :



: สามสิบเจ็ดบทปฏิบัติแห่งโพธิสัตว์ :
เขียน : พระอาจารย์เกียลเซ ตกเม ซังโป
แปล : คมกฤช อุ่ยเต็กเค่ง









พระอาจารย์เกียลเซ ตกเม ซังโป มีชีวิตอยู่ในราวปี ค.ศ.1295-1396
ท่านเกิดในประเทศธิเบต และเข้าสู่เส้นทางธรรมตั้งแต่อายุ 14 ปี

บทปฏิบัติทั้ง 37 ประการนี้ ท่านพระอาจารย์เกียลเซ ตกเม ซังโป ได้เขียนขึ้น
เพื่อใช้เป็นแนวทางในการฝึกฝนตน อันจะยังประโยชน์กับสรรพสัตว์ทั้งหลาย
ถ้อยคำนั้นอาจฟังดูเรียบง่าย แต่การแปรเปลี่ยนสิ่งที่รู้
ให้กลายเป็นวัตรปฏิบัติ กลับต้องใช้ความพยายามอย่างยิ่งยวด


“หากเธอไม่พิเคราะห์ความผิดพลาดของตนเอง
เธออาจดูคล้ายผู้ปฏิบัติ
แต่การประพฤตินั้นมิใช่
ดังนั้น พิเคราะห์ความผิดพลาดของตนเองเสมอ
เป็นอิสระจากพวกมันด้วยตัวเธอเอง
นี่คือการปฏิบัติแห่งโพธิสัตว์”



ปณิธานแห่งการเป็น “พระโพธิสัตว์” จึงเป็นทั้งเรื่องง่ายและยากในเวลาเดียวกัน
เหมือนดังเช่นทุกคนรู้ว่า ความรักมีจริง ความเมตตากรุณาเป็นสิ่งดี
แต่จะมีกี่คนที่น้อมมันไว้ในตนได้ตลอดเวลา
เพื่อเผื่อแผ่ไปยังคนรอบข้างและสรรพสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงโดยไม่แบ่งแยก


“คนรักผู้มีมิตรภาพอันถนอมไว้ยาวนาน
จะตายจาก
ทรัพย์สินอันเก็บออมด้วยความยากลำบาก
จะทิ้งไว้เบื้องหลัง
สัมปชัญญะซึ่งดุจแขกผู้มาเยือน
จะละทิ้งเพิงพักแห่งกายนี้
ปล่อยชีวิตให้เป็นไป
นี่คือการปฏิบัติแห่งโพธิสัตว์”



ผมเขียนบทกวีนี้หลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้จบสองรอบในเวลาสองวัน








: หนทางแห่งโพธิสัตว์ :


อย่ามัวแต่รู้ อย่ามัวแต่จำ
ลงมือทำ ทำ และทำ
เพื่อเข้าใจธรรม

อย่ามัวหลงอยู่เพียงสิ่งใดได้รับ สิ่งใดเสียไป
อย่ามัวแต่สุขใจ ทุกข์ใจ
จนลืมไปว่าทุกสิ่งนั้นคือความไม่แน่นอนของชีวิต

อย่าขังตัวเองไว้
ในคุกแห่งสังสารวัฏ
อย่ากระทำบาปหยาบช้า
และมุ่งเพียงความปรารถนาส่วนตน

ช่วยเหลือผู้อื่นให้มาก
แล้วความทุกข์ยากลำบากใจของเธอ
จะค่อยจางคลายไป
เมื่อได้ช่วยเหลือผู้คน

เธอจะได้รู้ว่าไม่ใช่ตนคนเดียวที่โชคร้าย
ไม่ใช้เธอคนเดียวบนโลกนี้ที่เจ็บปวดสูญเสีย
ไม่ได้มีเธอคนเดียวที่เจ็บป่วยไข้ทรมาน
เธอจะมีทั้งคนรัก คนเกลียด คนนินทาว่าร้าย
เหมือนที่คนอื่นก็โดนกระทำ

อย่าลืมพิจารณา “จิตแรก” ของเธอ
นั่นเป็นจิตที่เป็นอิสระและปราศจากการปรุงแต่ง
ปัญญาและบารมีทั้งปวง
หาใช่สิ่งที่ต้องสร้างขึ้น
แต่เป็นสิ่งที่เธอเพียงรู้ เห็น
และเป็นสิ่งนั้นได้
ขอเพียงเธอเป็นอิสระจากการร้อยรัดจากกิเลสและอวิชชาทั้งปวง

อย่าลืมฝึกฝนตนบนหนทางธรรม
หมั่นขัดเกลาจิตของตนจนกระจ่างใส
จงไถ่ถามและตามติด “จิต” ของตนอยู่เสมอ
ว่าในขณะนี้


“สภาวะจิตของเธอเป็นเช่นไร ?”

และจงน้อมนำจิตของตนไปสู่หนทางนั้น
ทุกย่างก้าวอันอิสระ ง่าย และงาม










Create Date : 07 กุมภาพันธ์ 2569
Last Update : 7 กุมภาพันธ์ 2569 5:19:03 น. 10 comments
Counter : 748 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 
Share to Facebook

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณหอมกร, คุณmultiple, คุณnewyorknurse, คุณปัญญา Dh, คุณปรศุราม, คุณทนายอ้วน, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณกะริโตะคุง, คุณSleepless Sea, คุณChow Tu Tu, คุณสองแผ่นดิน, คุณhaiku


 
จับผิดตัวเองเพื่อปรับปรุงแก้ไข
ย่อมดีกว่าการไปจับผิดคนอื่นคุณก๋า
คนมีกิเลสมันก็มีข้อบกพร่องด้วยกันทั้งนั้น


โดย: หอมกร วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:6:09:39 น.  

 
พระอาจารย์ ท่านมีจิตใจที่ มุ่งมั่น ในการปฏิบัติ บำเพ็ญเพียรมากเลยนะครับ
ตอนอายุ 14 อาจารย์เต๊ะ ยังไม่คิดเรื่องอะไรเลย
เช้ามาก็ไปเรียนหนังสือ กลับมาก็ทำการบ้าน
วนเวียนแต่อยู่ในทางโลก
เพราะ เชื่อกันว่า เรียนสูงๆจะไม่ลำบาก
แต่ชีวิตจะดีหรือไม่ดี จิตใจจะเป็นสุขสงบหรือไม่ ไม่ไมีใครคิดถึง หรือมาบอกเรื่องนี้กันนะครับ

พอเรียนจบ ทำงานหาเงินเยอะๆ มีครอบครัว
ล้วนแต่ไขว่ขว้าหาความสุขให้แต่ตัวเอง
นานๆไปก็ เจ็บป่วย ล้มหายตายจากไป

เราก็จะวนเวียนอยู่ใน วัฏสงสาร แบบนี้ไปเรื่อยๆ
ไม่พ้นทุกข์กันซักทีนะครับ

เรื่องของกิน นี่ ขาหมู อาจารย์เต๊ะ ก็กินนะครับ
นานๆกินที ปีละหนได้ กินทีก็ซัด คากิ มันๆทีละขาเลยครับ 555





โดย: multiple วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:9:58:10 น.  

 
สวัสดีครับคุณก๋า


โดย: ปัญญา Dh วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:10:14:22 น.  

 
สวัสดีครับคุณก๋า


สงสัยจะต้องหายหน้าหายตาไปอีกหลายๆวันครับ



กลางดึกเมื่อคืนคุณนายแม่หายใจไม่ออกครับ ต้องเรียกรถพยาบาลส่ง รพ. เบื้องต้นหมอบอกว่าน่าจะเป็นปอดอักเสบหลายจุดหรือไม่ก็น้ำท่วมปอดครับ กว่าจะได้แอดมิดปาเข้าไปตีสี่กว่าๆครับ



ต้องนอนห้องสามัญครับ เพราะยังหอบ เหนื่อย นอนราบไม่ได้ ต้องอยู่ในสายตาคุณพยาบาลครับ


เมื่อเช้าไปเยี่ยมมา 1 รอบ พบคุณหมอ คุณหมอบอกว่าเป็นปอดอักเสบแน่ๆแล้ว หลายจุดซะด้วย อาจจะเป็นเพราฝุ่น Pm และไปอยู่ในที่ๆมีคนเยอะในช่วงงานศพคุณป้า ตอนนี้ต้องให้ยาฆ่าเชื้อครับ


ไม่รู้ว่าเค้าไปคุยกันตอนไหนถึงได้รู้ว่าคุณนายเป็นอดีตพยาบาล เห็นแซวกันทั้งหวอดเลยครับ


พยาบาลกับคุณหมอเดี๋ยวนี้อายุน้อยๆ แล้วน่ารักมากๆครับ น่าชื่มชมจริงๆครับ



ตอนนี้เข้าเยี่ยมคุณนายด้เป็นช่วงๆครับ ถ้าวันไหนไม่ติดงานบ้านคงจะได้คุยกันผ่านบล็อกนะครับ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:11:57:50 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

"สามสิบเจ็ดบทปฏิบัติแห่งโพธิสัตว์" อ่านจากประวัติของ
พระอาจารย์เกียลเซ ตกเม ซังโป ท่านเข้าสู่เส้นธรรมพระอาจารย์เกี
ท่านเกิดในประเทศธิเบต และเข้าสู่เส้นทางธรรมตั้งแต่อายุ 14 ปี
อ่านจาก ปีที่ท่านเกิด อายุก็ถึงร้อยปี การบันทึกข้อปฏิบัติ ที่จะ
นำไปสู่การดับทุกข์ ย่อมมาจากการปฏิบัติตนของตังท่านเองและ
กลั่นกรองออกมา เป็นหลักธรรมให้ผู้นับถือนำไปปฏิบัติ ถือเป๊น
คุณประโยชน์อันใหญ่หลวงให้กับผู้ที่นำไปปฏิบัติตาม
แต่อย่างไรก็ตาม ถ้าไม่นำไปแก้ไขข้อผิดพลาดของตนเอง
หลักธรรมนี้ก็ไม่สามารถนำไปสู่การบรรลุเป็นพระโพธิสัตว์ได้ แน่นอน
ดังข้อความที่กล่าวไว้ว่า " “หากเธอไม่พิเคราะห์ความผิดพลาดของตนเอง
เธออาจดูคล้ายผู้ปฏิบัติ
แต่การประพฤตินั้นมิใช่
ดังนั้น พิเคราะห์ความผิดพลาดของตนเองเสมอ
เป็นอิสระจากพวกมันด้วยตัวเธอเอง
นี่คือการปฏิบัติแห่งโพธิสัตว์”

โหวดหมวด แนะนำหนังสือ




โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:13:56:04 น.  

 
นึกถึงพรรคการเมืองที่หาเสียงในตอนนี้ บางพรรคพวกขวาไม่พุดนโยบายตัวเองแล้ว จับผิดคนอื่นแล้วโจมตี แบบนั้นง่ายกว่า


พรุ่งนี้เลือกตั้งแล้ว อย่าลืมเรื่องประชามติด้วย

นอกจากเลือกตั้ง (บัตร 2 ใบ) ประชมมติด้วยอีก 1 ใบ (อันนี้สำคัญมาก)


โดย: โลกคู่ขนาน (สมาชิกหมายเลข 7115969 ) วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:17:58:52 น.  

 
พออ่านถึงการเข้าสู่ทางธรรมของพระอาจารย์แล้วผมนึกถึงหลวงปู่แหวนเลยครับ

ผมเคยสนทนากับหลวงพ่อองค์หนึ่งที่สถานปฏิบัติธรรมใกล้บ้านเมื่อตอนไปทำบุญครบรอบคุณแม่เสีย ท่านยังบอกผมว่าพวกเรามีบุญมากแล้วที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ เพราะมนุษย์สามารถแสดงหาธรรมและสร้างสมบุญได้ ยิ่งถ้ามนุษย์ตนไหนรู้จักเข้าสู่ทางธรรม พัฒนาตัวเองให้เข้าใจในธรรมได้ตั้งแต่ยังอายุน้อยก็ยิ่งดีเท่านั้น


โดย: กะริโตะคุง วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:18:08:38 น.  

 
ช่วยเหลือผู้อื่นให้มาก
แล้วความทุกข์ยากลำบากใจของเธอ
จะค่อยจางคลายไป
เมื่อได้ช่วยเหลือผู้คน

เราช่วยตามกำลังที่ไหว

พรุ่งนี้ตื่นไปเลือกตั้งอย่างราบรื่นนะคะ


โดย: Chow Tu Tu วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:22:42:16 น.  

 
ผมเข้าใจว่าให้มองที่ตัวเราเอง มนัก็ยากอยู่เพราะเรามักจะมีอคติมองตัวเองดีเสมอ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:22:53:21 น.  

 
หนังสือน่าสนใจครับ(อ่านจบสองรอบในเวลาสองวัน อยากอ่านบ้างครับ)
จิตพระโพธิสัตว์ตั้งมั่นเป็นพระพุทธเจ้าองค์ต่อไปในอนาคต

วันนี้ ค่าฝุ่นเกิน งดวิ่งครับ



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:23:16:30 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 395 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]