เรามักจะกลัว สิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น สิ่งที่คาดเดาไม่ได้กันนะครับ

แต่อาจารย์เต๊ะ นี่นึกดูว่า ตัวเองกลัวอะไร
สมัยหนุ่มๆ ก็กลัวคนจะไม่รัก ต้องทำพยายามสารพัด เหนื่อยมากกก

แต่พอผ่านอะไรมามากนี่ เริ่มรู้ว่า ที่น่ากลัว ที่สุด ก็คือ ใจตัวเอง นี่แหละครับ 5555

เรื่องพยาบาลสาวนี่ ไม่ใช่อาจารย์เต๊ะ ไม่เคยคิดนะครับ
เคยจะจีบพยาบาลมาแล้ว พอดีไปเจอพยาบาล แสนจะดุเข้า เลยรอดตัวไปครับ 555

เรากลัวเพราะความไม่รู้แหละคุณก๋า
เมื่อเราไม่รู้เราก็ยิ่งกลัวไง
วันนี้จารย์์มาแต่เช้าเลยนะ

สวัสดีครับคุณก๋า
ผมก็กลัวสิ่งที่ยังไม่ไหว
แต่พยายามไม่กลัว ยังกังวลอยู่บ้างครับ

ถ้ากำลังจิตแข็งแกร่งอย่างคุณก๋าเขียน
ก็ง่าย แต่ร้อยละ 99.99 สติแตกก่อน
ต้องเจอสถานการณ์จริง ได้ทดสอบค่ะ

อ่านดูแล้วเหมือนความกลัวกับความกังวลคือความรู้สึกเดียวกันเลยนะครับ

สิ่งที่น่าจะช่วยเรื่องความกลัวอีกอย่างนึง น่าจะเป็น "ความไม่รู้" นะครับ ไม่รู้เลยว่าต่อไปจะเจอกับอะไร ไม่สนไม่แคร์ เผชิญหน้าไปเลย!!

บางทีกลัวสิ่งที่มองไม่เห็น กับกลัวสิ่งที่ัยังไม่เกิดขึ้น เห็นด้วยกับเม็นต์อาจารย์เต๊ะนะครับ ใจของเราน่ากลัวมากที่สุด 55
ได้ข่าวมาว่าพรีเมียร์ลีกนัดเจอลีดส์ เป็นนัดชี้ชะตาของสลอทด้วยนะครับ

สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

ตะพาบ "รากเหง้าของความกลัว" ของก๋า เน้นเรื่องวิธีขจัด
ความกลัว ก็เหมาะกับคนที่ชอบกลัวอย่างไม่มีเหตุผล ขาดสติ และ
ขาดการคิดไตร่ตรอง กลัวเกินไป ขาดสติ ก็มักทำอะไรไม่สำเร็จนะ
ครูคิดเช่นนั้นจ้ะ
โหวดหมวด ตะพาบ

สวัสดียามบ่ายค่ะ พี่ก๋า

น้องเริ่มกลับมาเดินแล้วนะคะ
หงส์ช่วงนี้เตะ ตี3บ่อยมากค่ะ
คืนนี้ก็เที่ยงคืนครึ่ง แหม่มมม
ยังไงก็ตามดูค่ะ 55555

ต้องสู้กับมันครับ ไม่สู้กับมันเราก็ไม่ชนะ ส่วนมากภาพในหัวมักจะยิ่งใหญ่เกินจริงไปเยอะเลยครับ สำคัญที่สุดอาจจะเป็นเรื่องของสติก็ได้