กุมภาพันธ์ 2569
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
5 กุมภาพันธ์ 2569

: Geido ; ศิลปะแห่งการใช้ชีวิตอย่างมีสติ :

 
: Geido ; ศิลปะแห่งการใช้ชีวิตอย่างมีสติ :

ที่มา youtube : The Houndz









เกอิโด (Geido - 芸道) เป็นปรัชญาดั้งเดิมของญี่ปุ่นที่
มีความหมายว่า "หนทางของศิลปะ" หรือ "ศิลปะแห่งการฝึกใจ"
โดยมีแนวคิดหลักคือ การเปลี่ยนกิจกรรมธรรมดาในชีวิตประจำวัน
ให้กลายเป็น "ศิลปะ" ผ่านการลงมือทำด้วยความตั้งใจและสติสัมปชัญญะอย่างเต็มที่

และศิลปะไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในพิพิธภัณฑ์ หรือบนเวทีการแสดงเท่านั้น
แต่หมายถึง ทุกการกระทำ ที่เราทำอย่างมีสติ
การทำกิจกรรมธรรมดา เช่น การชงชา, การจัดดอกไม้
หรือแม้แต่การหายใจอย่างรู้ตัว ก็ถือเป็นการสร้างงานศิลปะที่มองไม่เห็น
แต่สัมผัสได้ผ่านความสงบในใจ

ศิลปะที่แท้จริงคือสิ่งที่ "เกิดขึ้นเอง"
เมื่อเราทำสิ่งต่าง ๆ ด้วยความตั้งใจและหัวใจที่สงบ

จากนั้นสิ่งที่เราทำเป็นประจำ
จะกลายเป็นหนทางสู่ความเป็นผู้เชี่ยวชาญ
ซึ่งการจะเป็นผู้เชี่ยวชาญ ย่อมต้องผ่านการอุทิศตนอย่างแท้จริง
มีการตั้งใจอย่างแน่วแน่ ต้องใช้เวลาและความอดทนอย่างยาวนานต่อเนื่อง
รวมทั้งความพยายามอย่างสม่ำเสมอ

หลังจากฝึกฝนอย่างหนักจนเข้าใจแก่นแท้แล้ว
จึงจะถึงจุดที่สามารถสร้างสรรค์ผลงานอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวได้อย่างเป็นธรรมชาติ










: ศิลปะแห่งหนทางในการค้นพบชีวิต :


ศิลปะ
ไม่ได้อยู่ในพู่กันและสี
แต่ซ่อนอยู่ในลมหายใจของผู้ถือพู่กัน

หนทาง
ไม่ได้ปรากฏอยู่บนทางเดิน
แต่พบเจอในทุกย่างก้าวของผู้เดิน

การใช้ชีวิต
ก็เฉกเช่นเดียวกันกับการวาดภาพ
ทุกเช้า — คือผืนผ้าใบใหม่
ทุกค่ำ — คือรอยพู่กันที่ไม่อาจลบ

ศิลปะ
ไม่ใช่สิ่งที่งอกงามจากมือ
แต่คือสิ่งที่ผลิบานจากใจ

เมื่อใจสงบ
แม้การชงชา — ก็กลายเป็นบทกวี
แม้การหายใจ — ก็กลายเป็นการภาวนา

หนทางแห่งศิลป์
เริ่มต้นจากความธรรมดา
ที่เราทำด้วยความไม่ธรรมดา

ทุกหยดเหงื่อคือครู
ทุกความผิดพลาดคือบทเรียนของชีวิต
ทุกวัน คือการวาดภาพชีวิตใหม่อีกครั้ง

ผู้ฝึกตน
มิได้มุ่งสู่ความสมบูรณ์
แต่เดินอยู่บนหนทางแห่งความเข้าใจ

เมื่อมือเคลื่อนไหวโดยไม่มีผู้ควบคุม
เมื่อใจทำงานโดยไม่ต้องคิด
เมื่อทุกสิ่งกลายเป็นหนึ่งเดียว
นั่นแหละ ศิลปะได้เกิดขึ้นแล้ว

ศิลปะ
ไม่ได้อยู่ในผลงานที่รังสรรค์
แต่อยู่ในห้วงขณะซึ่ง "ผู้กระทำ" ได้หายไป

ในที่สุด
สิ่งที่ฝึกด้วยความตั้งใจ
จะกลับมางอกงามเอง
อย่างเป็นธรรมชาติ
ดั่งดอกไม้ผลิบาน
โดยไม่จำเป็นต้องรู้ว่า “กำลังบาน”

































 
 
 



Create Date : 05 กุมภาพันธ์ 2569
Last Update : 5 กุมภาพันธ์ 2569 3:20:26 น. 14 comments
Counter : 887 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 
Share to Facebook

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณmultiple, คุณหอมกร, คุณkae+aoe, คุณกะริโตะคุง, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณโฮมสเตย์ริมน้ำ, คุณปัญญา Dh, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณทนายอ้วน, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณปรศุราม, คุณChow Tu Tu, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณสองแผ่นดิน


 
ศิลปะ ไม่จำเป็นต้องวาดภาพเสมอไปนะครับ
ถ้าเราเข้าใจ การดำเนินชีวิตของเรา ก็เป็นศิลปะได้เสมอ

ของคุณก๋านี่ คือ ศิลปะในการล้างจาน
ของ อาจารย์เต๊ะ ที่ทำประจำทุกวัน ก็คือ ศิลปะ ในการคอมเม้นท์ นี่ละครับ 555

รองลงมาคือ ศิลปะ ในการกวาดใบไม้ ทุกเช้า

ช่วงที่ทำนี่ จิตใจเราจะสงบ ตั้งมั่น ไม่วอกแวกหรือ คิดเรื่องอื่นใดเลยนะครับ พอเม้นท์ หรือ กวาดใบไม้เสร็จ นี่ จิตใจจะอิ่มเอม เปี่ยมสุข ฮอร์โมนหลั่งเต็มที่เลยนะครับ 555

เรื่องพระเครื่องนี่ ของ อาจารย์เต๊ะ ก็เป็นมรดก ตกทอดมาละครับ
แต่อยู่ยังไง ก็อยู่อย่างนั้น ไม่ได้คิดจะเอามาทำกำไร หรืออย่างอื่นเลยละครับ



โดย: multiple วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:3:49:27 น.  

 
555 ย้อนกลับไปดูเวลาที่คุณก๋า มาตามนี่ ยังไม่ตี 4เลย
แต่ อาจารย์เต๊ะ เข้าเวรเม้นท์ stanby ตลอด 24 ชม นะครับ
เหมือนเวรห้องฉุกเฉิน ไม่ปล่อยให้บล็อกเหงา เอ๊ย คลาดสายตาแน่นอน 555



โดย: multiple วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:3:53:46 น.  

 
เขาบอกว่าคนมีอายุจะต้องการ
การนอนหลับพักผ่อนน้อย
ท่าจะจริงนะคุณก๋า แต่คุณก๋า
อายุยังไม่เข้าหลักหกเหมือนจารย์
ไม่ต้องทำแบบนั้นก็ได้นะ
ขนาดนั่งสมาธิยังจะต้องมี
ศิลปะในการวางใจเลยนะคุณก๋า


โดย: หอมกร วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:5:30:59 น.  

 
มาฟังด้วยคนค่ะ ดีเลยนะคะ


โดย: kae+aoe วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:8:19:57 น.  

 
ศิลปะนี่ เอาจริงๆก็เป็นเรื่องที่เข้าใจยากนะครับ แล้วแต่บุคคลจะตีความ
บางทีศิลปินก็พยายามใส่ความซับซ้อนเข้าไปในงาน สร้างเรื่องราวเพื่อให้งานน่าสนใจ

แต่ผมเองกลับชอบศิลปะที่ง่ายๆ ไม่ต้องตีความซับซ้อน แค่เห็นปุ๊บก็ตกหลุมรัก อะไรทำนองนั้นเลยครับ

ผมเข้าไปดูรูปพญาเสือโคร่งใน fb คุณก๋าแล้ว แต่ดูได้แค่ 3 รูปเองครับ 5555+ ผมไม่มี account อ่ะนะ ผมว่าคุณก๋าน่าจะรับงานเป็นช่างภาพได้นะครับ


โดย: กะริโตะคุง วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:9:22:53 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ก๋า
ใช้ศิลปะเพื่อฝึกใจ
เห็นด้วยเลยค่ะ
เป็นการฝึกสมาธิ
ลดความใจร้อน


โดย: สมาชิกหมายเลข 9218829 วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:10:50:07 น.  

 
สวัสดียามบ่ายค่ะ พี่ก๋า

แปดริ้วช่วงนี้ เย็นๆตอนเช้า สาย-เย็นร้อนเปรี้ยงค่ะ
ค่าฝุ่นก็เกินตลอดเลยค่ะ

เชียงใหม่เป็นยังไงบ้างคะ




โดย: โฮมสเตย์ริมน้ำ วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:13:07:26 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

": Geido ; ศิลปะแห่งการใช้ชีวิตอย่างมีสติ :ชื่อหนังสือ
เล่มนี้ น่าสนใจ นะ เราจะใช้ศิลปะกับชีวิตของเราอย่างมีสติ ด้วย
วิธีการอย่างไร เรื่องของ ศิลปะ ครูว่า เป็นเรื่องที่กว้างมากนะ
เหมือนทุกอย่างในชีวิตประจำวันที่เราดำเนินชีวิตอยู่นั้น เป็นศิลปะ
ทั้งนั้น เนาะ การชงชา ชงกาแฟ ประดิดประดอย กาแฟที่ลงใส่ถ้วย
แล้วให้มีรูปบนกาแฟ อย่างสวยงาม ก็ถือเป็นศิลปะ เนาะ
นอกจากนี้ มุมมองของการชมภาพหรือชมอะไรก็ตาม ก็มี
มุมมองที่ต่างกันไป ความรู้สึกแตกต่างกันไป ตามภูมิหลัง ตาม
ประสบการณ์ของแต่ละคนอีกด้วย ครูว่า การนิยามความหมายของ
คำว่า ศิลปะ จึงยากนะ อิอิ การกระทำทุกอย่าง จึงมีคำ พูดว่า
สิ่งนั้นเป็นทั้ง ศาสตร์และศิลป์ เช่น การพูดเป็นทั้งศาสตร์และ
ศิลป์ เป็นต้น
โหวดหมวด แนะนำหนังสือ









โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:14:04:50 น.  

 
สวัสดีครับคุณก๋า


โดย: ปัญญา Dh วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:14:16:18 น.  

 
ทุกวันคือการฝึกใหม่
ทุกเช้าคือการเริ่มต้นอีกครั้ง

ทุกเช้าคือการเริ่มต้นอีกครั้งเหมือนที่ต้องตื่นตอนเช้า ต้องชงกาแฟ
ที่เพิ่มเติมสำหรับทาสแมวก็คือ เก็บกระบะทรายแมว ให้อาหารแมว 555



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:15:21:16 น.  

 
สวัสดีครับคุณก๋า


เมื่อวานตอนเย็น กลับเข้าบ้านมาหลังจากไปรับหลานสาวที่โรงเรียนก็แพ้ฝุ่นหนักมากครับ เลยได้แต่กดไลค์ทิ้งเอาไว้ครับ ยังไม่ได้ตอบอะไร ตาจะปิดครับ ฮ่าๆๆ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:19:37:04 น.  

 
ชอบเสพย์ศิลป์

ศิลปะไม่เคยตาย และใช้ศิลปะฮีลใจด้วยนะคะ

สัปดาห์นี้ผ่านไปเร็วมากๆเลย วันอาทิตย์เข้าคูหา กาเบอร์ไหนกันดี
ขอให้ประเทศไทยเจอแสงสว่างจากปลายปากกาเสียทีเถิด....


โดย: Chow Tu Tu วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:21:06:10 น.  

 
การใช้ชีวิตอย่างมีสติ ไม่ประมาทในการใช้ชีวิต
คนกับวัตถุ อาชีพ ทุกการกระทำ กลายเป็นหนึ่งเดียวกัน
เกอิโดคือทั้งหมด
ที่นี่เลือกอยู่พรรคเดียว พรรคอื่นแค่เข้าร่วม



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:23:24:54 น.  

 
ผมรู้แต่ว่าในประเทสที่คนไม่ค่อยมีความหวัง พวกศิลปะ วรรณกรรม อะไรพวกนี้จะไม่ค่อนเจริญงอกงาม


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:0:15:54 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 395 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]