กรกฏาคม 2569
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
4 กรกฏาคม 2569

: สมมุติแห่งสัจจะ 5 :


: สมมุติแห่งสัจจะ 5 :










41
วันก่อน
กับวันใหม่
หาใช่วันเดียวกัน




42
ฉันอยู่ในโลกมายา
มุ่งมาดปรารถนา
ไขว่คว้าดวงดาวที่ไม่มีอยู่จริง !




43
ฉันเห็นความวูบไหว
ในดวงตาของคนรักผู้ไม่ซื่อสัตย์
ซึ่งกำลังกัดกินชีวิตคู่ที่ผุพัง




44
ลากความปรารถนา
ลงไปในบทสนทนาอันวาบหวาม
จริงหรือหลอก --- หาใช่มีใครสนใจ



45
ปัญหาจะจบ
ถ้าเธอพบต้นตอของปัญหา
แล้วใช้ปัญญาแก้ไขมัน




46
คาดหวังมากไป ก็อึดอัด
คาดเค้นมากไป ก็เหนื่อยหน่าย
คนสำราญ งานสำเร็จ --- จึงจะดี




47
เดินเงียบ เงียบ
จนได้ยินทุกเสียงระหว่างเดิน
แล้วเธอจะเห็นตัวเองอย่างชัดเจน




48
ทำ
แต่ไม่รู้ทำไปเพื่อะไร
ผลลัพธ์ที่ได้ก็เปล่าสูญ




49
ถ้าคิดจะตามฝัน
อย่าตามฉัน
เพราะฉันชอบอยู่กับความเป็นจริง




50
ทิ้งความรู้เดิมไปซะ !
เพื่อเริ่มต้นเรียนรู้ใหม่
ด้วยจิตของผู้เริ่มต้น !!!


























Create Date : 04 กรกฎาคม 2569
Last Update : 4 กรกฎาคม 2569 5:15:11 น. 9 comments
Counter : 409 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 
Share to Facebook

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณtanjira, คุณmultiple, คุณหอมกร, คุณกะริโตะคุง, คุณmcayenne94, คุณปรศุราม, คุณtoor36, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณhaiku, คุณสองแผ่นดิน, คุณnewyorknurse


 
คาดหวังมากไป ก็อึดอัด
คาดเค้นมากไป ก็เหนื่อยหน่าย
คนสำราญ งานสำเร็จ --- จึงจะดี

เรื่องการคาดหวังนี่ สมัยก่อน คิดว่าให้คนอื่นทำอะไร แล้ว จะหวังผลเต็มร้อยนี่ คิดแบบนั้นเสมอเลยนะครับ

แต่จากประสบการณ์ ขนาดตัวเราเอง เรายังทำขนาดนั้นไม่ได้ทุกเรื่อง

จะไปคาดหวัง คนอื่นให้ทำแบบที่เราต้องการนี่ มันก็แทบเป็นไปไม่ได้เลยนะครับ

เดี๋ยวนี้ เลย เอาไม่ต้องเต็มร้อย 80-90 ก็พอใจแล้วครับ
ต้องแกล้งๆมองข้าม ดูให้เป็นเรื่อง ขำๆไป ยิ่งไปตำหนิ ว่ากล่าว เดี๋ยวจะยิ่งแย่หนักเข้าไปอีกนะครับ 555

เรื่องลุงแว่นนี่ มิน่าอาจารย์เต๊ะ เห็นรูปสหายอยู่ป่า กันแยะเลยนะครับ
ปกติ ช่างไม้ จะแต่งบทกวีไม่เก่ง นี่แกครบเครื่องเลยนะครับ 555



โดย: multiple วันที่: 4 กรกฎาคม 2569 เวลา:5:46:07 น.  

 
สวัสดียามเช้าค่ะก๋า

ปัญหาจบ เมื่อพบต้นตอและแก้ไข

บางปัญหาเจอต้นตอ แต่ไม่เคยได้แก้ไข
ทำเฉยและลืมมันไป สุดท้ายปัญหาเดิมก็กลับมาอีกซ้ำๆนะคะ

ถ้าเป็นปัญหาของเราเราก็จะพูดจะบอก
รับได้ก็รับ รับไม่ได้ก็ช่าง เพราะเราเบื่อปัญหาเดิมๆซ้ำซากนะคะ

.....

เมื่อวานพ่อพูดถึงบ้านเก่าที่พ่อเคยอยู่
พี่ก็ถามพ่อว่า อ้าวพ่อมีบ้านเก่าที่เคยอยู่ด้วยเหรอ
พ่อบอกว่ามี แต่มันถูกขายไปแล้ว เลยไม่รู้จะไปอยู่ไหน
พี่บอกพ่อว่า พ่ออยู่บ้านนี้มามากกว่าอายุหนูอีก
พ่อจะคิดถึงบ้านเก่าที่ไม่มีอยู่ทำไมล่ะ
พี่บอกพ่อว่า พ่อจะคิดถึงสิ่งที่ผ่านมาแล้วให้ทุกข์ทำไม
พ่อคิดถึงแต่วันนี้ซิ พ่อสบายจะตาย มีลูกดูแลทุกอย่างให้ขนาดนี้
แล้วพ่อก็เงียบไป หันไปนั่งส่องพระต่อค่ะ

พี่ว่างช่วงอายุเท่าพ่อแม่นี่ มักคิดถึงความหลังเล็กๆน้อยๆนะคะ
คิดถึงเรื่องดีก็ดีไป คิดถึงเรื่องทุกข์ก็ทุกข์ไปอีก

ตัวเรานี่แหละค่ะต้องจำไว้ว่า อย่าไปคิดเรื่องอะไรที่มันทำให้เราทุกข์นะคะ



โดย: tanjira วันที่: 4 กรกฎาคม 2569 เวลา:6:19:43 น.  

 
อยู่กับปัจจุบัน อย่าไปคาดหวัง
อย่าไปคาดเดาในสิ่งที่ยังไม่มา
ก็จะไม่ทุกข์หรือสุขเก้อนะคุณก๋า



โดย: หอมกร วันที่: 4 กรกฎาคม 2569 เวลา:6:22:26 น.  

 
ช่ายๆๆๆ เห็นด้วยกับคุณหอมกรครับ

เพิ่งดูบอลคู่อาเจนจบเมื่อกี้ สนุกมากๆๆๆ ใครจะรู้ว่าทีมจากเกาะเล็กๆที่มาเล่นบอลโลกหนแรกจะทำให้อาเจนหืดได้ขนาดนี้


โดย: กะริโตะคุง วันที่: 4 กรกฎาคม 2569 เวลา:8:02:08 น.  

 
ชอบข้อ 49 ค่ะ

วันนี้ภาพถ่ายสีสันสดใสมีชีวิตชีวาค่ะ

ข้อ48 จริง และพบเห็นได้ทั่วไป
ทำตามๆกันมา


โดย: mcayenne94 วันที่: 4 กรกฎาคม 2569 เวลา:8:49:11 น.  

 
ต้องบอกเลยว่าคู่อาเจนรอบนี้มัน classic จริงๆ น่าจะเป็น match ที่ผมประทับใจที่สุดแล้วสำหรับบอลโลกครั้งนี้

เสียดายมากครับที่คุณก๋าไม่ได้ดูช่วงต่อเวลา


โดย: กะริโตะคุง วันที่: 4 กรกฎาคม 2569 เวลา:11:25:27 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ก๋า


โดย: สมาชิกหมายเลข 9218829 วันที่: 4 กรกฎาคม 2569 เวลา:20:51:55 น.  

 
บางทีเราอาจต้องทิ้งจริงๆ ครับ เพื่อเริ่มใหม่ มันไม่ได้แค่เรื่อวที่พี่ก๋าเขียนมันใช้ได้กับเรื่องอื่นๆ ด้วย


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 4 กรกฎาคม 2569 เวลา:22:21:26 น.  

 
เมื่อก่อนยางพารา ราคาดี แต่ละภาคก็นำมาปลูก
อุทัยธานี ก็นำมาปลูกครับ กลายเป็นราคาตก
ไร่ยางพารา หลายคนต้องฟันทิ้ง ทุนก็ไม่ได้คืน

วันนี้ ไม่มีฝน ไปปลูกไม้ผลต่อ ปวดเมื่อยไปทั้งตัวครับ



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 4 กรกฎาคม 2569 เวลา:23:32:50 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 395 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]