ปูมันจะกระโดดน้ำร้อนทำไม
ถ้าคนไม่เอามันไปไต่นะคุณก๋า

สวัสดีตอนเช้าครับคุณก๋า

153
ปูกระโดดลงไปในหม้อน้ำเดือดพล่าน
หากมิใช่การฆ่าตัวตาย
มันทำเช่นนั้นไปเพื่ออะไร ?

ปูคงไม่คิดอะไร นอกจากหล่นไปเพราะซุ่มซ่ามเองมากกว่า 555

อุ๊ย วันนี้มีประเด็น เรื่องปู

อาจารย์เต๊ะ วิเคราะห์ว่า เชฟ เค้าซื้อปูมาหลายตัว
ไอ้เจ้าปู ตัวนั้น มันไม่ได้ตั้งใจโดด หรือ ซุ่มซ่าม
แต่มันโดน เพื่อนปู ด้วยกัน ถีบตกหม้อ นะครับ
ตายตัวนึง เพื่อเซฟ ชีวิตเพื่อนปูที่เหลือ สมควรได้เหรียญกล้าหาญ 5555



วันนี้อาจารย์เต๊ะมาช้าเพราะ มัวแต่อัพบล้อกใหม่อยู่ครับ

ผัดกระเพรานี่ น่าจะเป็น เมนูที่อาจารย์เต๊ะ ทำกินบ่อยที่สุด
ง่ายเร็ว แถมอร่อยด้วยนะครับ

ส่วน จ๊อปูก็นานๆกินทีครับ เดาว่า ไขมันน่าจะแยะเอาการ
แถมเป็นของทอดด้วยนะครับ

ภาพ ลงรักปิดทอง นี่เป็น ไฮไลท์ของชุดห้องพระที่บ้านเลยครับ
นี่เป็นห้องแบบ minimal เล้กสุดแล้วครับ
อาจารย์เต๊ะ ยังมีห้องพระ ชุดใหญ่อีก 2ชุด
พระองค์ น้องๆพระประธานเลยครับ 555

ส่วนเรื่องความรักนี่ ทุกคนก็ไม่สมหวังเสมอไปนะครับ
อาจารย์เต๊ะก้เป็นหนึ่งในนั้นครับ

ส่วนเรื่องปู นี่คิดไม่ถึงเลยครับ
เค้าถึงว่า น้ำร้อนปลาเป็น น้ำเย็นปลาตาย นะครับ 555

ขอบคุณสำหรับกำลังใจด้วยนะครับ

ผมชอบภาพต้นไม้นะครับ มันให้ร่มเงา ให้ความเย็น ในกรมฯ ผม เค้าตัดแต่งกิ่งต้นไม่ใหญ่ ร้อนกันเลยครับ 555

เคยเห็นคลิปทำอาหารโหด ๆ แบบนี้เหมือนกันค่ะ
เขาว่ายิ่งสดเท่าไหร่ยิ่งอร่อย คนกลัวบาปไม่กล้าทำไม่กล้ากิน
อย่างที่บ้านทำหอยลายผัดน้ำพริกเผา โดนบ่นไปหลายวัน บอกหลายชีวิตเลยนะนั่น

สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

อ้อ ! ความสงสัยของครูเมื่อวานนี้ ผิดคาด ยังมี ข้อติดที่เธอ
เขียนเหลืออยู่ วันนี้เลย มี บล็อกที่ 16 และขึ้นต้นด้วย 150 ถึง
157 8 ข้อความ อิอิ

"154
หายใจอยู่
แต่ไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว
หรือนี่คือ การเดินทางไกล"

ข้อความนี้ ครูไม่คิดเหมือนก๋านะ ว่า การมีลมหายใจอยู่ ไม่
รับรู้อะไรอีกแล้ว เป็นการเดินทางไกล ครูคิดว่า เป็นการนอนติดเตียง สมองตายแล้ว แต่ยังหายใจอยู่ เหมือนอย่างที่เราเคยอ่าน
เจอ คนไข้ที่มีลักษณะนี้ เธออาจจะใช้คำว่า เดินทางไกล คือ
โอกาสรอดไม่มี คือ ตาย ก็ได้นะ น้องสาวเพื่อนครู เขาหายใจอยู่
แต่ไม่รับรู้อะไร กินอาหารทางสายยางเป็นเวลาหลายปี เดินทางไกล
แบบนี้ ช่างทรมานทั้งคนอยู่ ทั้งคนป่วย โอย ! คิดแล้ว ก็น่ากลัว
เราเองก็ไม่รู้มีกรรมเก่าอะไรบ้างไหม ที่จะตายด้วยวิธีใด ได้แต่ทำบุญ
อธิษฐาน ขอให้ไปได้ง่าย ๆ ไม่ทรมานทั้งคนดูแลและคนป่วย เฮัอ!
โหวดหมวด งานเขียนฯ

151
จวบจนสิ้นความทรงจำ
บางความรัก ความผูกพัน
ถูกทำลายด้วยการลืม

ผมเคยมีประสบการณ์มีญาติผู้ใหญ่ลืมผมเหมือนกัน แต่ผมไม่โกรธท่านนะครับ เพราะช่วงเวลานั้นผมไปทำงานต่างประเทศเลยไม่ค่อยได้เจอท่าน ในขณะที่ท่านอายุมากขึ้นทุกวัน (90+ ปีครับ) เจอกันอีกทีท่านก็ได้แต่ยิ้มให้ ในกรณีนี้มันก็เป็นไปตามธรรมชาติ ไม่เหมือนกับการที่ถูกแสร้งทำเป็นลืมทั้งๆที่เคยดีต่อกันเสมอมา แบบนั้นปวดใจกว่า

Hola

สงสัยข้อ ปูกระโดดเองหรือโดนใครผลักลงไปน้อออ....

โตแล้วเท้าก็โตขึ้น ต้องเปลี่ยน size

รองเท้าถ้ามันกัด ก็สลัดมันทิ้ง แฮร่..........

เทศกาลที่ชอบที่สุดก็สิ้นปี คริสต์มาส ปีใหม่นี่แหละจ้า

ขอให้สุขภาพแข็งแรง ไม่ต้องทานยานะคะ

สวัสดีครับคุณก๋า

ผมชอบภาพขาวดำนะครับ
มันชวนให้เราจินตนาการได้กว้างไกลดี
อย่างพวกภาพเก่าๆ ในอดีตที่เขามาทำใส่สี
ที่จริงก็ดีนะครับ แต่จะไม่ได้ฟีล

วันจันทร์แกงฟัก
วันศุกร์ลืมวันจันทร์
ผ่านแล้วผ่านเลย

พรุ่งนี้ งานขาวดำทำบุญครบ 7 วัน ศพคู่ก็ตามมาถึง อายุ 50 กว่าๆ เสียด้วยโรคประจำตัว(เย็นนี้ ไปฟังสวดมนต์เย็น งดวิ่ง)
งานต่อๆไปขอให้ห่างยาวๆๆๆครับ

ปูกระโดดลงไปในหม้อน้ำเดือด บางครั้งมันก็พลาดแล้วก้ถอยไม่ได้ครับ ถ้าไปดูตาคลิปหลายๆ ครั้งมันคิดจะถอยกลับ แต่ถอยไม่ได้แล้วก็พลาดลงหม้อ