สวัสดียามเช้าค่ะก๋า

เล่มนี้ย่อยยากนิดนึงนะคะ
ขอยืมคำคุณหอมกรหน่อยค่ะ


การเปิดร้านเดี๋ยวนี้ต้องดูหลายๆอย่างเลยค่ะ
แต่อย่างแรกคือกลุ่มลูกค้า เราต้องเข้าถึงทุกกลุ่มจึงจะอยู่รอดนะคะ

ชัยนาทร้านเปิดกันเยอะมาก น้องสาวพี่ยังพออยู่ได้ค่ะ
เพราะมีลูกค้าประจำ ส่วนมากบอกต่อ ปากต่อปาก

ร้านทำผมพี่ก็เหมือนกันค่ะ พี่ไม่ได้ติดป้าย ไม่มีชื่อร้าน
ลูกค้าใหม่ๆก็มาจากลูกค้าที่บอกต่อๆกันมาค่ะ
ลูกค้าพี่ส่วนมากอายุ 40 อัพ ถึง 80
บางคนมาตั้งแต่เดินได้จนนั่งวิลแชร์
และบางคนลูกต้องอุ้มขึ้นเตียงสระผมค่ะ

พี่บอกว่า ถ้ามากันไม่ไหว มารับพี่ได้ พี่จะไปตัดให้ค่ะ
ที่ทำแบบนี้เพราะว่า พวกป้าๆรักสวยรักงาม
เขาดูสดชื่นเวลาได้ทำผมสวยๆค่ะ
แล้วอีกอย่างทำกันมานานมากแล้วด้วยค่ะ

พี่ได้ลูกค้าใหม่เพิ่มตลอดนะคะ
เ้มื่ออาทิตย์ก่อนลูกค้าใหม่มารอบที่2
บอกว่า พี่หนูไปลพบุรีมา มีคนถามว่าซอยผมที่ไหน
หนูบอกเขาว่าที่ชัยนาทจะตามไปเหรอ
เขาบอกจะตามมา หนูเลยให้เบอร์โทรเขาไป

พี่เป็นคนนึงที่ไม่ว่าจะทำอะไร พี่ทำด้วยใจจริงๆค่ะ
ใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆน้อยๆเสมอ ....

เหมือนตอนไปอยู่กทม. เปิด 7 ก็เต็มที่เหมือนกันค่ะ
ทำจนไม่ต้องหลับต้องนอน เป็นทุกอย่างตั้งแต่ผู้จัดการยันพนักงานหน้าเคาเตอร์
สุดท้ายเหนื่อยสาหัสสากรรณเลยค่ะ

อ่า เม้มท์นี้คุยเรื่องตัวเองไปค่ะ

เช้านี้ได้ตั้งโต๊ะกาแฟไหมน๊าาา

ทุกสิ่งรอบตัวเราในชีวิตเป็นครูเป็นอาจารย์ของเราได้เสมอนะครับ อยู่ที่ว่าเราจะสนใจและเรียนรู้จากสิ่งนั้น
พ่อแม่ก็เป็นครูในชีวิตของเราได้รวมทั้งพี่น้อง เพื่อนฝูง แม้กระทั่งสัตว์เลี้ยงหมาแมวที่เราเลี้ยงไว้ เหล่านี้ก็เป็นครูสอนเราได้ทุกเรื่องเลยนะครับ

อาจารย์เต๊ะพักหลังนี้ไม่ค่อยออกไปกินตามร้านแล้วครับชอบทำกับข้าวกินเอง เพราะเป็นไขมันพอกตับนี่แหละครับ กินตามร้านคุมได้ยากเพราะโดยมากจะกินจนเกินพิกัดพุงป่องทุกทีฮ่าๆๆ

เพิ่งจะรู้ว่าคุณธัญเป็นช่างเสริมสวยตัดผมแต่งหน้านะครับนี่ อาจารย์เต๊ะเลิกเข้าร้านตัดผมมานานแล้วครับตั้งแต่โควิด ซื้อปัตตาเลี่ยนมาอันนึงก็ลองหัดตัดเองแต่ก่อนก็ใช้กระจกส่อง ใช้หวีรองกลัวจะแหว่ง
ตอนหลังไม่ต้องดงต้องดูแล้วครับกระจกไถไปเรื่อยๆ
แต่ถ้าบ้านอยู่ใกล้จะไปใช้บริการไม่ใช่อะไรไปคุยเจ๊าะแจ๊ะเฉยๆ ไม่รู้ที่ร้านมีแมวให้เล่นจกพุงด้วยหรือเปล่าครับฮ่าๆๆ

อืมส์วันนี้ค่อยยังชั่วค่ะ อ่านรู้เรื่องหมดทุกวรรคทุกบท
มันต่างกันอย่างไร ทำไมวันก่อนอ่านไม่ได้เหมือนมี
อะไรสะกดไว้ อยากอ่านแต่อารมณ์มันไม่ให้
หรือว่าเป็นที่ตัวเราเอง ที่เป็น....คือตัวหนังสือมันคงเดิม
.
.
แต่ก็ขอนับถืออคุณก๋า ที่ชอบอ่านหนังสือประเภทแบบนี้... ก็ไม่รู้นะ

สัญญาว่าจะตามอ่านจนกว่าจะเข้าใจ..เรื่องของตัวอักษรพวกนี้

เสือ นึกถึงความทุกข์เลยครับ

ความกลัวมันน่ากลัวจริงๆ ครับ ผมยังคงรู้สึกแบบนี้ว่า อยากได้ความกล้าแบบสมัยที่ไปเรียนที่จีน มันกล้าแบบที่ผมอ่านบีนทึกที่ตัวเองเขียน รวมไปถึงการกระทำต่างๆ ที่เคยทำมาแล้วตกใจว่านี่เราหรือ?

ตัวเราเปลี่ยนไปจริงๆ ทุกวินาทีเลย แต่จะเปลี่ยนไปอย่างไร ขอให้เปลี่ยนในทางบวกก็แล้วกันครับ

ติดใจตรงเสือเหมือนกันครับ นึกไม่ถึงว่ามันจะกัดคนที่เลี้ยงมา
เมือคืนลิเวอร์พูลขนะเสียทีนะครับ

เขาสื่อให้เข้าใจว่าศาสนาที่แท้
จะเข้าถึงได้ต้องปฏิบัติหละคุณก๋า
ร้านคุณธัญอยู่ชัยนาทอาจารย์คง
ไม่ตามไปตัดแน่ ๆ เลยนะคุณก๋า

สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

"เดี๋ยวนี้เอง ที่ฉันเปลี่ยนไป" กลวิธีการเขียนเล่มนี้ เป็นการ
เขียนรูปแบบหนึ่ง คือ ปุจฉา วิสัชนา ถาม ตอบ โต้ตอบกัน ฃเหมือนต้องการคำตอบ แต่บางคำถาม ก็ไม่ได้ตอบตรง ๆ เหมือนให้
ไปคิดเอง ก็เป็นเสน่ห์ของการเขียนอย่างหนึ่งนะ
ตัวอย่างที่ยกมา ชอบข้อความนี้ จ้ะ

"ศาสนาที่แท้จริง อยู่ในตัวของเธอ นอกจากเธอแล้ว จะไม่มี
ใครทำลายมันได้" ครูเห็นด้วยกับข้อความนี้ มีความรู้เรื่องศาสนา
แต่ถ้าไปนำไปปฏิบัติตามคำสอน ก็เปล่าประโยชน์ ถ้าเราปฏิบัติตาม
คำสอน ก็ไม่มีใครทำลายศาสนาในตัวเราได้ เหมือนเหตุการณ์ของ
พระดัง ๆ ที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน เนาะ อิอิ

โหวดหมวด แนะนำหนังสือ

พุทธะอยู่ในจิตของเราทุกคน แต่ละคนกลับมุ่งแสวงหาครูบาอาจารย์

ช่วงเช้ามีฝนพรำๆหลายรอบ มาหยุดไปช่วงบ่าย
ช่วงเย็นไปวิ่งWalk Run Bike 11 จ.อุทัยธานีมาครับ พอกลับถึงบ้านเข้าบ้านแล้ว ฝนตกหนักมีฟ้าร้อง ฝนตกพรำๆจนเวลานี้ครับ