Group Blog
 
All Blogs
 

สถานีที่สอง USA!!

“The Story of an Ordinary Man”

สวัสดีครับหลังจากที่ห่างหายไปนานมาก ผมก็รู้สึกอยากจะมาเขียนอะไรให้ทุกๆคนได้อ่านอีกตอนนี้ชีวิตของผมก็ดำเนินไปได้ด้วยดีเพราะผมสามรถปรับตัวกับสิ่งแวดล้อมในอเมริกาได้อย่างไม่มีปัญหาอีกต่อไปผมเลยอยากจะมาเล่าเรื่องของผมให้กับทุกคนได้ฟังอีก “ สถานีที่สองของในชีวิตต่างแดน”

Photobucket

ทุกวันนี้ผมก็ตื่นนอนทุกเช้าไปทำหน้าที่หลักของผมคือการเรียนหนังสือซึ่งตอนนี้ก็เป็นเทอมที่สองของผมแล้ว ผลการเรียนของผมในเทอมแรกก็อยู่ในขั้นดีแต่สิ่งที่สำคัญที่สุดของผมในการเรียนคือสิ่งที่เราเรียนไปนั้นเราสามารถนำมาใช้ในชีวิตของเราให้มีประสิทธิภาพได้แค่ไหนเกรดก็เป็นสิ่งที่สำคัญแต่จะมีความหมายอะไรถ้าเรียนไปเพื่อเอาแค่สิ่งนั้นผมยังไม่รู้เลยนะครับว่าความคิดของผมมันดีหรือไม่ดีบางครั้งผมก็ถกเถียงกับผู้อื่นในประเด็นนี้ว่าที่แท้จริงเราเรียนเพื่ออะไรยังไงก็แสดงความคิดเห็นกันได้นะครับ เพราะความคิดของผมก็ไม่ได้ถูกเสมอไปการยอมรับความคิดเห็นของผู้อื่นก็เป็นสิ่งสำคัญในความคิดของผม อเมริกาทำให้ผมมีความคิดใหม่ในเรื่องนี้ นักเรียนที่นี้จะมีความคิดเห็นที่ต่างกันมากแล้วทุกคนก็จะยอมรับความคิดเห็นซึ่งกันและกันไม่ว่าความคิดเห็นนั้นๆจะดีหรือไม่ดี แต่ไม่มีใครหรอกครับที่ผิดหรือถูกกลับกันผมมองกลับไปที่เมืองไทย ทุกวันนี้นักการเมือง,ผู้ใหญ่ในประเทศเรายังเถียงกันเป็นเด็กอยู่เลยไม่มีใครที่ยอมรับความเห็นของผู้อื่นคิดว่าตัวเองถูกเสมอไม่น่าละครับที่ประเทศของเราไม่พัฒนาไปไหน เปลี่ยนเรื่องดีกว่าครับ

Photobucket

ตอนนี้ผมก็มียานพาหนะคู่ใจของผมละครับคือ “จักรยาน”ทุกวันนี้ผมก็ปั่นจักรยานคู่ใจของผมไปไหนก็ได้ที่ผมอยากไปไม่ว่าจะไกลแค่ไหนผมก็ปั่นมันไปเสมอจักรยานทำให้ผมเห็นอเมริกาในสิ่งที่ผมไม่เคยเห็นอีกเยอะ ทุกสัปดาห์ ผมจะปั่นออกจากSeattle ไปเมืองรอบๆคนเดียวพร้อมกับกล้องคู่ใจของผม แล้วผมก็จะบันทึกภาพเก็บไว้เสมอการถ่ายรูปบางครั้งมันไม่ใช่แค่แฟชั่น หรือ งานอดิเรก แต่สำหรับผม การถ่ายรูปมันคือการบันทึกชีวิตและความทรงจำของผม “Capture Of My Life” รูปที่ผมถ่ายออกมาทุกรูปจะสวยหรือไม่สวยทุกภาพล้วนมีความสำคัญกับผมหมด เพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่ผมโตเป็นผู้ใหญ่ภาพที่ผมถ่าย มันจะคอยย้ำเตือนสิ่งที่ได้เกิดขึ้นในชีวิตของผมความทรงจำคือสิ่งสำคัญนะครับ

Photobucket

ช่วงนี้อากาศที่นี้ดีมากเลยครับผู้คนเริ่มแต่งตัวกันตามสบายเพื่อออกมารับแสงแดดอันสดใส มารับอากาศที่แสนจะสดชื่นออกมารับสิ่งที่ธรรมชาติได้มอบให้กับเรา ธรรมชาติไม่เคยสร้างโทษกับมนุษย์มีแต่มนุษย์สร้างโทษให้กับธรรมชาติ เราทุกคนควรจะรักธรรมชาติควรจะดูแลมันให้ดีขึ้นนะครับ

Photobucket

ชีวิตของผมก็เหมือนกับคนอื่นทั่วๆไปละครับไม่ได้มีอะไรที่ดีกว่ามากมายแต่สิ่งที่ผมมีและมีค่าที่สุดคือโอกาสจากพ่อแม่ของผมครับ โอกาสที่ทำให้ผมสามรถเลือกทางเดินของผมด้วยตัวเองเวลาที่ผมมีเรื่องเศร้าใจหรือท้อแท้ ผมยังมีพ่อแม่ที่คอยสนับสนุนผมตลอด ความทุกข์กับความสุขมันคือบทเรียนของเราทุกคนครับเวลาทุกข์จงเผชิญกับมัน เวลาสุขก็ควรจะสุขควรยิ้มให้เต็มที่แต่ก็ควรที่จะพร้อมรับความทุกข์ไว้ตลอดเวลานะครับฟ้าหลังฝนย่อมสวยเสมอครับ

เดือนหน้าผมมีโอกาสที่จะได้ไปเที่ยวมหานคร New Yorkผมตื่นเต้นมากเลยครับ ตอนเด็กๆผมคิดอยู่ตลอดว่าคนอย่างผมจะมีโอกาสมาเหยียบอเมริกาไหมแต่วันนี้ผมได้มาอยู่ได้มาใช้ชีวิต ฝันของผมเป็นจริงแล้วครับ ผมคงไม่มีวันนี้ถ้าไม่มีพ่อแม่ผมผมอยากขอบคุณท่านมากๆ แต่คำขอบคุณอย่างเดียวคงไม่พอที่จะทำให้ท่านยิ้มได้หรอกครับผมต้องแสดงให้ท่านเห็นครับ การไปเที่ยว New York ผมวางแผนไว้แล้วครับจะไปไหนบ้างตื่นเต้นมากๆเลยครับผม

ชีวิตของผมยังต้องเดินต่อไปข้างหน้าอีกต้องเจออะไรอีกมากมายแต่ก่อนที่ผมจะเดินไปข้างหน้านั้นผมต้องมองกลับไปข้างหลังเสมอคอยมองความผิดที่ผมได้เคยกระทำลงไป เพื่อมันจะไม่ได้เกิดขึ้นกับผมอีกขอบคุณทุกๆท่านที่อ่านเรื่องราวของผมนะครับหวังว่า สิ่งที่ผู้ชายธรรมดาอย่างผมได้เขียนลงไปมันคงสร้างรอยยิ้มให้กับใครบางคนได้ครับ

ขอโทษถ้าสะกดคำผิดนะครับ

Thanks for reading

An ordinary man

กานต์];[




 

Create Date : 10 พฤษภาคม 2555    
Last Update : 10 พฤษภาคม 2555 11:20:13 น.
Counter : 293 Pageviews.  

สถานีแรกของผม!!

เรื่องราวของผมเพิ่งเริ่มที่เลข 1 ผ่านมาประมาณ 1 เดือนกับชีวิตใหม่กับสังคมใหม่กับเพื่อนใหม่และกับสถานศึกษาใหม่ ผมใช่ชีวิตได้ราบรื่นอย่างไม่มีปัญหา รู้สึกคิดถึงบ้านบ้างในบางครั้ง ผมมักจะใช่เวลาว่างที่มีคุยกับเพื่อนๆญาติๆที่ไทย คนส่วนใหญ่จะถามผมว่า มีเพื่อนยัง เหงาไหมอยู่คนเดียว? ผมก็ตอบเค้าไปว่าผมไม่เหงาและเพื่อนคนแรกของผมในเวลาที่ผมอยู่คนเดียวก็คือ“ความเหงา” ทำไมเหรอครับ? ก็เพราะว่าเวลาที่ผมไม่มีอะไรทำหรือคิดถึงใครสักคน ความเหงามันจะเข้ามาทันที แหละความเหงานั้นแหละครับมันจะทำให้ผมรู้ตัวว่า ผมจะต้องเริ่มทำอะไรสักอย่าง หรือหาอะไรใหม่ๆทำ ผมจริงคิดว่า ความเหงาคือเพื่อนที่ดีคนนึงในชีวิต !!

Photobucket

หลังจากวันนั้นที่ผมจากประเทศไทยมาจนถึงวันนี้ ชีวิตเริ่มปรับตัวกับสิ่งแวดล้อมใหม่ๆ กับผู้คนใหม่ๆ ได้ดีขึ้น แต่ที่ลำบากที่สุดก็คงจะเป็น อากาศ ครับ ใช่ครับมันหนาวมาก ผมไม่เคยเจออากาศหนาวๆแบบนี้มาก่อน ค่อนข้างที่จะทรมาน ยิ่งช่วงสองสัปดาห์ ที่ผ่านมาหิมะตกครับ หนาวมากครับ และเป็นครั้งแรกที่ผมได้เห็นหิมะตกต่อหน้าต่อตา (บ้านนอกไหมครับ) มันสวยมากครับ มันขาวริสุทธ์มากครับ ผมจับหิมะแล้วคิดว่าทำอย่างไร มนุษย์ในโลกนี้จะมีจิตใจที่ขาวสะอาดดังหิมะ ผมอยากเห็นคนในโลกนี้รักกัน ช่วยเหลือซึ่งกันแหละกันครับ ช่วงหิมะตกการเดินทางค่อนข้างที่จะลำบากออกไปไหนไม่ค่อยได้ครับ แถมวิทยาลัยก็ปิดด้วย

Photobucket

วันแรกที่ผมรอคอยก็มาถึง มันคือวันที่ผมจะเปลี่ยนจากนักเรียนมัธยม มัธยม มาเป็นนักเรียนรับอุดมศึกษา วิทยาลัยของผมตั้งอยู่ในเขต ดาวทาวน์ ชีวิตใหม่ในระดับดุดมศึกษาก็ไม่ต่างจาก ชีวิตในมัธยมเลยครับ เรายังเป็นนักเรียนอยู่ หน้าที่ของเราก็คือศึกษาหาความรู้ ความรู้ผมว่ามันไม่จำกัดอยู่ที่แค่โรงเรียน หรือคนเรียนเก่งจะมีความรู้เยอะ ผมคิดว่าคนที่มีความรู้เยอะคือคนที่กล้าเปิดรับอะไรใหม่ ไม่กลัวที่จะต้องเจอกับปัญหาที่เข้ามา เพราะสิ่งพวกนี้แหละผมคิดว่ามันคือความรู้ที่มีค่ามหาศาลเลยครับ

Photobucket

ผมคิดเสมอว่าผมจะเรียนยังไงที่จะได้ให้ประโยชน์ที่สามารถนำมาใช้ในชีวิตประจำวันได้มากที่สุด สิ่งหนึ่งที่ผมคิดในใจตลอดเวลาที่ผมกำลังศึกษาหาความรู้คือ ผมไม่เรียนเพื่อที่จะให้ได้คะแนนสูงๆ ผมเรียนเพื่อชีวิตของผม ผมอยากนำความรู้ที่มีเอามาใช่ให้คุ่มค่าเพื่อไม่ให้เสียเปล่า สำหรับผม ผมใช่ ความคิดควบคู่กับความรู้ในการดำเนินชีวิตของผม ผมอย่างจะบอกทุกคนว่า คิดอะไรคิดไปเถอะครับถ้าเป็นสิ่งที่ดี คิดไปเลยชีวิตจะได้มีอะไรหลายๆอย่าง แต่อย่าคิดอยู่กับที่นะครับเดียวมันจะไม่เดินหน้าครับผม!!!

Photobucket

ผมยังต้องใช่ชีวิตที่อเมริกาจนกว่าจะเรียนจบ ผมยังจะต้องเจออะไรอีกมามาย ยังต้องพบปะผู้คนอีกเยอะ ยังมีปัญหาอีกมากมายที่ยังจะต้องเจอ ผมไม่เคยกลัวครับ ยิ่งปัญหาเยอะผมก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นมากเท่านั้น ใครที่มีปัญหาอย่าท้อนะครับ ยิ้มแล้วสู้ไปกับมัน มันคือบทเรียนในชีวิตของเรา
การเดินทางของผมยังคงดำเนินต่อไป ขอบคุณที่อ่านสิ่งที่ผมได้เขียนลงไป ผมหวังว่ามันอาจจะมีประโยชน์ต่อผู้อ่านทุกท่าน แล้วผมกันใหม่ ที่ สถานี ต่อไปครับผม


ขอโทษถ้าสะกดคำผิดนะครับไม่ได้เขียนมานาน!




 

Create Date : 06 กุมภาพันธ์ 2555    
Last Update : 6 กุมภาพันธ์ 2555 10:23:04 น.
Counter : 165 Pageviews.  

ชีวิตต่างแดนในมุมมองผู้ชายแบบผม!!!

สวัสดีครับทุกๆคนผมชื่อ กานต์ เพิ่งหัดเขียนBlog ครั้งแรก ชีวิตของผมไม่เหมือนวัยรุ่นคนอื่นทั่วๆไป ผมมาศึกษาที่ อเมริกา ใช้ชีวิตคนเดียวมาตลอด เห็นชีวิตคนหลายแบบว่าเค้าดำเนินชีวิตยังไง สำหรับผมชีวิตเป็นอะไรที่ท้าทายมาก ผมอยากจะใช้ชีวิตที่เกิดมา ให้มันคุ้มค่าทุกเวลาทุกนาที
Photobucket

คนเราเมื่อมีโอกาศดีๆเข้าผมว่าควรรีบคว้าไว้ก่อนเลยครับ ผมยอมรับว่าผมโชคดีมากที่พ่อแม่ได้ให้โอกาศผมมาเรียนมาใช้ชีวิตที่เป็นของตัวเองครับ ผมเห็นผู้คนมากมายต่างสัญชาติ ต่างภาษา แต่สุดท้ายทุกคนก็คือมนุษย์ ผมว่าเราต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกัน พูดมันง่ายครับแต่พอมาเจอสังคมใหญ่ต่างภาษาต่างสัญชาติ มันไม่ง่ายที่จะคิดแบบนี้ผมยอมรับ แต่อย่างน้อยผมก็อย่างจะทำมัน!! อยากช่วยเหลือซึ่งกันแหละกัน

การเดินทางของผมครั้งนี้มันเพิ่งเริ่มต้น มันยังมีอะไรอีกหลายอย่างที่ผมต้องเจอในอนาคตแต่วันนี้ ที่ผมมาเขียนบล็อคเพราะว่าผมอยากจะแชร์ประสบการณ์ที่ผมเจอตอนนี้ให้ทุกคนได้รู้ครับ
Photobucket
ชีวิตของผมก็เหมือนนักเรียนคนอื่นที่มาเรียนเมืองนอก ต้องคอยรับผิดชอบตัวเอง แหละหน้าที่ที่สำคัญคือการเรียนหนังสือ แต่สิ่งที่ผมอยากจะได้มากที่สุดคือประสบการณ์ ที่ผมไม่เคยได้เจอ ผมยอมรับว่าผมเป็นคนเรียนไม่ได้เรื่องผ่านก็พอแล้ว ผมก็เคยคิดน้อยใจตัวเองนะว่าทำไม แต่พ่อแม่ผมพูดกับผมตลอดว่า ไม่ต้องไปคิดมากไม่ต้องเรียนให้ดีมาก ผ่านก็พอคนจบสูงๆ ไม่มีงานทำก็เยอะไป (ความคิดนี้ ขึ้นอยู่กับแต่ละครอบครัวนะครับ) แต่ที่เราควรทำคือจะทำยังไงที่จะใช่โอกาสที่ได้มาให้มันคุ้มค่า เก็บเอาประสบการณ์ ใช่ชีวิตให้มันคุ้มค่าทำในสิ่งที่เราอยากจะทำ ใช่ชีวิตให้มีความสุข แต่ที่สำคัญต้องเป็น “คนดี” ช่วยเหลือคนอื่น เห็นใจทุกๆคนในสังคม ไม่เห็นแก่ตัว ก็พอแล้ว.
Photobucket

การใช่ชีวิตของผมในช่วงแรกไม่มีปัญหาอะไรในการปรับตัวเลยครับ ทุกๆอย่างที่อเมริกา มันสะดวกมากครับ แต่ปัญหาที่ผมเจอและผมคิดว่ามันยากที่สุดก็คือ "ตัวและหัวใจตัวเองครับ" ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับความรักนะครับผม คือเราจะทำยังไงให้ตัวเรามีความสุขในเวลาที่เราห่างไกลจากประเทศของเรา ห่างจากครอบครัว ห่างจากคนรัก ห่างจากสภาวะแวดล้อมที่เราเคยชิน สำหรับปัญหาพวกนี้สำคัญที่สุดครับ ผมคิดกับตัวเองเสมอว่าผมต้องทำให้ได้ต้องสู้กับปัญหาทุกอย่างที่ผมจะต้องเจอ เพราะวันที่ผมจะกลับไป วันนั้นผมต้องประสบความสำเร็จในชีวิต เพราะทุกคนที่อยู่ข่างหลังผม กำลังรอดูความสำเร็จของผมอยู่ครับ

อย่างที่ผมเขียนไปการเดินทางของผมมันเพิ่งเริ่มต้นผมยังมีอะไรหลายๆอย่างที่จะมาเขียนให้ทุกๆคนที่สนใจในบทความของผมได้อ่านครับ

แล้วเจอกันใหม่ครับ!!!




 

Create Date : 05 กุมภาพันธ์ 2555    
Last Update : 5 กุมภาพันธ์ 2555 12:50:29 น.
Counter : 161 Pageviews.  


orglive1
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ยินดีต้อนรับทุกคนครับผม แสดงความคิดเห็นได้ตามใจชอบครับ
Friends' blogs
[Add orglive1's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.