ทำใมครูที่ "เดย์เเคย์" จึงทำอย่างนี้กับลูกของเรา!

คนทำงานคงจะทราบดีว่าปัญหาอย่างหนึ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ใด้เเละเป็นปัญหาหนักอก นอกจากปัญหาเรื่องงานเเล้วนั่นคือปัญหาเรื่องเพื่อนร่วมงาน

บางคนอาการหนักถึงขนาดไม่อยากไปทำงานเพราะไม่ชอบหน้า หรือมีเรื่องกับเพื่อนร่วมงาน

มีใครเคยเป็นอย่างเราไหมคะ? เวลาออกไปช้อบปิ้งที่ห้าง เดินสวนกับคนที่ไม่รู้จัก ใครที่ไหนก็ไม่รู้ เเต่เกิดอาการไม่ชอบหน้าเขา เรียกว่าไม่ถูกชะตากันหน่ะค่ะ ทั้งๆที่เขาก็ไมใด้มาทำอะไรเราซักหน่อย....

ที่ทำงานของเราก็เหมือนกัน!

ช่วงภาคปิดเทอม น้องออมเเละน้องมุกไปอยู่ซัมเมอร์เเค้มป็เดย์เเคร์ที่เราทำงานอยู่ เราเป็นเอเซี่ยนคนเดียว ผิวขาวหนึ่งคน อีกสิบกว่าคนเป็นผิวสีทั้งหมด

เมื่อ 3-4 เดือนที่เเล้ว ที่ทำงานรับพนักงานใหม่เข้ามาเป็นครูอยู่ห้องน้องออม
เราสังเกตุว่าเธอไม่ชอบเรา เวลาเดินผ่าน เธอเเทบจะชนเรา เวลาเราทักสวัสดีตอนเช้า ก็ทำเป็นเหมือนไม่เห็นเราอยู่ตรงนั้น เวลาเธอเข้ามาที่ห้องทำงานเราเพื่อจะหยิบของไปใช้ ไม่เคยบอก เพียงเต่หยิบไปเฉยๆเเล้วเดินออกจากห้อง หากหาไม่เจอเธอก็จะลื้อกระจุยไปหมด ครั้นพอเราถามว่าเธอต้องการอะไร เธอบอกว่า I know want I want!

ต่อมาไม่นานน้องออมมาบอกเราเธอรู้สึกว่าครูคนนี้ไม่ชอบหน้าเธอเอาเสียเลย เริ่มจากเวลาคุยกับเพื่อนหากเผลอหัวเราะมีเสียงเมื่อไหร่ จะถูกลงโทษโดยการไปนั่งคนเดียวที่มุมห้อง 2ชั่วโมง,ช่วงเวลาอาหารกลางวัน ครูจะตักอาหารให้น้อยกว่าคนอื่น,พอตอนเย็น ใช้เธอดูดฝุ่นห้อง,ทำความสะอาดห้อง,เอาขยะไปทิ้งข้างนอกห้องฯ ซึ่งหน้าที่เหล่านี้ ครูต้องเป็นคนทำ

เมื่อน้องออมมาเล่าให้ฟังใหม่ๆ เราไม่ใด้เข้าข้างใคร+ไม่มีอคติกับครูเเละไม่คิดว่าเขาจะไม่ชอบลูกเรา เราปลอบลูก หาเหตุผลต่างๆมาอ้าง..
เเต่..ลูกก็กลับมาคุยเรื่องจุกจิกเเบบนี้อยู่ทุกวัน

จนกระทั่งวันหนึ่ง...เรามองผ่านประตูกระจกที่ห้องทำงานเรา มองเห็นน้องออมนั่งร้องไห้อยู่หน้าห้องของเธอ..เราเรียกเธอมาถามว่ามันเรื่องอะไร? เธอบอกว่าถูกครูลงโทษ..ให้คัดประโยค 300 ครั้ง เธอไม่ยอมคัด จึงถูกครูดุด่า เเละรับไม่ใด้กับคำพูดของครู

เราจึงไปที่ออฟฟิต เเละมีเรื่องเกิดขึ้น เราบอกว่า..หากลูกเราผิด ลงโทษให้คัดใด้..เเต่ไม่ใช่ 300 ครั้งเเบบนี่..มันมากไป ถือว่าเป็นการลงโทษ 10-20 ครั้งก็น่าจะพอเเล้วเเละนี่ก็ไม่ใช่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นครั้งเเรก

ภาพน้องออม





ทุกวันศุกร์ เป็นวันไอสครีมเดย์ รถขายไอสครีมจะมาที่เดย์เเคร์ หลังจากน้องออมซื้อไอสครีมเเละกลับไปที่ห้อง ครูกลับยึดไอสครีมเธอ เมื่อตอนเลิกงานจะกลับบ้าน เธอจึงมาเล่าให้เราฟัง

เราก็บอกให้เธอใจเย็นๆ อย่าคิดอะไรมาก ครูเขาสั่งอะไรก็ให้เชื่อ ให้ทำไปเถอะ เพื่อจะใด้ไม่มีปัญหา ทั้งลูกเเละทั้งเราก็อดทนทำงานต่อไป

ต่อมา..ช่วงปิดภาคเรียน เด็กที่เคยมีอยู่ลดลง เนื่องจากพ่อเเม่เอาไปฝากใว้กับกับยายกับย่าหรือญาติ ครูที่ข้างห้องไม่มีเด็ก จึงเอามายัดใว้ที่ห้องเรา เเละทางเดย์เเคร์ก็ลดเวลทำงานเราลงด้วย ผลัดกันทำงานคนละครึ่งวันกับครูคนนี้ เงินดือนก็ลดลงไปด้วยครึ่งนึงด้วย ประกอบกับเรื่องของน้องออมที่มาไม่รู้จักหยุดจักหย่อน เราเลยตัดสินใจลาออก

ถามว่า...เราจะทำยังไงต่อไป..จะเอาตังค์ที่ไหนมาใช้? ตอบว่า...ไม่ทราบ..เจ้าตัวเองก็ยังไม่รู้เหมือนกัน รอให้โรงเรียนน้องอมน้องมุกเปิดเทอมก่อน รอให้เขาไปโรงเรียน เเล้วจึงจะมาจัดการกับเรื่องตัวเองทีหลัง เรื่องสมัครงานเรื่องหางาน เราบ่หยั่นอยู่เเล้ว จะใด้งานหรือไม่นั้น มันอีกเรื่องนึงจ้ะ

สอนน้องออมเย็บผ้า





ขอบคุณที่เเวะมาค่ะ



Create Date : 30 กรกฎาคม 2552
Last Update : 19 มิถุนายน 2553 9:55:35 น. 0 comments
Counter : 851 Pageviews.

Quel
Location :
ชิคาโก้ United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 164 คน [?]




ไดอารี่บันทึกเรื่องยุ่งๆชีวิตวุ่นๆ ของซิงเกิ้ลมัมลูก2 อพยบไปอยู่อเมริกาเมื่อปี 2003 อาศัยอยู่รัฐจอร์เจียเป็นระยะเวลา8ปี ปัจจุบันย้ายไปอยู่ที่ชิคาโก้ค่ะ

เริ่มเขียนบล็อกเมื่อ 01 กุมภาพันธ์ 2552 เขียนตามประสพการณ์ชีวิต เเละเรื่องอื่นๆที่ได้เจอมาค่ะ


บล็อกอัพเดท
1.เเม่น้ำสีเขียว

2.กลับเมืองไทย

Please visit my FaceBook คลิ๊กที่นี่

วิวทะเลสาบมิชิเเกน ที่ชิคาโก

The Bean ยามค่ำคืนที่สวนสาธารณะมิลลิเนี่ยม พาร์ค
เเบบจำลองเมืองชิคาโก
ขบวนวงโยธวาธิต ของนักเรียนมัธยมปลาย ที่ชิคาโก ปี2016
วันสดใส มีเเดดออก หลังหิมะตก
360ชิคาโก ตึกJohn Hancock
พาเเหลดวันขอบคุณพระเจ้า/ขบวนวงโยธวาธิต
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
30 กรกฏาคม 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Quel's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.