เรื่องดีใจที่สุดของฉัน





เย้..วันนี้เป็นวันที่ดีใจที่สุด เนื่องจากเราเก็บสะสมเงินจากการทำงาน จนครบจำนวนราคาของตั๋วเครื่องบิน ซื้อตั๋วเครื่องบินพาลูกๆกลับเมืองไทยได้เเล้วค่ะ


เราอยู่อเมริกามาครบ 14ปี เเล้ว ยังไม่เคยกลับเมืองไทยเลย มาปีนี่ตั้งใจอย่างเเน่วเเน่ว่า ยังไงเสีย ต้องพาลูกๆกลับเมืองไทยให้ได้

เนื่องจากลูกสองคนกำลังเรียน เราจึงมีความจำเป็นต้องเดินทางในช่วงซัมเม่อร์ ซึ่งเป็นที่เเน่นอนว่า ค่าเครื่องบินในช่วงซัมเม่อร์จะมีราคาเเพงที่สุด สำหรับ 3คนเเม่ลูก มีราคาประมาณ 2,500 ดอลล์ หรือประมาณ 1เเสนกว่าบาท

ในเมื่อเรารู้ว่า เราต้องการเงิน ทางเดียวที่ทำได้คือ ใช้เงินให้น้อย หาเงินให้มากๆ เราเลยต้องทำงานหนัก อาทิตย์นึงมี7วัน เเต่เราทำงาน 9วันเลยค่ะ อิอิ

เพื่อนที่ทำงานคนไหนป่วย คนไหนลา ขอให้บอก เรารับทำงานเเทนหมด

ปล.ทำงานจนไม่มีเวลาพักผ่อน ไม่ดีนะคะ สงสารสังขาลตัวเองเหมือนกัน ช่วงนี้เราไม่ได้ทำงานหนักเหมือนเมื่อก่อนเเล้ว ที่ทำงานหนัก เพราะต้องการทำตามจุดประสงค์ที่ตั้งใว้ เเละตั้งใจว่า เมื่อกลับมาจากเมืองไทยเเล้ว เราจะลาออกจากงานค่ะ





 

เวลาทำงานปรกติของเรา ก็เหมือนการทำงานของพยาบาลที่เมืองไทยค่ะ คือมีเวรเช้า บ่าย ดึก เเต่ที่ไม่เหมือนเมืองไทยคือ ที่โน่น ถ้าใครทำเวรดึกก็ดึกตลอด ใครทำเวรบ่าย ก็เข้างานบ่ายตลอด ใครเข้าเวรเช้า ก็จะมาทำงานทุกเช้าตลอด ไม่เหมือนเมืองไทย ที่ตารางเวรสลับกันตลอด วันนี้เช้า พรุ่งนี้บ่าย อะไรเเบบเนื่ยะค่ะ

ปกติเราเข้าเวรดึก มีวันหยุด1วัน ก่อนหน้าวันหยุด เรารับทำงานเเทนเพื่อน เข้าทั้งเวรดึกต่อเช้า หรือไม่ก็บ่ายต่อดึก วันต่อมาเราก็ได้ day off เราจะเลือกทำเฉพาะวันหยุด เนื่องจากไม่ต้องไปส่งลูกไปโรงเรียน

เวรดึกที่ทำงานเราให้เบรค2ชั่วโมง เราก็จะเเอบงีบหลับ เนื่องจากงานไม่ยุ่ง

เคยถามตัวเองว่า ทำใมต้องทำงานหนักขนาดนี้? มีเพียงคำตอบเดียวคือ ต้องการเก็บเงินซื้อตั๋วเครื่องบินกลับบ้าน เนื่องจากเราไม่ต้องการเป็นหนี้บัตรเครดิต เลยต้องทำงานเพื่มค่ะ

14ปี ที่เราใช้ชีวิตที่อเมริกา ซิงเกิ้ลมัมลูก2เเบบเรา วุ่นวายอยู่กับการทำงานเเละเลี้ยงลูก มันเหนื่อยที่สุด

ที่ทำงานเราเลี้ยงอาหารฟรี หน้าตาเป็นเเบบในภาพ ปรกติเราไม่ชอบอาหารเเบบนี้ เราจะไปตลาดซื้ออาหารไทยที่ทำทานง่ายๆมาทานเอง ลูกเรา2คนไม่ทานอาหารไทยค่ะ

มางวดนี้ เราจำเป็นต้องทาน เก็บเงินๆ ค่ะ




เรามีลูก2คน คนละพ่อกัน อดีตสามีทั้ง2คน หลังจากที่เลิกกัน เค้าก็ไปจากเรา ทิ้งลูกไว้ให้เราเลี้ยง ผู้ชายสบายนะงานนี้!


อดีตสามีคนเเรก คือพ่อน้องออม ลูกสาวคนโตของเรา ไม่เคยส่งเสียให้ค่าเลี้ยงลูกเลย เเถมไม่เคยโทรมาหาลูกด้วย

ส่วนอดีตสามีคนที่2 เป็นคนไทยสัญชาติอเมริกัน เป็นพ่อน้องมุกลูกสาวคนที่2 ซึ่งหลังจากที่เลิกกันเเล้ว เขาเดินทางกลับมาอยู่เมืองไทย เเละไม่ได้เเต่งงานใหม่ ยังคงติดต่อเราอยู่ เเละส่งเสียค่าเลี้ยงดูให้ทุกเดือน

ตามปรกติ คนอเมริกัน เวลาหย่าขาดจากภรรยา หากมีลูกด้วยกัน ตามกฏหมายบังคับให้ต้องส่งเสียค่าเลี้ยงดู เเละหากรีไทน์ออกจากงาน ก็จะได้เงิน sosial seculity จากพ่อเค้าด้วย

พ่อน้องมุกเคยบอกกับเราว่า เค้าเห็นใจเราที่ต้องเลี้ยงลูกคนเดียว ถึงเเม้ว่ากฏหมายจะไม่บังคับ เค้าก็เต็มใจ เเละยินดีที่จะจ่ายค่าลี้ยงดูลูกให้ ต้องขอบคุณจริงๆ

ท่านใดที่เป็นซิงเกิ้ลมัม เเละต้องเลี้ยงลูกคนเดียว ต้องรู้ซึ้งว่าการเลี้ยงลูกคนเดียวนั้นมันเหนื่อยสาดดดดด

ตอนนี้น้องออมเรียนอยู่มหาวิทยาลัย ปี1 ติดเพื่อนมากกว่าเเม่ ส่วนลูกคนที่2 ติดเเม่มากๆ

ไม่มีคำว่าเหนื่อยสำหรับคนเป็นเเม่ เพื่อลูกเเม่ทำได้เสมอ ทำใมความรักของเเม่มันถึงได้ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้หนอ?




เราจะพาลูกๆไปเห็นหน้าพ่อ ตัวเราเองอยากไปหาเเม่ คิดถึงเเม่ที่สุด


พี่สาวของเราบอกว่า 14ปีที่เราจากมา เมื่องไทยไม่เหมือนเดิมเเล้ว เปลี่ยนเเปลงเเละเจริญไปมาก

ครั้งนั้นสนามบินสุวรรณภูมิก็ยังไม่มี กลับมาเมืองไทยคราวนี้ หลงเเน่ๆ ต้อยเอ๋ย!

ตอนอยู่เมืองไทย เราไม่มีโอกาศได้ไปเที่ยวไหนเลย จะได้ว่าตอนเป็นเด็กๆ ที่โรงเรียนจัดทัศนศึกษาทุกปี เเต่เราไม่เคยได้ไปเลย มีอยู่ครั้งนึง ทางโรงเรียนจัดไปบางเเสน เรารบเร้าเเม่ อยากจะไป

เเละในที่สุดเราก็ได้ไป มาทราบภายหลังว่า เเม่ไปยืมเงินคนอื่นมาให้เราไปเที่ยว ตั้งเเต่นั้นมา เราไม่เคยรบเร้าเเม่อีกเลย..

ทำใมความจน มันถึงได้โหดร้ายถึงเพียงนี้หนอ?

กลับมาเมืองไทยคราวนี้ หนูจะพาเเม่ไปเที่ยวนะคะ เเม่อยากไปไหน หนูจะพาเเม่ไป
คนเดียวที่อยากกลับมาเห็นหน้ามากที่สุด ก็คือเค้านี้เเหละ

"หนูรักเเม่นะคะ"

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามบล็อก วันนี้ day off เเต่นอนไม่หลับ เลยมาอัพบล็อกซะเลย ทนฟังเสียงบ่นหน่อยนะคะ อิอิ

มีความสุขทุกท่านนะคะ ขอบคุณที่เเวะมา พบกันใหม่บล็อกหน้าค่ะ บ๊าย บาย



Create Date : 28 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 10 พฤศจิกายน 2560 23:50:32 น. 20 comments
Counter : 1239 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณเรียวรุ้ง, คุณกะว่าก๋า, คุณบาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน, คุณmambymam, คุณMax Bulliboo, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณคนบ้านป่า, คุณขุนเพชรขุนราม, คุณtuk-tuk@korat, คุณTui Laksi, คุณnewyorknurse, คุณRinsa Yoyolive, คุณ**mp5**


 
ติดตามบล็อคอยู่เงียบๆ ดีใจด้วยนะคะ อย่างที่พี่คุณบอกจริงๆ เมืองไทยเปลี่ยนไปเยอะมากๆ ค่ะ


โดย: Miss Sunflower (Miss Sunflower ) วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:10:42:50 น.  

 
สวัสดีค่ะ

ชีวิตคุณผ่านอะไรมามากมายจัง

ถ้าเทียบกับชีวิตรุ้ง ดูเหมือนว่าชีวิตรุ้งจะจืดสนิทเลยค่ะ

คนเป็นแม่นี่ทำทุกอย่างได้เพื่อลูกจริงๆ อ่านแล้วซึ้งเลย ยิ่งซิงเกิ้ลมัมด้วยแล้ว นี่ต้องเลี้ยงลูก 2 คนด้วยตัวคนเดียว สุดยอดจริงๆค่ะ

ดีใจด้วยนะคะที่จะได้กลับมาเยี่ยมแม่ จากไปตั้ง 14 ปีแน่ะ อะไรอะไรที่นี่ก็เปลี่ยนไปเยอะแหละค่ะ

เด็กสองคนจะได้มาเหยียบเมืองไทยครั้งแรกเช่นกัน ว่าแต่น้องออมกับน้องมุกพูดไทยได้บ้างรึเปล่าคะ

ว่าแต่จะมาถึงไทยเมื่อไหร่คะ ถ้ามีโอกาสก็อยากเจอเหมือนกันนะคะ

ติดตามอ่านมานานรู้สึกผูกพันเหมือนกัน


Quel Klaibann Blog


โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:11:10:40 น.  

 
*คุญMiss Sunflower บล็อก Quel ติดตามเเบบเงียบๆได้ค่ะ
เพราะว่าไม่ได้โหลดเพลงใว้ที่บล็อก
เวลาเปิดเข้ามาอ่าน ออกจะดูเงียบๆ 55

เอ..เกี่ยวกันมั้ยเนื่ยะ อิอิ
ขอบคุณนะคะที่ติดตามมาตลอด


*คุณเรียวรุ้ง -เกิดเป็นคนเเล้ว สู้ๆค่ะ
ลูก 2 คนพูดไทยไม่ได้ค่ะคุณรุ้ง

*วันนี้เเวะไปโหวตให้เพื่อนบล็อกมาค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้
ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
อุ้มสี Travel Blog ดู Blog
สายหมอกและก้อนเมฆ Travel Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog
mambymam Home & Garden Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
Kavanich96 Funniest Blog ดู Blog
tuk-tuk@korat Travel Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Literature Blog ดู Blog
เริงฤดีนะ Topical Blog ดู Blog


โดย: Quel วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:11:58:17 น.  

 
น้องพูดไทยไม่ได้หรือคะ น่าเสียดายจัง

แต่คุณแม่ต้องทำงานหนักขนาดนั้นนี่เนอะเลี้ยงลูกคนเดียวด้วย

แค่น้องเป็นเด็กดีคนเป็นแม่ก็มีความสุขสุดๆแล้วแหละ

ขอบคุณสำหรับโหวตให้กลอนอกหักนะคะ

เป็นประสบการณ์ที่เลวร้ายจริงๆสำหรับคนเคยเจอ(ไม่ใช่รุ้งนะคะ)



โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:12:08:02 น.  

 
โหวต Klaibann Blog ครับ

อ่านแล้วเห็นถึงความเข้มแข็งครับ
ตอนที่ผมเริ่มต้นทำงานใหม่ๆ
สองปีไม่เคยหยุดงานเลยเช่นกัน
ตอนนั้นรู้แต่ว่าต้องทำ ต้องยอมเหนื่อย
ต้องอดทน

แต่พองานเข้าที่ ชีวิตเข้าทาง
ก็ค่อยๆผ่อนเรื่องงานลงเพราะเริ่มมีครอบครัวเช่นกัน

เป็นกำลังใจให้นะครับ



ตอนนี้เมืองไทยเปลี่ยนไปมากจริงๆครับ
ถ้า 14 ปีไม่ได้กลับมา
ผมว่าต้องงงเรื่องสภาพแวดล้อม ถนนหนทางที่เปลี่ยนไปแน่นอนครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:12:32:17 น.  

 
ดีใจด้วยที่ได้กลับเมืองไทยค่ะ ขอให้เป็นทริปที่สนุกสนานนะคะ


โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:13:13:20 น.  

 
ดีใจด้วยนะคะทั่จะได้กลับบ้าน
เทืองไทยเปลี่ยนไปเยอะมากมายค่ะ
กทม.เต็มไปด้วนตึกสูงทันสมัย
เดินทางปลอดภัยนะคะ


โดย: mambymam วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:13:37:08 น.  

 
รีบวิ่งมาแสดงความดีใจด้วยค่ะพี่ต้อย ทำได้ตามแผนที่จะกลับมาเที่ยวเมืองไทยแล้ว ดีใจด้วยจริงๆค่ะพี่ พี่ต้อยเป็นผู้หญิงที่สตรองมาก เป็นคุณแม่ตัวอย่างจริงๆค่ะ
อาหารไทยอร่อย อากาศดี ผู้คนส่วนมากน่ารัก สนามบินสุวรรณภูมิไม่ใหญ่มากหรอกค่ะพี่ อาหารในสนามบินราคาแพงพอๆกันกับที่เยอรมัน 555 ไม่แนะนำให้แวะทานค่ะ อยากทานอะไรรอออกมาทานข้างนอกดีกว่านะคะ
คุณแม่ของพี่คงดีใจมากๆที่ได้เห็นพี่และหลานๆนะคะ เที่ยวให้สนุกค่ะพี่


โดย: Max Bulliboo วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:14:36:57 น.  

 
ยินดีที่ได้กลับมาเยี่ยมบ้านที่ไทย... อ่านข้างบนแล้ว บอกเลย
ว่าทำงานหนักมาก น่าภูมิใจด้วยที่เลี้ยงลูกสาวสองคน...ด้วยตนเอง

เที่ยวให้สนุกครับ

Quel Klaibann Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:16:49:56 น.  

 
ดีใจด้วยค่ะ ที่จะได้กลับบ้านเรา 14 ปี นานมาก... บ้านเราเปลี่ยนไปเยอะมากค่ะ

โหวตผิดน่ะค่ะคุณต้อย โหวตไดอารี่ ขอโทษนะคะ


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:20:19:55 น.  

 
ไม่เป็นไรค่ะคุณสายหมอกฯ ไม่ถือๆค่ะ
เรื่องเล็กน้อย ขอบคุณสำหรับคะเเนนโหวตนะคะ

วันนี้เราไปทัวร์เยี่ยมบล็อกเพื่อนๆมาเเละโหวตให้ค่ะ
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Max Bulliboo Klaibann Blog ดู Blog
บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน Food Blog ดู Blog
pantawan Health Blog ดู Blog
simplyusana Food Blog ดู Blog
Tui Laksi Photo Blog ดู Blog
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog
สองแผ่นดิน Photo Blog ดู Blog
ขุนเพชรขุนราม Science Blog ดู Blog
สมาชิกหมายเลข 3016924 Photo Blog ดู Blog


โดย: Quel วันที่: 1 มีนาคม 2560 เวลา:6:16:38 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับคุณต้อย



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 มีนาคม 2560 เวลา:6:24:13 น.  

 
ไม่มีคำว่าเหนื่อยสำหรับคนเป็นเเม่

ยิ่งถ้าเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวและลูกสองคน
ต้องยกนิ้วให้เลยค่ะ ดูจากความเป็นอยู่ใน
ภาพแล้ว ต้องชมว่า คุณเลี้ยงลูกดีมากๆเลย

ดีใจที่จะได้กลับมาไทยนะคะ
14 ปี นานมาก

เมื่อคืนนาดึก ง่วงแล้วเลยกลับไปนอน 55



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 1 มีนาคม 2560 เวลา:15:38:22 น.  

 
อ่านแล้วได้กำลังใจมากมายค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 1 มีนาคม 2560 เวลา:16:45:17 น.  

 
สุดยอดคุณแม่ค่ะ ดีใจด้วยนะคะ บ้านนี้ยังต้องเก็บกันต่อไปค่ะ สู้โว้ยอิๆ


โดย: แม่น้องหยก IP: 188.165.240.145 วันที่: 1 มีนาคม 2560 เวลา:17:00:48 น.  

 
เย้ ๆ ยินดีและดีใจด้วยคะ ที่ความตั้งใจของคุณ Quel ประสบผลสำเร็จ
ขอให้กลับเมืองไทยเมืองแม่ของเราโดยสวัสดิภาพทุกคน
และเอ็นจอยกับชีวิตในไทยพร้อมครอบครัวคะ

- ชื่นชมคุณ Quel อย่างมากมาย ในฐานะ ซิงเกิลมัม สุดยอด
ชอบที่คุณ Quel ไม่เอาเรื่องราวที่ลำบากๆมาทำให้ชีวิตลำบากหรือแย่ลงกว่านี้
อ่านจากเรื่องราวในบล๊อกที่คุณ Quel เขียนไว้ ดูเป็นคนมุ่งมั่น สนุกสนาน
ดูจากรอยยิ้ม ในภาพวันนี้ก็รู้คะว่าเป็นคนน่ารักอัธยาศัยดีแน่นอน

- ขอให้มีแต่ความสุขตลอดไปนะคะ... Enjoy Life !

ปล. รูปที่บล๊อก เราก็รีบกดชัตเตอร์รัวเลยคะ กลัวไม่ทัน
ไม่มีเวลาเลือกโหมดด้วย.. เราก็ไม่เก่งเรื่องปรับกล้องเลยจริงๆ
ใช้ออโต้ ระบบอัจฉริยะของกล้องเป็นส่วนมากคร้า...
ขอบคุณสำหรับคำชมด้วยนะคร้า


โดย: Tui Laksi วันที่: 1 มีนาคม 2560 เวลา:18:28:00 น.  

 
มาส่งกำลังใจค่ะ
พี่ก็ทำงาน 2 job ตลอด เดือนหนี่งๆพี่หยุดแค่วันเดียว
พี่ทำงานห้องคลอด ยุ่งทุกวัน บางวันไม่มีเวลาเบรคเลย ได้แต่แว้ปไปทานข้าว เหนื่อย แต่เรามีเป้าหมาย มีแรง รักษาสุขภาพ
ทำไปเถอะค่ะ
ตอนนี่พี่เกษียณแล้ว ไม่เสียใจเลยที่ทำงานหนัก
เพราะตอนนี้มีหลักประกันชีวิต มีรายได้ มีเงินใช้
มีประกันสุขภาพ ก็เรียกว่าคุ้มกับที่เหนื่อย
สู้ๆค่ะ

โหวดค่ะ


โดย: newyorknurse วันที่: 2 มีนาคม 2560 เวลา:18:41:23 น.  

 
คุณแม่เก่งมากเลยค่ะ ทำงานหนักแถมยังเลี้ยงลูกคนเดียวตั้งสองคนอีก แถมลูกสาวคุณแม่ก็สวยมากๆด้วย ยินดีด้วยนะคะได้กลับประเทศไทยแล้ว


โดย: สมาชิกหมายเลข 3722634 วันที่: 3 มีนาคม 2560 เวลา:5:09:57 น.  

 
น้องออมหุ่นแซบมากค่าาพี่ต้อย อิอิ
ใกล้จะได้กลับเมืองไทยแล้วดีใจด้วยค่า
แต่ว่าไทยร้อนนะคะ น้องมุกับน้องออมขอให้อดทนนิดนึงน้า
กลับมาหาบ้านเกิดบ้างเค้าคงตื่นเต้น
พี่ต้อยเองเช่นกัน
เลี้ยงลูกมาได้ขนาดนี้ ขอชื่นชมค่า


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ชีริว Travel Blog ดู Blog
Close To Heaven Review Food Blog ดู Blog
AppleWi Beauty Blog ดู Blog
สองแผ่นดิน Photo Blog ดู Blog
Quel Klaibann Blog ดู Blog




โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 3 มีนาคม 2560 เวลา:13:32:59 น.  

 
แวะมาเยี่ยม สวัสดีครับ


โดย: **mp5** วันที่: 3 มีนาคม 2560 เวลา:18:20:34 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
Quel
Location :
ชิคาโก้ United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 160 คน [?]




ไดอารี่บันทึกเรื่องยุ่งๆชีวิตวุ่นๆ ของซิงเกิ้ลมัมลูก2 อพยบไปอยู่อเมริกาเมื่อปี 2003 อาศัยอยู่รัฐจอร์เจียเป็นระยะเวลา8ปี ปัจจุบันย้ายไปอยู่ที่ชิคาโก้ค่ะ

เริ่มเขียนบล็อกเมื่อ 01 กุมภาพันธ์ 2552 เขียนตามประสพการณ์ชีวิต เเละเรื่องอื่นๆที่ได้เจอมาค่ะ


บล็อกอัพเดท
ใบไม้เปลี่ยนสี ชิคาโก

Please visit my FaceBook คลิ๊กที่นี่

เเวะทิ้งคอมเม้นต์ได้ที่กล่อง C- Box ค่ะ

วิวสวยๆ ทะเลสาบมิชิเเกน ชิคาโก

The Bean ยามค่ำคืนที่สวนสาธารณะมิลลิเนี่ยม พาร์ค
เเบบจำลองเมืองชิคาโก
ขบวนวงโยธวาธิต ของนักเรียนมัธยมปลาย ที่ชิคาโก ปี2016
วันสดใส มีเเดดออก หลังหิมะตก
360ชิคาโก ตึกJohn Hancock
พาเเหลดวันขอบคุณพระเจ้า/ขบวนวงโยธวาธิต
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2560
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
28 กุมภาพันธ์ 2560
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Quel's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.