เมื่อเด็กอายุ 6 ขวบ บอกเราว่า "หนูอยากเรียนหนังสือที่อเมริกาค่ะ"

เด็กคนนี้ไม่ใช่ใครอื่นค่ะ เป็นลูกสาวคนโตของเราเอง "น้องออม" ภาพน้องออมกับเพื่อนที่โรงเรียนวันจบอนุบาล 3 จากโรงเรียนที่เมืองไทย





เราพาลูกมาถึงที่อเมริกา วันรุ่งขึ้น ก็พาเธอไปเข้า ป.1 เธอกลัวมากเเต่ไม่กล้าร้องไห้ ตอนหลังเธอมาตำหนิเราว่า "เเม่น่าจะให้หนูพักซักอาทิตย์นึงเเล้วค่อยพาเข้าโรงเรียน รอให้หนูใด้ยิน ใด้ฟังภาษาอังกฤษก่อน นี่พอมาถึงปุ๊ป วันรุ่งขึ้นก็พามาโรงเรียน เธอบอกว่า เธอไม่เคยใด้ยินฝรั่งพูดภาษาอังกฤษมาก่อน เพื่อนๆที่ห้องพากันมารุมดูเธอ เเละถามชื่อ เเต่เธอไม่ตอบ ไม่พูด เพราะไม่รู้เรื่อง เธอนั่งเงียบ เพื่อนๆถามเธอว่า พูดใด้หรือเปล่า หรือเป็นใบ้"





เธอใช้เวลาเกือบๆ 2 อาทิตย์ ที่จะพูด"เยส" กับ"โน"

เข้าโรงเรียนวันเเรกกับคุณครู ภาพล่างเป็นโรงอาหาร





ผลการสอบเทอมเเรกของเธอ ใด้เอฟทุกวิชา! เราเลยมานั่งคุยกับลูก เธอบอกว่าเรียนไม่รู้เรื่อง คำศัพท์อะไร ไม่รู้จัก?จากนั้น ทุกวันหลังโรงเรียนเลิก เราสอนเธอทุกวัน มีเทคนิกลูกเล่นอะไรที่ช่วยให้เธอเข้าใจ จำใด้ เอาออกมาใช้หมด...

เทอม 2 ผ่านมา เธอใด้ เอทุกวิชา จากนั้นมาเธอใด้เอตลอดไม่ว่าจะป.1,ป.2 จนกระทั่งถึงทุกวันนี้ นี่เป็นส่วนหนึ่งของใบเรียนดีที่เธอใด้รับ เธอใด้รับใบรางวัลต่างๆเเยอะเเยะไปหมด








ขอเล่าย้อนไปนึดนึง เมื่อเรามาอยู่ใด้ 2 ปี เราก็มีปัญหาครอบครัว ตัดสินใจที่จะพาลูกกลับเมืองไทย เนื่องจากตอนนั้นเราลำบากมาก ไม่มีเงิน,ไม่มีงาน,ไม่มีกรีนการ์ด,ไม่มีเวิคเปอร์มิต,ไม่รู้จักระบบระเบียบของประเทศที่เรามาอยู่

เราบอกน้องออมให้เตรียมเเพ๊กกระเป๋ากลับเมืองไทย อาทิตย์หน้าจะกลับเมืองไทยกันลูก ตั๋วเครื่องบินก็ซื้อเรียบร้อยเเล้ว

น้องออมเข้ามาบอกว่า "หนูชอบโรงเรียนที่นี่ ชอบภาษาอังกฤษ อยากเรียนที่นี่ ไม่อยากกลับไปเรียนที่เมืองไทย อยู่ที่นี่ต่อนะคะเเม่"

เราก็มองหน้าลูก นึกในใจว่า เธอเอาอะไรมาพูด คิดเเบบนี้ใด้ยังไง? ซึ่งตอนนั้นเธออายุเพียง 8 ขวบ เด็กตัวเเค่นี้รู้จักพูด รู้จักมีความคิดเป็นของตัวเองเเล้ว

เออ...เราน่าจะฟังเขาซักหน่อยนะ!

เเละเเล้ว...

คืนนั้น เรานอนเอาเท้าก่ายหน้าผาก ไม่หลับทั้งคืน เเล้งตูจะอยู่อย่างไงหล่ะเนื่ยะใบอะไรก็ไม่มี วีซ่าที่เข้ามาก็หมดอายุเเล้ว เเต่เราเห็นว่า ลูกเป็นเด็กเรียนเก่ง จากผลการเรียนที่ผ่านมา เพื่อนเธอเองซ้ำที่เกิดที่นี่ เป็นชาวอเมริกันเเท้ๆ.หลายคน เรียนตกวิชา อ่าน วิชาเขียนภาษาอังกฤษ ลูกเราเพิ่งมาจากต่างด้าวเเท้ๆ เรียนใด้เอ..(เราเคยเห็นใบรายงานผลการเรียนของเพื่อนๆลูกเขาชอบมาเล่นที่บ้านเรา)

เช้าเเล้ว เราก็ใด้คาถาประจำใจให้ตัวเองว่า "ตูไม่กลับ!" เอ๊า...ไม่กลับก็ไม่กลับลูก เเละให้ลูกสัญญาว่าจะตั้งใจเรียนให้ดี ทุกวันนี้เขาเป็นเด็กเรียนดีมากค่ะ





นี่เป็นส่วนหนึ่งของงานวาดเขียนที่เขาชอบ





ภาพกับเพื่อนๆ





เเล้วเราก็ดำเนินการยื่นเรื่องทำเปเปอร์เวิกร์ให้ตัวเราเอง โชคดีที่ว่าเราเข้ามาด้วยวีซ่าภรรยา เเละมีลูก หากเขามาด้วยวีซ่าอย่างอื่นคงใด้ระเห็ดถูกเนรเทศกลับเมืองไทยเป็นเเท้เเน่ เล่นเกมส์..ต้องรู้จักเเละต้องเคารพกฏกติกามารยาทไม่งั้นถูกกรรมการใล่ออกจากสนามเป็นเเน่เเท้

เราเป็นคนไม่มีโชค เลยต้องเเสวงหาเอง โชคดีนะจ้ะ โชคร้ายไม่เอาจ้ะ



ขอบคุณที่เเวะมาค่ะ



Create Date : 07 มิถุนายน 2552
Last Update : 3 ธันวาคม 2554 19:22:48 น. 0 comments
Counter : 1212 Pageviews.

Quel
Location :
ชิคาโก้ United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 163 คน [?]




ไดอารี่บันทึกเรื่องยุ่งๆชีวิตวุ่นๆ ของซิงเกิ้ลมัมลูก2 อพยบไปอยู่อเมริกาเมื่อปี 2003 อาศัยอยู่รัฐจอร์เจียเป็นระยะเวลา8ปี ปัจจุบันย้ายไปอยู่ที่ชิคาโก้ค่ะ

เริ่มเขียนบล็อกเมื่อ 01 กุมภาพันธ์ 2552 เขียนตามประสพการณ์ชีวิต เเละเรื่องอื่นๆที่ได้เจอมาค่ะ


บล็อกอัพเดท
1.เเม่น้ำสีเขียว

2.กลับเมืองไทย

Please visit my FaceBook คลิ๊กที่นี่

วิวทะเลสาบมิชิเเกน ที่ชิคาโก

The Bean ยามค่ำคืนที่สวนสาธารณะมิลลิเนี่ยม พาร์ค
เเบบจำลองเมืองชิคาโก
ขบวนวงโยธวาธิต ของนักเรียนมัธยมปลาย ที่ชิคาโก ปี2016
วันสดใส มีเเดดออก หลังหิมะตก
360ชิคาโก ตึกJohn Hancock
พาเเหลดวันขอบคุณพระเจ้า/ขบวนวงโยธวาธิต
Group Blog
 
 
มิถุนายน 2552
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
7 มิถุนายน 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Quel's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.