Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2552
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
 
12 กุมภาพันธ์ 2552
 
All Blogs
 
หมู่บ้านผาทั่ง - อช.พุเตย - เมืองกาญฯ



7-8 Feb'09


ไม่เคยเลยที่ไปเที่ยวสองวันแล้วกับมาย่อขนาดทริปให้เหลือบล็อคเดียว คราวนี้ก็เหมือนกัน
ไปแค่สองวัน แต่แตกตัวบล็อคเป็นโปรโตซัวออกมาแล้ว 5 บล็อค อิอิ (บล็อคเดือนกพ.
ในอัพเดทข้างๆนั่นแหล่ะค่ะ)

ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ไปเก็บตกบ้านไร่กันก่อนเลยดีกว่า ปีนี้ได้ออกตจว.สองครั้งและไปเที่ยว
พิกัดเดิมทั้งสองครั้ง คราวที่แล้วไปคลอดบล็อควิหารแก้วและสวนนกชัยนาทมาแล้ว
คราวนี้ก็บ้านไร่ และสุพรรณฯอีก จริงๆแล้วบ้านไร่มีที่เที่ยวเยอะแยะทั้งวัดถ้ำเขาวง ทั้ง
น้ำตกต่างๆ แต่ไม่ได้แวะเลย เพราะมัวแต่แช่อยู่รีสอร์ท เลยได้แวะแค่หมู่บ้านทอผ้าโบราณ
ผาทั่ง เท่านั้น แต่ทำไมคนเที่ยวน้อยจังทั้งๆที่นี่มีอะไรดีให้ดูเยอะแถมเป็นวันหยุดยาวอีก
ต่างหาก ไปดูวิธีการทอผ้ากันก่อนเลยดีกว่า

เป็นคนที่ชอบดูการประดิดประดอยทำการฝีมือมากๆ สามารถนั่งดูคนนั่งถักย่านลิเพา
ทอผ้า วาดรูป ทำร่มกระดาษสา ทำเครื่องเงิน เครื่งอปั้นดินเผา ลงรักปิดทองหรืออะไร
พวกการฝีมือแนวๆ OTOP ได้เป็นวรรคเป็นเวร คิดว่ามันน่าสนุกและน่าสนใจมากๆ
งานฝีมือทอผ้าที่หมู่บ้านนี้ไม่ธรรมดาเลยเพราะได้รับรางวัลมานับไม่ถ้วนจนไม่มีตู้จะเก็บ
ถ้วยรางวัลและใบประกาศแล้ว ทั้งระดับประเทศหรือแม้แต่ระดับโลก แถมได้ที่ 1 อีกต่าง
หาก แจ๋วๆๆจ้า


เดินลงไปดูชาวบ้านทอผ้าดีกว่า






ชาวบ้านที่นี่พูดสำเนียงเหน่อๆบอกไม่ถูก ยังคิดว่าเอ้ อุทัยมันไม่น่าจะเหน่อได้น่ะ มารู้อีกที
ว่าจริงๆคนดั้งเดิมของที่นี่เป็นคนลาวจากเวียงจันทน์ อพยพมาอยู่นานมากๆแล้ว ภาษาที่ใช้
นี่เป็นภาษาเวียงจันทน์แท้ๆซะด้วยซ้ำ ... อ๋อ แบบนี้นี่เอง







ผ้าม่านม่อนไหม







ปรกติเวลาเห็นคนแก่ๆแล้วจะรู้สึกสงสารก่อนเลย แต่ตอนที่เห็นคุณยายคนนี้กำลังทอผ้าอยู่
กลับมีความรู้สึกว่า " โห คุณยายแข็งแรงจังเลย " มากกว่า "โถ คุณยายน่าสงสารจังเลย "
แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าที่คุณยายต้องออกมาทำงานแบบนี้เพระว่าความจำเป็นของครอบครัว
หรือเพราะแกยังแข็งแรงมากพอที่จะทำตัวเองให้เป็นประโยชน์เหมือนกัน โอ๊ย ไม่คิดดีกว่า







แข็งแรงจังเลยค่ะคุณยาย








ผ้าทอลายพื้นเมืองของบ้านไร่









เค้าเรียกว่าผ้าตีนจก รูปนี้เป็นด้านหน้าของลาย









ด้านหลังของลาย ซึ่งที่เรียกว่าผ้าตีนจกนี้ควรจะเรียกว่าผ้ามือจกมากกว่า เพราะเค้าใช้
มือจกด้ายให้มันเป็นลายอ่ะ เห็นแล้วยังทึ่งเพราะงานนี้ต้องใช้สายตาดีมากๆ ซึ่งคนทอของ
ที่นี่ทั้งหมดเป็นคนแก่สูงอายุทั้งนั้น เราวัยค่อนข้างสูงอายุแล้วยังมองตอนแกจกไม่ทันเลย อิอิ









ผ้าผืนนึงใช้เวลาหลายเดือนเชียว วันนึงจะได้ซักนิ้วสองนิ้วเอง เพราะฉะนั้นไม่แปลกถ้า
ราคาของผ้าทอแบบนี้จะสูงตามไปด้วย มาดามถึงไม่ได้ถอยมาซักผืนไงล่ะจ๊ะ อิอิ เพราะ
ตอนนี้ยังไม่รู้จะเอาไปตัดอะไรดี แต่อีกไม่นานรับรองต้องได้ใช้บริการแน่ๆ อิอิ







เอ่อ เรื่องไร้สาระล่ะก็ มาดามเป็นที่หนึ่ง เห็นอะไรไม่รู้ ถ่ายเรียบ







คนที่เข้ามาบ่อยๆน่าจะรู้ทางแระ ว่าบล็อคนี้หาเนื้อไม่ค่อยเจอ น้ำโลด อิอิ







ฝึกหามุมให้ตัวเอง








ปรับโฟกัสไปเรื่อย








ชุดปลอกหมอนนี้ได้รางวัลที่ 1 ของประเทศ ราคาเป็นหมื่นน่ะ








ชุดนี้ได้รางวัลที่ 1 ของโลก รับรองโดย Unesco ตอนแรกก็งงๆว่าที่ 1 ยังไงสรุปว่า
เป็นการประกวดภูมืปัญญาชาวบ้านอ่ะ ชุดนี้ถ้าจำไม่ผิดน่าจะราคาสองหมื่นกว่า เห็นว่า
เป็นชุดเครื่องนอนเข้าหอลายช่อฟ้า และลายช่อฟ้านี่แหล่ะที่เป็นลายเฉพาะของบ้านไร่
และกวาดรางวัลมาแล้วนับไม่ถ้วย และชุดนี้ขายน่ะค่ะ ....









ผ้าทอพื้นเมืองเอกลักษณ์เฉพาะของบ้านไร่








ตู้เก็บรางวัล เห็นตู้แบบนี้อยู่ตามตู้ และเต็มทุกตู้ แต่เก็บไว้ที่นี่ไม่หมดเพราะที่บ้านก็ยังมีอีกตรึมจ้า








เที่ยวชมกิจการของที่นี่เสร็จแล้วก็ตั้งใจจะกลับทางด่านช้างแล้วเข้าสามชุก อยากแวะเที่ยว
ตลาดร้อยปีก่อน แต่ก่อนที่จะถึงทางแยกหอนาฬิกาด้านช้าง ดันเหลือบไปเห็นป้ายทางเข้า
ไปอช.พุเตยเลยลองขับเข้าไปดู เอ๊ะ ... ไกลเหมือนกันน่ะตั้งยี่สิบกว่าโล แต่เอ้า ไปก็ไป ..
ก็ขับไปเรื่อยจนถึงที่ทำการหน่วยที่ 1 ก็ซื้อบัตรผ่านแล้วตั้งใจจะขับรถเล่นในอุทยานเท่าที่
มีถนนเข้าถึงแต่ แต่ .......







ขับเข้าไปอีกนิดเดียวก็เจอถนนลูกรังแบบนี้ มือก็คว้าเอาแผ่นพับของอุทยานของมากาง
อ้าว ที่นี่มันไม่มีอะไรนี่หว่า แล้วจะยังไงต่อดี งั้นไปป่าสนดีกว่า ซึ่งมันต้องผ่านจุดเครื่อง
บินเลาด้าตกด้วย ....








แต่เห็นทางขึ้นขอบอกว่าควรนำรถกะบะขึ้นมากกว่าเพราะทางเป็นดินลูกรังขึ้นเขาและทางแย่
มากแถมเปลี่ยวมาก ขับขึ้นเป็นสิบกิโล ไม่เห็นมนุษย์หรือสิ่งมี
ชีวิตซักอย่าง รถซักคันก็ไม่เห็น แต่ใจดีสู้เสือ ไหนๆก็ไหนแล้ว จนมาถึงจุดสัญญาณโทรศัพท์
เห็นมีป้ายทางขึ้นจุดชมวิวพระอาทิตย์ขึ้นด้วย เลยจอดรถแล้วเดินขึ้นไปดูกันดีกว่า....
ก็ไม่เห็นจะมีอะไร นอกจากซากคนที่มากางเต็นท์เมื่อไม่นานมานี้ จุดนี้ไม่ค่อยน่ากางเท่าไหร่
เพราะมีอนุสรณ์เลาด้าและหลุมศพ (มั่ง) อยู่ตรงทางเดินขึ้นด้วย มารู้ตอนหลังว่ามีหลุม
(ปลอม) ของกัปตันเครื่องบินลำที่ตกอยู่ด้วย มิน่า เห็นไม้กางเขนแว๊บๆ แต่ตอนนี้รูปกัปตัน
ที่หลุมหายไป ไม่รู้มีใครมาเอาไปเหมือนกัน








ใจจริงอยากจะขับเข้าไปดูป่าสนอีก 4 กม. แต่ตอนที่จอดรถแวะที่จุดเครื่องบินตกก็ได้เจอ
คนงาน (ดีใจจัง) สามคน ก็คุยๆๆกันเรื่องเครื่องบินตกนี่ได้รู้อะไรอีกเยอะเลย คุยไปคุยมา
แกก็บอกว่าแล้วทำไมเจ๊เข้ามาคันเดียว มันเปลี่ยวน่ะเจ๊
วันก่อนเคยมีคนเจอรถยนต์โดนเผาแต่เจ้าของรถไม่รู้ไปไหน
ไม่ได้พูดให้เจ๊กลัวน่ะ แต่น่าจะขับตามกันมาซักสองคัน แถวนี้
แถวนี้มันเปลี่ยวมาก คนต่างชาติ (พม่านั่นแหล่ะ) และพวกกระเหรี่ยง
อยุ่กันเยอะเราไม่รู้ว่าใครเป็นใครบลา บลา บลา .........


เอ่อ ลุงขา ที่ลุงพูดมาน่ะ ไม่ได้พูดให้กลัวเลยนะคะ .. !!???

ก็มันเปลี่ยวจริงๆอ่ะ แถมดันมาคุยกันตรงจุดที่มีคนเสียชีวิตเป็นร้อยๆศพอีก กรรม ...
สรุปว่าไม่ปงไม่ไปแระ ป่าสนอะไรนั่น เผ่นดีกว่า ... และเราก็กลับรถบนเขาตรงนั้นอย่าง
ทุลักทุเล สุดท้ายก็ขับลัลล้าเรื่อยมาอีกราว 6 กม. จนถึงที่ทำการอุทยานตัวจริงซักที เฮ้อ..
ลุ้นดีแท้ รู้งี้ขับเลยไปเที่ยวตลาดสามชุกเหมือนที่แปลนไว้ตอนแรกดีกว่า








สรุปว่าเสียเวลาอยู่บนเขาที่อช.พุเตยนานมาก เพราะถนนแย่มาก แถมไม่มีอะไรดูอีกต่างหาก
อากาศก็ร้อน แห้งก็แห้ง แต่ถ้ามาหน้าหนาวและมีเวลาเดินป่าก็คงจะมีอะไรทำนั่นแหล่ะ
เพราะมีน้ำตกและหมู่บ้านกระเหรี่ยงให้ชม มีทะเลหมอกที่ยอดเขาเทวดา จุดสูงสุดของ
สุพรรณมั่ง แต่มาดามไปเที่ยวผิดเวลา ผิดกาละเทศะไปหน่อย ขออภัย ไม่รู้จะโทษใคร
งั้นโทษคนขับก็คือ อิชั้นเองดีที่สุด อิอิ

เราขับลงที่ทุ่งมะกอก แล้วถึงแยกไปบ่อพลอยและเลาขวัญ เราเลือกที่จะเข้าบ่อพลอย
เพราะดูแล้วเข้ากาญฯจะมีอะไรทำมากกว่า ขับไปเลาขวัญและเข้าด่านช้าง สุพรรณตอน
เย็นๆ








ถึงสะพานแม่น้ำแคว ขอแวะอัพเดทหน่อย .... อ้าว เหมือนเดิมเลยนี่หน่า
ไปกี่ครั้งกี่หนก็เห็นยังเป็นสะพานข้ามแม่น้ำแควอยู่นั่นแหล่ะ อิอิ









เปลี่ยนมุม









เก็บรูปไว้เป็นหลักฐานว่ามาอีกแล้วจ้า









ไปอัพเดทรถไฟกันดีกว่า อ้าว..... ยังอยู่ที่เดิม แต่เหมือนเล็กลงน่ะ อ๋อ ไม่หรอก น้องโจ
โตขึ้นนี่เอง






บทสนทนาระหว่างแม่ลูก

โจ ...... "when I grow up, I want to be a train driver mommy "
มัมมี้..... " really? how's about train engineer ?" มัมมี้ถามอย่างมีความหวังเล็กๆ
โจ ........ " Oh yeah, train engineer is ok mommy. So I want to be train engineer then... ~ "
มัมมี้ พูดในใจว่า...... " เฮ้อ ... โล่งอก "









เวลาน้องโจเห็นรถไฟแล้วเหมือนมาดามเห็นซูชิ ซาซึมิมากๆ เพราะจะดี้ด้าตาโตเชียว









พระอาทิตย์ตกไข่แดงอีกแล้ว แต่ไม่ได้เอาเลนส์ลงมาจากรถ เลยได้แค่นี้ล่ะจ้า









เห็นแล้วสงสัย ..... อยากรู้ว่าทำไมร้านอาหารร้านนี้ถึงสามารถสร้างแพรุกล้ำเข้าไปในแม่
น้ำได้ไกลขนาดนั้น??









พระอาทิตย์ไข่แดง สามารถพบเห็นได้ทั่วไปในช่วงนี้









ฝีมือน้องโจ เริ่ดจ้าลูก (อวยกันเองในครอบครัว อิอิ)






เก็บไว้เป็นหลักฐานว่ามาเที่ยวที่นี่กันอีกแล้ว






พ่อลูกเดินไปฝั่งโน้น







วิ่งเบี้ยวๆมาหาแม่









ปิดท้ายวันที่เป็ดย่างโฟร์ เอ๊ย เป็ดย่าง MK สาขาเมืองกาญฯจ้า กว่าจะทานเสร็จออกจากร้าน
ได้ก็ปาเข้าไปสองทุ่มครึ่งแล้ว ทำตัวยังกับค้างที่โน้นแหน่ะ








ขอบคุณเพื่อนๆที่จอดป้ายทักทายกันน่ะค่ะ เสาร์นี้มีธุระต้องไปทำที่พิษณุโลกค่ะ ช่วงนี้
ขับรถจนแขนขวาดำข้างเดียวแระ มีความสุขมากๆน่ะค่ะ





Create Date : 12 กุมภาพันธ์ 2552
Last Update : 12 กุมภาพันธ์ 2553 8:06:35 น. 23 comments
Counter : 5008 Pageviews.

 
ตอนเด็กๆ เคยไปยืนดูเขาทอผ้าแบบนี้ที่สุโขทัย
จำได้ว่า ตอนพุ่งกระสวยฟิ้วๆ เห็นเป็นสีๆ นี่ สนุกมาก


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:20:49:01 น.  

 

ช่วงนี้เจอทอผ้าบ่อยๆ ค่ะ
บ่อยถึงบ่อยที่สุด
เดี่ยวก็ได้ไปเจออีกล่ะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:23:19:53 น.  

 
สวัสดีครับพี่จิืบ

พระอาทิตย์ตก --- งามแจ่มแอร่มตามากครับ




ส่วนผ้าปูเตียงนั้น
ราคาสองหมื่นเอ๊งงงงงงง








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:8:09:07 น.  

 
จำได้สิครับ ^^ แต่รู้สึกว่าคอมเม้นท์นั้นผมจะบอกพี่แอนไปแล้วล่ะครับ

ป.ล.ไปทานอาหารแล้วจะได้ลดมั้ยครับ 555+


โดย: yibby IP: 124.121.72.13 วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:8:49:25 น.  

 
อ่านแล้วต้องอมยิ้ม เพราะมีแอบลุ้นแทนค่ะว่าน้องเค้าจะเปลี่ยนใจเป็น train engineer แทน train driver หรือเปล่า ตอนตะไคร้หอมเด็ก ๆ ก็มีอาชีพในฝันเต็มไปหมดเลยค่ะ แล้วแต่ตอนนั้นเค้าฮิตอะไรกัน


โดย: ตะไคร้หอม วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:8:56:51 น.  

 

สุขสันต์วันแห่งความรักล่วงหน้า 1 วันค่ะ ขอให้มีความสุขมาก ๆ นะคะ


โดย: watase วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:10:53:23 น.  

 

สุขสันต์วันแห่งความรักล่วงหน้า 1 วันค่ะ ขอให้มีความสุขมาก ๆ นะคะ


โดย: watase วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:10:53:26 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: ColaGirl วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:11:44:29 น.  

 
Happy Valentine's Day
ชอบผ้าทอมือจังเลย สวยมาก ชุดเครื่องนอนน่านอนมาก แต่คงไม่มีวาสนาเนอะ พระอาทิตย์ก็สวย ที่สำคัญน่ารักทั้งครอบครัวเลย
ส่วนเรื่องแพของร้านอาหาร ก็เป็นเรื่องของคนมีตัง ทำไรก็ได้ ไม่ต้องสงสัยนะจ๊ะ


โดย: ไผ่สวนตาล วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:11:57:16 น.  

 
เนื้อบล็อกเอ่ยว่า “ฝึกหามุมให้ตัวเอง”….

โอ้ ขนาดคุณจิบ ยังต้องฝึก

งั้น ขนาดของผม คงระดับเตรียมอนุบาลในด้านถ่ายรูป

คุณจิบ ถ่ายทุกช็อต สื่อเรื่องได้ดีนะครับ

ผมเข้ามาอ่านแล้วไม่ผิดหวังg]p

ผมเองก็ได้ไปเที่ยวเมืองกาญจน์มา2วันเหมือนกัน

แต่ไม่กล้าอัพลงบล็อก เพราะอับอายฝีมือทั้งการเล่าเรื่องและอัพรูป

ต้องแอบนำไปลงใน เว็บของพวกเดียวกัน

เฮ้อ ความสามารถยังไม่ก้าวหน้าจริงๆ อาย ซะ


โดย: yyswim วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:12:05:55 น.  

 
สวัสดีค่ะตามมาเที่ยวต่อค่ะ
ฮะๆๆๆ เห็นเข้า อุทยานพุเตย อ่านไปก็หวาดเสียวตามเลย แม้ ลุง ๆเค้าพูดให้ฟังซะ แบบว่าคนฟังไม่อย่างฟังเลยนะค่ะเนี้ย แต่พูดถึงพี่จิบก็เก่งนะค่ะขับขึ้นไปได้คันเดี๋ยวไม่กลัวด้วย

ผ้าทอบ้านไร่ สวย ๆ ทั้งนั้นเลย คุณยายที่ทอผ้าท่านก็เก่งเน้อ อายุเยอะแล้วยังท่อผ้าไหวอยู่เลย



โดย: paerid วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:13:45:37 น.  

 

Love รัก


โดย: โสมรัศมี วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:14:59:08 น.  

 
คุณยายแข็งแรงจังเลยครับ ผ้าตีนจกถ้าเทียบกับราคาบวกฝีมือและแรงกาย+ใจ ชุดละ 2 หมื่นไม่แพงหรอกครับ แต่ติดอยู่นิดเดียวเองครับ ตรงที่ผมไม่มีกะตังค์ซื้อนะ อิอิ

คุณจิบก็แจ๋วเหมือนกันเนอะ เปลี่ยวๆยังกล้าลงไปเดินสำรวจอีก สงสัยถ้าคนงานใจดีไม่บอกเรื่องชาวต่างชาติคงเอาเต้นท์ไปกางนอนตรงนั้นแน่ๆ 555



โดย: nongmalakor วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:18:33:53 น.  

 
พี่มาเรียคะ ถ่ายภาพคุณยายทอผ้าได้มุมสวยจังค่ะ

คุณยายคงมีความสุขได้ทำในสิ่งที่ชอบมากกว่านะคะ สิ่งที่ทำออกมาจึงสวยและมีรางวัลให้ภูมิใจได้ไง


โดย: ดวงลดา วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:18:52:44 น.  

 
ผ้าทอได้สวยงามมากครับ


โดย: อนันต์ครับ วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:19:44:52 น.  

 
พี่จิบ ..

พู่ว่างานฝีมือที่คนท้องที่เค้าทำกันเองแบบนี้ต้องเรียกว่า
ฝีมือจริงๆ ล่ะคะ เพราะมันไม่ได้ทำกันได้ง่ายๆ เลยเด้อ
เรียกว่าได้มาเห็นเค้าทำงานแล้วล่ะก็ ต้องบอกว่าไม่ได้ทำกัน
ง่ายและเห็นแล้วก็คิดว่ามันน่าจะมีการอนุรักษ์งาน
หัตถกรรมอย่างการทอผ้าเอาไว้นะพี่ จะได้ไม่สูญหาย แล้วก็
มาเสียดายกันทีหลังอ่ะคะ ..


.............

ฝีมือปัดตะนาเรื่อยๆ สำหรับการถ่ายภาพ เห็นแล้วสดใส
งามแท้กับการได้ท่องเที่ยวไปตามที่ต่างๆ นะพี่
แต่ว่าขับรถเลยเข้าไปไกล แถมมีการโดนขู่จากลุงแบบเนียนๆ
เห็นทีว่าน่ากลัวจริงๆ ล่ะคะ เหมือนลำปางเลยอ่ะพี่
ที่ถ้ำบางที่ เค้าบอกว่าเป็นที่ท่องเที่ยว แต่เอาเข้าจริงเจ้าหน้าที่
เค้าบอกว่าเอาไว้มาช่วงเทศกาลคนเยอะหน่อยก็ดีนะ
เพราะว่ามากันปลอดคนอันตราย .. เพราะคน ...
เค้าพูดแค่นี้อ่ะ เป็นนัยๆ .. เราเลยแบบว่าไม่เอาดีกว่าไม่ไป
ช่วงคนไม่เยอะกับบางที่ก็ได้อ่ะมั้งเพราะว่าน่ากลัวแท้ๆ เลยคะ ...


............

แขนดำแลกกับการได้เดินทางท่องเที่ยวเก็บภาพสวยๆ
เป็นพู่ยอมนะพี่ .. แต่เอ คิดอีกที ร้อนๆ แบบนี้นอนอยู่บ้าน
ดีกว่าอ่ะมั้ง 55+


โดย: JewNid วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:21:07:54 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


สวัสดีครับพี่จิบ
ไม่สบายหานยหรือยังครับ

อย่างพี่จิบยังห่างไกลจากวัยทองเเน่ๆ

ใจเย็นๆครับพี่
แต่ช่วงนี้อากาศแปลกๆคนเป็นหวัดกันเยอะเลย

แล้วอาทิตย์นี้มีธุระอะไรที่พิดโลกอะพี่
ผมสวนกับพี่พอดีเลยเพราะอาทิตย์นี้ผมกลับบ้าน

สวนกันซะงั้น

สุขสันต์วันแห่งตวามรักนะครับผม


โดย: chalawanman วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:21:54:09 น.  

 
ตามมาดูรูปสวยๆด้วยคนค่ะ
เห็นยายๆทอผ้าแล้วทำให้นึกถึงย่าที่บ้าน
ค่ะ


โดย: ยายกุ๊กไ่ก่ วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:22:28:19 น.  

 



.
.
.

วันวาเลนไทน์ไปเที่ยวไหนกันครับ





โดย: B/W วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:22:53:21 น.  

 

จะทึ่งมากเวลาเห็นงานศิลป์แบบนี้

ทอมาได้ไงจนออกมาเป็นลาย

แค่คิดก็งงแล้วว่าทำได้ไง


อิ อิ ดีใจด้วยที่น้องโจทำให้โล่งอก

แต่เด็กอ่ะนะ ลองกลับไปถามใหม่สิว่า

Do you want to be a train driver or a train engineer?

สงสัยจริงๆ ว่าจะได้คำตอบว่าไง


โดย: Flying Dragon of WDC วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:9:09:58 น.  

 
อช.พุเตยแล้วนึกถึงตัวเองจังเลยคิดแบบเดียวกันเลยและ
ก็ตอนเข้าก็เข้าไปทางลูกรังเหมือนกันแต่ของเราน่ากลัวกว่าเยอะ
เพราะว่าไปตอนใกล้ค่ำต่างคนต่างช่วยกันปลอบเป็นประสบการณ์ที่น่าจดจำมากเลยอิอิ และที่สำคัญเราเลือกที่จะไปพักในตัวอุทยานแต่ไปถึงซะค่ำเลย
ลองอ่านของผมดูรับรองฮา
https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=s5015826&month=27-07-2008&group=1&gblog=3


โดย: ตู่ (sutiwattu ) วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:13:02:04 น.  

 
งานฝีมือคนไทยนี่สุดยอดจริงๆ น่านับถือ ต้องช่วยกันอุดหนุนเนอะคะ
ตรงจุดที่มีเครื่องบินตกแอบสยอง...
อยากลองไปสะพานแม่น้ำแควบ้างงจังค่ะ

รูปสุแท้ยแอบเอาเป็ดย่างเอ็มเคมายั่วด้วย

ป.ล. น้องโจน่ารักจังค่ะ


โดย: arcoiris วันที่: 26 มีนาคม 2552 เวลา:12:22:55 น.  

 
เคยขึ้นไปบนป่าสนนั่นหนนึงครับ สวยดี เนื้อที่ก็หลายไร่อยู่ บริเวณนั้นเป็นประมาณสันเขากว้าง ๆ มีเส้นทางเดินป่าขึ้นไปสำหรับคนที่ไม่ใช้รถด้วย ตามความรู้สึกผม ถึงจะเปลี่ยวแต่ก็ไม่รู้สึกน่ากลัวอะไร คงเพราะว่ามันอยู่ในเขตอุทยานฯ เลยรู้สึกปลอดภัยมากกว่า


โดย: น้ำ-ฟ้า-ป่า-เขา วันที่: 31 กรกฎาคม 2552 เวลา:18:21:36 น.  

มาเรีย ณ ไกลบ้าน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 445 คน [?]






ททท.หลงรักประเทศไทย : มาเรีย ณ ไกลบ้าน
.




Instagram

สารบัญที่เที่ยว โรงแรมที่พัก



email me

: Users Online






Friends' blogs
[Add มาเรีย ณ ไกลบ้าน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.