Bloggang.com : nonnoiGiwGiw - ตามรู้..ตามดู..ตามติดเธออยู่นะจ๊ะๆ

ตามรู้..ตามดู..ตามติดเธออยู่นะจ๊ะๆ

"ตัวเรา" ไม่ใช่เรา. . มีแค่ "จิต" ที่เป็นเรา
ตัวเราเป็นเพียง "ภาชนะ" ไม่ใช่ตัวเราจริงๆ
เราคือจิตและจิตก็คือเรา. . สังขารไม่เที่ยง
เป็นเพียงภาชนะ "ไม่ใช่เรา!"

“ตัวเราไม่ใช่เรา” สิ่งที่เราเรียกว่า “ตัวเรา”
ร่างกาย ความคิด อารมณ์ ความจำ — ทั้งหมดล้วน
เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา จึงไม่อาจเป็น “เรา” ที่แท้จริงได้

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

“มีเพียงจิตที่เป็นเรา” จิตที่รู้ ผู้สังเกตเงียบๆ อยู่ภายใน
— เป็นสิ่งเดียวที่ไม่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา
เป็นความรู้สึกตัวบริสุทธิ์ที่ไม่ติดกับสิ่งใด
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

“สังขารไม่เที่ยง” ร่างกายเหมือนภาชนะชั่วคราว
วันหนึ่งภาชนะนี้ย่อมแตกสลาย
แต่จิตที่รู้จะไม่สูญหาย — มันเพียงเปลี่ยนสภาวะไป

ช่วงนี้ . . ฟุ้งมาก เดี๋ยวคิดถึง เป็นเดี๋ยวปล่อยวาง เดี๋ยวคิด
เดี๋ยวว้าวุ่น . . เดี๋ยวสุขทุกข์ อารมณ์เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
เหนื่อยจริง เหนื่อยตามรู้ ตามดู จนล้าไปหมดแล้ว . .
หลวงพ่อปราโมทย์สอนว่า . . มันสงบได้ แต่ต้องฝึก ฝึกให้รู้ทันจิต
ที่ไหลไปไหลมา . . ไม่ต้องไปบังคับมัน ปล่อยให้มันทำตามใจของมันไป
เพียงแต่เราต้องฝึก ฝึกไปรับรู้ว่า พวกนางไปไหน พอเราไปรับไปรู้มันได้แล้ว
สติจะตามมาเอง . . ช่วงเวลาฟุ้งซ่านของเราส่วนใหญ่จะเป็น ช่วงที่เราแว้นเดิ
นทางไปกลับที่ทำงาน เพราะ . . ตอนทำงาน มันก็ทำแต่งาน มันไม่ว่าง
พอไม่ว่างก็ไม่มีเวลาให้คิด พอกลับถึงบ้าน มันก็ต้องไปทำนั่นทำนี่
ไม่มีเวลาให้คิดอีก . . ดังนั้น ช่วงเวลาขับมอไซค์ไปทำงาน
จึงเป็นเวลาที่ฟุ้งง่ายมากที่สุด . . แต่ก่อน เราชอบฟังไพ่เรนดอม

แต่ในระยะนี้ ไพ่เรนดอมก็ฟังไม่ได้ "ฟุ้ง" ใจมันคอยคิดแต่ว่า
ขนาดตัวเราเอง อารมณ์ ความรู้สึกของตัวเราเอง ยังตามรู้ตามดู
ไม่ค่อยจะทันเลย แล้วเราจะต้องไปรู้ อารมณ์ความรู้สึกคนอื่น
ให้มันเหนื่อยทำไม . . วันนี้อย่างนี้ พรุ่งนี้อีกอย่าง บางที
เช้าอย่างหนึ่งเย็นก็อย่างหนึ่ง . . สนใจมากไปก็เหนื่อย

รู้แล้วได้อะไร.. ไม่รู้แล้วได้อะไร
จะรู้หรือไม่รู้ ชีวิตก็ยังต้องดำเนินต่อไปอยู่ดี
"เอาตัวเองให้รอดก่อนไม๊!"

ดังนั้น . . ชั่วโมงเดินทางไปทำงานในระยะนี้ เราเลยฟังธรรมะแทน
มันทำให้ใจไม่ฟุ้ง และไม่ล่องไม่ลอยไปไหน เอาตัวเองมาอยู่
ในคลื่นที่สงบถ้าวันไหนไม่ได้ฟัง เราก็จะพยายายาม สวดจักรพรรดิ
ไปเรื่อยๆ เอาตัวเอง อยู่ในคลื่นจักรพรรดิแบบที่หลวงตาม้าบอก
ก็ยังดีกว่าคิดฟุ้งซ่านไปเรื่อย . . ใจที่คิดลบ มันเหมือนเราเอาตัวเอง
ไปนั่งอยู่บนขอบหม้อหุงข้าวยังไงยังงั้น ตูดก็ร้อน แถมยังมีไอน้ำร้อนๆ
ลวกหน้าไปหมด มันสบายเหมือนนั่งอยู่ในห้องสตรีมไอน้ำที่ฟิตเนสที่ไหน
ถ้าคิดดีไม่ได้ . . ก็ไม่ต้องคิด ถ้าใจมันคอยแต่จะคิดลบคลื่นก็หนัก . .
ยิ่งห่างไกลกับความโล่งโปร่งสบายไปเรื่อยๆเรื่่อยๆ

ควรฟังไพ่เรนดอมให้น้อย . . ควรไถฟีดให้น้อยด้วย
เข้าโซเชียลให้น้อยด้วยยิ่งดี . . ระยะนี้ในโซเชียลมีแต่ข่าวปลอมๆ
และคลิปปั่นประสาทที่สร้างจาก Ai ก็เยอะมาก มีแต่เรื่องที่ทำให้สับสนวุ่นวาย

"ความสวย" ที่หายไป!

แม่เราบอกว่า . . เราไม่เหลือความสวยแล้ว คือ ตอนนี้เราไม่รู้เป็นอะไร
เหมือนไม่สามารถขับเคลื่อนตัวเองได้ ในหลายๆ อย่าง แต่ . .
เราก็ยังพยายามอยู่ . . พยายามแบบที่ไม่อยากจะบังคับตัวเองมากเกินไป
แต่เราเหมือนมีตัวเร่งเร้าอยู่ในบ้าน . . นางคอยกดดันเรา . .
ความจริงมันก็ดี มันเหมือนมีไม้บรรทัดที่จะคอยมาตบมาตีเรา
ให้เข้าที่เข้าทาง เวลาเราเผลอออกนอกเส้นทางไปไหน แต่บางที
มันก็อดที่จะอึดอัดไม่ได้ . . ตอนนี้เรากลับมาทำคลิปไพ่เรนดอม
แต่พอเราไม่ค่อยได้นั่งสมาธิ เราเหมือนจะพากษ์เสียงได้ไม่ค่อยดีเลย
มันไม่มีพลัง เราก็รู้สึกถึงสิ่งนั้นเหมือนกัน เราคิดว่า .. พอเราทำไพ่
Major Arcana เสร็จครบ 21 ใบ เราจะเปิดไพ่ทารอทแล้ว บางที
การดูไพ่แล้วโยงกับข้อคิดที่เราได้จากประสบการณ์ชีวิตของเราเอง
เวลาพูดออกมา มันน่าจะเข้าถึงได้มากกว่า . . แต่ทำไพ่ยังไม่ทันครบดี
ก็โดนพลังลบที่บ้านตีใส่หน้าทุกวัน "ใส่เสียงได้แย่มากบ้าง"
"ไม่เห็นจะดีบ้าง" 55555+ เราก็แอบขำในใจ

คือ เดี๋ยวนี้ พอมีอะไรที่มากระทบจิตใจ เราจะพยายามไม่คิดว่า . .
ทำไม? หรือ เพราะอะไร? แต่เราจะพยายามไปตามรู้แทน
ว่า .. พอมีคนมาพูดกับเราแบบนี้ เรารู้สึกยังไง . .แล้วเราได้อะไร
จากสิ่งนี้บ้าง . . ตามรู้ ตามดูเหมือนที่หลวงพ่อปราโมทย์ว่าไว้ . .
5555+ แต่นั่น . . มันก็คือ พยายามอะนะ เราก็ยังไม่ได้บรรลุอะไร
ยังต้องฝึกต่อไปเรื่อยๆ . . ดังนั้น มันก็เลยยังมีอารมณ์หดหู่บ้าง
เรามี FC ไพ่ทาโร่ในติ๊กต๊อกอยู่นิดหน่อย แต่การที่เราเริ่มมาจาก 0
มันเลยทำให้ความคาดหวังเรามีไม่มาก อีกอย่าง เราไม่มีความตั้งใจ
จะทำรายได้อะไรกับสิ่งนี้อยู่แล้วดังนั้น มันเลย Happy ทุกครั้ง
เวลามีคนเข้ามาดู . . พอมีคนมาเม้นว่า "น้อมรับคำทำนาย"
บางคนก็มาบอกว่า . . "ขอบคุณๆ" บางคนบอกว่า บางคนบอกว่า . .
"I try but not easy." เราตอบคอมเม้นให้กำลังใจเขา
เรารู้สึก "ยินดีมากนะ" ที่มีคนมารับพลังบวกในช่องเรานี้ . .
การให้ที่ไม่ได้ต้องการการตอบแทนนี้ เป็นความอิ่มเอิบใจอย่างหนึ่ง

ตอนนี้ เรากลับมาติดนิยายอีกรอบ . . มันก็ดีนะตรงที่พออ่านนิยาย
แล้วก็ไม่ฟุ้งเลย ใจมันไปจับที่นิยาย มันสนุก ตอนนี้อ่านนิยายวันสิ้นโลกอยู่
แต่ . . พอมันสนุกมันก็เหมือนจะติดโลกเกินไป ใดใดนิยาย ก็มีจุดจบเหมือนกัน
เพราะพอถึงตอนที่ต้องเสียเหรียญ ก็ต้องพักก่อน . . มันเปลือง!

แม่เราบอกว่า . . เราไม่เหลือความสวยแล้ว เรามาถอดแสคว์รูททุกข์
ก็เข้าใจได้ว่า . . จริง เราปล่อยตัวเองเป็นโหมดผักตบอีกแล้ว
เนี่ยะน๊าาาา เผลอไม่ได้เลย ตอนนี้ เราไม่ค่อยแต่งหน้า ไม่ไดรผมด้วย
กลับมาอยู่ในร่างป้าอย่างแท้จริง 55+ ความอยากกินมังฯ ก็น้อยลง
เรากลับมากินปกติได้สามสี่วันแล้ว . . เหมือนว่าความกดดันจากบุพการี
ไม่ได้ช่วยให้เรามีความมุ่งมั่นมากขึ้นเท่าไรนัก . . แต่นี่แหละ
ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ดีที่สุด คือ ชนะตัวเองให้ได้ ลุกยืนขึ้นได้ใหม่
ด้วยตัวเองให้ได้ . . และ เรากำลังพยายามอยู่!

ใดใดจิตเรามันขยันเที่ยวมากจริงๆ บางทีมันก็ไปไกลมาก
เราก็ตามไปๆ คุยกัน . . "ไปไหนจ๊ะเธอ . .หนีเที่ยวเก่งนักน๊าา"
"เราตามรู้ . . ตามดู . . ตามติดเธอยู่นะจ๊ะ!" ยังคงต้องฝึกต่อไป
ปล.เรื่องน่าสนใจในวันนี้ คือ เราท่องบทสวดจักรพรรดิแบบไม่ต้องดูได้แล้ว
เอาจริงๆ ก็ควรท่องได้นานแล้ว เพราะบทมันสั้น แต่ด้วยความที่เราดูโพย
ตลอดและไม่ได้คิดว่าจะต้องท่องจำให้ได้ เราเลยจำไม่ได้สักที
แต่เมื่อเช้านี้ เราค้นพบว่า . . เราท่องได้แล้ว เย้ๆ ต่อไปเวลาแว้นมอไซค์
ก็จะเป็นช่วงจูนตัวเองให้ไปอยู่ในคลื่นจักรพรรดิล่ะนะ