Journey in My Heart : )

ชี วิ ต   คื อ   ศิ ล ป ะ ข อ ง ก า ร มี อ ยู่



ชีวิต คือ "ศิลปะความสุข"
ชีวิต คือ "การเดินทาง"
ชีวิต คือ "การสรรค์สร้าง"

—— ♡ ——
คือ "ความหวัง"
คือ "ความฝัน"
เพื่อไปยังจุดหมาย

—— ♡ ——
ทุกย่างก้าว คือ "พู่กันแห่งใจ"
แต่งแต้มสีสันของประสบการณ์ใหม่ๆ
ให้กับความเป็นตัวเรา
บางวันอ่อนโยน บางวันแข็งกร้าว
แต่ในทุกเฉดสีล้วนงามงดในแบบของมันเอง

—— ♡ ——
นี่แหละ.. คือ “ชีวิต”
คือ “หัวใจที่ยังเต้น”
คือ “ความจริง” ที่ยังดำเนินต่อไป
ในเส้นทางที่เรา..เป็นผู้ขีดเขียนเอง!

—— ♡ ——
C r . M e












และแล้วก็มาถึงเดือนนี้.. มันคือ "เดือนพฤศจิกายน"
เป็นเดือนที่ครบรอบความตั้งใจของเราที่จะหันกลับมาดูแลตัวเอง
เรื่องของเรื่องคือ พฤศจิกายนปีที่แล้ว เรากลับมาโฟกัสตัวเอง
ในเรื่องสุขภาพ กลับมาตั้งใจดูแลตัวเอง เข้าครัวทำอาหารกินเอง
ทำไปเรื่อยๆ จนน้ำหนักลดลงมาสามสิบกว่าโล..




แต่แล้ววันนี้.. ก็เป็นตัวเราเองนั่นแหละ ที่ปล่อยให้ตัวเองอ้วนขึ้น
อ้วนขึ้นมามาใหม่.. เยอะมาก.. กว่าจะดึงตัวเองกลับมาได้
น้ำหนักก็พุ่งขึ้นไปเป็นสิบโลมัง เราก็กลับมาอยู่ในจุดพีค
ตัวงี้แน่นไปหมด โดยเฉพาะ "พุงกะนม" ทุกส่วนพร้อมกลับ
มายิ่งใหญ่อีกครั้งหนึ่ง 5555+ และมันตลกตรงที่...
พอเรารู้สึกตัวว่า "โคตรอืด" จนต้องกลับมาคุมอาหารใหม่แล้วนะ
วันเวลาก็วนเวียน..  มาถึงเดือนพฤศจิกายน.. พอดีเด๊ะ 




เราเล่าถึงเป้าหมายในเรื่องนี้
ให้เพื่อนข้างๆโต๊ะทำงานฟัง นางบอกว่า..
"จะรีบลดทำไม รอให้พ้นเทศกาลปีใหม่ไปก่อนสิ"




โอ้วววววววว เดจาวูสุดๆ เพราะ.. เมื่อปี่แล้ว..
นางก็พูดแบบนี้เป๊ะ.. เอ็นดูววเพื่อนมาก 555+ในปีที่แล้ว
เราเลือกที่จะไม่ฟัง... เพราะตอนนั้น เรามีไฟสุดๆ เราเลือกที่จะทำ
ในสิ่งที่เราอยากจะทำ ทำมันด้วยความ Happy ด้วยใจที่มุ่งมั่น





ตัดภาพมาปัจจุบัน.. พอกลับมาอ้วน(มาก)อีกครั้ง
แทนที่เราจะหดหู่ เรากลับรู้สึกว่า..
เนี่ยะ.. ชีวิต มันเปลี่ยนแปลงได้ใหม่ในทุกๆ วันจริงๆ


"ท้องฟ้าเปลี่ยนแปลงได้ทุกวัน..ชีวิตก็เช่นกัน!"


การมีความตั้งใจที่จะวนกลับมาลดน้ำหนักใหม่
ทำให้เราค้นพบว่า... ในหนึ่งปีที่ผ่านมา ... ช่วงที่เราดูมีเสน่ห์ที่สุด
คือ ช่วงที่เรายุ่งๆ วุ่นๆ คิดที่อยากจะทำอะไรดีๆสักอย่างให้ตัวเองนี่แหละ
มันดูสนุกและสร้างสรรค์มากจริงๆ เราชอบตัวเองเวอร์ชันนี้สุดๆไปเลย
การกลับมาอ้วน(มาก)อีกครั้ง เลยกลายเป็นโอกาสแทนที่จะเป็นปัญหา
เพราะ..มันทำให้เราได้กลับมาพบความสนุกครั้งใหม่ในเส้นทางเดิมๆ

ดูเหมือนว่าในหนึ่งปีที่ผ่านมา.. การเปลี่ยนแปลงที่เห็นเด่นชัดที่สุด
ในตัวเรา ไม่ใช่น้ำหนักที่เพิ่มขึ้นหรือลดลง แต่เป็นมุมมองการใช้ชีวิต
นี่ล่ะนะ การที่ตัวเรา.. มองตัวเรา.. ในมุมที่บวกสุดๆได้แบบนี้
มันดูแข็งแกร่งจริงๆ(เอ็นดูวตัวเอง) มันทำให้เรารู้สึกได้เลยว่า
ในอนาคต..แม้ว่าจะมีเหตุการณ์อะไรเลวร้ายเกิดขึ้นในชีวิตเรา
เราก็จะสามารถแปรเปลี่ยนมันให้เป็นมุมที่ดีต่อใจได้เสมอ..
สิ่งเหล่านี้ คือ ความแข็งแกร่งที่ได้จากประสบการ์ชีวิตสินะ!



Because Change Is Beautiful
=
ความสุขของการได้เริ่มต้นใหม่


เพราะ.. "ชีวิต" เปลี่ยนแปลงได้เสมอ .. เป็นธรรมดา
พฤศจิกายน ปีที่แล้ว พาแมวไปฉีดวัคซีนพร้อมกันเหมือนทุกๆปี
ปีนี้ก็ต้องไป.. แต่ "โกลคุง" ไม่อยู่แล้ว กลายเป็น "เทาเทา"
พาพวกเราทั้งบ้านไปแทน.. โกลคุงที่อยู่กับเรา
มาเกือบยีสิบปี.. จากไป..





วันนี้ . . ไปกินวันเกิดย้อนหลังของน้องที่ทำงาน
ท้องฟ้า กทม. แปลกมาก แดดเปรี้ยง แบบร้อนมาก
แต่มีเมฆอุ้มน้ำก้อนใหญ่ๆ ปกคลุมอยู่เต็มไปหมด
เหมือนกับมีบางอย่างบอกให้เรารอเลยว่า . . ถ้าเมฆกลั่นน้ำฝน
ออกมาจนหมดเมื่อไร รุ่งสวยๆ ก็จะต้องปรากฎตัวขึ้นบนท้องฟ้าทันที
ซึ่ง . . ในบางพื้นที่ ที่ไม่ต้องสัมผัสกับคำว่า.. "น้ำรอระบาย"
คงจะมองว่าสิ่งนี้เป็นความสวยงามของธรรมชาติอย่างถึงที่สุด . .
แต่ . .  ในบางพื้นที่ที่น้ำยังท่วม ตั้งแต่เมื่อวานนี้ มาถึง..ตอนนี้
คงจะมองเมฆดำๆบนท้องฟ้าอย่างเบื่อหน่าย . .
ชีวิตอยู่ที่เราจะเลือกมองจริงๆ



Birthday Party วันนี้มากินหมูย่าง . . ก่อนจะมากินทุกคน
มาถามเราว่า . . สายมังฯ อย่างเราจะไปกินได้ไหม . .
ใดใด คือตอนนี้สายมังใจแตก (กินทุกอย่าง) แต่เราก็เรียนรู้ว่า
บางทีไอ้การที่เราจำกัดการกินมากเกินไปก็ไม่ดี มันทำความ
อึดอัดใจให้ผองเพื่อนพอสมควร 55+ ดังนั้น . . เราจะไม่เลือก
สิ่งที่มันสุดโต่งเกินไปละ . . กินเนื้อล้วน ก็สร้างปัญหา
กินมังสวิรัติแบบเคร่งเกินไปก็ปัญหาอีก กินแบบเดินทางสายกลาง
ย่อมดีกว่า . . บางมื้อกินเนื้อสัตว์เข้าไปบ้างก็ไม่เป็นไรนะ
ปรับ "สารอาหาร" เพื่อให้ร่างกายเกิดการสมดุล




การเลือกใช้ชีวิตให้ "สมดุล" ในทุกๆด้าน
ท่ามกลาง "ความเปลี่ยนแปลง"
ก็เป็นศิลปะอีกอย่างหนึ่งจริงๆ . .



ปีที่แล้วเกือบทั้งปี ลูกชายเรา . . ป่วยบ่อยมาก กินอะไรก็แพ้
พอแพ้ปากก็เป็นแผล แทบจะต้องใส่คอล่าที่คอตลอดเวลา
เพื่อจะกันไม่ให้นางเกาแล้วแผลจะเหวอะ มาปีนี้ นางทำหมันสำเร็จ
ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป . . นางไม่ป่วยหลายเดือนแล้วและ
หน้าไม่หงิกเหมือนตอนน้้นแล้วด้วย ความเจ็บป่วยอันยาวนาน
และ "มหกรรมดูดเงินในกระเป๋า" เพื่อรักษาลูก จบลงในที่สุด!
เป็นการเปลี่ยนแปลงที่เราแทบอยากจะจุดพลุฉลอง 55+



พฤศจิกาฯ ปีที่แล้ว ค่าน้ำตาลในเส้นเลือดเราสูงมาก
สูงมากจนมีเอฟเฟคกับตา เรานึกว่าตัวเองแก่สายตาเลยยาว
ก็ไปตัดแว่นมาใส่ สรุป ไม่ใช่ อีนี่เบาหวานขึ้นตาแล้ว
คุมอาหารไปหนึ่งปี น้ำตาลกลับมาปกติ (อยู่ที่ 98) สายตา
ก็กลับมาปกติเหมือนเดิมแล้ว ไม่ต้องใส่แว่นแล้ว . . ถถถ
ไปตรวจตาที่ รพ. หมอส่องกล้องบอกว่า มันมีร่องรอยความเสียหายจริง
แต่ว่า . . ตอนนี้ ไม่มีเบาหวานที่ตาแล้ว ถ้าตอนนั้นเรา
ไม่กลับมาคุมอาหาร ความเสียหายอาจจะมากกว่านี้ก็ได้ 
นี่คือการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากเส้นทางที่เราเลือก . .

 



ทุกอย่างในชีวิต สามารถปรับเปลี่ยนได้เสมอ
ตามความมุ่งหมายของเรา ณ เวลานั้นๆ คิดดูว่า . .
คนที่กินเนื้อสัตว์จริงจัง เพื่อลดน้ำหนักในตอนนั้น 
ตอนนี้. . กลับเป็นคนที่อยากจะผอมด้วยมังสวิรัติ  


#ชีวิต ไม่มีอะไรแน่นอนจริงไรจริง

การคุมอาหารของทั้งปีที่ผ่านมา ทำให้เราค้นพบว่า . .
ไม่ว่าจะเรื่องอะไร การใช้ชีวิตแบบ "ทางสายกลาง"
ย่อม "ดีที่สุด" เพราะ . . เราจะอยู่กับมันได้นานที่สุด!



วันพรุ่งนี้ . . เป็นวันที่เราจะกลับมานับหนึ่งใหม่ ในการกลับมา
ดูแลตัวเองอีกครั้ง . . รอบนี้ จะกลับมากินเนื้อสัตว์ด้วย
แต่จะเป็นเนื้อสัตว์ที่ย่อยง่าย สัตว์ที่มีวงจรชีวิตสั้นหน่อย
พลังงานจะได้ไม่หนักมาก เช่น ปลา กุ้ง สัตว์เล็กๆ ทั้งหลาย
ทั้งนี้ทั้งนั้น. .  ก็ยังอยากจะเน้นผักกับเทมเป้เหมือนเดิม


มันคือการเริ่มต้นใหม่ในเส้นทางเดิมอีกครั้ง
กับทุกความสนุกที่รออยู่ และ เมื่อถึงเดือนพฤศจิกายนปีหน้า
ค่อยกลับมาวัดผลกันใหม่ . . เพื่อความบันเทิงเริงใจ
เพื่อปรับเปลี่ยนชีวิตในรูปแบบใหม่ๆ
จากการทดลองปฎิบัติจริง
 130



ชีวิต คือ ศิลปะของการมีอยู่ 
ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเปลี่ยนแปลง
ไปตามกาลเวลา . . 


เวลา...จะคอยบอกว่าเราต้องทำยังไง
เวลา...จะเยียวยาความบาดเจ็บในใจ
เวลา...จะสอนบทเรียนให้กับเรา
เวลา...จะพาเราโบยบิน อีกทั้ง..
เวลา...ก็จะพาเราร่วงหล่นด้วยเช่นกัน


อย่างไรก็ตาม . . สุดท้ายแล้ว “เวลา”
จะไม่มีความหมายอะไรเลย


เมื่อเราดำเนินชีวิตตามเส้นทางที่เราเลือกเอง
เราก็จะไม่ถูกจำกัดด้วยเวลาอีกต่อไป
เพราะ . . เราจะสนุกกับมัน กับทุกเส้นทาง
กับทุกรูปแบบชีวิต . . ในแบบของตัวเราเอง
 128





บั น ทึ ก   D ia r y   โ ด ย   ตั ว ห น อ น กิ๊ ว ๆ



Create Date : 03 พฤศจิกายน 2568
Last Update : 3 พฤศจิกายน 2568 17:56:38 น.
Counter : 249 Pageviews.

14 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณหอมกร, คุณกะริโตะคุง, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณhaiku, คุณกะว่าก๋า, คุณtanjira, คุณโฮมสเตย์ริมน้ำ, คุณtoor36, คุณmultiple, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณThe Kop Civil

  
นับนึงให่หลายรอบแล้วคุณหนอน
ยืนอยู่ข้าง ๆ พี่คนนั้นค่ะ

โดย: หอมกร วันที่: 3 พฤศจิกายน 2568 เวลา:17:27:46 น.
  
" เริ่มใหม่ ครั้งที่ล้าน "

ติคิๆๆๆๆๆ
โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 3 พฤศจิกายน 2568 เวลา:17:28:58 น.
  
มันไม่ใช่ง่ายเลยจริงๆครับ
ในการเปลี่ยนแปลงตนเอง
แต่พี่ก๋าชอบคำว่าสมดุลนะครับ
อย่างการกินอาหารอร่อยๆ
ถึงวันนึง
อร่อยแค่ไหนก็กินได้น้อยลง
ท้องมันอิ่มเร็ว แล้วก็ต้องระวังค่าตัวเลขต่างๆ
ความอยากอาหารอร่อยก็ลดลงได้เองด้วย 555

ไอ้ฟูฟูยังใส่คอล่าอยู่เลยครับ
มาอยู่ด้วยกันตั้งแต่เมษา
มีสองเดือนเองมั้งที่ไม่ต้องใส่ 555
จอมขยี้ตาเลย เป็นหวัดปุ๊บ มันขยี้ตาจนเป็นแผลตลอดครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 พฤศจิกายน 2568 เวลา:4:25:37 น.
  

เบาหวานน่ากลัวจริงๆค่ะ

เริ่มใหม่ได้เสมอค่ะน้อง
พี่เป็นกำลังใจให้นะคะ

โดย: tanjira วันที่: 4 พฤศจิกายน 2568 เวลา:6:44:30 น.
  
ฟูฟูเป็นแมวจรที่หมิงเก็บมาเลี้ยง
แล้วมันมาแบบครบโรคเลยครับ
เอดส์แมว พยาธิในหัวใจ ลูคีเมีย
แล้วก็เจอแอร์ไม่ได้ เป็นหวัดง่าย
พอเป็นหวัดก็ขยี้ตารัวๆจนตาเป็นแผล
เป็นมา 3 รอบแล้วครับ
ก็เลยต้องใส่คอล่าตลอดเลย

ก่อนนั้นมันคงมีเจ้าของ
เพราะนิสัยดีมาก เชื่องคน ขี้อ้อน
หมอก็บอกว่าอายุไม่น่าจะยืนครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 พฤศจิกายน 2568 เวลา:20:04:41 น.
  
พี่ก๋าบอกมาดามตลอดครับ
ว่าการที่ฟูฟูมาอยู่บ้านเรา
มันต้องมีเหตุผลอะไรสักอย่าง
เพราะก่อนหน้านั้นหมิงเคยขอเลี้ยงสัตว์
พี่ก๋าไม่เคยอนุญาตเลยนะ
เพราะรู้ว่าตัวเองไม่มีความพร้อมเลย

พอมาอยู่ก็มาพร้อมโรค
และค่ารักษาที่จ่ายรัวๆเลย 555

แต่ถ้าดูรูปจากวันแรกที่มันมากับวันนี้
หน้าตาและสุขภาพมันเปลี่ยนไปเยอะเลย
ดูดี ดูหล่อขึ้นเยอะครับ 555

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 พฤศจิกายน 2568 เวลา:22:45:04 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับน้องหนอน

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:5:57:16 น.
  
พย อีกแย้ววว อิอิ เวลาผ่านไปเร็วมาก

คุณแม่กะน้องแมว ได้นั่งรถใหม่แย้ว เย้ยๆๆๆ
คันเก่าที่สุด ของอาจารย์เต๊ะ ตอนนี้ปู่ ถุงทอง
ที่เป็นคู่ทุกข์คู่ยาก ที่ร่วมทุกขืร่วมสุข พาไปหากิน
อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ปี 1996 กี่ปีแล้วละ
น่าจะ29ปีแล้วน้า แต่ไม่คิดจะขายหรอก
เพราะมีความทรงจำดีๆ ด้วยกันแยะ
แถมเป็นรถที่ถึกทน ทรหดที่สุด เครื่องไม่เคยเสีย
ไม่เคยต้องไปกินข้าวลิง กลับบ้านปลอดภัยตลอดเลยเชียว

แต่รถคันแรกในชีวิตนี่ ฟอร์ดแองเกลีย
ใช้ตั้งแต่เป็น นศ รุ่น แฮรี่ พอร์ตเตอร์
สีฟ้าแบบในหนัง ที่เป็นรถเหาะได้นั่นแหละ
คันนี้เสียดายมาก ไม่น่าขายไปเลย ตอนนี้เป็นรถคลาสสิคหายากไปแล้วด้วย งือออ

ส่วนเรื่องน้ำหนัก ตอนนี้ก็ขึ้นเหมือนกันจ้า75 ขึ้นไป77
ช่วงนี้กำลังฮิต ทำผัดกระเพรา ดูนยูทูป สูตร กุ๊กขี้เมา
หัดทำดู ทำไปทำมาอร่อยกว่าตามร้านอี้กกก เอาเข้าไป
เลยกินข้าวแหกหม้อกันเลย555

เรื่องน้ำตาลนี่มันขึ้นได้ ก็ลงได้แต่อีน้ำตาลสะสมนี่จะลงช้ามาก น้องหนอนโชคดีที่ตายังไม่เป็นไร
อาจารย์เต๊ะก็เกือบไปเหมือนกัน ตอน น้ำตาล 12 ตาพร่า
ไปร้านตัดแว่นมาเหมือนกันเลยจร้า 5555

แต่ตอนนี้ผ่าตาเปลี่ยนอะไหล่มาเรียบร้อย 2 ตา
หมอตา บอกให้คุมดีๆ ถ้า เสียรอบนี้ไม่มีอะไหล่เปลี่ยนให้เหมือนเดิมแน่555

โดย: multiple วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:11:38:47 น.
  
มันอยุ่ที่เราเลือกเองครับ เราจะเป็นอย่างไร อยู่ที่เราเลือกเอง เลือกที่จะเอาอะไรใส่ปากเรา แล้วผลมันก็จะปรากฏออกมาเอง

ค่อยๆ คิด ค่อยๆ ทำครับ ร่างกายเรา ไม่ว่าคนอื่นจะพูดยังไง ร่างกายเราเรารุ้ดีที่สุดว่าควรจะทำอย่างไรกับมัน
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:23:09:24 น.
  
มะละกอดีนะ ปลูกไม่นานก็ได้กินแล้ว ดิบก็ทำส้มตำ ทำแกงส้ม
สุกก็หวานอร่อยดี ผลไม้พื้น ๆ แต่ราคาไม่พื้นแล้วนะ ทั้งกล้วย ส้ม มะละกอ

ทางสายกลางนั่นแหละดีที่สุด มากไปก็ไม่ดี น้อยไปก็ไม่ใช่
อะไรที่สุดโต่งเกินไป มันเหนื่อย ...

รูปแมวเหิมกับแม่มันหน้าเหมือนกันเลย 555

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 6 พฤศจิกายน 2568 เวลา:15:03:39 น.
  
อ้าว สวยเป็นอะไรต้องป้อนยา ที่กัดก็คงเพราะตกใจมั้ง
ปกติป้อนยาแมวก็ต้องนุ่มนวลหน่อย ผิดคิวเมื่อไหร่ก็ได้เรื่อง
ที่บ้านป้อนชาลีไม่ยากเท่าไหร่ แต่นินจานี่จะยากหน่อย ต้องปล้ำกันน่าดู 555
แต่พวกนี้ไม่เคยงับเราแบบจริงจังหรอกนะ จะมีก็แค่หยอก ๆ ไม่เข้าเนื้อ

เหิม 5.5 โลแล้ว ลดด่วนเลย แล้วขึ้นไปบีบนวดบนตัวแม่ จะไหวเหรอ 555
นี่นินจาไม่ขยับเลยนะ 4.25 จะให้ขึ้นเป็น 4.5 ยังไปไม่ถึงเลย
แล้วพักนี้ก็กินน้อยด้วย กินไป อ้วกไป แต่อ้วกน้อยลง เราให้กิน Royal Canin Hairball

มะละกอพันธุ์เตี้ยด้วยไหม ลูกดกเก็บง่ายด้วย
ว่าแต่จะอยู่รอดไม่โดน นก หนู กระรอก จัดปาร์ตี้ไปก่อนนะ 555

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 12 พฤศจิกายน 2568 เวลา:10:25:05 น.
  
ของผมช่วงนี้ชีวิต คือ การเดินทาง คือไม่ค่อยอยากทำงานเลยอยากจะออกเที่ยวตลอด 555
ของผมน้ำหนักขึ้นมาเยอะเหมือนกันครับ ผมนี่กินไม่เลือกเลย เดือนหน้าครบรอบพบหมอเจาะเลือด เดี๋ยวต้องลดอีกละครับ กลัวหมอด่านะครับ
เห็นเมนูอาหารของคุณหนอนแล้วน่ากินไปหมดเลย
โดย: The Kop Civil วันที่: 12 พฤศจิกายน 2568 เวลา:10:42:50 น.
  
โดย: หอมกร วันที่: 12 พฤศจิกายน 2568 เวลา:13:57:42 น.
  
"... ว่าแต่ใส่หัวหอมแล้วมันรสชาติจะเปนไงน๊าาา"

ใส่ไปอย่างนั้นเอง เพิ่มความกรุบกริบ จะพูดยังไงล่ะ 555
มีก็ใส่ ไม่มีก็ไม่ใส่ แล้วแต่ชอบเลยจ้า เราถือเป็นการกำจัดหอมอย่างหนึ่ง
ใส่ทุกอย่างที่ขวางหน้า 555

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 17 พฤศจิกายน 2568 เวลา:12:51:25 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#21



nonnoiGiwGiw
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 55 คน [?]



Group Blog
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •   
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
พฤศจิกายน 2568

 
 
 
 
 
 
1
2
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30
 
 
3 พฤศจิกายน 2568
All Blog
MY VIP Friends