Group Blog
 
<<
เมษายน 2563
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
1 เมษายน 2563
 
All Blogs
 
เวลาที่ผ่านไป..

  D A Y 0 1
M O N T H : A P R
    Y E A R : 2 0 2 0



สวัสดี..

สวัสดี..

สวัสดี..

สวัสดีตัวฉัน

ยัง
สบายดีอยู่ไหม?


แหะๆ..สวัสดีค่ะ..วันนี้ มีเรื่องเม๊ามอยเยอะแยะเลย..
แต่เหมือนเจ้าของบล็อก..ยังสับสนกับชีวิตอยู่...
(ก็เหมือนจะสับสนตลอดนะ555+) เลยไม่รู้จะเริ่มเม้า
จากเรื่องอะไรก่อนดี..เอาเรื่องที่สำคัญๆ ก่อนละกัน..
แนนอนว่า..เรื่องสำคัญต้องเป็นเรื่องผู้(ชาย)สินะ..
เอ้ยไม่ใช่..หมายถึงเรื่องคนรอบๆตัวน่ะ..เหอๆ..



เออออ.. ฮ่วยยย.. ก็เรื่องผู้น่ะแหละ.. อย่ามา
ทำเป็นอ้ำๆอึ้งๆ 55+ เป็นเรื่องสืบเนื่องมาจาก Blog ที่แล้ว
ที่เล่าให้ฟังว่าฝากเพื่อนใส่ซองร่วมทำบุญกับงานย่าเค้าไป..
เค้าก็เลยทักมาขอบคุณ และคุยกันเล็กน้อย.. เค้าถามว่า
เราเป็นยังไงสบายดีไหม.. เจอพิษโควิดหรือเปล่า..


อืมมมมมม.. พอได้กลับมาคุยกันอีกทีก็เหมือนจะรู้สึกดีนิดๆ
เป็นความรู้สึกดีๆ แต่ก็ไม่ได้อยากกลับไป อยู่ตรงจุดที่อึดอัด
เหมือนเดิมแล้ว..ก็เป็นอะไรแปลกดีเนอะเรื่องความรู้สึกเนี่ยะ.. 
นางเล่าให้ฟังว่า..ของนางได้รับผลกระทบจากโควิดเยอะเลย..
เพราะงานที่ทำเป็นเกี่ยวกับการท่องเที่ยว ที่ทำงาน
จะให้หยุดงานแบบไม่จ่ายเงินเดือนครึ่งเดือน..เริ่มจากเดือนหน้า..
เราก็ได้แต่ส่งกำลังใจแล้วบอกนางว่า คิดซะว่า..อยู่บ้านพักผ่อน
กินๆ นอนๆ ออกกำลังกาย เงินน้อยกินน้อย..จะได้ผอมๆ ไง...




ตอนนี้เลยเหมือนกลับมาคุยกันได้.. ทักกันบ้าง..
แบบเพื่อน.. เหมือนนางก็จะมาตามโพสอาหารเราในเฟสเป็นระยะๆ..


เรียกว่า..

เป็นความรู้สึกดีที่มี
S P A C E อยู่ประมาณหนึ่ง
แต่มันก็ไม่ได้แย่หรอกนะ..เหอะๆ..จบเรื่องผู้มาเรื่องจำศิลกันบ้าง




ครบวันที่สามสิบของการจำศิล..ซึ่ง..อันที่จริงแล้ว
มันก็ครบตั้งแต่วันที่ 28 ที่ผ่านมาแล้วแหละ..55+
แต่เหมือนจะลืมวันลืมคืน..งงๆ กับชีวิตเล็กน้อยก็เลยไม่ได้
เข้ามาบันทึก..เอาจริงๆ มันผ่านไปไวเหมือนกันเนอะ
ไอ้วันเวลาเนี่ยะ.. เผลอแพร๊บๆ ก็เดือนนึงแล้ว..
เป็นสามสิบวันที่ใช้ชีวิตในกรอบการกินแบบ..



433ไม่แป้ง  
  433ไม่น้ำตาล  
 433ไม่ผงชูรส 



นอกจากปรับการกินแล้ว..ชีวิตส่วนที่อื่นมันก็เหมือนเดิม
ดำเนินไปแบบเดิมๆ กินๆนอนๆ 55+ แลดูเหมือนจะ
ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรนัก..แต่เอาเข้าจริงๆ มันเปลี่ยน
เยอะเลยแฮะ..เริ่มจากความรู้สึกก่อน..ความรู้สึกตอนนี้คือ
ปรับวิถีการกินได้เกือบ 100% แล้ว แม้ว่าตอนนี้จะอยากกินขนมบ้าง
ก็นะ.. ไม่ได้กินขนมมา 30 วันแล้วอ่ะ.. อยากกินเค้ก 
อยากเอาตัวเองไปจมอยู่ในถังไอติมสุดๆ... 555+



แต่..ไอ้ความอยากที่ว่าเนียะ..มันก็มาเป็นพักๆ
ปล่อยไว้สักพักก็หาย..ในส่วนของมื้อเย็น
บางวันก็อยากบางวันก็ไม่อยาก..เราจะดูตัวเองว่าหิวจริงๆ หรือไม่
ถ้าหิวก็กิน..ถ้าไม่หิวแค่อยากก็รีบขึ้นบ้านไปอาบน้ำนอนซะ..
จากนั้นมันก็ตื่นเช้าลุกขึ้นมาแบบชิวๆทุกที..ยาวไป..
รอกินรวบเที่ยงทีเดียว....ยังไม่ถึงกับทำไอเอฟที่หนักหน่วง
เหมือนคนอื่นเขา..แต่ก็ไม่ได้แย่..พอไปได้เรื่อยๆ..




ดังนั้น..
สรุปผลใน 1 เดือนที่ผ่านมา..
นน.
-5.8kg. ไขมัน -3.65kg.



ก็ถือเป็นนิมิตรหมายอันดี.. ทำต่อไป.. เรื่อยๆ...
ข้อดีของโควิดคือ ออกไปแรดกินอาหารนอกบ้านไม่ได้
ก็จัดกินแบบอิ่มหมีพลีมันอยู่ในบ้าน..ไม่หลุดเผ่า
เพราะงั้น...ไม่ว่าจะแดรกขนาดไหนน้ำหนักก็ไม่ขึ้นหรอก เหอๆ



นอกจากเรื่องน้ำหนัก.. อีกเรื่องคือ ตัวโล่งขึ้นเยอะ..
แม้จะมีเหนื่อยๆ จากอาการหอบอยู่บ้าง แต่เริ่มคิดถึงความรู้สึก
ในตอนที่ดูซีรี่ย์ไปออกกำลังกายไปแล้ว.. นิดหน่อย.. เพราะงั้น
จากอาการที่ว่านี้.. คาดการณ์ว่าน่าจะบิ๊ววววให้ตัวเอง
เข้าห้องออกกำลังกายได้บ้าง..ในวันที่ร่างกายมันไหวอะนะ..




ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า.. แต่รู้สึกเหมือนว่า..
พอร่างกายมันดีขึ้น.. ก็เหมือนสุขภาพจิตของตัวเองดีขึ้นไปด้วย
ณ เวลานี้ ร้องไห้กับเรื่องเดิมๆ น้อยลงแล้ว.. รู้สึกชาชิน
คาดหวังกับคน หรือกับโลกน้อยลงแล้ว... แต่ยังคงพยายาม
พยายามเฝ้าดูจิตและพฤติกรรมของตัวเองต่อไป..
มีพี่คนนึงเคยบอกเราไว้ว่า...ชีวิตเรานั้นอ่ะ จริงๆแล้ว
ง่ายนิดเดียวเอง เพราะเป็นคนที่มีความสุขเปี่ยมล้นอยู่ในใจอยู่แล้ว..




แค่..ตรงไหนอยู่แล้วไม่สบาย(ใจ)
ก็แค่ออกมาจากตรงนั้น!!



แลดูเหมือนจะง่าย.. แต่พอทำจริงๆ มันไม่ง่ายแฮะ..
การดึงตัวเองออกจากสิ่งที่เคยชิน คนที่ทำให้เรารู้สึกดี..
มันเป็นการบังคับใจตัวเองอย่างหนึ่ง..ซึ่งลองแล้ว..และ
ก็รู้แล้วว่า มันไม่ง่ายเฟ้ยย ไม่สามารถทำได้โดยการหักดิบ
และอาจจะต้องใช้เวลา..สักระยะ เพื่อปรับตัว..




มีคำพูดดีๆ จากผู้ชายคนหนึ่ง..
เคยบอกเอาไว้ว่า..




" จริงๆแล้ว..เราไม่จำเป็นต้องหายไปจากชีวิตเขา
หรือทำเป็นไม่รู้จักเขาหรอกครับ มันก็เหมือนเราหนีมันอยู่
มันจะคอยตามหลอกหลอนเราอยู่ตลอดเวลา..
ตราบใดที่เรายังไม่สามารถควบคุมความคิดให้หยุดคิดได้
เราก็ควรจะอยู่ร่วมกับมัน.. อย่างที่ว่า..ทุกอย่างมีทางออกเสมอ



ความรักก็เหมือนดอกไม้.. เริ่มแรกก็สวยงาม
หอมหวน..แต่สุดท้ายมันก็เหี่ยวเฉาไม่น่าอภิรมย์
มันก็ต้องมีช่วงที่สุขและทุกข์บ้าง แล้วแต่สถานการณ์ของความรักนั้นไป
เราไม่จำเป็นต้องตัดเขาออกจากชีวิตหรอกครับ



ในเมื่อเรารักเขาไปแล้ว.. แต่ความรักมันเป็นไปไม่ได้
เราก็คิดว่าเรารักเขา เพราะว่าเขาเป็นมิตรที่ดีอีกคนหนึ่ง
ที่โลกเหวี่ยงให้เรามาพบกัน ให้เราได้รู้สึกดี
เป็นเรื่องราวดีๆ อีกเรื่องหนึ่ง ส่วนสิ่งที่มันเกิดขึ้นนั้น
มันก็มีเหตุผลของมันที่มันจะเกิดครับ..



เราก็ควรรักเขาอย่างความรักที่มีแต่ความเข้าใจ
ไม่ใช่รักเขาเพราะความรักที่เห็นแต่ตัวเอง
เราก็ใช้ชีวิตเหมือนปกตินั่นแหละ..
อะไรที่ควรเลี่ยงก็เลี่ยงบ้าง..ถึงแม้ว่า
เขาจะทำท่าทีเหมือนทำให้คุณชอบก็ตาม
ไม่ต้องไปสนใจหรอกครับ..เพียงหักห้ามใจเราเอง



เชื่อเถอะครับ..คนเราจะไม่ได้สนใจอะไรได้นาน
ตลอดไปหรอกครับ พอสักพักเดี๋ยวก็จะเลิกสนใจไปเอง
โดยธรรมชาติอยู่แล้ว เมื่อมีสิ่งใหม่ๆมากระทบ..



การที่เรายังไม่สมหวัง..
อาจจะเป็นเพราะมันยังไม่ถึงเวลาของเรา..
บางทีเราก็ต้องผิดหวังจากบางสิ่งบางอย่าง
เพื่อสิ่งๆหนึ่งที่จะรอให้เราไปเจอในอนาคตก็ได้ครับ.."





อ่านแล้วเป็นอะไรที่ทำให้รู้สึกดีมากๆ จริงๆ
ขอบคุณนะคะ ^ ^ มันทำให้เราดีขึ้นเยอะเลย..


เชื่อว่า..ชีวิตในช่วงเวลานี้ อาจไม่ง่ายสำหรับหลายๆ คน
แต่ก็ขอให้คิดอยู่เสมอ..และท่องมันเอาไว้นะคะ..
ว่าไม่มีอะไรอยู่ยั่งยืนยงหรอก.. สักพัก..


เดี๋ยวมันก็ผ่านไป!!สู้ๆนะ..




บันทึกไดอารี่โดย..ตัวหนอนกิ๊วๆ



 



Create Date : 01 เมษายน 2563
Last Update : 1 เมษายน 2563 11:32:05 น. 22 comments
Counter : 262 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณตะลีกีปัส, คุณกะว่าก๋า, คุณทนายอ้วน, คุณSleepless Sea, คุณเนินน้ำ, คุณhaiku, คุณJinnyTent, คุณสองแผ่นดิน, คุณSweet_pills, คุณที่เห็นและเป็นมา, คุณญามี่, คุณtoor36, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณเริงฤดีนะ, คุณkae+aoe, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณสันตะวาใบข้าว, คุณThe Kop Civil, คุณฟ้าใสวันใหม่


 
วันนี้มาอารมณ์ไหนเนี้ย
WFH ทำฟุ้งซ่านสินะ

ลุกขึ้นมาทำลูกชิ้นทอดให้กินหน่อยพี่
ทำอาหารจะได้หายเหงา


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 1 เมษายน 2563 เวลา:13:07:49 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

ดีใจด้วยกับนน.และไขมันที่หายไป
รวมทั้งความคิดเศร้าๆหลายอย่างด้วย
พอร่างกายแข็งแรง หัวจิตหัวใจก็พลันแจ่มใส ปิ๊งๆๆๆๆค่ะ
เรื่องจริงเลย

ในวันร้ายๆที่ผ่านไปแล้ว ก็มีอะไรดีๆ ข้อคิดที่เป็นประโยชน์แฝงอยู่ ...ไม่มีความยากแค้นที่จะผ่านไปไม่ได้
เห็นมั๊ยคะ..น้องหนอนทำได้ตั้งหลายอย่าง เก่งกิ๊วไปเลย


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 1 เมษายน 2563 เวลา:14:25:01 น.  

 
ความรักไม่เคยมีคำตอบที่สำเร็จรูปจริงๆนะครับ
ต้องค่อยๆหา ค่อยๆเจอตัวจริงของเราเอง
มันต้องใช้เวลา
พี่ก๋ากว่าจะเจอมาดามอายุ 27 แน่ะ
เกือบโสดตลอดชีวิตแล้ว 5555

นี่ใช้เวลาตั้งแต่เช้า
ศึกษาวิธีตัดต่อคลิปครับ 555
เพิ่งทำเสร็จเดี๋ยวนี้เอง
เฮ้อ --- เหนื่อยเลย 5555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 เมษายน 2563 เวลา:14:49:48 น.  

 
เดี๋ยวมันก็ผ่านไปครับ สู้ๆครับ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 1 เมษายน 2563 เวลา:15:58:13 น.  

 
ว้าวๆๆๆๆอยากน้ำหนังลงบ้างจัง
ปล. ประทับใจกับคำพูดดีๆจากผู้ชายคนหนึ่งจัง..ดีเนอะ

เราเคยเลือกเอาตัวออกห่าง หักดิบไปเลย
แต่กลับมานั่งเสียใจทีหลังแบบสุดๆๆ
แต่...
มันเป็นเรื่องของเวลาด้วย พอผ่านไปมันเจ็บน้อยลง ยอมรับได้มากขึ้นเองแหละเนอะ
สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้จ้า


โดย: I_am_umami วันที่: 1 เมษายน 2563 เวลา:16:47:36 น.  

 
good job
หนึ่งเดือนน้ำหนักหายไปเกือบ 6 กก.
เป็นนิมิตรหมายที่ดีสุด ๆ จ้า
พิษโควิดก็อ่วมไปตาม ๆ กันเนาะ
สู้ ๆ แล้วมันจะผ่านไปค่ะ
เป็นกำลังใจให้กันเนาะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 1 เมษายน 2563 เวลา:19:22:59 น.  

 
สถานการณ์ตอนนี้มันชวนให้เบื่อและเซ็งจัดมาก
ทำใจร่มๆก็สารพัดเรื่องราวน่าจะดีกว่านะคะ
บางคนเราสั่งไม่ได้ ขอร้องก็ไม่ได้
คงต้องแล้วแต่บุญกรรมไปบ้าง

น้ำหนักและไขมันลดน่าดีใจนะคะ
พยายามต่อไปด้วยใจร่มๆเนอะ
อะไรๆก็คงจะดีเท่าที่เรา deserve

ส่งเข้านอนน้าาาา ฝันดีด้วยค่ะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 1 เมษายน 2563 เวลา:19:56:01 น.  

 
สวัสดีค่าน้องหนอน
พี่สบายดีค่า ช่วงนี้ก็กักตัวเองอยู่บ้าน
อยู่กันพร้อมหน้าทั้งครอบครัวนานที่สุดในรอบหลายปี
ต้องขอบคุณโควิดที่ทำให้เราอยู่พร้อมหน้านานจนเบื่อ 555

พี่ไม่ค่อยได้เข้าบล็อกค่ะ
เข้าทีก็ไปหาเพื่อนได้ไม่เยอะ

ที่ทำงานน้องหนอนหยุดหรือเปล่า
หรือว่าทำงานที่บ้านค่ะ
เซฟตัวเองเยอะ ๆ นะ ขอให้ปลอดภัยจากโควิด
เราจะรอดไปด้วยกันเนอะ


โดย: JinnyTent วันที่: 1 เมษายน 2563 เวลา:21:26:48 น.  

 
พิษโควิดส่งผลกระทบแบบสะเทือนโลกนะคะ
ช่วงนี้ได้แต่ส่งกำลังใจให้กันพร้อมดูแลสุขภาพไปด้วย
ขอให้เราเข้มแข็ง รักษากายใจเพื่อให้ผ่านสถานการณ์นี้ไปได้ค่ะ

น้องหนอนบอกอยากเอาตัวเองไปจมอยู่ในถังไอติมสุดๆ
นึกภาพตามแล้วถ้าพื้นที่ในถังพอจะเหลือพี่ต๋าก็อยากลงไปด้วยค่ะน้องหนอน
ชอบติมแต่ต้องห้ามใจเหมือนกันค่ะ

ขอบคุณน้องหนอนที่เจิมบล็อกให้พี่ต๋า
ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ

ฝันดีคืนนี้ค่ะ





โดย: Sweet_pills วันที่: 1 เมษายน 2563 เวลา:22:25:23 น.  

 
ผมว่าเห็นผลโอเคเลย พยายามต่อไป นี่แหละข้อดีของวการประกาศว่า "ข้าจะทำอะไร" เพราะประกาศออกไปแล้วมันจะทำให้เราเกิดความพยายามมากขึ้น (ผมก็ประกาศเป้าหมายประจำปีนะ ประกาศมาปีนี้ปีที่ 3 แล้ว)

ช่วงนี้เหนื่อยแต่พักไม่ได้ครับ เหนื่อยตอนนี้ดีกว่า เพราะเห็นคนอื่นไม่เหนื่อยแล้วรู้สึกว่า ถ้าเราอยู่จุดเดียวกับเขา เราอาจจะรู้สึกเหนื่อยก็ได้



โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 1 เมษายน 2563 เวลา:23:47:43 น.  

 
สวัสดีเช้ามืดวันพฤหัสค่ะ น้องหนอน
มาส่งกำลังใจนะคะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 2 เมษายน 2563 เวลา:5:03:57 น.  

 

Mr.Right will come..ka
Don't know when..
But he will come.It's your distiny.

แล้วมันจะผ่านมาค่ะน้องหนอน
คนที่ใช่สำหรับเรา
คนไม่ทำให้เราเสียใจ...หรือเสียความรรู้สึก




ทานอาหารที่เป็นประโยชน์
ร้องเพลงเพราะๆให้เพื่อนๆบล็อกฟัง วนไป

take care ค่ะ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 2 เมษายน 2563 เวลา:5:28:26 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 เมษายน 2563 เวลา:5:57:25 น.  

 
ตรงไหนอยู่แล้วไม่สบายใจ ก็แค่ออกมาจากตรงนั้น มี้เคยนะ อิอิ


โดย: kae+aoe วันที่: 2 เมษายน 2563 เวลา:8:34:30 น.  

 
สวัสดีครับ

บล็อคสวยครับ
ชอบแง่คิด และมุมมองในเรื่องความรักในตอนท้ายครับ


โดย: Sleepless Sea วันที่: 2 เมษายน 2563 เวลา:8:42:40 น.  

 
เก่งจริงๆครับ ตบมือให้เรยยยย


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 2 เมษายน 2563 เวลา:14:28:53 น.  

 
แค่..ตรงไหนอยู่แล้วไม่สบาย(ใจ)
ก็แค่ออกมาจากตรงนั้น!!

พี่ชอบคำพูดนี้^^

ก็แค่ Timeline เรากับเขาต่างเวลากันน๊ะ

เป็นกำลังใจให้จร้า...


โดย: สันตะวาใบข้าว วันที่: 2 เมษายน 2563 เวลา:19:15:11 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 เมษายน 2563 เวลา:6:16:36 น.  

 


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 3 เมษายน 2563 เวลา:14:26:08 น.  

 
สำนึกสาธารณะ
เป็นสิ่งที่จำเป็นจริงๆในห้วงยามนี้
กฎหมายเข้มข้น
คนรับผิดชอบ
ปัญหาก็น้อยลงจริงๆ

พี่ก๋ากลัวจริงๆกับคำว่า
ไม่เป็นไรหรอก ไม่ติดหรอก
พอระบาดขึ้นมามันก็น่ากลัวจริงๆ

ส่วนรัฐบาลนี้นั้น
พี่ก๋าไม่หวังอะไรจากพวกเขาเลยครับ
หมดหวังมาตั้งนานแล้ว



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 เมษายน 2563 เวลา:8:37:47 น.  

 
เดือนเดียวน้ำหนักหายไปเกือบ 6 โล สุดยอด
นี่แหละที่เราต้องการ แต่ทำไม่ได้ 555
ก็เห็นกินเยอะแต่ทำไมลดได้ อเมซิ่งมากเลย
การมีวินัยกับตัวเองมันดีอย่างนี้เองเนอะ

ที่บ้านก็มีนกมาออกไข่ทำรังเหมือนกันจ้า
แอบส่องอยู่ทุกวัน อิอิ



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 4 เมษายน 2563 เวลา:12:05:43 น.  

 
พี่ก๋าจดบันทึกไว้ตลอด
โควิดเป็นหน้าหนึ่งในประวัติศาสตร์ของชีวิต
มันส่งผลกระทบในทุกด้านอย่างมหาศาล
แต่ถ้าเราผ่านมันไปได้
พี่ก๋าว่ามันก็ให้อะไรกับเรามกามายเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 เมษายน 2563 เวลา:13:51:08 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

nonnoiGiwGiw
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 44 คน [?]




Friends' blogs
[Add nonnoiGiwGiw's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.