ผู้หญิงสองคน เขียนบล้อกร่วมกัน...กำลังใจ...ผ่านปลายแป้นพิมพ์...
<<
เมษายน 2553
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
26 เมษายน 2553

เป็นเพื่อนคงดีที่สุดใช่ใหม

.....ก่อนที่ฉันจะรักเขา
ตอนเริ่มรู้จักเราคุยกันบ่อย
เขาส่งเมลล์ให้ฉันบ่อยๆ
มีเรื่องอะไรก็เล่าให้ฟังบ่อยๆ ติดต่อกันบ่อย
จนกลายเป็นสนิทและรู้สึกดีที่มีคนห่วงใย ใส่ใจเราเสมอ
เมื่อรู้สึกดีจนผูกพันธ์เป็นความรัก บอกรักและเขาก็บอกว่ารักเราเช่นกัน

แต่พอหลังจากนั้น สิ่งที่เคยคิดว่าปกติ
มันหายไป..
ถ้าเราคุยกันบ่อย เขาลำบากใจ
ถ้าฉันโทรหาบ่อย เขาเริ่มรู้สึกมากไป
เขาไม่ส่งเมลล์และไม่ตอบเมลล์ให้
ซึ่งฉันก็ไม่เคยร้องขอ
คุยกันน้อยกว่าวันที่เริ่มรู้จักกัน
และอะไรที่ฉันแสดงออกไป
มันคือ มากเกิน
อะไรที่เคยทำตอนเริ่มรู้จักวันนี้กลายเป็นความกดดันอีกฝ่าย
และกลายเป็นสิ่งที่ไม่ปกติ
อะไรคือสิ่งปกติ และ อะไรคือสิ่งไม่ปกติ วันนี้ฉันไม่เข้าใจ
ฉันทำตัวไม่ถูก...


ไม่รู้ว่าเขาจะรู้รึเปล่า
ว่าที่เขาทำมันสวนทางกับวันที่เราเป็นเพื่อนกัน
วันที่เรารู้สึกแค่เพื่อน เขายังคุยกับฉัน ฉันยังรับรู้ได้ถึงความผูกพันธ์
ความห่วงใยให้กันและกันมากกว่าตอนนี้
วันนี้ฉันกลายเป็นเด็กทั้งๆที่ฉันก็ทำตัวเหมือนเดิม

ไม่อยากถามว่าเขายังรักหรือเคยรักกันใหมหรือเขารักใคร
แต่อยากรู้ว่าถ้ารักนี้ทำให้เขาลำบากใจได้ขนาดนี้และตลอดเวลา
เป็นเพื่อนกันคงดีกับทุกฝ่ายใช่ใหม
เป็นเพื่อนกันเขาคงคุยกับฉันเหมือนปกติตอนเริ่มรู้จักกันใช่ใหม
เป็นเพื่อนกันเขาคงไม่ว่าอะไรถ้าฉันจะแสดงออกอย่างไร
เป็นเพื่อนกันเขาคงไม่คิดมากกับสิ่งใดๆ
เป็นเพื่อนกันเราคงเป็นเหมือนเดิม


อย่างนี้ฉันควรปรับใจให้เป็นเพื่อนเขาคงจะดีที่สุดใช่ใหม??

แล้วฉันจะเริ่มเป็นเพื่อนเหมือนเดิมจากตรงใหนดี
เพื่อให้เขาสบายใจ

ฉันไม่อยากให้ความปกติของฉันไปกดดันใครเลย...

อิง








 

Create Date : 26 เมษายน 2553
6 comments
Last Update : 26 เมษายน 2553 7:24:36 น.
Counter : 712 Pageviews.

 

อ่านบล็อคคุณแล้วเหมือนความรู้สึกของตัวเองถูกบอกเล่าออกไปเลย

อึดอัดกับความเปลี่ยนแปลงแบบนี้...ทำตัวไม่ถูกค่ะ

 

โดย: ดอกหญ้าเมืองอินทร์ 26 เมษายน 2553 9:23:20 น.  

 

มีคนเคยบอกไว้ค่ะ ว่าความรักของผู้หญิงเรามักเริ่มจาก 0 ไปหา 100 ส่วนของผู้ชายมักจะไต่ขึ้นไปถึง 100 ในเวลาอันรวดเร็ว แล้วค่อย ๆ ตกลงมาจนถึง 0

เมื่อไหร่ ที่เราเปลียนแปลงความรัก..มาเป็นความคาดหวัง เมื่อนั้น เราก็มักจะเปิดโอกาสให้ความรักมาทำร้ายเราได้เสมอ ๆ

เข้าใจความรู้สึกนะคะ มีคนเคยถามอิชั้นว่า..ระหว่างการเป็นคนที่ไม่เคยถูกรักเลย กับการเป็นคนเคย..ถูกรัก มาก่อน อันไหนเจ็บกว่ากัน

อิชั้นว่า อันหลังเจ็บกว่ามาก ๆ ค่ะ..เป็นกำลังใจให้ ขอให้ใจเบาสบายขึ้นในเร็ววัน อย่ายึดติดอะไรมากนะคะ คนเราก็เท่านี้ล่ะ ไม่มีอะไรแน่นอนเที่ยงแท้สักอย่างในชีวิต ดูแลหัวใจตัวเองดี ๆ ไว้เป็นดีที่สุดค่ะ..ส่วนที่เหลือ ก็ให้เวลามันตอบโจทย์ของตัวมันเอง..

 

โดย: i'm not superman 26 เมษายน 2553 9:40:05 น.  

 

คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ

ภายใต้ 26 เมษายน 2553 9:42:31 น.
 

 

 

โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว 26 เมษายน 2553 11:27:24 น.  

 

 

โดย: thanitsita 26 เมษายน 2553 14:23:21 น.  

 

ไม่เขียนบล็อคแล้วหรอคะ
อะไรที่เริ่มจากสอง แม้ว่าหนึ่งหายไป อีกหนึ่งก็ยังต้องอยู่ต่อนะคะ

เค้าว่าคนเราหน่ะชอบหวงทุกข์ ถ้ารู้ว่าอะไรคือความทุกข์ก็ปล่อยมันไปเถอะค่ะ อย่าได้หวงเอาไว้กับตัวเลย

หวังว่าจะเห็นบล็อคนี้กลับมามีชีวิตชีวามีครั้งนะคะ^^

 

โดย: breakaway 3 มิถุนายน 2553 11:39:31 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


อิงเตย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




[Add อิงเตย's blog to your web]