Japan Hajime
ชอบภาษาญี่ปุ่นมาแต่เด็กอย่างไม่มีเหตุผล

ทันทีที่จบ ม.ต้น ก็มองหา ม.ปลายที่จะมีภาษาญี่ปุ่นสอน ร่ำเรียนสามปีเต็ม

จนเข้ามหาวิทยาลัยก็ยังเรียนเอกภาษาญี่ปุ่น จบมาก็ทำงานบริษัทญี่ปุ่นมาตลอด

..... แต่ไม่เคยไปประเทศญี่ปุ่นสักครั้งเดียว แปลกไหม?

ตอนจบมหาลัยใหม่ๆ บอกแม่ว่าอยากไปเรียนที่ญี่ปุ่น เรียนภาษาก็ได้ หรือเรียนโทได้ยิ่งดี

แต่แม่ไม่ให้ไป

ณ ตอนนั้นแม่แอนตี้ประเทศญี่ปุ่นมาก และคงห่วงเรามากเพราะเป็นลูกคนเล็ก

แม่ยื่นเงื่อนไขว่าถ้ามีเงินช่วยแม่ออกได้ จะให้ไป

ทำงาน เก็บเงินเป็นบ้าเป็นบอ ได้มาสามแสนบาท ในเวลาสองปี

เดินไปบอกแม่อีกรอบ "จะไปเรียนญี่ปุ่นล่ะนะ ตามสัญญา"

จบด้วยการทุ่มเถียง น้ำตาท่วมบ้าน แม่ไม่ให้ไปดื้อๆ

การขัดใจแม่อย่างรุนแรงไม่ใช่สิ่งที่ควรทำสำหรับการเติบโตมาในบ้านที่มีแม่เลี้ยงมาคนเดียวแต่เล็กแต่น้อย

แต่อกหัก เจ็บช้ำน้ำใจอย่างรุนแรง

ผลาญเงินสามแสนที่เก็บไว้เพื่อไปเรียน ด้วยการกิน ช้อป เที่ยว หมดในหนึ่งเดือน

เมื่อไม่ได้ใช้ตามวัตถุประสงค์ที่ตั้งใจ ก็ผลาญ(แม่ง)เลย


หลังจากนั้น แม่ยังคงให้ความหวังเราด้วยคำพูดเดิมๆ ซ้ำไปซ้ำมา เดี๋ยวพร้อมแล้วให้ไป

ใครพร้อม? แม่หรือเรา?

คำว่าพร้อมไม่เคยเดินทางมาถึงเลย จากวัน เป็นเดือน จากเดือน เป็นปี จากปี เป็นหลายปี


และแม้จะเทียวไปเทียวมาเกาหลีเป็นว่าเล่น แค่ข้ามไปนิดเดียวก็ญี่ปุ่นแล้ว แอบแม่ไปก็ยังได้

แต่ลึกๆในใจก็ไม่กล้าทำ กลัวแม่เสียใจ แต่เราก็เป็นแผลในใจไม่สร่าง

และคิดเสมอว่าถ้าไปญี่ปุ่นครั้งแรกต้องไปกับแม่ ให้แม่พาไป จะได้ลบแผลใจได้สักที


13 ปีผ่านไป.....อาถรรพ์จบลงแล้ว ในที่สุดแม่ก็พาไปญี่ปุ่น

ในที่สุดภาษาที่ได้ร่ำเรียนมาก็ได้ใช้ที่ประเทศแม่จริงๆเสียที

น้ำตาจิไหลลลลลลลลลลล

การไปญี่ปุ่นไม่ใช่เรื่องยาก ที่มันยากคือ "ปมในใจ"

แก้ปมได้แล้ว ..... ครั้งต่อไปก็ไปเองได้แล้ว ไม่มีอะไรค้างใจแล้ว

ต่อไปนี้ จะเที่ยวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ให้ปรุญี่ปุ่นไปเลย!!!


ปล.
การให้บริการที่ประเทศญี่ปุ่นพนักงานสุภาพมากกกกกกกกก
คิดถึงที่มิกะเซนเซสอนสั่งไว้ทุกวันเลย
ถามหาอะไรสักอย่างถ้าไม่มี จะไม่จบแค่ "โกะเมนนาไซ"
แต่จะไปถึง "โมชิวาเกะโกะไซมาเซงเดชิตะ โอะเคียคุซามะ" ยาว....ซะ!

ปล.1
คนญี่ปุ่นมีน้ำใจสูงจัด ดีจนทำให้เราดูเลวไปเลย

ปล.2
แต่คนญี่ปุ่นไม่จริงใจ เพราะเค้ารักษามารยาทต่อหน้าเรา แต่ลับหลังนินทา เราจึงไม่ชอบนิสัยส่วนนี้ของคนที่นี่

ปล.3
ในทางตรงข้ามคนชาตินี้มีวินัยสูงในทุกด้านจนน่าชมเชยและเอาเยี่ยงอย่าง

ปล.4
การพูดภาษาญี่ปุ่นได้ ทำให้คนชาตินิยมอย่างญี่ปุ่น เอ็นดูและมีน้ำใจต่อคุณมากเพิ่มขึ้นถึง 90%
พิสูจน์มาแล้ว เริ่มตั้งแต่ ตม. เลยทีเดียว
โดน ตม. ถามนั้นนี่นู่น คือแค่ถามเป็นพิธีแหละ เพราะเห็นแถวเราโดนทุกคน แต่พอตอบเป็นภาษาญี่ปุ่นกลับไป
ตม . ยิ้มให้ แล้วชวนคุยใหญ่เลย สนุกดี ฮ่าาาาาาาาา

ปล.5
สถานีรถไฟบางจุดไม่มีภาษาอังกฤษ ชีวิตลำบากมาก ถามอังกฤษไป จะได้คำตอบสั้นๆ ชวนหลงกว่าเดิม
แต่ถ้าถามญี่ปุ่นไป จะได้คำตอบดีงาม ละเอียดสุดๆ จากสถานีนี้ไปถึงสถานี้ปลายทางเลย พ่อคุณแม่คุณเอ๊ยยยยย

ปล.6
มีคำกล่าวว่า "ฟูจิซัง" คือของขวัญจากพระเจ้าให้ชาวอาทิตย์อุทัย
ใครได้เห็นฟูจิซังในครั้งแรกที่มาเยือนญี่ปุ่น เป็นนิมิตดีว่าคุณจะได้กลับมาประเทศนี้บ่อยๆ
เราเห็นฟูจิซังชัดๆตลอดทุกวันที่อยู่ที่นั้น ฟูจิซังคงรักเราและอยากให้เรากลับมาบ่อยๆเหมือนกัน ^^

ปล.7
ฟูจิซัง หรือ ฟูจิยามะ คือสิ่งเดียวกัน เพราะ (山) สามารถอ่านได้สองแบบทั้ง "ยามะ" และ "ซัง"
ภูเขาลูกอื่นๆในญี่ปุ่นเรียกว่ายามะ แต่ฟูจิ เป็นสิ่งล้ำค่าจึงเรียกว่าซังแทน จะได้พ้องเสียงกับคำว่า ซัง ที่แปลว่าคุณด้วย
คือการให้เกียรติภูเขาไฟฟูจินั่นเอง งั้นเราจงเรียกว่า "คุณฟูจิ" กันเถอะ 5555

ปล.8
คุณฟูจิในสายตาอิ่มเอม สวยเนอะ




Create Date : 13 มกราคม 2558
Last Update : 13 มกราคม 2558 11:13:06 น.
Counter : 583 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ณ เงา
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]



New Comments