อยู่นิ่งๆ หายใจทิ้งไปวันๆ
ช่วงนี้...อยู่ในช่วงอึมครึมในชีวิต
กำลังหาแรงบันดาลใจ ให้มีพลังไปสู้ศึก
ศึกที่ว่าก็ไม่พ้นเรื่อง "หัวข้อวิจัย" นั่นแหละ
เบื่อๆ เซ็งๆ ขี้เกียจยังไงก็ไม่รู้
เลยทำตัวมึนๆ เนียนๆ ไม่รู้ร้อน ไม่รู้หนาวไปเสียอย่างนั้น
อันที่จริงก็พอจะรู้อยู่หรอกว่า มันไม่ใช่ทางออกที่ดีนัก
เพราะถ้าไม่ลุกขึ้นสู้ แล้วจะไปถึงเส้นชัยได้อย่างไร
คือรู้ว่าควรทำอะไรต่อไป ควรวางแผนชีวิตยังไง
แต่ก็นะ...มันไม่พร้อมที่ดำเนินการอะไรตอนนี้
มันแบบ เนือยๆ กับตัวเองพิกล เบื่อๆ เซ็งๆ
เหมือนชีวิตกำลังอยู่ในช่วง "สภาวะไร้น้ำหนัก" น่ะ
ไม่รู้จะอธิบายยังไงเหมือนกัน...

นิสัยเสียแบบนี้แก้ไม่หายเสียทีนะ...เบื่อตัวเองเหมือนกัน
ที่แบบ เจอแรงกดดันมากๆ เจอความคาดหวังมากๆ เข้า
พอถึงจุดๆ หนึ่ง เราก็ทิ้งทุกอย่างไปเสียดื้อๆ นั่นแหละ
แต่ไม่ใช่ทิ้งความรับผิดชอบนะ...ก็กลับมาสู้นั่นแหละ
แค่กะหลบไปตั้งหลักเฉยๆ เพราะยังไม่พร้อมเผชิญความจริง
ทั้งๆ ที่รู้ว่า ยังไงซะมันก็ไม่มีวันหนีพ้นหรอก ไอ้ปัญหานั่นน่ะ
สู้ตั้งสติแล้วกลับไปเผชิญหน้าแก่ปัญหาไปเลยไม่ดีกว่ารึไง
ไอ้ปัญหาบ้าบอพวกนั้น จะได้จบๆ ไปซะ ไม่ยืดเยื้อ
เอ่อ...มันก็ใช่ รู้ คิดได้ ไม่ใช่ไม่รู้ ไม่ใช่คิดไม่ได้
แต่ภาคทฤษฎี กับภาคปฏิบัติมันเหมือนกันเสียที่ไหนล่ะ จริงมะ?
เรื่องบางเรื่อง ปัญหาบางอย่าง...
มันก็ต้องอาศัยความเข้มแข็งของจิตใจเข้าต่อสู้ด้วย ถึงจะแก้ได้
ซึ่ง...บางทีมนุษย์โลกอย่างเรา ที่หายใจเอาออกซิเจนเข้าปอดเนี่ย
ก็ไม่ได้มีจิตใจเข้มแข็งขนาดนั้น ได้ทุกที่ ทุกเวลาที่มีปัญหาหรอกนะ
เพราะงั้น... ขอเวลาเกลือกกลิ้งปั่นความมั่นใจให้ตัวเองสักนิดเถอะ
แล้วรับรอง...ว่าเมื่อไหร่ที่พร้อม อุปสรรคแค่ไหน ก็รั้งเราไม่อยู่หรอก
แม่จะพุ่งชนให้กระเจิด กระเจิงกันไปข้าง

แต่ตอนนี้... ขอหายใจทิ้งไปวันๆ ก่อนละกันนะ
เฮ้อ....

เอ้อ...แต่ถึงจะอยู่นิ่งๆ หายใจทิ้งเฉยๆ 
ประหนึ่งมีจุดประสงค์เพื่อเพิ่มคาร์บอนไดออกไซด์ให้โลกร้อนขึ้นเนี่ย
ก็ใช่ว่าจะไม่มีเรื่องทำฆ่าเวลานะเออ.. ก็พอมีเรื่องให้ฟุ้งซ่านบ้างเหมือนกัน
อย่างตอนนี้ กำลังเล็งคอนโดไว้ที่หนึ่ง เป็นคอนโดแบบ Low Rise
เผื่อตอนเข้าเรียนจะได้ไม่ต้องเช่าหอพักทิ้งไว้
เพราะค่าเช่าหอพัก กับค่าเช่าคอนโด ก็ต่างกันไม่มากเท่าไหร่
และท้ายสุดอย่างน้อยคอนโดก็ชื่อเรา ถ้าอีกหน่อยไม่อยู่ก็ให้เช่าไป
หรืออย่างน้อยก็ขายทิ้งได้ แล้วแต่สะดวก ณ จุดนั้น
แต่ประเด็นคือ มันคุ้มค่าจริงหรือเปล่า? นี่แหละที่คิดหนัก
เพราะถึงจะไม่ใช่คอนโดหรูหราอะไร เป็นคอนโดที่เจาะตลาดล่าง
แบบพนักงานเงินเดือน หรือพวกกลุ่มนักศึกษาอะไรแบบนี้...
แต่เงินดาวน์นี่ก็ไม่ใช่ถูกๆ เหมือนกัน และกว่าจะผ่อนหมดนี่ก็นะ
จัดได้ว่าเป็นหนี้ระยะยาวเลยทีเดียว ไม่รู้ว่าจะเสี่ยงดีไหม?
ไอ้เราก็ไม่ใช่พวกหัวการค้าเสียด้วย เลยสองจิตสองใจ
ไม่กล้าเสี่ยงที่จะเป็นหนี้ กลัวอ่ะ บอกตามตรง
เกิดมาไม่เคยเป็นหนี้ใคร ไม่มีกินก็อดไป ไม่เคยยืมใครมาตลอด
พอจะแหย่เท้าเข้าไปเป็นหนี้ธนาคารเลยอดไม่ได้ที่จะใจหาย
อารมณ์ประมาณ "เฮ้ย!...ตูมีหนี้เป็นของตัวเองแล้ว"
Smiley


เอาเถอะเรื่องนี้...ยังคงต้องคิดอีกหลายตลบ
เอาไว้คิดได้อีกนาน ใช้คิดแก้เหงา ป้องกันอาการสมองว่างเกินไป 
เพราะกลัวว่าถ้าไม่มีอะไรคิดเลยมันจะฝ่อไปเสียก่อน เดี๋ยวจะแย่เอา
Smiley

คืนนี้เหงาจังเลยน๊า เบื่อด้วย เซ็งด้วย 
สงสัยความเหงาเพิ่มตามระดับความแก่ล่ะมั้งนะ เอ้อ..



Create Date : 09 มกราคม 2556
Last Update : 9 มกราคม 2556 23:52:45 น.
Counter : 1099 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

I Hate Everything About You
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ไม่ใช่คนดีมากมาย เป็นแค่คนธรรมดา
ที่มีทั้งเรื่องดี และเรื่องชั่วอยู่ในตัว
บางทีก็เสียสละ บางทีก็เห็นแก่ตัว
แต่ไม่ใช่คนเอาเปรียบใคร!!!
Free Lines Arrow


มกราคม 2556

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31