“Almost everything in life is easier to get into than out of.”--Author Unknown--
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2553
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
4 ตุลาคม 2553
 
All Blogs
 
กระเป๋าเมาท์เจ้านาย

ฮึ ฉันขอร้องด้วยความขัดใจ วันนี้เจ้านายเพิ่งพาฉันออกมาจากซอกหลืบอับ ๆ ในตู้ ทั้งที่จริง ฉันควรจะได้ออกมาสูดอากาศตั้งแต่หลายวันก่อนแล้ว โดยเฉพาะเมื่อศุกร์ที่แล้ว ซึ่งปกติเจ้านายมักพาฉันไปไหนต่อไหนด้วย แต่วันนั้นเจ้านายฉันแต่งตัวสวยออกจากบ้าน เป็นสาวชุดดำ แต่งตัวเหมือนไว้ทุกข์ให้ใครซักคน แต่ดูจากหน้าตาก็ยิ้มแย้มแจ่มใสดี เธอมาหยิบ ๆ จับ ๆ แล้วสุดท้ายเธอก็เลือกกระเป๋าหนังแก้วสีดำไปสะพาย แทนที่จะเป็นกระเป๋าผ้าสีเทาใบเก่า ๆ อย่างฉัน ฮึ

คืนวันศุกร์ฉันเฝ้ารอแล้วรอเล่าว่า เจ้ากระเป๋าหนังแก้วสีดำจะกลับมาเล่าให้ฟังว่าเจ้านายพามันไปไหนบ้าง แต่กว่าเจ้านายจะพาเจ้าหนังแก้วกลับมาก็ปาเข้าไปสามทุ่มวันอาทิตย์ แน่นอน ความอยากรู้อยากเห็นก็ต้องเพิ่มขึ้นไปอีกว่า เจ้านายหายหัวไปไหนมาสองคืน

จนแล้วจนรอด เจ้าหนังแก้วก็ยังไม่มีโอกาสได้นอนสงบอยู่บ้านกับฉัน เพราะเจ้านายพามันไปตะลอน ๆ ทุกวัน เดาว่า หล่อนคงเหนื่อยกับการเปลี่ยนกระเป๋า จนกระทั่งเมื่อคืนนี้ที่เจ้านายพาเจ้าหนังแก้วกลับเข้าที่ เราจึงมีโอกาสได้เมาท์เจ้านาย

ท่าทางเจ้าหนังแก้วสะบักสะบอมไม่น้อย พอไปถึงที่ทำงาน เจ้านายก็หน้าบานเพราะได้รับคำชมว่า "สวย" แน่นอนว่าเจ้าหนังแก้วก็ต้องหน้าบานไปด้วยเพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของคำชมนั้น เสื้อผ้าหน้าผมกระเป๋ารองเท้าเข้ากันซะขนาดนั้น ก็ต้องดูดีเป็นธรรมดา ลองเอากระเป๋าอย่างฉันไปสิ ฉันต้องกลายเป็นส่วนเกินและทำให้ความสวยลดลงอย่างแน่นอน

ศุกร์ที่แล้ว นอกจากจะไปที่ทำงานแล้ว หลังเลิกงานเจ้านายยังพาเจ้าหนังแก้วไปดูละครเวทีซะด้วย ฮี โก้ไม่หยอก หงส์เหนือมังกร เดอะมิวสิคัล แล้วมันก็ร้องเพลงให้ฉันฟังด้วย ทำเอาฉันเคลิ้มไปเหมือนกัน วันก่อนได้ฟังเพลงจริงจากวิทยุที่เจ้านายเปิด เศร้าเหลือแสน โชคดีที่กระเป๋าอย่างฉันควงแขนใครไม่ได้ นอกจากเจ้านาย ไม่งั้นก็คงมีเรื่องให้เศร้าไม่เว้นวันเหมือนกัน


"อยากจะขอโทษ ที่ทำร้าย ที่ทำให้เธอต้องเจ็บช้ำ
อยากจะขอโทษที่ผิดซ้ำๆ อยากให้รู้อยู่ว่าฉันนั้นก็เสียใจ
ก็ตัวฉันมันคนแบบนี้ จะให้ฉันทำตัวอย่างไร
ไม่ได้ดีเลิศเลออย่างใครๆ อยากให้รู้ว่าเป็นได้แค่เท่านี้เอง

เกิดมาไม่เคยมีใครมารัก ก็เลยไม่รู้วิธีจะรัก ไม่เคยรู้จัก
เฝ้ารอให้ใครสักคนมารัก เฝ้ารอให้ใครสักคน
มาสอนรักแท้ให้ใจ วันเวลาที่ล่วงเลยมา แค่ขอสักคนเข้าใจ
เธอจะรู้บ้างไหม คนนั้นที่ใจฉันขอคือเธอ..."

เจ้าหนังแก้วทำท่าจะร้องจนจบเพลง พร้อมทั้งตั้งท่าจะเล่าเรื่องย่อหงส์เหนือมังกรให้ฉันฟัง ฉันส่ายหูไปมา ไม่ต้อง ๆ ฉันร้องห้ามเสียงหลง ข้ามไปหลังละครจบเลยแล้วกัน เพราะฉันอยากรู้ว่า ทำไมเจ้านายไม่กลับบ้าน

เจ้านายแกใจดี ไปช่วยเพื่อนทำวิทยานิพนธ์ ตอนแรกก็ทำท่าว่าจะกลับบ้านแล้วไปเช้าวันเสาร์ แต่เพื่อนต้องการความช่วยเหลือด่วน เป็นใครก็คงปฏิเสธไม่ลง นั่นคือคำตอบจากเจ้าหนังแก้วซึ่งมันจับใจความได้ว่า เพื่อนคนนี้จะไปยื่นจดหมายลาออกจากสถานภาพนักศึกษา แต่ก็นัดสอบกับอาจารย์ด้วย ไป ๆ มาๆ ดันสอบผ่านแบบมีเงื่อนไข คือต้องปรับปรุงวิทยานิพนธ์ให้ออกมางดงามน่าภาคภูมิใจและเต็มไปด้วยภูมิปัญญาภายในเวลาสองวัน เพราะสถานภาพนักศึกษาจะสิ้นสุดวันอาทิตย์ แปลว่าต้องทุ่มเทแรงกายแรงกายอย่างเต็มที่ในสี่สิบแปดชั่วโมงที่มี ีหลังจากที่ทิ้งเวลาร้างลอยไปห้าปี

เพื่อนเจ้านายเหมือนคนหมดหวัง แล้วกลับมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง สองวันสองคืนที่ไม่ได้กลับบ้าน เจ้านายก็ไปอดหลับอดนอนอยู่กับเพื่อน แอบงีบบ้างสองสามชั่วโมงตามแต่ว่าเพื่อนจะมีอะไรให้ช่วยพิมพ์ ช่วยอ่าน ฟังดูน่าสงสาร แต่ฉันก้ไม่รู้ว่าจะสงสารใครมากกว่ากัน ระหว่างเจ้านายหรือเพื่อน

ตอนแรกความหวังดูเหมือนจะมี เจ้านายไปร้านทำวิทยานิพนธ์เพื่อสั่งทำปกรอเนื้อหา ส่วนเพื่อนวิ่งไปหาอาจารย์เพื่อให้เซ็นว่าผ่าน เจ้านายพวกเราไปนั่งรอปกอยู่ที่ร้านหน้ามหาวิทยาลัยเกษตรตั้งแต่บ่ายสามถึงเกือบหกโมงเย็น เพื่อนมาหาด้วยหน้าตาไม่สู้ดี ทันทีที่เห็นหน้า เพื่อนเดินไปบอกช่างที่กำลังทำปกอย่างขะมักเขม้นว่า ไม่ต้องทำแล้วพี่ และเพื่อนก็ร้องไห้โฮ

เจ้าหนังแก้วมันบอกว่า สุดท้ายอาจารย์ก็ไม่ให้ผ่าน เพื่อนเจ้านายทวนคำอาจารย์ให้ฟังว่า "ผมไม่อยากให้มันขึ้นไปอยู่บนชั้นวิทยานิพนธ์ ไม่ดีต่อตัวคุณด้วย แล้วก็เสียชื่อผมด้วย" แต่อีกหนึ่งคำพูดที่ออกจากปากอาจารย์เมื่อวันศุกร์หลังจากอาจารย์บอกว่าผ่านแบบมีเงื่อนไขก็คือ "ความรู้ไม่ได้สร้างได้ภายในวันเดียว" เดาว่า นี่คงจะเป็นบทเรียนที่อาจารย์จะฝากไว้กับลูกศิษย์

เมาท์เมื่อ 24 กันยายน 2553



ส่วนเมื่อวันศุกร์ที่แล้วซึ่งเป็นศุกร์แรกที่ฉันได้ออกมาสูดอากาศ ฉันเพิ่งสังเกตว่า เจ้านายฉันมีอะไรบางอย่างผิดปกติไป ทุกครั้งฉันจะบรรทุกเฉพาะกระเป๋าสตางค์ พวงกุญแจ แป้งตลับ ลิปสติก กระดาษซับมัน โลชั่นเด็กโทรศัพท์ หนังสือ สมุด ปากกา แต่ครั้งนี้ มีม้วนไหมพรมหน้าตาไม่คุ้นเคยแฝงตัวอยู่ด้วย เจ้านายก็ดูท่าไม่ได้สนใจเจ้าไหมพรมม้วนนี้สักเท่าไหร่ ปล่อยให้มันอยู่นิ่ง ๆ แบบนี้แหละ เพราะฉันเองยังไม่คุ้นเคยกับมันดีนัก

หลังเลิกงาน เจ้านายพาฉันขึ้นรถตู้ออกเดินทางสมใจกระเป๋าใบเก่าอย่างฉันที่คุ้นกับการถูกหิ้วไปหิ้วกลับ กรุงเทพ-อยุธยาเสียจนชินตลอดเกือบหนึ่งปีที่อยู่ด้วยกันมา เรียกกันว่า เป็นกระเป๋าคู่ใจ-ใช้กันจนคุ้นและคุ้มทีเดียว กว่าจะฝ่ารถติดจากย่านพหลโยธินสู่อนุสาวรีย์ชัย และจากอนุสาวรีย์ชัยสู่อยุธยา และกว่าจะจัดการธุระในตัวเมืองอยุธยาจนเรียบร้อย คืนนั้นเจ้านายก็พาฉันเข้าห้องเมื่อเวลาสี่ทุ่มกว่า แว่วเสียงเจ้านายคุยหรือทะเลาะกับท่านแม่ก็ไม่รู้ว่า ออกเดินทางเจ็ดโมงครึ่ง ตอนนั้นฉันยังไม่รู้หรอกว่า เจ้านายจะพาไปไหน

ยังไม่ทันแปดโมงเช้าดี เจ้านายก็ปลุกฉันตื่นด้วยการจับเสื้อและแปรงสีฟันให้ฉันรับภาระ แล้วก็พาฉันวิ่งขึ้นวิ่งลงบ้าน ก่อนจะเหวี่ยงฉันโครมใส่ไปในรถปิคอัพคันเก่า เอาละสิ ด้านหลังรถปิคอัพมีโต๊ะ เก้าอี้ และกระถางต้นไม้ มัดวางอยู่อย่างเป็นระเบียบ ส่วนข้าง ๆ ฉันก็เป็นกระเป๋าใบเล็กใบใหญ่อีกสองสามใบ รวมทั้งพ่อ แม่และน้าของเจ้านายรวมทั้งหมดห้าชีวิตนั่งเบียดอยู่ด้วยกันในตอนหน้า แล้วในที่สุดฉันก็ได้รู้ว่า เราจะเดินทางไปหาน้องสาวของเจ้านายซึ่งเป็นอาจารย์สอนหนังสืออยู่ที่ราชภัฎจังหวัดนครราชสีมานั่นเอง โธ่ ปล่อยให้ฉันลุ้นอยู่ตั้งนานนึกว่าจะพาไปเที่ยวทะเล ที่แท้ก็ขึ้นที่ราบสูง

เจ้านายขับรถไม่เร็วมากนัก ใช้เวลาทั้งหมดสามชั่วโมงจนถึงบ้านพักครูหลังเก่าซึ่งกลายเป็นบ้านหลังใหม่สำหรับน้องสาวเจ้านาย บ้านไม้สองชั้นค่อนข้างเก่ามีบริเวณดูน่าอยู่ พื้นดินโล่งเตียนรอบบ้านมีสภาพเหมือนเพิ่งได้รับการถางหญ้า บ่ายวันนั้น เจ้านายฉันกินแรงคนแก่ ด้วยการนอนหลับเอาแรง ปล่อยให้แม่และสองน้าแปลงร่างเป็นชาวสวนปลูกต้นคุณนายตื่นสาย บ่ายแก่ ๆ เจ้านายงัวเงียตื่นขึ้นมาแล้วไปช่วยอีกแรง บ้านที่ดูแล้ง ๆ ก็ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกหน่อย เค้าว่ากันว่าคุณนายตื่นสายนี่ปลูกง่าย แค่จิ้ม ๆ ก้านลงดินเปียก ๆ เช้ามาก็รอดูผลงานได้เลย

เย็นวันนั้น เจ้านายพาสมาชิกออกไปไหว้ย่าโม่ ขับรถไปเรื่อยเปื่อยแบบไม่รู้ทางแต่ก็ถึงอนุสาวรีย์ย่าโมจนได้ งานนี้ไม่มีใครปรบมือให้ เจ้านายและท่านผู้ใหญ่ทั้งหลายไปซื้อดอกไม้ธูปเทียนมาไหว้ย่าโม มีซื้อของแก้บนกันด้วย งานนี้ไม่รู้ว่าแต่ละคนขอพร ขอบนอะไรกันไปบ้าง เสร็จแล้วเจ้านายก็จัดแจงไปหาซื้อกับข้าว กลับบ้าน

หลังกินข้าวมื้อค่ำเสร็จสักพัก เจ้านายหายเงียบขึ้นไปบนห้องน้องสาว แล้วก็เดินหน้าบูดลงมา เดาว่าน่าจะโกรธใครมา เพราะมาถึงก็นั่งข้าง ๆ ฉันแล้วก็ดึง ๆๆๆ เจ้าม้วนไหมพรมออกไปวางบนหน้าตัก แล้วก็ตั้งหน้าตั้งตาถัก ๆๆๆๆ ฉันลืมเจ้าม้วนไหมพรมนี้ไปแล้วด้วยซ้ำ ตอนแรกฉันนั่งมองก็ดูไม่ออกว่าเจ้านายจะถักอะไร แล้วก็ไม่ยักกะรู้มาก่อนว่าเจ้านายท่านรู้จักวิชาการฝีมือเหล่านี้ เพราะปกติจะรู้จักแต่วิชาการฝีเท้าเสียมากกว่า ก็เห็นแต่ตะลอน ๆ ไม่เคยเห็นนั่งพับเพียบเรียบร้อยเย็บปักถักไหม อ้อ แต่ดูจากท่านั่งเรียกว่า นั่งพังพาบจะถูกกว่านั่งพับเพียบ ไม่นานนัก ไหมพรมม้วน ๆ ก็กลายร่างเป็นหมวกหน้าตาพอใช้ได้ แต่เอ๊ะ ทำไมหมวกสีเดียวกับจีวรพระ ไม่ทันต้องสงสัยนาน น้าสาวเดินมาถาม จากหน้าบึ้งก็ค่อยดูร่าเริงขึ้นมาหน่อย “หนูจะถักหมวกไปให้พระ แม่เพื่อนจะไปอินเดียค่ะ ที่นั่นอากาศหนาว เพื่อนมาบอกบุญ เลยให้เพื่อนช่วยสอนถักหมวก จะได้เอาไปถวาย นี่ก็รวบรวมเงินเพื่อน ๆ พี่ ๆ ที่ออฟฟิศซื้อไหมพรมจากโรงงาน ไหมสองม้วนได้หมวกหนึ่งใบ ซื้อมาทั้งหมดสองร้อยม้วน” อ้อแบบนี้นี่เอง แต่ฉันขอถอนหายใจ เฮ้อ โกรธไปถักไปแบบนี้จะได้บุญหรือบาปกันหนอ

ถักไปคุยกับน้องสาวไป ได้ยินเสียงโวยวายว่า อ้าวไหมหมด แล้วก็ไม่รู้ว่าเจ้านายแก้ปัญหายังไง เห็นง่วน ๆ หยิบม้วนใหม่ขึ้นมา ฉันก็ได้แต่นั่งมอง ห้าทุ่มกว่าเจ้านายสุดที่รักวางม้วนไหมในมือ ขยับจากท่านั่งมาเป็นท่านอน น้องสาวก็ยังนอนดูทีวีอยู่ข้าง ๆ คืนนี้สองสาวนอนเฝ้าบ้านชั่นล่าง ส่วนบรรดาชาวสวนสาวทั้งสามและอีกหนึ่งหนุ่มขึ้นไปพักผ่อนอยู่ชั้นบน สักพักฉันก็คอพับหลับไปกับเจ้านาย ตื่นมาอีกทีก็ได้ยินเสียงเจ้านายหัวเราะแว่ว ๆ อยู่ข้างหู เออหนอ เมื่อหัวค่ำยังหน้าบูดหน้างอ ไม่รู้ว่าเป็นอะไรของเค้ากันแน่

เมาท์เมื่อ 1 ตุลาคม 2553



จริง ๆ เรื่องของเจ้านาย น้องสาวเจ้านาย ญาติเจ้านาย เพื่อนเจ้านาย กระเป๋าอย่างฉันรู้ไปก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี ฉันมีหน้าที่บรรทุกและบรรจุสิ่งของพร้อมลุยให้เจ้านายสุดที่รักก็ขอทำหน้าที่ของตัวเองไปก็พอ ว่าแต่ถ้าเจ้านายรู้ว่าฉันมาแอบเม้าท์เอ๊ยแอบเล่าเรื่องแบบนี้ คงไม่ถึงกับตัดเงินเดือนหรอกนะ : P










เขียนไว้ต่อเนื่องสองสัปดาห์
ถอยออกมามองสิ่งต่าง ๆ ที่ผ่านมา และก็ผ่านไปแล้ว
ก็สนุกดีเหมือนกัน
เห็นว่ามันมีสิ่งนั้นเข้ามา มีสิ่งนั้นออกไป
บางเรื่องก็เก่า เดิม ๆ ซ้ำ ๆ เป็นความเคยคุ้น
บางเรื่องก็ใหม่ ยังปรับตัวปรับใจไม่ทัน
กระเป๋าเมาท์ไปแล้ว
จขบ.มาบ่นต่อ
ยาว ๆ แบบนี้ อ่านข้าม ๆ ไปได้ค่ะ
ว่างเมื่อไหร่ก็แวะมานะคะ
บล็อกนี้เปิดตลอด 24 ชั่วโมงค่ะ :D:D
@storytelling











Create Date : 04 ตุลาคม 2553
Last Update : 4 ตุลาคม 2553 18:06:49 น. 26 comments
Counter : 990 Pageviews.

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องแอม

น้องแอมไม่ได้เขียนเรื่องราวยาวๆแบบนี้มานานแล้วนะครับเนี่ย 555







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 6 ตุลาคม 2553 เวลา:6:43:12 น.  

 
พี่กิจก็พกหน้ากากตลอดเลยครับ
ป้อนข้าวหมิงหมิงก็ใช้ ตอนนอนก็ใช้ครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 6 ตุลาคม 2553 เวลา:15:20:04 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องแอม








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 7 ตุลาคม 2553 เวลา:5:52:42 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องแอม








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 ตุลาคม 2553 เวลา:5:45:25 น.  

 
ก็เพิ่งรู้ว่ากระเป๋า ช่างเม้าท์ไม่ผิดอะไรกับเจ้านาย

ว่าแต่ลองไปแอบกระเป๋าเป้เดินป่า เม้าท์บ้างดิ อาจจะได้ยินเสียงบ่นอีกหลายเรื่อง อิอิ


โดย: jmeejan วันที่: 8 ตุลาคม 2553 เวลา:16:36:38 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องแอม









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 ตุลาคม 2553 เวลา:5:58:48 น.  

 
ว่างแล้วครับ จึงแวะมา
สวัสดีวันที่ 10/10/10


โดย: คนขับช้า วันที่: 10 ตุลาคม 2553 เวลา:5:57:31 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องแอม








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 ตุลาคม 2553 เวลา:6:18:07 น.  

 
โชคดีอาจารย์ยังให้ผ่านแบบมีเงื่อนไข
ตอนไปรอให้อาจารย์เซ็นผ่านก็เครียดเหมือนกัน
เหนื่อยระดับว่า ถ้าอาจารย์ให้กลับไปแก้มาอีกรอบ
จะอ้วกให้อาจารย์เห็นกันตรงนั้น อิอิ
สบายดีนะครับ


โดย: ถ่านหินจำศีล วันที่: 10 ตุลาคม 2553 เวลา:12:22:32 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องแอม








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 ตุลาคม 2553 เวลา:6:58:10 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องแอม








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 ตุลาคม 2553 เวลา:5:56:55 น.  

 
อยากฟังกล้องถ่ายรูป
กับเสื้อยืดตัวเก่งเม้าท์มั่ง

อิอิ

^^


โดย: jazz..a.a.minor วันที่: 12 ตุลาคม 2553 เวลา:15:54:13 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องแอม








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 13 ตุลาคม 2553 เวลา:6:40:13 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องแอม








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 ตุลาคม 2553 เวลา:5:52:38 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องแอม








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 ตุลาคม 2553 เวลา:6:48:39 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องแอม









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 ตุลาคม 2553 เวลา:5:50:03 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องแอม









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 ตุลาคม 2553 เวลา:5:58:20 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 ตุลาคม 2553 เวลา:6:31:53 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องแอม









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 ตุลาคม 2553 เวลา:7:10:50 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องแอม









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 ตุลาคม 2553 เวลา:6:42:10 น.  

 
ขอบคุณที่ชมว่าครึกครื้นค่ะ แต่ขออภัยที่มาช้า เพิ่งถามล็อกอิน
จากคุณหนูหล่อได้ เธอทำงานเงียบๆเลยไม่กล้ากวนค่ะ
เธอฝากบอกว่า ขอบคุณแต่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ



โดย: ตุ๋ม คนเฝ้าบ้าน (nulaw.m ) วันที่: 20 ตุลาคม 2553 เวลา:15:36:25 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องแอม









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 ตุลาคม 2553 เวลา:6:03:00 น.  

 
ยาวๆแต่อ่านเพลินเลยค่ะ :)


โดย: BeachBum IP: 122.104.123.176 วันที่: 21 ตุลาคม 2553 เวลา:18:00:59 น.  

 
มาแอบฟังน้องกระเป๋าเม้าท์น้องแอมจ้ะ..



โดย: i'm not superman วันที่: 21 ตุลาคม 2553 เวลา:19:23:47 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องแอม








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 22 ตุลาคม 2553 เวลา:6:53:47 น.  

 
เห็นสีชีวิต-สดใส


โดย: ดาวส่องทาง วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:20:20:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

I am just fine^^
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]




How are you today? I am just fine,always.

If you have something to say, say it then out loud.


uP tO dAtE
17.11 ...real...

16.11 ซ่ อ น

12.11 เก็บใบไม้กิ่งไม้ที่ร่วงหล่นในสายน้ำ ก่อนปล่อยให้ลอยหายไป

26.10 ดอกไม้ในบ้านหลังหนึ่ง

22.10 อะไร อะไร

04.10 กระเป๋าเมาท์เจ้านาย

22.09 ...บ้าง...

21.09 เป่าหิน

14.09 เริ่มขึ้น-จบลง เขาหลวง, สุโขทัย

30.08 ถูกผิด

27.08 น้ำตาลหวานขม

20.07 A piece of paper :)

12.07 ย้อนวันวาน เชียงคานที่คิดถึง : )

09.07 ไปเชียงคาน...ระบายสีให้ชีวิต

28.06 The promise สัญญาว่าจะรอ

26.06 ตื่นสาย

14.06 พื้นพื้น



bY rEQuEst
* Isalnd of life/ Kitaro (P'house)
* How can you mend a broken heart/Al Green (P'tye)
*Love of my life/Queen (Bon Bon)
New Comments
Friends' blogs
[Add I am just fine^^'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.