สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับเข้าสู่บล็อกของเสียงจากบ้านนา ขอบคุณคนน่ารักทุกคนที่เม้นท์ให้นะคะ ก้มลงกราบงามๆพร้อมโปรยยิ้มหวาน^_^

Group Blog
 
All blogs
 
บทความอาลัย จากพี่บ้านนาถึงน้องต่อ

บ้านนาขอพิมพ์บทความไว้อาลัยแด่น้องสมาชิกศูนย์การเรียนรู้ ที่จากไปก่อนวัยอันควรค่ะ

น้องเป็นสมาชิกที่มาสมัครตั้งแต่ปีแรกที่ศูนย์เปิด
พี่บ้านนาอาจไม่รู้จักน้องมากเท่ากับเจ้าหน้าที่ ที่ทำงานอยู่ชั้นล่างของศูนย์เหตุเพราะพี่ทำงานอยู่ชั้นบน โอกาสที่จะเจอกับน้องมีแค่เวลาที่พี่บ้านนาลงไปทำกิจกรรมร่วมกับน้องเท่านั้น

แต่พี่จำได้ว่าน้องมักจะมาศูนย์แต่เช้า บางทีจะมากับเพื่อน หรือบางทีก็มาคนเดียว

น้องชอบมาอย่างเงียบๆ มีแค่ยิ้มไหว้พี่และมานั่งรอจนกว่าเพื่อนจะมา บางทีเวลาน้องก็ขึ้นมานั่งอ่านหนังสือชั้นบน น้องจะยิ้ม พี่จำรอยยิ้มของน้องได้

นึกถึงหน้าน้องขึ้นมาทีไหนพี่มักจะจำได้แต่หน้ายิ้มๆของน้องก่อนทุกที

น้องไม่เคยทำอะไรให้พี่รวมถึงเจ้าหน้าที่ทุกคนลำบากใจเวลาน้องมาเลย

เพราะน้องเป็นสมาชิกชั้นดี เวลาพี่ๆขอให้น้องช่วยเหลืองานเล็กน้อย น้องจะช่วยไม่เคยอิดออดหรือบ่นสักคำ

วันหนึ่งที่พี่บ้านนานั่งทำโปสการ์ดที่จะขายตอนเย็นที่มีถนนคนเดินหน้าศูนย์ฯ

น้องเดินมานั่งข้างหน้าพี่และช่วยเหลือโดยพี่ไม่ต้องเอ่ยปากเลย

อยากบอกว่าพี่ประทับใจมากนะคะ โดยส่วนตัวพี่เป็นคนไม่พูดและพี่ไม่เคยจะร้องขอความช่วยเหลือจากใครเพราะพี่เกรงใจ
แต่น้องกลับแสดงน้ำใจดีๆมาช่วยพี่นั่งทำโปสการ์ดจนเสร็จ ทันขายในวันนั้น

พี่จำไม่ได้ว่าน้องหายไปจากศูนย์ฯนานแค่ไหน แต่ก็คิดว่าน้องคงไปเรียนพิเศษเช่นเดียวกับสมาชิกคนอื่น

จนวันหนึ่งที่พี่ทำงานเสร็จมันเป็นเวลาเลิกงานพอดี ป้าพรคนทำงานบ้านก็ขึ้นมาบอกพี่ว่า บ้านนาจำน้องนั่นได้มั้ยที่ชอบมาที่ศูนย์ฯเวลาเช้าๆ เด็กผู้ชายผิวขาวตัวผอมๆน่ะ

พี่บอกคลับคล้ายคลับคลาอยู่นะคะ แต่คิดว่าเด็กลักษณะนี้มีไม่กี่คนในสมองพี่พอจะคิดออกอยู่ว่าเป็นคนไหน

พี่เลยถามป้าว่ามีอะไรหรือคะ ป้าพรก็ได้บอกว่าน้องได้จากไปแล้ว

ยอมรับว่าพี่ช็อคไปเลย พี่ยังไม่อยากเชื่อ ก็เลยถามว่าอะไรกันจากไปได้ยังไง น้องเป็นอะไรไปหรือ

ป้าพรบอกพี่ว่าน้องเสียชีวิตจากการจมน้ำตอนไปเล่นน้ำที่ฝายเมื่อวันก่อนนี้เอง

พระเจ้าช่วย มันเร็วมาก เร็วเกินไป พี่คิดอย่างเดียวว่าน้องยังเด็กอยู่เลย มันไม่น่าจะเกิดขึ้น

ป้าพรยังบอกว่าน้องเพิ่งสอบเข้าโรงเรียนประจำจังหวัดได้ และกำลังรอเวลาเปิดเทอมอีกไม่กี่วันนี้เอง

เย็นวันนั้นหลังจากฟังข่าวร้ายพี่ก็ขับรถกลับบ้าน จิตใจมันไม่ดีเลย สมองพี่คิดย้อนกลับไปกลับมาถึงหน้าของน้องและช่วงเวลาที่น้องมาศูนยฯรวมถึงตอนที่น้องมานั่งช่วยพี่ทำโปสการ์ด

ไมเกรนพี่ขึ้นถึงสองวันหลังจากได้รับข่าวร้ายจากน้อง คิดอย่างเดียวว่ามันเร็วเกินไปและมันไม่น่าเลย

เย็นวันต่อมาพี่รวมทั้งเจ้าหน้าที่ได้นำพวงหรีดไปเคารพศพน้องที่บ้าน ทันทีที่พี่ก้าวเข้าไปในบ้านพี่สัมผัสได้ถึงความโศกเศร้าของผู้คนในสถานที่แห่งนั้น

พี่มองไปรอบๆนี่คือบ้านที่น้องเคยอยู่ บ้านหลังใหญ่สองชั้น

ญาติของน้องได้มาต้อนรับและนำพวกพี่เขาไปยืนอยู่หน้าโลงศพของน้อง

มองรูปที่วางอยู่ข้างโลง น้องยังใส่ชุดนักเรียนมองหน้าตรงและไม่ยิ้ม นั่นคงเป็นรูปที่น้องถ่ายไว้เวลาสมัครเข้าโรงเรียนใหม่ไม่นาน ใจพี่เวลานั้นมันเปลี้ยลงหมดเลย พูดไม่ออกมันเศร้ามาก

พี่มองไปหน้าโลงศพของน้องเห็นกระเป๋า ตุ๊กตาเก่าๆ สมุดดินสอ รวมถึงจดหมายไว้อาลัยจากเพื่อนของน้อง พี่แทบจะร้องไห้ออกมาจริงๆ

เดินออกมาจากที่เคารพศพ พี่มองไปที่คอมพิวเตอร์เก่าๆเครื่องนึงพรางเห็นภาพของน้องนั่งเล่นมันอยู่เลย เพียงแต่ตอนนี้คอมพิวเตอร์เครื่องนั้นได้ปิดไว้มีฝุ่นจับบางๆไร้การสัมผัสจากเจ้าของแล้ว

คุณลุงพูดถึงการเสียชีวิตของน้อง ว่าวันนั้นน้องได้ไปเล่นน้ำที่ฝายกับเพื่อน ซึ่งฝายนั้นมีเขตน้ำตื้นและน้ำลึก
ปกติน้องไม่ไปเล่นน้ำลึกเพราะน้องว่ายน้ำไม่เป็น แต่วันนั้นลุงบอกไม่เข้าใจทำไมน้องถึงลงไปตรงนั้นได้

มันแว็บเดียวเท่านั้น ไม่มีใครช่วยเหลือทันและน้องก็จากไป

พี่นั่งฟังอย่างเงียบๆ พูดอะไรไม่ออกสักคำ

ใจพี่ตอนนั้นนึกแต่ว่าพ่อแม่ของน้องจะทำใจได้อย่างไร มันคงต้องใช้เวลานาน

น้องเป็นลูกคนเล็ก กำลังอยู่ในวัยที่สดใส น้องกำลังเติบโต แต่สุดท้ายก็จากไปก่อนวัยอันควรเสียแล้ว

พี่บ้านนาขอแสดงความไว้อาลัยน้องตรงนี้ ขอให้ดวงวิญญาณของน้องจงไปสู่สุคติ หากได้กลับมาเกิด ขอให้ได้เกิดในภพชาติที่ดี เกิดอยู่ในครอบครัวอันเป็นที่รักของน้องนะคะ

Tears In Heaven
by Eric Clapton

Would you know my name

If I saw you in heaven?

Would it be the same

If I saw you in heaven?

I must be strong

And carry on,

'Cause I know I don't belong

Here in heaven.

Would you hold my hand

If I saw you in heaven?

Would you help me stand

If I saw you in heaven?

I'll find my way

Through night and day,

'Cause I know I just can't stay

Here in heaven.

Time can bring you down,

Time can bend your knees.

Time can break your heart,

Have you begging please, begging please.

Beyond the door,

There's peace I'm sure,

And I know there'll be no more

Tears in heaven.

Would you know my name

If I saw you in heaven?

Would it be the same

If I saw you in heaven?

I must be strong

And carry on,

'Cause I know I don't belong

Here in heaven.




Create Date : 02 พฤษภาคม 2552
Last Update : 2 พฤษภาคม 2552 16:51:19 น. 3 comments
Counter : 351 Pageviews.

 
ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ


โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 2 พฤษภาคม 2552 เวลา:16:00:39 น.  

 
อย่าคิดมากเลยนะคะน้องโกเก้ ขอให้ทำใจกับการสูญเสียได้เร็วๆนะ มีเกิด มีดับ สักวันไม่เร็วก็ช้า เราก็จะเป็นแบบน้องเค้าทุกคน รีบเร่งทำความดีกันนะคะ



โดย: Mermaid AI วันที่: 8 พฤษภาคม 2552 เวลา:7:35:00 น.  

 
^ ขอบคุณค่ะพี่เก๋ ขอบคุณคุณโยเกิตมะนาวด้วยค่ะ


โดย: เสียงจากบ้านนา วันที่: 14 พฤษภาคม 2552 เวลา:23:26:15 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

เสียงจากบ้านนา
Location :
ลำปาง Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]





Free Cursors

Friends' blogs
[Add เสียงจากบ้านนา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.