Do you believe in destiny " โชคชะตามักเล่นตลกกับเราเสมอ"
<<
กุมภาพันธ์ 2554
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728 
4 กุมภาพันธ์ 2554

นี่คือจุดจบ..ของคนไม่พูดกัน ยิ่งนานก้อยิ่งเหินห่าง

เมื่อเราสองคนไม่คิดที่จะพูดจากัน
ไม่คิดที่จะมองหน้ากัน
ยิ่งนานนับวัน สองเราเริ่มเปลี่ยน
เปลี่ยนแปลงจากคนที่เคยคุ้น เป็นคนที่เหินห่าง
ต่างคนคิดไปว่ามีเรื่องราว ต่างใจคิดกันไปเองทุกอย่าง
ต้องไกลห่าง เปลี่ยนแปลงความรักเป็นการเฉยชา
เปลี่ยนวันที่มีความหมาย กลับกลายเป็นวันที่ดูไร้ค่า
เมื่อเธอก็ยังไม่พูดจา และฉันก็ทำเป็นเฉยชา
นี่คือตอนจบ ของคนไม่พูดกัน ยิ่งนานก็ยิ่งเหินห่าง
มีแต่วันเวลาที่สูญเปล่า
เพราะความไม่เข้าใจกันแค่นิดเดียว
จึงทำให้เราไม่สามารถมองหน้ากันได้
จึงไม่ทำให้เราพูดคุยกันได้อีกต่อไป
และไม่มีวันที่เราจะย้อนเวลากลับคืน
แค่อยากให้เราได้เริ่มใหม่ ไม่อยากให้ใครต้องมาเปลี่ยน
และฉันจะยอมรับเรื่องราวที่ฉัน เดินผิดทาง
อยากเพียงให้เธอได้เข้าใจ ไม่อยากให้ใครต้องไกลห่าง
ทุกๆอย่างจะมีแต่เราเคียงข้างกัน
เป็นกำลังใจให้กันเมื่อยามเหนื่อยล้า
ด้วยเพียงแค่คำหนึ่งคำ อาจทำให้รักเรายังสำคัญ
แต่ฉันไม่เคยได้พูดมัน ทั้งที่ใจฉันยังห่วงแต่เธอ
อยากจะบอก อยากจะพูดมันออกไป
แต่ไม่อยากพูดผ่านใคร ผ่านอะไรทั้งนั้น
แต่ตอนนี้ มันไม่สามารถที่จะพูดอะไรได้อีกแล้ว
ทุกอย่าง....ต้องเก็บไว้
เพราะว่า.......มันไม่มีค่า ไม่มีความหมาย
แล้วระหว่างเรา..เพราะฉันเป็นแค่คนไกลตัว
ร้องขอไม่ออก ทำอะไรไม่ได้
ได้แต่มอง มอง ความสัมพันธ์ที่มันห่างออกไป
ห่างออกไปเรื่อยๆ จน........ขาดหายไป
ตามกาลเวลา...........เพราะ....................
นั่นคือ สิ่งที่เธอต้องการ.......................








Create Date : 04 กุมภาพันธ์ 2554
Last Update : 4 กุมภาพันธ์ 2554 12:28:12 น. 5 comments
Counter : 637 Pageviews.  

 
อ่านแล้วรู้สึกเหมือนยังมีทางเลือกอยู่นะคะ
ตราบใดที่เราไม่พูดเราจะรู้ได้อย่างไรว่าเป็นอย่างที่เราคิด
ใครคนนั้นอาจรอคำพูดจากเราอยู่ก็เป็นได้
แต่ถ้าแน่ใจแล้วว่าใช่แบบนั้น
ก็เดินต่อไปข้างหน้า ถึงแม้ว่ามันจะเดียวดายซักหน่อย
แต่ก็เหมือนที่เราทุกคนรู้...กาลเวลา..จะช่วยทุกอย่างได้

ชีวิตมีตอนต่อไปของตัวเองเสมอนะคะ


โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:13:49:14 น.  

 
เป็นเหมือนกัน ความรู้สึกเดียวกัน อึดอัดมาก

เข้าใจนะ และได้คิดสั้นไปแล้ว ทำไปแล้ว ไม่มีอะไรดีขึ้น

ตอนนี้นอนรักษาตัวยังไม่หายเลย แถมมีลูกอีกด้วย

ทุกอย่างมันอยู่ที่เรา ความคิดเรา ได้แต่บอกตัวเองว่า

ใจเย็นๆ มันต้องมีทางออก ค่อยๆคิด ให้วันนี้เป็นวันที่ดีที่สุด


โดย: น้ำตา IP: 223.206.195.153 วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:16:30:37 น.  

 







โดย: นู๋หญิงจ๋า วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:20:39:24 น.  

 
ทำไมมันช่างตรงกับตัวเองตอนนี้เหลือเกิน
ยังหาทางออกไม่เจอ
คิดแล้วก็วนกลับมาที่เดิม

ทางใคร ทางมัน
แต่สงสารลูกสาว...


โดย: คุณแม่ลูกหนึ่ง IP: 223.204.219.54 วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:13:44:46 น.  

 
เพิ่งเห็น....และเพิ่งได้อ่านหน้านี้

บางครั้ง ไม่พูด ก็ดีเหมือนกันนะ
ไม่ได้โกรธ ไม่ได้งอน แต่...ไม่อยากพูด

ใช่เลย...พอนานวันเข้า
ความเฉย จะเข้ามาแทนที
พอถึงตอนนั้น...ก็จะยิ่งไม่มีความจำเป็นที่จะต้องพูด

เพราะฉะนั้น...รีบพูดก่อนจะไม่คิดอยากจะพูด
อีกเลย


โดย: นุ่มณอ่อนนุช วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:21:50:03 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

somebear
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




[Add somebear's blog to your web]