+ + Dedicated to My Family, Archeology and everything I love. + +
Group Blog
 
<<
เมษายน 2550
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
26 เมษายน 2550
 
All Blogs
 
+ + ถกเขมรยกสอง - วันที่ 5 ปราสาทบึงมาลา - Accompagnez-Moi Au Temple d'Angkor 06 + +


ห่างหายไปนานมากแล้วกับเรื่องเที่ยวเขมรช่วงปีใหม่ วันที่ ๕ หุหุ ขออภัยจริงๆ ครับ เขียนเสร็จเรียบร้อยแปะรูปเสร็จสรรพแต่บังเอิ­ญไปตรงกับช่วงบล็อกแก็งค์ปรับปรุงระบบพอดี บล็อกที่อุตส่าห์เขียนไว้ มลายไปกับฐานข้อมูลใหม่ กลับมารื้อฟื้นความหลังอีกครั้งเนื้อเรื่องที่เขียนก็จำปะติดปะต่อไม่ค่อยได้ เลยอาจจะห้วนๆ หน่อยนะครับ



วันที่ ๕ (๒๙ ธันวาคม ๒๕๔๙) เราออกรถแต่ตี 4 ครึ่งอากาศเย็นตอนเช้ายังไม่ตรู่กลายเป็นแช่แข็งเมื่อต้องต้องลมปะทะบนรถตุ๊กๆ นั่งไปเกือบสองชั่งโมงก็ถึงด่านตรวจเสียค่าเข้า ๕ ดอลล่าร์



ปราสาทบึงมาลา ขานตามแบบไทย เขมรออกคล้ายว่า เบิงเมเลีย Beng Mealea มีสะพานนาคข้ามคูน้ำทางทิศใต้ ที่นี่บ้างก็ว่าสร้างขึ้นก่อนนครวัดในสมัยพระเจ้าสุริยวรมันที่ ๒ บ้างก็ว่าสร้างทีหลังต่างหาก ขนาดเฉพาะพื้นที่ใหญ่่กว่านครวัดหน่อย แต่สิ่งก่อสร้างย่อมกว่า ไม่ได้ก่อขึ้นเป็นภูเขาอย่างมหาปราสาทนครวัดซึ่งเป็นงานของช่างเอก



โคปุระทางทิศตะวันออก มีบันไดไม้ให้เดินสะดวก มีเจ้าหน้าที่คอยนำทางเราสองคนได้คุณลุงใจดีเป็นคนพาผจญ­ภัย



คุณลุงเคยรับสมเด็จพระเทพฯ ด้วย เล่าว่าตอนท่านเสด็จท่านสรวลอารมย์ดี ทรงซักถามอย่างสนใจ คนเขมรชอบพระองค์ท่านมาก พอกลับมาถึงเมืองไทยไปหาพระนิพนธ์ เขมรสามยก เปิดไปเจอภาพคุณลุงกำลังนำเสด็จชมปราสาท ดูหนุ่มไม่เปลี่ยนไปจากเมื่อเกือบยี่สิบปีก่อนเลย



ซากปรักหักพัง วันที่ไม่มีระเบิดแล้ว แต่ก็ไม่กล้าที่จะแล่นแต้ไปที่ลึกๆ หรอกครับ



เสน่ห์ที่นี่อยู่ที่บรรยากาศปราสาทก่อนบูรณะตัวก้อนหินน้อยใหญ่ถล่ม ไม้ป่าเข้ายึดพื้นที่คืนจากมนุษย์ ปีนขึ้นไปเดินตามหลังคาที่ทลายลงมา มองลงจากหลังคาระเบียงคด



ตอนเช้ายังเงียบสงบมีเพียงเสียงหอบจากหนุ่มไทยสองคน ส่วนคุณลุง ปีนขึ้นเดินนำลิ่วไปนู่นแล้ว ถึงแม้หลายส่วนจะพังลงมาแต่ด้วยความแข็งแรงของโครงสร้างขอห้องโถงเราจึงได้เห็นความยิ่งใหญ่ที่ไม่น้อยหน้านครวัด ภายในห้องโถงอีกด้านมีทับหลังที่สมบูรณ์ที่สุดเพราะไม่โดนกระแทกหรือแดดฝนทำร้าย



หินหล่นบดบังไม่เป็นอุปสรรคของลูกช่างมอด ดอดเข้าไปดูฐานกรอบประดับประตูเขากำลังกวนเกษียรสมุทรกัน



ได้พระพรหมลอยประทับบนดอกบัว



ตามพื้นจะพบชิ้นส่วนประดับปราสาทหล่นอยู่ทั่ว ที่ขึ้นเขียวตามมุมคือรูปพระพิฆเณศวรบูชาพระนารายณ์ซึ่งเป็นเทพที่บูชาสูงสุดในสมัยนั้นก่อนจะเปลี่ยนกลับไปเป็นพระศิวะ



หน้าต่างลูกมะหวดทำเลียนแบบไม้ไผ่ ประดับด้วยโมบายตำลึงเขมร



ปราสาทนี้เก๋ตรงที่มีสะพานเชื่อมต่อไปทางทิศต่างๆ เพื่อเข้าสู่ถนนโบราณตรงไปสู่ปราสาทใหญ่อื่นๆ สะพานด้านทิศตะวันตกเชื่อมถนนที่ตัดตรงไปปราสาทนครวัด ส่วนสะพานทิศเหนือต่อไปเกาะแกร์และเขาพระวิหารเป็นเส้นทางจาริกแสวงบุ­ญ



ตอนเดินชมได้พูดคุยกับคุณลุงเป็นการฝึกภาษาที่วิเศษ เพราะเรื่องการอ่าน เขียน พูด น่ะฝึกเองได้ แต่การฟังนี่มาเจอเข้าจริงถือเป็นครูอย่างดี ขอบคุณอาจารย์กังวลมาที่นี้อีกครั้งครับ แอบดูพระรามกับนางสีดาและอีกหนึ่งนาง? กับจระเข้อีกหนึ่งตัว



พระลักษณ์โดนหอกโมกสักข์เทวดาร่วมด้วยช่วยกันลงมาฉุด



สิ่งที่ต่างจากนครวัดมากๆ ก็คือจำนวนนางอัปสราที่มีไม่มากนักเท่า สถิตเฉพาะตามมุม ไม่อ่อนชดช้อยแต่มีเสน่ห์น่าค้นหาแถมยังจมอยู่ใต้กองหินดินทับถมจนสูงหลายเมตร



ผ่านมุมนางฟ้ามาเจอะ แท่งหินหนาเป็นหน้าบันพระกฤษณะปราบนาคกาลียะ ตัวองค์พระมีขนาดใหญ่ได้กลิ่นปาปวนโชยมา



โลงหินหน้าบรรณาลัยที่ลุงบอกว่าเป็นโลงพระศพของพระเจ้าสูริยวรมันที่ 2 ผู้สร้างที่นี่และมหาปราสาทนครวัด แต่เหมือนที่วางโคนนทินะครับ



แมงมุมเพื่อนรักกับเสามะหวดบรรณาลัยร้าง



รากโหมดสองสีเกาะเหนียวแน่น



เข้าไปถึงองค์ปราสาทประธานซึ่งพังทลายลงมาแล้วมีก้อนหินขนาดใหญ่หล่นเกลื่อน มีบรรณาลัยขนาดเล็กด้านหน้าสองหลัง เดินไปพบทับหลังหน้าเขียว กวนเกษียรสมุทรอีกแล้วสลักเล่าเรื่องเต็มพื้นที่ ที่กลมเนียนตรงกลางคือเต่าอวตารพระนารายณ์ครับ



หน้าบันยาวเฉียงตะแคงเป็นรูปพระนารายณ์ทรงสุบรรณพระยาครุฑหน้าตาออกกลมๆ



เดินวนวกกลับมาจนถึงจุดเริ่มต้นชมหน้าบันตรงมุมตะวันออกเฉียงใต้เป็นตอนพระนางสีดาลุยไฟพิสูจน์ความบริสุทธิ์หลังไปอยู่เมืองยักษ์เสียนาน



ถัดไปอีกหน้าบันเป็นพระอัคนีเทพประจำทิศตะวันออกเฉียงใต้ทรงระมาด แรดเขมร



หนูน้อยยิ้มละไม ทักทายสกับนักท่องเที่ยว น่ารักมากๆ



สิริรวมแล้วก็ ๓ ชั่วโมงกว่า ปาไปจะเที่ยงแล้ว! ยังชมไม่หนำใจเลยแต่ดีใจมากๆที่ตัดสินใจมาที่นี่ เอาล่ะต้องรีบไปต่อที่เมืองหริหราลัย มอบค่าตอบแทนที่คุณลุงอุตส่าห์พาเที่ยวชมและเป็นครูสอนภาษาเขมรผมด้วย ร่ำลาคุณลุงขึ้นรถตุ๊กๆ ระหว่างทางจอดดูพี่เขากำลังเก็บบัว



วันที่ 5 ยังไม่หมดนะครับแค่ครึ่งวันอยู่เลยมาต่อที่กลุ่มปราสาทอิฐเก่าแก่ เริ่มจากที่นี่ ปราสาทโลเลย ปราสาทแรกในกลุ่มปราสาทเมืองหริหราลัยเมืองหลวงเก่าก่อนย้ายไปยโศธรบุระ กะว่ากว่าจะเขียนหมดคงถึงสิ้นปีแล้วจะไปเที่ยวอีกรอบ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยือนบล็อกนะครับ





+ รวมรูปขแมร์เขมร = เก็บตกวันที่ 5 ปราสาทบึงมาลา = Khmer Album 07
+








Create Date : 26 เมษายน 2550
Last Update : 6 กรกฎาคม 2550 17:54:06 น. 19 comments
Counter : 2436 Pageviews.

 
เชียร์ !


โดย: c (chaiwatmsu ) วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:9:29:32 น.  

 
บทความและรายละเอียดมากมาย ต้องแอ็ดไว้ก่อนวันหลังจะหลบมาอ่านให้หมดทุกบทความ
...


โดย: Yoawarat วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:9:33:51 น.  

 


เชียร์ครับ! อาจารย์ชัยวัฒน์



สวัสดีคุณ Yoawarat
ด้วยครับ



โดย: เมื่อไหร่จะได้ไปอีกน้อ (Derek ) วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:9:38:50 น.  

 
ยอดเยี่ยม........เต็ม 10 ........ภาพสวย ........ข้อมูลปึ๊ก..........


โดย: ต๊ะ IP: 203.113.116.195 วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:9:45:04 น.  

 


ดีต๊ะ ขอเปลี่ยนคะแนนเป็นบัตรเติมเงินได้เปล่าครับ อิอิ



โดย: samsung never dies! (Derek ) วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:10:29:52 น.  

 
ได้เห็นสถาปัตยกรรมแล้วทำให้รู้สึกว่ามันมีเสน่ห์อยู่ในตัวของโบราณสถานแต่ละที่ ยิ่งดูการนำเสนอของเพื่อนแล้วทำให้เราคิดทบทวนดูว่าเท่าที่เคยไปเที่ยวตามสถานที่โบราณสถานมานั้นน่ะ เราไม่เคยมองลึกซึ้งลงไปในสถานที่ๆ เราเคยไปเลย การที่จะไปเที่ยวโบราณสถานแต่ละที่เราควรจะศึกษาก่อนว่าที่ๆ เราจะไปน่ะ มันมีที่มาที่ไปอย่างไร มีเหตุการณ์หรือมี แบล็คกราวน์ยังไงบ้าง เชื่อมั๊ย ก่อนหน้านี้ไม่เคยได้คิดอะไรประมาณนี้ก่อนเลยนะ แต่หลังจากติดตามผลงานของแม็คทำให้คิดได้ว่าเราควรจะศึกษาและลึกซึ้งกับโบราณสถานที่เราจะไปเที่ยวให้มากกว่านี้ หลังจาดเที่ยวกลับมาจะได้รู้สึกว่า อืมม..การไปเที่ยวครั้งนี้มีค่าควรจดจำเพียงใด เมื่อก่อนคิดเพียงว่าเราไปเที่ยวตรงนั้นตรงนี้ที่มีชื่อมาแล้วนะ อย่างมากก็เก็บภาพกับสถานที่ว่าอืมมม เรามาเที่ยวแล้วนะ......คิดแล้วอาชญากรรมชัดๆ เรานี่


โดย: อิ๋ว IP: 61.90.139.164 วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:10:44:32 น.  

 
เพิ่งเคยเห็น สะพานขอม ในรูปแบบที่ไม่ใช่สะพานศิลาแลง เป็นครั้งแรกที่บล้อกนี้แหละครับ
ซักวัน ผมจะต้องไปเห็นด้วยตาของผมให้ได้

บรรยากาศและอารมณ์จากป่า+โบราณสถาน
คงไม่ต้องบรรยายให้มากความกันแล้วล่ะเนาะ


โดย: กุมภีน วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:11:23:00 น.  

 
ดูลึกลับ น่าค้นหาค่ะ


รูปที่แกะสลักมาดูสวยเหมือนต้องมนต์เลยนะคะ เสียดายตอนที่มีระเบิดไม่รู้ว่าจะเสียหายไปสักเท่าไหร่


โดย: ดาว..กลางวัน วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:11:41:31 น.  

 

สวัสดีจ้าเพื่อนอิ๋ว ดีใจที่ชอบเน้อ ยังไงแม็กก็เชื่อว่าอิ๋วมีความจำดีมากๆ เลยล่ะ ส่วนที่จำรายละเอียดได้นี่คงเป็นแต่เรื่องเขมรกับเจดีย์เสียเป็นส่วนใหญ่ ความจำเรื่องโทรศัพท์น้อยมากเกือบเป็นศูนย์ อาชญากรรมชัดๆ (เอามั่งๆ) ว่าแต่วลีนี้มาจากเรื่อง ปู่โสมเฝ้าทรัพย์หรือเปล่า เริ่มงง

ทักทายคุณครูกุมภีนและคุณดาว..กลางวัน หาโอกาสไปให้ได้นะครับ ทริปของผมที่ว่าจะไปสมโบร์ไพรกุกก็ต้องเลื่อนไปอีกนานเลย ฟังเพลงขแมร์กันก่อนนะครับ





โดย: Derek วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:14:25:25 น.  

 
วลีนั่นน่ะเป็นวลีที่แม่ของนางเอกเรื่อง "สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย" ทางช่องเจ็ดสี วันพุธและวันพฤหัสบดี(บอกซะหมด-รายละเอียดทั้งหมดได้มาจากลูกน้อง CNN ประจำโรงงานที่อิ๋วทำงานอยู่แจ้งมาจ้ะ เนื่องจากก้อจำชื่อเรื่องไม่ได้เหมือนกัน)
แต่ก็ดูบ้างเพราะไม่มีอะไรจะดู ....

เรื่องโทรศัพท์ไม่พูดกันแล้วกันนึ มันเป็นเรื่องหยาบคายน่ะ อิอิ


โดย: อิ๋ว IP: 61.90.139.164 วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:16:17:18 น.  

 
ภาพสวยงามมากเลยค่ะ


โดย: rebel วันที่: 27 เมษายน 2550 เวลา:7:31:15 น.  

 
แก้ฃื่อละคร "สุภาพบุรุษชาวดิน" ไม่ใช่สุภาพบุรุษลูกผู้ชายน่ะ พอดีเมื่อคืนวานดูมาเลยขอแก้ไขหน่อย


โดย: อิ๋ว IP: 61.90.139.164 วันที่: 27 เมษายน 2550 เวลา:8:07:29 น.  

 

ขอบคุณครับอิ๋ว เมื่อคืนก็ดูเหมือนกันแต่ไม่ทันได้ฟังวลีเด็กอะ เพราะว่าช่องเจ็ดภาพที่หอภาพมันซ้อนมาก โทรศัพท์ตอนนี้ได้สายร้อยแขนมาแล้ว จะเอาสายพันคอให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย
อาชญากรรมชัดๆ

ได้กลิ่นทะเลจากคุณ Rebel เลยครับ


โดย: อ้ายแม็กตาลาย (Derek ) วันที่: 27 เมษายน 2550 เวลา:8:51:30 น.  

 
อะไรกันเนี่ย!!!!

เรายังไม่กลับไป Up Blog ของเราเลยนะ

ทำ Blog ใหม่ล่ะ

ว้า ... แล้วเราจะไล่ตามทันไหมเนี่ย

ถ่ายรูปสวยนะเนี่ย แสงเงาดีมาก ๆ จ๊ะ


โดย: Munoi (Chanyanath P. ) วันที่: 27 เมษายน 2550 เวลา:19:45:45 น.  

 
ผมก็ไม่ได้ไปกัมพูชาเหมือนกันครับ เพราะเคลียร์เรื่องงานไม่ลงตัว ทั้งๆ ที่อยากไปมากๆ
เสียดายที่คุณแม็กก็ไม่ได้ไป ต้องเสียค่าเครื่องบินฟรีไปเลยใช่มั้ยครับ เอาไว้โอกาสหน้าไว้ลองนัดแนะกันใหม่ เผื่อจะได้ไปตะลุยด้วยกันนะครับ


โดย: A_Mong วันที่: 27 เมษายน 2550 เวลา:20:04:58 น.  

 

รอดูรูปทะเลอยู่นะครับหมูมู้ บล็อกนี้เขียนนานแล้วล่ะเพิ่งเอามาแปะ

ส่วนคุณ A_Mong ได้เลยครับ ไว้ไปลุยเขมรกัน




โดย: Derek วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:12:14:33 น.  

 
ตามลุงแม็กมาเที่ยวอีกแล้ว ภาพสวยเช่นเคยค่ะ แถมยังมีเพลงก็อตเวอร์ชั่นเขมรให้ฟังอีกต่างหาก ชอบค่ะชอบ


แวะมาชวนลุงแม็กไปชมสวนบ้านแม่ปุ๊ด้วยค่ะ


โดย: Lauderdale By The Sea วันที่: 1 พฤษภาคม 2550 เวลา:8:43:09 น.  

 
เข้ามาดูอีกรอบ คิดถึงเขมร


โดย: c (chaiwatmsu ) วันที่: 6 เมษายน 2552 เวลา:1:38:41 น.  

 
ชอบครับ


โดย: feng IP: 115.67.38.247 วันที่: 7 กันยายน 2556 เวลา:8:34:43 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
Derek
Location :
La ville rose France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




+ + + + + + + + + + + + + +

An Optimistic Pessimist

+ + + + + + + + + + + + + +

Friends' blogs
[Add Derek's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.