Freedom 250 video challange-Daisy Bates- Akansas

บุคคลสำคัญต่อมาที่จะส่งเข้าประกวดมาจาก รัฐ  Akansas (ตอนอ่านชื่อรัฐครั้งแรก.....รัฐอะไรวะเนี่ย  ไม่เคยเจอ)

Daisy Lee Gatson Bates หรือเรียกย่อๆ ว่า Daisy Bates

 (ค.ศ. 1914–1999) เป็นนักสิทธิพลเมือง นักข่าว และนักเขียนชาวอเมริกัน เธอมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการต่อสู้เพื่อความเท่าเทียมทางเชื้อชาติ โดยเฉพาะการเป็นผู้นำในการรวมโรงเรียน Little Rock Central High School ในรัฐอาร์คันซอ ซึ่งเป็นเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ที่ยุติการแบ่งแยกสีผิวในโรงเรียนสหรัฐอเมริกา [1, 2]

---

ประวัติและผลงานที่สำคัญ

• ผู้นำ NAACP: เธอรับตำแหน่งประธานสมาคมแห่งชาติเพื่อความก้าวหน้าของคนผิวสี (NAACP) สาขารัฐอาร์คันซอ
• คดีประวัติศาสตร์ Little Rock Nine (ค.ศ. 1957): เธอทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาและคอยคุ้มครองนักเรียนผิวดำ 9 คนแรก (Little Rock Nine) ที่เข้าไปเรียนในโรงเรียนของคนผิวขาว ท่ามกลางการต่อต้านอย่างรุนแรงจากกลุ่มเหยียดผิวและเจ้าหน้าที่รัฐ
• สำนักข่าว Arkansas State Press: เธอร่วมกับสามี (L.C. Bates) ก่อตั้งและบริหารหนังสือพิมพ์ที่ตีพิมพ์เรื่องราวเกี่ยวกับการเรียกร้องสิทธิพลเมืองและความอยุติธรรมในสังคม [1, 2, 3]

รางวัลและเกียรติประวัติ

• เหรียญ Spingarn: ในปี ค.ศ. 1958 เธอและเด็กๆ กลุ่ม Little Rock Nine ได้รับรางวัลอันทรงเกียรติสูงสุดจาก NAACP
• รูปปั้นที่รัฐสภาสหรัฐฯ: ในปี ค.ศ. 2024 รัฐอาร์คันซอได้นำรูปปั้นของเธอไปตั้งไว้ที่ National Statuary Hall ในอาคารรัฐสภาสหรัฐอเมริกา เพื่อเป็นเกียรติแก่ผลงานอันยิ่งใหญ่ของเธอ [1]

สำหรับชีวประวัติฉบับเต็มและเรื่องราวเบื้องหลังการทำงานเพื่อเรียกร้องความยุติธรรมของเธอ สามารถศึกษาเพิ่มเติมได้ที่ National Park Service
ทรายอยากบอกว่าเพื่อนของทรายคนแรกที่ทรายรู้จักและพูดคุยอย่างจริงจังเป็นคนผิวสี  และในปีนั้น 2019 เมื่อไม่นานมานี้  พวกเขายังคงถูกเลือกปฏิบัติอยู่

ไม่เข้าใจคนที่เหยียดเชื้อชาติ สีผิว  ว่าทำเไมถึงเหยียด  หายใจทางต่อมเหงื่อ  หรือว่า มีอะไรพิเศษกว่าคนอื่นจึงเหยียดเชื้อชาติ ทั้งที่ตนเองอาจจะมีจิตใจที่สกปรกกว่าคนผิวสีบางคนด้วยซ้ำ

พอเหยียดกันไปมาแล้วต้องมาอยู่ด้วยกัน  คือเขาใช้ชีวิตกันยังไง

ที่ประเทศไทยก็มีนะ  คนภาคกลาง  ไปเหยียดคนต่างจังหวัด  แต่ไม่รุนแรงมากถึงขนาดที่คนผิวสีและเอเชียถูกเหยียดที่อเมริกา  

ทรายเคยไปกินเนื้อย่างเกาหลี  ใกล้ค่ายทหาารอเมริกัน  บางครั้งเลี้ยงแผนก  มาทั้งกองร้อย  แต่เวลานั่ง  แยกโต๊ะ  แยกสีผิวชัดเจน มันทำให้เศร้าใจ  และเข้าใจในสงครามเวียดนามว่า การเหยียดสีผิวในกองทัพอเมริกัน ในสงครามเวียดนาม ก็น่าจะรุนแรง  จนทำให้ไม่สามารถเอาชัยชนะอย่างชัดเจนมาสู่อเมริกาได้

สำหรับพลเรือนอเมริกัน  ถ้าอ่านภาษาไทยออกหรือนำเอาไปแปล  
กรุณาเลิกเอาไปตีความแย่ๆ ได้แล้วนะคะ  เพราะว่าเวลาคุณมาที่ไทย บางคนก็ไม่เลิกนิสัยนี้  

ประมาณว่า  "เที่ยว join tour จะอยู่ร่วมกับคนสีผิว หรือเอเชียไม่ได้" หรือเวลาขึ้นเรือ ferry แล้วบริษัทนั้นเป็นนอมินีของคนผิวขาว ก็เอาคนขาวไว้ชั้นบน   คนเอเชีย อินเดีย ผิวสีไว้ใต้ท้องเรือ  ที่นี่ประเทศไทยค่ะ ทรายไม่ยอมให้ทำแบบนั้นแน่นอน เพราะวันนั้น ทรายเป็นคน ลงทะเบียนขึ้นเรือเป็นคแรก  แล้วทรายถามว่า คุณมีกติกาในการจัดบุคคลขึ้นเรืออย่างไร  คนขาวทั้งหมดที่อยู่บนเรือ หน้าซีดแล้วเดินลงมาดู  นี่คือการเหยียดสีผิว ชนชั้น  ทั้งที่พวกเราจ่ายเงินมาเท่ากันทั้งหมด ทรายบอกเขาเลยว่า  ที่นี่ประเทศไทยนะน้อง  ถ้าน้องเคารพต่างชาติจนลืมคนไทย  พี่จะเสียภาษีไปทำไมคะ

ถ้าจะเอานิสัยแบบนี้มาใช้ในประเทศไทยหรือเอเชียใต้  แนะนำว่า "เที่ยวประเทศตนเองนะคะ"  จะได้ไม่ไปรกบรรยากาศการท่องเที่ยวเปล่าๆ 

แล้วทรายเป็นคนไม่ยอมด้วย  คำไหนคำนั้น

เรื่องนี้หลายครั้งทรายโดนมากับตัว  จนมันทำให้เกิดความเกลียดชังกันในหมู่คนเอเชีย คนผิวสี และคนขาวเอง

วันหลังทรายจะมาเล่าเรื่องการเหยียดสีผิวใน camp humphrey ให้ฟังนะคะ


 

Create Date : 23 พฤษภาคม 2569 Last Update : 29 พฤษภาคม 2569 14:54:05 น. Counter : 494 Pageviews.		10 comments
(โหวต blog นี้)  Share to Facebook Tweet