พวกเราทราบได้อย่างไรว่าเป็นทหารจากเรือ USS George Washington

มะลิ - วันนี้วันสุดท้ายที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน  ฉันขอเลี้ยงกาแฟคุณได้ไหม
เกรท - ไม่เป็นไร ผมมีเงิน
มะลิ - ไม่เป็นไรคุณเลี้ยงฉันเยอะแล้ว  ให้ฉันได้แสดงความจริงใจต่อคุณบ้าง ฉันไม่เหมือนคนอื่นที่ให้คุณเลี้ยงตลอดเวลา  กาแฟแก้วเดียวเล็กน้อยมาก
เกรท - ได้ เราจะไปที่ไหนกันดี
มะลิ  - ไปที่  cong caphe นะ ที่นี่เป็นที่แรกที่มีกาแฟมะพร้าวที่โด่งดัง ฉันเคยดื่มที่สาขาแรกที่ ยงซาน อิแทวอน ประเทศเกาหลีใต้มันอร่อยมากนะ ลองดื่มกาแฟมะพร้าวนะ อร่อยมาก
เกรท - เอาเมนูกาแฟมะพร้าวแล้วกัน 
มะลิ - ฉันด้วย

มะลิมองหน้าเกรท  กุมมือแน่

มะลิ - เค้าจะไม่ส่งคุณไปแทนเรือเจ็ดสองตามข่าวในกูเกิลใช่ไหม (เธอหน้าเสีย น้ำตาคลอ)
เกรท - ที่รักไม่หรอก เดี๋ยววนแถวนี้แล้วก็กลับญี่ปุ่น
มะลิ - จริงๆ นะ เดี๋ยวเราก็ไปเจอกันที่ญี่ปุ่นก็ได้
เกรท - (โอบไหล่มะลิแน่น) ผมให้คำสัญญา ผมจะกลับมาแล้วผมจะพาคุณไปเที่ยวรอบๆ โตเกียว ผมสัญญา


เกรท - คุณทราบได้อย่างไรว่าผมเป็นทหารอเมริกันและมีกองเรือของทหารอเมริกันมาจอดที่ดานัง

มะลิ - คุณดูคนนั้นสิ  เค้ามีเชื้อสายสลาฟ เพราะหน้าคนสลาฟจะมีเอกลักษณ์เฉพาะ,  คนนั้นเป็นทาจิกิสถานหรือไม่ก็คาซัคสถาน  ดูจากเอกลักษณ์รูปหน้าและหนวดเครา  จะครึ่งคนผิวขาวและเอเชีย,

ส่วนฉันรู้ได้อย่างไรว่า มีทหารอเมริกันยกพลขึ้นบกที่ดานัง ก่อนที่ฉันจะหาข้อมูลในกูเกิล  ฉันสังเกตุว่าที่นี่เค้ายังเจ็บปวดกับแผลเรื่องสงครามเวียดนามอยู่  และ

๑. แถวนี้จะมีแต่คนรัสเซีย คาซัค ทาจิก จีน ยุโรป ไม่ค่อยเห็นคนอเมริกันสักเท่าไหร่ และที่สำคัญคนรัสเซียกับยูเครนจำนวนมากหนีสงครามมา  

๒. ตอนฉันไปกินข้าวฉันเห็นกลุ่มชายฉกรรภ์  เดินมาเป็นกลุ่ม แบบเป้ทหาร ใส่รองเท้าหุ้มข้อ (ปกติแล้วคนเที่ยวทะเลเค้าใส่รองเท้าแตะกันนะ) ดูแข็งแกร่งกำยำ คนอเมริกันส่วนใหญ่จะใส่รองเท้ายี่ห้อ  Nike  และแบรนด์อื่นๆ ของอเมริกา เพราะเค้าก็เป็นชาตินิยม ไม่อย่างนั้นเค้าคงไม่ยก ห้างสรรพสินค้าชื่อ commissery เอาไว้ในค่ายทหารอเมริกันหรอก

๓. พูดสำเนียงอเมริกัน  บ้างพูดสเปนแต่เดินคู่มากับคนผิวสี ซึ่งคนอเมริกันเรียกว่า Hispanic โดยส่วนใหญ่นักท่องเที่ยวที่เป็นพี่น้องเพื่อนฝูง จะไม่เดินและมีผิวสีผสมกันเยอะขนาดนี้  เช่น  ครอบครัวผิวสีจะเดินกับครอบครัวตนเอง  การเดินผสมผิวสีกันและเดินเป็นกลุ่มเป็นก้อน ทำให้สะดุดตา

๔. ที่ผิดปกติคือ มีสาวบาร์ไทยจำนวนมากเดินมาเหมือนรู้ว่าแถวนี้จะมีอีเว้นท์อะไรสักอย่างหนึ่ง พูดไทยปร๋อ  บางคนก็พูดคำว่า "โน พอมแพม" ซึ่งคำนี้เป็นภาษาอังกฤษสำเนียงไทย ปกติแล้วแถวนี้ไม่มีสาวบาร์ไทยเลย  ฉันไม่เคยเจอ  ไม่เคยเห็น  ก็สงสัยเหมือนกันนะว่าสาวบาร์ที่อยู่ที่ไทยมารอรับทหารอเมริกันได้ยังไงถึงดานังประเทศเวียดนาม (มีเอเจนไทย หรือ korean ที่ไปฟอกเงินที่นั่นรู้เหฌนเป็นใจหรือเปล่านะ. คนเวียดนามเค้ารู้นะคะ)

๕.  เวลาที่ดานังมี Event ต่างๆ ค่าห้องจะขึ้นสูงสามเท่าแสดงว่ากิจการต่างๆ ที่นี่เค้ารอรับท่านไว้แล้วและทราบว่าท่านจะมาจอดเรือที่นี่  แต่เค้ามีความมืออาชีพกว่าที่ไทยตรงที่ ถ้าเรือของทหารอเมริกันยังไม่จอดเค้าจะไม่มีการประโคม ออกสื่อเลย  สื่อของเวียดนามและรัฐบาลเวียดนามควบคุมเป็นอย่างดี ไม่มีการบอกตำแหน่งเรือที่จอด  สังเกตุได้จากสื่อเวียดนามจะเริ่มลงข่าว ณ วันที่ทหารอเมริกันจอดเรือ ลงเรือเรียบร้อยแล้ว  นั่นก็เพราะว่าเมืองนี้คนรัสเซียคู่ปรับอเมริกันมาอยู่ก่อนหน้า 

๖. กะลาสีเรือส่วนใหญ่จะไว้หนวดเพราะอยู่บนเรือนาน มีน้ำจำกัดไว้ตามความจำเป็น  แต่กระทรวงกลาโหมสหรัฐเพิ่งจะมีกฏออกมาว่าลูกเรือสามารถไว้หนวดได้แค่แบบ Mustache เท่านั้น ฉันเห็นกลุ่มชายฉกรรจ์ที่เดินมามีหนวดทรง Mustache แต่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะไว้หนวดแบบ Full Beard 

ฉันอยู่ที่นี่มานานกว่าหกเดือน  ฉันเห็นสภาพแวดล้อมที่นี่ต่างออกไปจากเดิมมาก  ฉันจึงค้นหาในอินเตอร์เนต  คำว่า US. Military in Danang
ฉันไม่ได้เป็นคนที่ฉลาด แต่ฉันก็มีอินเตอร์เนตและกูเกิลเหมือนคุณ แต่ถ้าคุณคิดว่าฉันมาทำอะไรที่ดานัง  เป็นสายลับหรือเปล่า  ก็ไม่ยากนะคุณก็บอก commander ของคุณส่ง CIA มาตรวจสอบฉันได้ไม่มีปัญหา  แต่ฝากบอกเค้าด้วยว่าฉันชอบดื่มกาแฟ  ไม่ชอบดื่มเหล้า เข้าบาร์เหมือนสาวบาร์ ก็อาจจะหาตัวยากและติดต่อยากนิดนึง  ความรู้ที่ฉันได้ ได้จากการอ่านหนังสือ  หนังสือเล่มหนึ่งที่ฉันอ่านและสอนให้ฉันสังเกตุพฤติกรรมของคนนั่นคือ "เอาชนะใจคนด้วยวิธีแบบเอฟบีไอ"  แล้วฉันก็ชอบไปพิพิธภัณฑ์ด้วย  

ฉันรู้ว่าทหารอเมริกันของคุณก็ไม่ได้โง่หรอก  แต่คนที่อยู่ในอาชีพอื่นๆ เค้าก็ไม่ได้โง่เหมือนกัน

เกรท - ผมเข้าใจแล้ว

มะลิ - ไม่ว่าคุณจะมองฉันในรูปแบบไหน ฉันขอให้คุณโชคดีกับการเดินทางในครั้งนี้ ฉันขอให้คุณปลอดภัย ฉันคิดถึงคุณเสมอและจะยังคงมีความรู้สึกที่ดีต่อคุณตลอดไป  คุณมีคำถามอะไรจะถามฉันอีกไหม  ถามมาฉันตอบได้หมดแหละ  ฉันไม่ใช่ผู้ก่อการร้าย  แต่ฉันเป็นผู้ก่อการรัก (Im not terrorist but Im a terroLove) ถามอะไรหน่อยสิ ทำไมคุณถึงชอบฉัน

เกรท - เพราะว่าคุณเป็นคนที่จริงใจ  บอกความจริง และชอบแววตา ชอบเสียงหัวเราะ ความตลก

มะลิ - ฉันก็ชอบคุณเหมือนกัน ฉันจึงใช้เวลาทุกวินาทีอยู่ร่วมกับคุณ  ฉันจะไม่ลืมคุณเลย ไม่ว่าคุณจะกลับมาหรือไม่ ฉันจะรอคุณอยู่ที่นี่และคิดถึงคุณตลอดไป ฉันพูดความจริงเพื่อให้คุณเลือกว่าคุณจะอยู่หรือจากไป คนที่รักเราจะยอมรับได้ถ้าพูดความจริงทั้งหมด เพียงแต่ความจริงบางอย่างไม่สามารถพูดได้เท่านั้นเอง  เหมือนความจริงที่ว่า  เรือ USS George Washington จะส่งทหารไปเปลี่ยนเพื่อนำเรือ USS Abraham Lincoln กลับมา (ทรายก็ให้เกียรติที่จะเล่าในภายหลังเพราะถึงแม้จะเจอใน Google ก็ขี้เกียจจะเป็นประเด็นเรื่องความลับทางทหาร)
 

Create Date : 06 กันยายน 2569 Last Update : 6 กันยายน 2569 6:54:44 น. Counter : 530 Pageviews.		15 comments
(โหวต blog นี้)  Share to Facebook Tweet