Group Blog
|
Camp Humphreys Diary ตอน เปี๊ยกอยากลาออก วันนี้วันหยุด ตอนเที่ยง นัดเปี๊ยกกินข้าว เปี๊ยกซื้อกะบับจากร้านใน Downtown Anjeong Ri เจ้าประจำของเปี๊ยกมาฝากร้านที่มีโลโก้สีแดงๆ อ่ะ (ฉ้นไม่บอกชื่อร้านหรอก เพราะฉันไม่ได้ค่าโฆษณา 5555) ในประเทศเกาหลีใต้ ถ้าอยากกินกะบับ ต้องไปแถวๆ ค่ายทหารอเมริกัน หรือว่าย่านที่มีต่างชาติเยอะ วันนี้เปี๊ยกหน้าเศร้ามาก ทราย - เปี๊ยก แกเป็นอะไรวะวันนี้ เปี๊ยก - อยากลาออกแล้วอ่ะ ทราย - อ้าว....ทำไมอ่ะ เปี๊ยก - เหนื่อยอ่ะวิ่งเยอะ เบื่อ คิดถึงบ้าน ทราย - แล้วปรึกษาแม่หรือยัง รู้ไหมว่า อาชีพทหารอเมริกันเป็นอาชีพที่ดีนะ ฉันยังอยากเป็นเลย (แต่ทรายก็ไม่กล้าบอกเปี๊ยกตอนนั้นว่าจะมาสมัครเป็นทหารอเมริกัน มาหาข้อมูลงานเขียนให้วันจันทร์) ถ้ามันไม่ดี แม่คงไม่เคี่ยวเข็ญให้มาสมัครเป็นทหารนะ จำไว้ แล้วได้คุยกับ commander หรือยัง ฉันรับฟังได้ แต่ฉันให้คำแนะนำที่ดีที่สุดไม่ได้ เพราะว่าฉันเป็น commander at massage shop ฉันไม่ใช่ camp humpherys commander แล้วลองทำอย่างอื่นบ้างไหมนอกจากเล่นเกม รู้ไหวว่า มันมีโปรแกรมทุนให้เรียนฟรีด้วยนะ เปี๊ยก - ทำไมคุณถึงรู้เรื่องราวของทหารอเมริกันเยอะจัง ทราย - อ่านจากในเว็บไซต์ของ camp humpheys แล้วก็ youtube ตั้งแต่นั้นก็อ่านและฟังภาษาอังกฤษทุกวัน ตั้งใจว่าจะมาสมัครเป็นทหารอเมริกันไปเลย แล้วก็วางแผนฝ่าตำรวจตรวจคนเข้าเมืองมานี่แหละ เปี๊ยก - แล้วทำไมคุณถึงไม่สมัครเป็นเมียทหารอเมริกัน ทราย - ฟังนะ....ถ้าเป็นเมียทหารอเมริกัน มีความไม่แน่นอนสูงเพราะอาจจะต้องเจอกับความรักทางไกล เพราะทหารอเมริกันต้องภารกิจตำรวจโลกอย่างที่เขาว่ากัน แต่ถ้าฉันสมัครเป็นทหารอเมริกันไปเลย นอกจากฉันจะได้ไปเที่ยวตามความฝันในช่วงเวลาที่ย้าย base แล้ว ฉันยังไม่ต้องเป็นกังวลเรื่องการนอกใจ หรือกังวลว่าสามีจะตายในสนามรบไหม ถ้าเราเป็นเอง ตายก็ตายไปเลยไม่ต้องห่วงใคร เปี๊ยก - ล้อเล่นใช่ไหม ทราย - อืม ใช่ ฉันล้อเล่นน่ะ (แต่จริงๆ แล้วมันคือเรื่องจริง) ถ้าฉันไม่ได้ไปเที่ยวรอบโลกกับอาชีพทหารอเมริกัน ก็ฝากแกไปเที่ยวแทนฉันด้วยนะ ยิงปืนจริงๆ มันสนุกกว่าเกมนะ แค่มันอาจจะเมื่อยที่ต้องวิ่ง แต่วันที่แก่ไปแล้ว คุณจะกลับมาขอบคุณฉัน ไม่ต้องเชื่อฉันทั้งหมดเพราะเราเพิ่งรู้จักกัน แต่คุณต้องเชื่อแม่ของคน คนในครอบครัวที่รักคุณที่สุด แล้วคุณจะรู้ว่า ฉันไม่ได้โกหกคุณเลย คุณยังโชคดีที่คุณยังมีบ้าน มีครอบครัวให้คิดถึง ฉันไม่มีอะไร ฉันเลยไม่ต้องกลัวความตาย
วันก่อนพี่ก๋าเพิ่งเขียนบทกวีไว้บทหนึ่ง
รู้มาก ทุกข์มาก รู้น้อย ทุกข์น้อย ไม่รู้เลย ไม่ทุกข์เลย ![]() โดย: กะว่าก๋า
ใช่ค่ะ ทุกวันนี้ไม่แอดเฟสบุคใคร ใครจะติดต่อก็ PM เท่านั้น เพราะว่าสบายใจไม่ต้องรับรู้เรื่องของใคร ไม่ต้องสงสารใคร
โดย: cyberlifenlearn
วันที่: 4 มิถุนายน 2569 เวลา:18:04:52 น. |
cyberlifenlearn
ผู้ติดตามบล็อก : 46 คน [?]![]() tiktok : Cyberlifenlearn Instagram : cyberlifenlearn บทความ บทกลอน รวมถึงภาพถ่าย หากต้องการเอาไปใช้ต้องขออนุญาติก่อน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาลิขสิทธิ์ตามมาภายหลัง
| |||||||||||||||





ผู้ติดตามบล็อก : 46 คน [
จึงได้เห็นด้านที่อ่อนแอและอ่อนไหวของทหารนะครับ
ชีวิตทหารอเมริกัน
พี่ก๋าว่าเสี่ยงมากเลย
เพราะผู้นำชอบก่อสงครามครับ