|
|
 |
 |
 |
 |
| |
จอห์นกับแมรี่
ข่าวแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ใกล้ๆกรุงอิสลามาบัดสั่นคลอนความรู้สึกเราไม่ใช่น้อย ไม่ใช่เพียงเศร้าสลดหดหู่กับความเคราะห์ร้ายของผู้ประสบภัยพิบัติ แต่ยังหวั่นวิตกด้วยเหตุว่าเรามีเพื่อนที่สนิทมากคู่หนึ่งอยู่ที่นั่น จอห์นกับแมรี่
อันที่จริงแล้ว ฉันก็ไม่ได้สนิทกับจอห์นหรือแมรี่มากมายอะไรนัก เพียงแต่ว่าทั้งคู่เป็นเพื่อนเก่าแก่ของสามี จึงทำให้ฉันพลอยได้รู้จักคนทั้งคู่มากกว่าเพื่อนคนอื่นๆไปด้วย
เมื่อได้ข่าวเรื่องแผ่นดินไหว ใจฉันก็นึกปราดไปถึงคนทั้งสองทันที จอห์นย้ายไปเป็นผู้อำนวยการหน่วยงานของสหประชาชาติประจำปากีสถานมาได้หลายเดือนแล้ว เราไม่ได้พบปะกันบ่อยนักเนื่องจากระยะทางที่ห่างไกลกัน แต่ก็ยังได้พูดคุยกันบ้างเป็นครั้งคราว
ยิ่งเห็นสภาพความหายนะในกรุงอิสลามาบัด เราไม่พูดอะไรแต่ก็แอบหวั่นๆใจอยู่ในส่วนลึก โดยเฉพาะเมื่อเราติดต่อจอห์นไม่ได้เลย หลายวันผ่านไป จนวันหนึ่งสามีของฉันก็เอาข่าวดีมาบอก เจอจอห์นแล้ว ปลอดภัยดี เขาอยู่ที่ปารีสมาหลายอาทิตย์แล้ว หน้าตาเขาดูไม่รื่นรมย์สมเป็นข่าวดีเลย พอเขาพูดต่อ ฉันจึงเข้าใจว่าทำไม แมรี่อยู่ที่โรงพยาบาลในปารีส หมอสงสัยว่าจะเป็นมะเร็ง
วันนั้นจนถึงวันนี้ ฉันยังไม่วายนึกถึงข่าวร้ายในข่าวดี นึกย้อนไปเมื่อหลายปีก่อน เมื่อได้รู้จักจอห์นกับแมรี่ จอห์นเป็นหนุ่มร่างใหญ่ หน้าตาคมเข้ม หนวดเคราดกครึ้มสมเป็นชาวอเมริกากลาง ส่วนแมรี่ก็เป็นสาวร่างเล็กบอบบาง ผิวขาวจัด ผมทองสุกปลั่งชวนให้นึกถึงฉายา กุหลาบอังกฤษ ทั้งคู่ต่างก็เคยผ่านชีวิตแต่งงานมาก่อน จนได้มาพบรักในระหว่างทำงานร่วมกันในวัยใกล้สี่สิบแล้วทั้งคู่
ทุกอย่างดูจะเริ่มต้นด้วยดี จอห์นทำงานอยู่ในเมืองไทย แมรี่ก็ทำงานคล้ายๆกันอยู่ในพม่า ทั้งคู่ผลัดกันเดินทางไปมาหากันเป็นระยะๆ ดูเหมือนจะห่างไกลกันแต่ก็ใกล้ชิดกันดี จนถึงวันที่แมรี่ค้นพบว่าจอห์นซึ่งเจอหน้าแมรี่เดือนละครั้งเป็นอย่างมากพ่ายแพ้แก่ความเปล่าเปลี่ยวเดียวดายเผลอใจไปมีสัมพันธ์กับเลขานุการของตนเองเสียแล้ว
แมรี่เสียใจมาก จอห์นเองก็เสียใจไม่น้อยไปกว่ากัน ทั้งดู่ตกลงใจจะเริ่มต้นใหม่ จอห์นย้ายไปอยู่แถบเอเชียกลางโดยมีแมรี่ที่ลาออกจากงานติดตามไปด้วย แมรี่ย้ายไปอยู่เฉยๆได้ไม่ทันถึงหกเดือนก็เริ่มวิ่งวุ่นหางานทำ ฉันยังจำได้ว่าเธอมุ่งมั่นมากเพียงใด ดูราวกับว่าเธอหาความสุขความสงบไม่ได้เลยถ้าไม่ได้ทำงาน โชคดีที่เธอเป็นคนเก่ง จึงหางานที่ต้องการได้ไม่ยากนัก เธอดูมีความสุขขึ้นทันตาเห็น แม้ว่างานนั้นจะทำให้เธอต้องอยู่ห่างจากจอห์นที่ต้องเดินทางอยู่เสมอก็ตาม
สองสามปีต่อมา จอห์นได้เลื่อนตำแหน่งไปประจำที่เวียดนาม คราวนี้แมรี่เลือกที่จะกลับไปทำงานเต็มเวลาที่เมืองไทย ทั้งคู่กลับไปใช้ชีวิตแบบคู่สมรสเคลื่อนที่อีก แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่เรื่องร้ายใดใดมากล้ำกราย ฉันเองเคยนึกสงสัยว่าคนเราจะแต่งงานกันทำไมถ้าเลือกที่จะอยู่ไกลกัน แต่ก็ต้องยอมรับว่ายังมีคนอีกหลายคนที่เป็นอย่างแมรี่คือหน้าที่การงานกับครอบครัวมีความสำคัญใกล้เคียงกัน และแน่นอน คนเราย่อมต้องเลือกในสิ่งที่ตนพอใจ
แต่วันนี้ ข่าวร้ายที่ได้ยินทำให้อดนึกสงสัยขึ้นมาใหม่ไม่ได้ว่า ถ้าแมรี่รู้ตั้งแต่แรกว่าเธอมีเวลาไม่มากนัก เธอจะยังเลือกใช้เวลากว่าครึ่งชีวิตพลัดพรากจากจอห์นเพื่อจะได้ทำงานที่เธอรักอยู่อีกหรือไม่ เธอจะนึกเสียดายวันเวลาเหล่านั้น หรือจะดีใจที่ได้ใช้ชีวิตอย่างคุ้มค่าแล้วกันแน่
| Create Date : 13 ตุลาคม 2548 |
| Last Update : 13 ตุลาคม 2548 14:00:24 น. |
|
30 comments
|
| Counter : 531 Pageviews. |
 |
|
|
โดย: quin toki วันที่: 13 ตุลาคม 2548 เวลา:19:59:33 น. |
|
|
|
โดย: ตะเกียงแก้ว วันที่: 14 ตุลาคม 2548 เวลา:22:54:42 น. |
|
|
|
โดย: แดดดี้แบร์ (แดดดี้แบร์ ) วันที่: 15 ตุลาคม 2548 เวลา:2:26:50 น. |
|
|
|
โดย: แดดดี้แบร์ (แดดดี้แบร์ ) วันที่: 15 ตุลาคม 2548 เวลา:13:30:55 น. |
|
|
|
| โดย: เอ้ค่ะ IP: 86.138.117.116 วันที่: 16 ตุลาคม 2548 เวลา:18:36:43 น. |
|
|
|
| โดย: ohvenus IP: 202.183.233.27 วันที่: 17 ตุลาคม 2548 เวลา:8:24:54 น. |
|
|
|
โดย: @piglet_tae@ (@ฟ้าสางย่ำรุ่ง@ ) วันที่: 17 ตุลาคม 2548 เวลา:11:20:23 น. |
|
|
|
| โดย: พิพพ์ IP: 203.188.21.123 วันที่: 21 ตุลาคม 2548 เวลา:7:57:33 น. |
|
|
|
| โดย: หนูเฟื่อง IP: 82.228.67.158 วันที่: 5 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:16:35 น. |
|
|
|
| โดย: Northernlife IP: 69.159.16.12 วันที่: 10 พฤศจิกายน 2548 เวลา:10:04:48 น. |
|
|
|
| โดย: พี่ตาค่ะ IP: 202.63.46.40 วันที่: 10 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:12:48 น. |
|
|
|
โดย: มาซา วันที่: 16 มกราคม 2549 เวลา:15:41:54 น. |
|
|
|
โดย: P.Ta วันที่: 21 มกราคม 2549 เวลา:8:06:49 น. |
|
|
|
โดย: P.Ta วันที่: 21 มกราคม 2549 เวลา:8:09:27 น. |
|
|
|
โดย: P.Ta วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:11:22:07 น. |
|
|
|
โดย: ตะเกียงแก้ว วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:13:30:29 น. |
|
|
|
โดย: ตะเกียงแก้ว วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:14:35:57 น. |
|
|
|
โดย: P.Ta วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:16:05:14 น. |
|
|
|
โดย: ตะเกียงแก้ว วันที่: 11 สิงหาคม 2549 เวลา:23:22:32 น. |
|
|
|
โดย: quin toki วันที่: 14 กันยายน 2549 เวลา:22:52:29 น. |
|
|
|
โดย: ตะเกียงแก้ว วันที่: 31 ธันวาคม 2549 เวลา:15:24:59 น. |
|
|
|
โดย: มาซา วันที่: 20 มกราคม 2550 เวลา:6:16:29 น. |
|
|
|
โดย: P.Ta วันที่: 31 มกราคม 2550 เวลา:21:38:10 น. |
|
|
|
โดย: ตะเกียงแก้ว วันที่: 7 เมษายน 2550 เวลา:14:47:34 น. |
|
|
|
โดย: มาซา วันที่: 23 ธันวาคม 2550 เวลา:8:03:06 น. |
|
|
|
โดย: ตะเกียงแก้ว วันที่: 31 ธันวาคม 2550 เวลา:22:21:45 น. |
|
|
|
|
|
| |
|
 |
 |
 |
 |
|
|
ยิ่งฟังเพลง If tomorrow never come แล้วด้วยยิ่งอินหนัก
ตอนนี้ได้อยู่ด้วยกันแล้ว ก็เปลี่ยนความคิดมาคิดถึงครอบครัวที่เมืองไทย
แม้จะกลับปีละหน ปีละสองก็ไม่ได้ช่วยให้คลายคิดถึงได้
เฮ้อ ชีวิต...