จอห์นกับแมรี่

ข่าวแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ใกล้ๆกรุงอิสลามาบัดสั่นคลอนความรู้สึกเราไม่ใช่น้อย ไม่ใช่เพียงเศร้าสลดหดหู่กับความเคราะห์ร้ายของผู้ประสบภัยพิบัติ แต่ยังหวั่นวิตกด้วยเหตุว่าเรามีเพื่อนที่สนิทมากคู่หนึ่งอยู่ที่นั่น จอห์นกับแมรี่

อันที่จริงแล้ว ฉันก็ไม่ได้สนิทกับจอห์นหรือแมรี่มากมายอะไรนัก เพียงแต่ว่าทั้งคู่เป็นเพื่อนเก่าแก่ของสามี จึงทำให้ฉันพลอยได้รู้จักคนทั้งคู่มากกว่าเพื่อนคนอื่นๆไปด้วย

เมื่อได้ข่าวเรื่องแผ่นดินไหว ใจฉันก็นึกปราดไปถึงคนทั้งสองทันที จอห์นย้ายไปเป็นผู้อำนวยการหน่วยงานของสหประชาชาติประจำปากีสถานมาได้หลายเดือนแล้ว เราไม่ได้พบปะกันบ่อยนักเนื่องจากระยะทางที่ห่างไกลกัน แต่ก็ยังได้พูดคุยกันบ้างเป็นครั้งคราว

ยิ่งเห็นสภาพความหายนะในกรุงอิสลามาบัด เราไม่พูดอะไรแต่ก็แอบหวั่นๆใจอยู่ในส่วนลึก โดยเฉพาะเมื่อเราติดต่อจอห์นไม่ได้เลย หลายวันผ่านไป จนวันหนึ่งสามีของฉันก็เอาข่าวดีมาบอก
“เจอจอห์นแล้ว ปลอดภัยดี เขาอยู่ที่ปารีสมาหลายอาทิตย์แล้ว” หน้าตาเขาดูไม่รื่นรมย์สมเป็นข่าวดีเลย พอเขาพูดต่อ ฉันจึงเข้าใจว่าทำไม “แมรี่อยู่ที่โรงพยาบาลในปารีส หมอสงสัยว่าจะเป็นมะเร็ง”

วันนั้นจนถึงวันนี้ ฉันยังไม่วายนึกถึงข่าวร้ายในข่าวดี นึกย้อนไปเมื่อหลายปีก่อน เมื่อได้รู้จักจอห์นกับแมรี่ จอห์นเป็นหนุ่มร่างใหญ่ หน้าตาคมเข้ม หนวดเคราดกครึ้มสมเป็นชาวอเมริกากลาง ส่วนแมรี่ก็เป็นสาวร่างเล็กบอบบาง ผิวขาวจัด ผมทองสุกปลั่งชวนให้นึกถึงฉายา “กุหลาบอังกฤษ” ทั้งคู่ต่างก็เคยผ่านชีวิตแต่งงานมาก่อน จนได้มาพบรักในระหว่างทำงานร่วมกันในวัยใกล้สี่สิบแล้วทั้งคู่

ทุกอย่างดูจะเริ่มต้นด้วยดี จอห์นทำงานอยู่ในเมืองไทย แมรี่ก็ทำงานคล้ายๆกันอยู่ในพม่า ทั้งคู่ผลัดกันเดินทางไปมาหากันเป็นระยะๆ ดูเหมือนจะห่างไกลกันแต่ก็ใกล้ชิดกันดี จนถึงวันที่แมรี่ค้นพบว่าจอห์นซึ่งเจอหน้าแมรี่เดือนละครั้งเป็นอย่างมากพ่ายแพ้แก่ความเปล่าเปลี่ยวเดียวดายเผลอใจไปมีสัมพันธ์กับเลขานุการของตนเองเสียแล้ว

แมรี่เสียใจมาก จอห์นเองก็เสียใจไม่น้อยไปกว่ากัน ทั้งดู่ตกลงใจจะเริ่มต้นใหม่ จอห์นย้ายไปอยู่แถบเอเชียกลางโดยมีแมรี่ที่ลาออกจากงานติดตามไปด้วย แมรี่ย้ายไปอยู่เฉยๆได้ไม่ทันถึงหกเดือนก็เริ่มวิ่งวุ่นหางานทำ ฉันยังจำได้ว่าเธอมุ่งมั่นมากเพียงใด ดูราวกับว่าเธอหาความสุขความสงบไม่ได้เลยถ้าไม่ได้ทำงาน โชคดีที่เธอเป็นคนเก่ง จึงหางานที่ต้องการได้ไม่ยากนัก เธอดูมีความสุขขึ้นทันตาเห็น แม้ว่างานนั้นจะทำให้เธอต้องอยู่ห่างจากจอห์นที่ต้องเดินทางอยู่เสมอก็ตาม

สองสามปีต่อมา จอห์นได้เลื่อนตำแหน่งไปประจำที่เวียดนาม คราวนี้แมรี่เลือกที่จะกลับไปทำงานเต็มเวลาที่เมืองไทย ทั้งคู่กลับไปใช้ชีวิตแบบคู่สมรสเคลื่อนที่อีก แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่เรื่องร้ายใดใดมากล้ำกราย ฉันเองเคยนึกสงสัยว่าคนเราจะแต่งงานกันทำไมถ้าเลือกที่จะอยู่ไกลกัน แต่ก็ต้องยอมรับว่ายังมีคนอีกหลายคนที่เป็นอย่างแมรี่คือหน้าที่การงานกับครอบครัวมีความสำคัญใกล้เคียงกัน และแน่นอน คนเราย่อมต้องเลือกในสิ่งที่ตนพอใจ

แต่วันนี้ ข่าวร้ายที่ได้ยินทำให้อดนึกสงสัยขึ้นมาใหม่ไม่ได้ว่า ถ้าแมรี่รู้ตั้งแต่แรกว่าเธอมีเวลาไม่มากนัก เธอจะยังเลือกใช้เวลากว่าครึ่งชีวิตพลัดพรากจากจอห์นเพื่อจะได้ทำงานที่เธอรักอยู่อีกหรือไม่ เธอจะนึกเสียดายวันเวลาเหล่านั้น หรือจะดีใจที่ได้ใช้ชีวิตอย่างคุ้มค่าแล้วกันแน่



Create Date : 13 ตุลาคม 2548
Last Update : 13 ตุลาคม 2548 14:00:24 น. 30 comments
Counter : 531 Pageviews.

 
ตัวเองก็เคยคิดค่ะ ตอนนั้นที่ต้องแยกกลับแฟนมาเรียนให้จบ
ยิ่งฟังเพลง If tomorrow never come แล้วด้วยยิ่งอินหนัก

ตอนนี้ได้อยู่ด้วยกันแล้ว ก็เปลี่ยนความคิดมาคิดถึงครอบครัวที่เมืองไทย
แม้จะกลับปีละหน ปีละสองก็ไม่ได้ช่วยให้คลายคิดถึงได้

เฮ้อ ชีวิต...


โดย: gothenburger วันที่: 13 ตุลาคม 2548 เวลา:19:11:12 น.  

 
ความรัก
เข้าใจยากค่ะ

แต่บางคนการได้ทำงาน
ก็เหมือนการมีชีวิตอยู่น่ะล่ะค่ะ

ช่างผิดกับเรานัก
อยากอยู่เฉยๆ


โดย: quin toki วันที่: 13 ตุลาคม 2548 เวลา:19:59:33 น.  

 
พูดถึงเรื่องแผ่นดินไหวที่ปากีสถาน ....คนอังกฤษจะพูดว่าาพระเจ้าลงโทษแล้ว......พร้อมกับรู้สึกเหมือนสมน้ำหน้า

แต่เหตุการณ์สึนามิที่ไทย.....คนอังกฤษพูดว่าน่าสงสารมาก บางคนถึงกับร้องไห้ ทางอังกฤษรีบไปช่วยเหลือไทยทันที

เล่าสู่กันฟังค่ะ


โดย: พ ริ ก ขี้ ห นู @ UK วันที่: 13 ตุลาคม 2548 เวลา:22:50:14 น.  

 
อ่านแล้วเศร้าจังค่ะ
คิดถึงเรื่องของตัวเอง
คู่ที่เลือกที่จะอยู่ไกลกัน ก็คงต่างมีเหตุผลของเขา
ส่วนตัว มักคิดว่าชีวิตคนเราสั้นนัก ต่างมีเวลาอยู่ด้วยกันไม่นาน สุดท้ายก็ต้องจากกัน ควรใช้ทุกขณะเวลาให้มีค่า จะได้ไม่ต้องมาเสียใจ


โดย: ตะเกียงแก้ว วันที่: 14 ตุลาคม 2548 เวลา:22:54:42 น.  

 
มาเยี่ยมแน่ะ...

ไปเยี่ยมเอบ้างนะ

https://www.bloggang.com/viewblog.php?id=daddybear&group=5

ทำไง B/G แบบนี้น่ะ

อยากทำมั่งจัง


โดย: แดดดี้แบร์ (แดดดี้แบร์ ) วันที่: 15 ตุลาคม 2548 เวลา:2:26:50 น.  

 
//daddybear.bloggang.com

เอา URL ที่ง่ายกว่ามาฝาก


โดย: แดดดี้แบร์ (แดดดี้แบร์ ) วันที่: 15 ตุลาคม 2548 เวลา:13:30:55 น.  

 
ตอบไม่ถูกนะคะ พี่กบ

ถ้าเป็นหนู หนูคงเสียใจว่าน่าจะมีเวลากับสามีมากกว่านี้

แต่ในขณะเดียวกัน ถ้าตลอดเวลาอยู่กับสามีตลอด บางคนอาจจะคิดว่า ถ้ารู้ว่าชีวิตมันสั้นแค่นี้ จะทำทุกอย่างที่อยากทำให้ได้มากที่สุดเลย ก็ได้

ขอให้แมรี่ มีความสุขกับบั้นปลายชีวิตที่เหลือน้อยเต็มทีแล้วกันค่ะ

พี่กบสบายดีนะคะ
เทคแคร์ค่า




โดย: เอ้ค่ะ IP: 86.138.117.116 วันที่: 16 ตุลาคม 2548 เวลา:18:36:43 น.  

 


ถ้าเป็นข้าพเจ้าก็คงตอบไม่ถูกว่ารู้สึกแบบไหน?

แมรี่ก็คงเหมือนกันมั้งคะ


โดย: ohvenus IP: 202.183.233.27 วันที่: 17 ตุลาคม 2548 เวลา:8:24:54 น.  

 

((มาเยี่ยมค่ะ))

เราต่างก็ไม่รู้ว่าชีวิตข้างหน้าจะเป็นเช่นไร
บางช่วงเวลาเราก็อาจจะต้องการทำในสิ่งที่เห็นแก่ตัวบ้าง
และเมื่อถึงเวลานึง...
เราอาจจะคิดว่าไม่น่าเลย..และมันไม่สามารถแก้ไขอะไรได้อีกแล้ว
เพราะฉะนั้นทำวันนี้ของเราทุกคนให้ดีที่สุด..ไม่ว่าจะเพื่อตนเอง..หรือเพื่อใคร...
แล้วเราอาจจะรู้สึกเสียดายเวลาน้อยลง




โดย: @piglet_tae@ (@ฟ้าสางย่ำรุ่ง@ ) วันที่: 17 ตุลาคม 2548 เวลา:11:20:23 น.  

 
บางที ถ้านึกย้อนหลังได้ หลายๆ หนคิดว่า จะไม่ยอมให้ งานมาเป็นตัวกั้นกลางในชีวิตครอบครัว แต่วันนี้ หลายๆ อย่างผ่านไป และแก้ไขไม่ได้ ยอมรับกับตัวเองว่า เสียดายเวลาช่วงนั้น แต่ถ้าถามกลับคืนว่า ถ้าอยู่ด้วยกันแล้วจะเป็นไปด้วยดีตามนึกหรือเปล่า ก็ไม่กล้าการันตีเหมือนกัน
คึดฮอดน่ะ แม่แมว..........


โดย: พิพพ์ IP: 203.188.21.123 วันที่: 21 ตุลาคม 2548 เวลา:7:57:33 น.  

 
หวัดดีค่ะ แม่แมว
อ่านเรื่องนี้แล้วทำให้ย้อนดูตัวเหมือนกัน
เพราะใครๆมักจะบอกว่าทำไมไม่ค่อยอยู่กับแมวเลย
แล้วก็จะตอบว่า โอ๊ยย มีเวลาอยู่ด้วยกันอีกนานทั้งชีวิต
อ่านเรื่องของแมรี่แล้ว ชักกลัวๆ ขึ้นมาบ้างแล้วสิคะ



โดย: หนูเฟื่อง IP: 82.228.67.158 วันที่: 5 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:16:35 น.  

 
หวัดดีค่ะพี่กบ

เรื่องนี้ตอบยากนะคะ
บางทีคนอีกคนนึงที่อยู่ข้างๆ
ไม่ว่าเขาจะรักเราหรือเราจะรักเขาแค่ไหน
มันก็ไม่ช่วยให้ชีวิตของอีกคนเติมเต็มขึ้นมาได้

คิดว่าตัวเองเข้าใจแมรี่พอสมควร
แต่คงไม่หนักแน่นได้เท่าแมรี่
ที่จะเลือกอยู่กันคนละทางกับคนที่เรารักน่ะค่ะ


โดย: Northernlife IP: 69.159.16.12 วันที่: 10 พฤศจิกายน 2548 เวลา:10:04:48 น.  

 
สวัสดีค่ะแม่แมว คิดถึงจัง หายหน้าหายตาไปนานจัง สงสัยคงเพลินกับบ้านใหม่แน่ๆเลย

อ่านแล้วสงสารแมรี่นะคะ
พี่ว่าแมรี่ กับ จอห์น เค้ารักกันแบบผู้ใหญ่ ไม่หวือหวา เพราะต่างคนต่างก็เคยผ่านชีวิตคู่มาแล้ว ความรักครั้งนี้ก็เลยไม่เหมือนรักครั้งแรก
ที่ทุ่มสุดตัว และ แมรี่ก็คงมีความสุขกับการทำงาน มากกว่าเป็นแม่บ้านมั้งคะ เธอถึงเลือกในสิ่งที่เธอพอใจ

จะว่าไปหมอสมัยนี้เก่งๆนะคะ ขอภาวนาให้แมรี่มีทางรักษาหายค่ะ


โดย: พี่ตาค่ะ IP: 202.63.46.40 วันที่: 10 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:12:48 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ค่ะ แม่แมว

คิดถึงแมวน้อยๆ ทั้งหลายจัง

ที่เมืองจีนคงหนาว รักษาสุขภาพนะคะพี่


โดย: ตะเกียงแก้ว วันที่: 1 มกราคม 2549 เวลา:1:00:35 น.  

 
พี่แม่แมวตอนนี้อยู่ที่ฟิลิปปินส์เหรอคะ จินนี่ตกข่าวจริงๆ เลย


โดย: ตะเกียงแก้ว วันที่: 1 มกราคม 2549 เวลา:1:03:09 น.  

 
แวะเข้ามาบอกว่าคิดถึงงงงงงงงง
เป็นอย่างไรบ้าง หวังว่าทุกคนสบายดีนะจ๊ะ


โดย: มาซา วันที่: 16 มกราคม 2549 เวลา:15:41:54 น.  

 
เด็กข้างบนเนี่ยะ เธอออกอาละวาดทุกบล๊อกในวันเด็กเท่านั้นมั้งเนี่ยะ หลังจากนั้นก็เงียบต๋อมตามเคย...

แวะมาดูข่าวคาว เอ๊ย คราวค่ะ แม่แมว เงียบหายไปเลย คิดถึงนะคะ

ทำไม๊ ทำไม พวกไอ้ผินเนี่ยะ มันทำให้แม่แมวของพี่เลิกเล่นเนทได้โดยเด็ดขาดเลยเหรอคะ เอ็มเอิมก็ไม่ออนเล้ย เฮ้อออ....


โดย: P.Ta วันที่: 21 มกราคม 2549 เวลา:8:06:49 น.  

 
คำอธิบาย: เฮ้อ ออ เนี่ยะเป็นการระบายความรู้สึกแบบใหม่ชนิดนึงค่ะ ไม่ใช่ เฮ้อออ..แบบเก่านะคะ

รีบก้มไปฉกตัวเองก่อนที่มีใครตัดหน้าค่ะ


โดย: P.Ta วันที่: 21 มกราคม 2549 เวลา:8:09:27 น.  

 
เมี๊ยววว...เมี๊ยวววว...ได้ยินไหม เสียงใครมากู่ เรียกหาเจ้าอยู่..อยู่...หนใดรีบมา...

สิบวันต่อมา เราก็มาตามผลงานอีกครั้ง เพราะมีคนส่งข่าวว่าไปชนกันโครมแถวบีทีเอส นานา(มั๊ง)...
แป่วววว....แม่แมวยังไม่กลับมา...ไปดีก่า ปี๋หยอกกกก


โดย: P.Ta วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:11:22:07 น.  

 
พี่ตา แซวหนูเหรอ เหอๆ ตัวเองไปปล่อยไก่ทั้งเล้าแถมเป็ดอีกฝูงไม่ใช่เหรอ

ท่าทางพี่แมวยุ่งๆ เนอะ ไงก็จะรอค่ะ


โดย: ตะเกียงแก้ว วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:13:30:29 น.  

 
มารายงานตัวว่ามาเกาะจอรอค่ะ


โดย: ตะเกียงแก้ว วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:14:35:57 น.  

 
Happy Valentine ค่ะแม่แมว
Free Image Hosting


โดย: P.Ta วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:16:05:14 น.  

 
พี่กบค่ะ

สบายดีนะคะพี่


โดย: ตะเกียงแก้ว วันที่: 11 สิงหาคม 2549 เวลา:23:22:32 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่ะ


โดย: quin toki วันที่: 14 กันยายน 2549 เวลา:22:52:29 น.  

 
Happy New Year 2007



Miss you.


โดย: ตะเกียงแก้ว วันที่: 31 ธันวาคม 2549 เวลา:15:24:59 น.  

 
แม่แมวจ๋า อยู่ไหนเอ่ย ..... คิดถึงนะจ๊ะ
ขอให้รวยๆๆ ทุกข์ โศก อย่าเข้ามาเบียดเบียนอีกนะ
สาธุ อิอิอิ


โดย: มาซา วันที่: 20 มกราคม 2550 เวลา:6:16:29 น.  

 
Hi


โดย: P.Ta วันที่: 31 มกราคม 2550 เวลา:21:38:10 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่กบ


โดย: ตะเกียงแก้ว วันที่: 7 เมษายน 2550 เวลา:14:47:34 น.  

 
Merry Christmas & Happy New Year
คิดถึงนะจ๊ะ สุขภาพเป็นอย่างไรบ้าง
ทางบ้านให้อภัยแล้วกลับบ้านด่วน อิอิอิ


โดย: มาซา วันที่: 23 ธันวาคม 2550 เวลา:8:03:06 น.  

 


โดย: ตะเกียงแก้ว วันที่: 31 ธันวาคม 2550 เวลา:22:21:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
 
 

Cybercat
Location :
Manila Philippines

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]


ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




[Add Cybercat's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com
pantip.com pantipmarket.com pantown.com