โลกของฉัน (และโรคซึมเศร้า)


ก็ไม่ค่อยแน่ใจว่าจะกลับไปหาหมอดีไหม แต่ถ้ากลับไป มันก็ต้องกลับไปวนเวียน กลับไปเล่าเรื่องราวในอดีตให้คุณหมอและนักจิตวิทยาฟัง ซึ่งตัวเรารู้สึกว่า มันเหมือนเป็นการตอกย้ำ ความผิดพลาด ตอกย้ำความน่าละอายใจ ตอกย้ำอดีตที่อยากจะลืมเลือนไป 
เราเป็นคนนึงที่ รู้สึกว่า เรามีแต่ความผิดหวังและผิดพลาดเต็มไปหมด ในชีวิต จนเริ่มมองไม่เห็นความสุขในชีวิตปัจจุบันที่ตัวเองมี กลัวในคำพูดของคน กลัวสายตาที่คนมอง และกลัวที่สุดคือทุกคนรังเกียจเรา...
ตั้งแต่เรียนไม่จบและลาออกจากงานที่เคยทำ และกลับมาเมืองไทย ตอนนี้ชีวิตดูไร้ค่ามาก เราไม่ค่อยแน่ใจว่าความรู้สึกไร้ค่ามันมาจากสังคมรอบข้างหรือเรารู้สึกไปเอง
ทุกๆคนรอบข้างของเราเรียนจบการศึกษามหาวิทยาลัย ได้รับปริญญา และมีรูปถ่ายเป็นที่ระลึก และเป็นที่น่าภูมิใจ แต่เมื่อมองย้อนกลับมาที่เรา เราเรียนไม่จบ จบแค่ม. 6 รู้ึกอับอายในชีวิตมากเพราะมีแต่คนถาม แต่เราไม่สามารถบอกใครๆได้ว่ามีวุฒิอะไร เพราะ หลายครั้ง เวลาที่เราบอกไป เรารู้สึกได้ถึงแววตาและคำพูดที่เปลี่ยนไปของคนรับฟัง และเร็วๆนี้ที่ผ่านมา มันมาจากเอเจนซี่ที่เราพยายามให้เค้าหาที่เรียนต่อให้ แต่เรากลับโดนสายตา และคำพูดที่ฟังแล้วเรารู้สึกไม่ค่อยสบายใจ เพราะเพียงแค่เราอายุ 25 ปี และมีวุฒิแค่ ม.6 อาจจะว่าเราคิดมากก็ได้นะ แต่เรารู้สึกจริงๆและอีกมากมายที่มาจากคนใกล้ตัวก่อนหน้านี้... ในตอนแรก เราเองก็ไม่ค่อยอายหรอก ถ้าเรามีความรับผิดชอบที่ยังหางานหาเงินดูแลตัวเองได้ แต่ตอนนี้หลายๆอย่างมันทำให้เรารู้สึกเลยว่า เราเป็นคนที่ไร้การศึกษา ไร้ค่า ถึงแม้พ่อกับแม่ของแราจะไม่เคยมองแบบนั้นเลยก็ตาม

การงาน ถ้าจะบอกว่าเราไม่มีงานทำ ก็ถูก หรือจะบอกว่าเรามีงานทำ ก็ถูกอีกเช่นกัน เพราะเราได้กลับมาช่วยกิจการของที่บ้าน แต่เราเองก็ยังรู้สึกเหมือนเกาะและขอเงินพ่อแม่อยู่ดี เพราะถึงแม้เราจะทำงาน แต่พ่อของเราก็ยังคงทำงานนั้นอยู่ด้วยเหมือนกัน ซึ่งมันแตกต่างจากคนอื่นๆที่เค้ายืนได้ด้วยลำแข้งของตังเองโดยที่ พ่อกับแม่ไม่ต้องทำงานแล้ว 

และสุดท้าย เราเป็นมะเร็ง มันทำให้พ่อกับแม่ของเราต้องใช้เงินรักษาเราเยอะมาก ซึ่งตามจริงแล้วด้วยอายุของเค้าปัจจุบัน เงินเหล่านั้นมันควรจะได้เก็บหอมรอมริบเอาไว้ให้ตัวเค้าเองไว้ใช้ในยามแก่ แต่ เค้ากลับต้องเอามารักษาเราเป็นจำนวนมาก 


ทั้งหมด ทั้งมวลนี้เรารู้สึกว่าเราคือภาระ ไม่ว่ากับพ่อแม่ หรือใครๆ รู้สึกถึงความล้มเหลวและไม่มีค่าอะไรที่จะทำให้พ่อแม่ภูมิใจได้เลย หรือแม้แต่ที่ยืนในสังคมก็ตาม เราคิดว่า เราอยากลองกลับไปรักษาโรคซึมเศร้า หดหู่ในใจ แต่ไม่รู้ทำไม ความรู้สึกตอนนี้มันแตกต่างจากที่เคยไปรักษามา ตอนนี้เรารู้สึกละอาย เรารู้สึกว่าถึงเรารักษาไปมันก้เหมือนไม่ช่วยอะไรในตัวเราเลย เราพูดเรื่องความรู้สึกทั้งหมดนี้กับใครไม่ได้ เพราะ เราเคยพยายามพูดไปแต่ คนรอบๆข้างเรา ก็ไม่เคยมีใครสนใจรับฟังเลย เราเหนื่อยกับการแกล้งและพยายามที่จะมี และทัดเทียม ไม่ว่าจะเป็นความสุขในชีวิตหรือเรื่องอะไรก็ตาม...


ตอนนี้เราทำได้คือแค่พิมและบ่นในบล๊อกไดอารี่ของตัวเอง และ พยายามที่ จะมีลมหายใจต่อไปในวันพรุ่งนี้แค่นั้นเอง...

Chp



Create Date : 10 ตุลาคม 2560
Last Update : 10 ตุลาคม 2560 3:33:39 น.
Counter : 335 Pageviews.

4 comments
  
มาส่งกำลังใจค่ะ
เราต้องเห็นคุณค่าของตัวเราก่อน เราช่วยทำงานกับพ่อแม่
ถ้าเราไม่ทำก็ต้องจ้างคนอื่น เรามาทำเอง เงินทองก็ไม่รั่วไหลไว้ใจไต้ด้วย
ควรไปรักษาโรคซึมเศร้านะคะ จะได้มีกำลังใจขึ้น
ตอนนี้หดหู่มาก ที่จริงคนอีกมากมายเขาอยากช่วยกิจการของพ่อแม่
แต่ไม่มีโอกาส

ขอให้สบายใจขึ้นนะคะ
โดย: newyorknurse วันที่: 10 ตุลาคม 2560 เวลา:2:38:06 น.
  
ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ
โดย: chp (สมาชิกหมายเลข 3578049 ) วันที่: 10 ตุลาคม 2560 เวลา:3:34:56 น.
  
ดีจ้า มาทักทายนะจ้ะ sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค Hyaluronic คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite SculpSure Ultherapy กำจัดไขมัน ร้อยไหม adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้วถาวร ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ
โดย: สมาชิกหมายเลข 4245812 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2560 เวลา:14:58:24 น.
  
เพิ่งลง blog การใช้ธรรมะในการช่วยรักษาโรคซึมเศร้า ถ้าสนใจลองไปอ่านดูได้นะคะ
โดย: กลิ่นแห่งความสุข วันที่: 27 มกราคม 2561 เวลา:17:32:17 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

สมาชิกหมายเลข 3578049
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ตุลาคม 2560

1
2
3
4
5
6
7
8
9
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31