Big (1988) บิ๊ก อยากโตก็ได้โต
''เป็นผู้ใหญ่มันไม่ง่ายเลยนะ''
ผมชอบ concept ของหนังเรื่องนี้มากๆ ตั้งแต่ได้อ่านเรื่องย่อ เพราะตอนเป็นเด็ก ตัวผมก็เคยมีความคิดเหมือน 'จอช' (ตัวเอกในเรื่อง) เด็กชายวัยสิบสามที่อยากโตเป็นผู้ใหญ่เร็วๆ คิดว่าถ้าได้โตเป็นผู้ใหญ่จะได้ทำอันนั้นอันนี้ ไม่ต้องมีกฎเกณฑ์มาบังคับ
'จอช' จึงไปขอพรให้ตัวเองได้เป็นผู้ใหญ่จริงๆ ซึ่งพรนั่นมันดันเป็นจริง เช้าวันต่อจอชได้เป็นผู้ใหญ่ ได้ไปลองทำงาน พอทำงานก็ได้เงินมาซื้อของเล่นที่อยากได้ ได้เล่นทุกอย่างที่อยากเล่นกับเพื่อนสนิทของเขา แต่สุดท้ายเเล้วโลกการเป็นผู้ใหญ่ของจอชมันค่อยๆ เปลี่ยนจอชไปจริงๆ
หนังยังเสียดสีโลกการทำงานในแบบผู้ใหญ่ บางครั้งวัยที่โตขึ้นมันก็จำกัดความคิดสร้างสรรค์ที่เด็กๆ เคยทำได้
บางครั้งเราก็อยากจะสนุกกับอะไรมากๆ มันก็ไม่ได้
บางครั้งมันก็มี ''กรอบ'' ในแบบผู้ใหญ่มาครอบวัยเด็กอีกที
วัยผู้ใหญ่แม้จะเริ่มมีเงินใช้ต่างจากตอนเด็กๆ
แต่บางครั้งเราก็เล่นอะไรแบบนั้นเหมือนเดิมไม่ได้เเล้ว
บางครั้งเราเดินผ่านร้านของเล่น โมเดลต่างๆ ที่ตอนเด็กเคยตื่นเต้นกับมันมากๆ ตอนนี้แม้จะยังชอบของเล่นเหล่านั้น อยากสะสมมัน มีเงินเพียงพอจะซื้อมันได้เเล้ว แต่เราอาจจะไม่กล้าไปแวะ เลือกซื้อของเล่นเหล่านั้นนานๆ เพราะความเป็นผู้ใหญ่มันมาบดบังความต้องการเหล่านั้น
หนังเล่าเรื่องราวแบบนี้ออกมาได้อย่างดี ยังผสานเรื่องราวของโรแมนติกเข้ามาอีกด้วย ซึ่งตรงนี้ก็ยังทำได้ดีพอสมควรเลย
Tom Hank ยังไงก็เป็น Tom Hank เรื่องการแสดงหายห่วงอยู่เเล้ว
การเติบโตเป็นผู้ใหญ่ไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวเลย สักวันเด็กๆ ก็ต้องเติบโต แต่จะเติบโตยังไง ให้เรายังมีรักษา ''เรื่องราวดีๆ แบบที่เราเคยทำมาในตอนเด็ก'' และเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณภาพ
สำหรับเรื่องนี้ คะแนนความชอบส่วนตัว 8/10
แนะนำให้ลองดูจริงๆ หนังดีมากๆ 