เรียนนิเทศที่นี่ ก็สนุกสนานดีไม่ใช่เหรอ :D


เรียนให้สนุก
ก็คือสิ่งที่เราพยายามทำให้เป็นแบบนั้นมาตลอด

ตอนที่ได้ทุนจากเรียนต่อจากที่ๆ ไม่มีชื่อนำหน้าว่ามหาลัยและไม่ค่อยมีใครรู้จักชื่อ ก็มีความรู้สึกว่าตอนนั้นเรากำลังจะจบม.6 ไม่มีทุนทรัพย์มากพอที่จะเรียนต่อในระดับอุดมศึกษา แต่ว่าอยากจะเรียนเหลือเกิน ...ควรจะคว้าโอกาสนี้เอาไว้มั้ย? หรือจะปล่อยทิ้งไปแล้วก็โทษตัวเองในภายหลังว่าเป็นเพราะเราฝืนทนกับการเรียนที่ไม่สนุกทำให้เราไม่ตั้งใจเรียนให้ได้เกรดดีๆ พอที่จะได้ทุนเรียนต่อได้อย่างสบายๆ ?

สวัสดีค่า~ กลับมาพบกันกับบล็อกรายสัปดาห์ของ ' เบลลาดอนพอยซั่น ' คนเดิมกันอีกครั้งแล้วนะคะในสัปดาห์นี้ แหม่... เปิดเรื่องมาก็ดูหม่นๆ เลย แต่ไม่ต้องห่วงว่าเราจะมาเล่าเรื่องเศร้าเคล้าน้ำตาอะไรทำนองนั้นหรอกนะคะ เพราะว่าเรื่องที่จะพูดถึงวันนี้ก็คือ ' ความสนุกสนานและความประทับใจที่ได้จากการเรียนคณะนิเทศศาสตร์ที่ PIM ' นั่นเองงงงง

อย่างที่ได้เกริ่นไปตอนแรก เราคงไม่รู้จักที่นี่ถ้าเกิด ' สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ (PIM) ' ไม่ได้มาแนะแนวที่โรงเรียนเราแทนที่จะเป็นโรงเรียนใหญ่ในเมืองอย่างโรงเรียนประจำจังหวัด พอทีมแนะแนวมาถึงทุกคนก็ถามคำถามเดียวกันว่าที่นี่คือที่ไหนเพราะไม่เคยมีใครรู้จักหรือได้ยินชื่อมาก่อน ด้วยความที่เราไม่ได้หวังอะไรกับการเรียนต่อบรรดามหาลัยอื่นๆ ที่มาแนะแนวที่โรงเรียนแล้วก็เลยไม่ค่อยได้สนใจฟัง แต่ก็ต้องหูผึ่งหันมามองที่ทีมแนะแนวอีกครั้งเมื่อได้ยินคำว่า ' ทุนการศึกษา ' 

นี่ล่ะ คือโอกาสที่ดีที่จะไขว่คว้าเอาไว้ ราวกับฟางเส้นสุดท้าย...

สำหรับครอบครัวส่วนมากก็คงไม่สนใจกับสถานศึกษาที่ตนไม่คุ้นชื่อ แต่ครอบครัวของเรานั้นงบน้อยเกินไปอีกทั้งไม่อยากจะทำการกู้หนี้ยืมสินมากมายด้วยก็เลยมาปรึกษากันเรื่องจะลองสมัครดู ในวันที่สัมภาษณ์เรามากับพอร์ตฟอริโอสีสันสดใส ข้างในเต็มไปด้วยรูปภาพที่ถ่ายด้วยกล้องดิจิทัลตัวเล็กๆ ซึ่งเป็นภาพถ่ายฝีมือตัวเองทั้งหมด ภาพวาดและแชแนลยูทูปเล็กๆ ที่ทำในตอนนั้น รวมถึงเกียรติบัตรแบบเด็กๆ เช่น เข้าค่าย กิจกรรมประกวดวันภาษาไทย พอกรรมการเปิดอ่านเขาก็ทำท่าตื่นตาตื่นใจพสมควร พลิกไปพลิกมา ให้เราสอบข้อเขียนสถานการณ์ปัจจุบัน แล้ว...เราก็ได้ทุนเจียระไนเพชรมา ว้าว... ตกใจหมดเลย แต่ก็รู้สึกดีนะ ที่เราจะได้เรียนต่อแล้ว :D 

แต่ว่า... ถ้าที่นั่นเรียนแล้วไม่มีความสุขล่ะ...?

เพราะกลัวว่าถ้าเรียนไม่สนุกมันจะส่งผลต่อความตั้งใจและเกรดทำให้ทุนที่อยู่ในมือตอนนี้มันปลิวหายไปก็เลยนึกหวั่นใจขึ้นมา แต่พอเข้ามาแล้วก็ได้พบกับบรรยากาศดีๆ จากการต้อนรับที่อบอุ่นด้วยกิจกรรมต่างๆ ของทางคณะ ตั้งแต่งาน first impression ไปจนกระทั่งรับน้อง มันอบอุ่นและช่วยลดความตื่นกลัวของเด็กคนหนึ่งที่ไม่ค่อยได้ออกจากบ้านไปไหนแล้วก็หาอะไรทำเงียบๆ คนเดียวอยู่ในที่ของตน พอได้เริ่มเรียนแล้วพบกับอาจารย์ทุกคนที่สอนอย่างตั้งใจและสามารถปรึกษาได้ทุกๆ อย่าง ได้พบกับเพื่อนๆ ที่ดูสดใสแล้วก็มีความตั้งใจในทุกสิ่งที่ทำ รุ่นพี่ที่แสนจะใจดีที่คอยเทคแคร์ และสอนในเรื่องที่ไม่รู้ให้ 

เรียนๆ ไปได้สักพักก็รู้สึกถึงความหนักหนาของงานที่ได้รับ แต่เขาก็บอกตั้งแต่แนะแนวแล้วนี่ว่าเรียนหนัก งานหนัก ปิดเทอมก็ไม่มี วันหยุดก็หายากและเป็นของล้ำค่าดั่งโอเอซิสกลางทะเลทราย พระเจ้า นี่มันอะไรกันเนี่ย... v_v แต่ถึงอย่างนั้นสิ่งที่ได้ทำในกระหว่างที่เรียนก็มีความสดใหม่และสนุกสนานตามรูปแบบของมัน เพราะคณะนิเทศ เรียนเกี่ยวกับสื่อ ต้องเปิดรับเรื่องใหม่ ติดตามสิ่งที่เป็นกระแสในโลกออนไลน์อยู่เสมอ จึงไม่ทำให้รู้สึกเบื่อเลย แถมยังได้เพิ่มสกิลต่างๆ ที่ตัวเองมีให้เพิ่มมากขึ้นอีก ทั้งการถ่ายภาพ ตัดต่อโน่นนี่นั่น และการใช้โปรแกรมต่างๆ ที่ข้องเกี่ยวกับงานอาร์ตที่ถูกสอนโดยผู้ที่เชี่ยวชายจากประสบการณ์จริงมาช่วยเสริมให้ 

เพราะแบบนั้นเอง แม้จะเป็นการนั่งเรียนหน้าจอโปรเจกเตอร์ในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ แต่มันก็ไม่น่าเบื่อและไม่เป็นการปิดกั้นจินตนาการเลย เทียบกันกับสมัยเรียนมัธยมแม้ห้องจะกว้างกว่าแต่ก็เต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย อาจารย์ที่ไม่ค่อยได้พูดคุยกัน กับเพื่อนฝูงที่จับกลุ่มกันเพราะกลัวไม่มีพวก ไร้ซึ่งความสนุกสนานในการเรียนและแรงจูงใจในการจะก้าวไปข้างหน้าแล้ว การเรียนนิเทศศาสตร์ที่ PIM จึงเป็นการเรียนให้สนุกที่เราพยายามทำมาตลอดอย่างแท้จริงและก็ไม่ใช่การฝืนพยายามเลย... (แถมตอนนี้เกรดก็ดีในระดับนึงด้วยนะ ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีเลยล่ะ :D)

ขอบคุณ PIM ที่ให้โอกาสเราได้สัมผัสความสนุกสนานในการเรียนหนังสือนะคะ

สวัสดี 
เบลลาดอนพอยซั่น



Create Date : 02 กรกฎาคม 2561
Last Update : 2 กรกฎาคม 2561 0:21:28 น.
Counter : 106 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

สมาชิกหมายเลข 4599907
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



กรกฏาคม 2561

1
3
4
5
6
7
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31