🕸สนุกกับโมเลกุล
เขียน : จอห์น เอ็มสเลย์
แปล : ยุทธนา ตันติรุ่งโรจน์
จำนวน : 378 หน้า
สำนักพิมพ์ : คนไฟ

🎯 การที่เล่มนี้ถูกแปลเมื่อ19 ปีก่อน ความรู้ในเล่มอาจมีการเปลี่ยนแปลงได้ในปัจจุบันที่มีการวิจัยแล้วค้นพบความรู้ใหม่ๆในด้านนี้---ก็คงเหมือนข้อมูลหลายๆเรื่องด้านที่เคยรับรู้ในสมัยก่อนแล้วพอมาปัจจุบันก็การเปลี่ยนแปลงจากเดิม รวมถึงความย้อนแย้งจนบางทีก็ไม่สามารถจะเชื่อได้สนิทใจว่าข้อมูลช่วงไหนกันแน่ที่ถูกต้อง อย่างเรื่องน้ำมันหมู กับน้ำมันพืช เรื่องการกินนม ไข่ไก่ ผงชูรส เป็นต้น

🌼ทีนี้ก็มาถึงในส่วนของเนื้อหาที่เราสรุปมาบางเรื่อง เราถือว่าเป็นความรู้รอบตัวที่ได้จากการอ่านเล่มนี้🌼

คนที่ชอบช็อกโกแลตจะรู้ไหมว่าการที่มันแพร่หลายไปทั่วยุโรปในยุคแรกๆก็เพราะกิตติศัพท์ที่มันช่วยในเรื่องการกระตุ้นทางเพศนี่แหละ😂ซึ่งความจริงจากการวิจัยมันไม่มีฤทธิ์แบบที่ว่ามาเลย สารเคมีที่มีฤทธิ์กระตุ้นมีแค่กาเฟอีนกับธีโอโบรมีนเท่านั้น ที่เหลือกว่าสองร้อยชนิดในช็อกโกแลตไม่ฤทธิ์ดังกล่าวและคนสมัยก่อนนิยมกินแบบน้ำ ส่วนสารที่ทำให้อารมณ์ดี(มีไม่มากนักในช็อกโกแลต)เรียกว่า PEA สารตัวนี้แหละที่ไปทำให้โดปามีนในสมองหลั่งออกมาทำให้เรารู้สึกว่ามีความสุขจังเวลากินซึ่งPEA เนี่ยมันคล้ายกับสารที่มีอยู่ในยาอี แบบกินแล้วทำให้ฟิน (งั้นอย่ากินเลยยาอีเลย มากินช็อกโกแลตแทนเถอะ😆)----ผู้ป่วยจิตเภทจะมีPEA สูงกว่าคนปกติ ส่วนคนปกติกินแล้วหากร่างกายรับPEAที่อยู่ในช็อกโกแลตไม่ได้ก็จะเกิดการอาการแพ้ ทำให้ปวดหัวหรือเป็นไมเกรน-----คนเป็นโรคหัวใจ โรคไตควรหลีกเลี่ยงเพราะโพแทสเซียมสูงมาก

ผักโขมที่มีธาตุเหล็กเยอะ แต่ร่างกายกลับดูดซึมมาใช้ได้นิดมากอ่านแล้วยังอึ้ง จากธาตุเหล็ก95% ร่างกายนำมาใช้ได้แค่ 5% ที่เหลือมันโดนกรดออกซาลิกที่อยู่ในผักโขมเช่นกันทำลายไปหมดเลย เป็นผักประเภททำลายตัวเอง😂

กรดออกซาลิก อย่างน่ากลัวมันลดแคลเซียมในเลือดของเรา และทำให้เป็นนิ่ว มีเยอะในผักที่ชื่อรูบาบ(รูบาร์บ)---ถ้าใครไม่รู้จักลองไปหาดูได้จากเนทแล้วจะอ้อ ว่าเคยเห็น มีคนทำน้ำรูบาบกินด้วย เป็นเราคงไม่กล้ากิน ถ้ากินทุกวัน น่าจะเสี่ยงเป็นนิ่วแน่ๆ---และในเชิงอุตสาหกรรมมีการใช้กรดพวกนี้ในการฟอกหนัง ย้อมผ้าและทำความสะอาดโลหะ

กระเทียมช่วยลดความดันโลหิตได้เฉพาะผู้ที่มีความดันสูงกว่าปกติเพียงเล็กน้อยเท่านั้นจึงไม่แนะนำให้ใช้กระเทียมในฐานะยาบำบัดโรคนี้(ผู้เขียนบอกว่ามันต้องขัดใจคนที่เชื่อว่ากระเทียมสามารถรักษาโรคได)---กลิ่นกระเทียมเวลาที่เรากินมันติดปาก เป็นกลิ่นของกำมะถันที่มีอยู่ในกระเทียม

กลิ่นไข่เน่ายังไม่เท่ากลิ่นปากคน😂 อันนี้ทดสอบจากชุดทดสอบกลิ่นปากที่ผลิตจากประเทศญี่ปุ่น---ในเล่มจะอธิบายกระบวนการที่ทำให้เกิดกลิ่นปาก ที่ผ่านมาคนทั่วไปคิดว่าน้ำยาบ้วนปากช่วยรักษาอาการกลิ่นปากเรื้อรังได้ แต่ความจริงมันทำหน้าที่ทำความสะอาดช่องปากและกลบกลิ่นเหม็นเท่านั้น ส่วนกรณีใครมีกลิ่นที่เท้า ให้ไปหาแผ่นรองใต้เท้าที่บรรจุถ่านชาร์โคล จะช่วยได้อย่างน้อยแผ่นหนึ่งก็หลายสัปดาห์

กลิ่นตัวแรง+กลิ่นที่ออกมาจากลมหายใจ เกิดจากซีลีเนียมในร่างกายที่มีมากเกินไป ทำให้เริ่มเป็นพิษและส่งกลิ่นออกมา มันจะพบในอาหารประเภทอาหารทะเลโดยเฉพาะทูน่า แซลมอน มีเยอะ เครื่องในสัตว์ ถั่ว จมูกข้าวสาลีและสะสมเข้มข้นมากในผม ไต อัณฑะ แต่ถ้าร่างกายมีน้อยเกินไปก็ทำให้เป็นโรคโลหิตจาง เป็นหมัน ไขข้ออักเสบ แก่เร็ว เป็นต้น(ในเล่มมีอีกหลายโรค)---คนเขียนยังเอ่ยถึงการใช้แร่ธาตุนี้ในด้านอุตสาหกรรมด้วย(ได้ความรู้หลากหลายด้านเลย)---ถ้าดินมีแร่นี้เยอะเวลาพวกหญ้าหรือต้นไม้ที่สัตว์ไปแทะกิน จะทำให้เมาได้

อาหารเกือบทุกชนิดมีโพแทสเซียมอยู่ยกเว้นน้ำมันพืช เนยและมาร์การีน ในร่างกายมนุษย์พบมากสุดในเม็ดเลือดแดง ถ้าขาดโพแทสเซียมแบบต่อเนื่องจะทำให้เกิดอาการสับสน และเป็นซึมเศร้า---ในเล่มมีเอ่ยถึงหมอคนหนึ่งฉีดโพแทสเซียมคลอไรด์(เข้าเส้นเลือดให้คนไข้ระยะสุดท้ายเพื่อปลิดชีพ แล้วก็มีการใช้กับนักโทษประหารด้วย)

สัตว์ที่มีเลือดสีน้ำเงิน เช่นแมงมุม ปลาหมึกยักษ์ ทากจะใช้อะตอมทองแดงในเลือดลำเลียงออกซิเจนในร่างกาย

บางคนที่ผูกสายนาฬิกาบนข้อมือสเตนเลสแล้วมีอาการคันและแสบเพราะแพ้นิกเกิลซึ่งเป็นหนึ่งในส่วนประกอบของสเตนเลส

นอแรดไม่ใช่ยากระตุ้นกำหนัดแน่นอน มันเป็นเพียงโปรตีนสายเดี่ยวที่ชื่อเคราติน หมูและวัวใช้เคราตินสร้างกีบ เล็บคนก็เช่นกัน การเอานอแรดขูดมาชงเป็นชาดื่มก็มีผลไม่ต่างจากคุณดื่มชาที่ชงจากเศษเล็บของตัวเอง😂

ยาเพ็นนิซิลลินนอกจากทำมาจากเชื้อราแล้วที่เราอึ้งมากกว่าเป็นคนที่คิดค้นร่วมกันคนหนึ่งฉกผลงานว่าตัวเองเป็นคนคิดค้นเพียงผู้เดียวไปเฉยเลย แถมยังจดสิทธิบัตรเสียด้วย---ถ้าเสิร์ชหาว่าใครเป็นคนคิดค้น คนนั้นแหละคือคนที่ว่ามา(ในหนังสือมีบอกชื่ออยู่)--และคนที่เป็นหัวหน้าสถาบันวิจัยทางการแพทย์ของอังกฤษในขณะนั้นคือมีการกระทำที่แย่มาก

ยาอีในอดีตเดิมมีจุดมุมหมายผลิตขึ้นมาเพื่อควบคุมน้ำหนัก ต่อมามีการถูกใช้อย่างแพร่ในวงการจิตแพทย์เพื่อใช้บำบัติผู้ป่วย จนมีการซื้อขายกันข้างนอกโดยไม่อาจควบคุมได้ กระทั่งมีการวิจัยยาอีอีกครั้ง ซึ่งเป็นอันตรายต่อสมอง เป็นยาที่กฎหมายต้องควบคุม ตอนนั้นพวกจิตแพทย์ถึงกับออกมาคัดค้านกฎหมายนี้

เรายกมาเท่านี้ละกัน เดี๋ยวจะยาวเกินไป เนื้อหาทั้งเล่มค่อนข้างละเอียด แบ่งหัวข้อชัดเจน อ่านแล้วไม่สับสน ถึงจะไม่ได้เคยรู้จักหรือได้ยินชื่อสารเคมีต่างๆทั้งหมด แต่เราไม่จำเป็นต้องจำ แค่อ่านให้รู้ภาพรวมว่าแต่ละสารหรือธาตุนั้นเข้ามาอยู่ในชีวิตประจำวันเราได้อย่างไร มีอะไรบ้าง ชอบตรงที่ผู้เขียนเขาจะเขียนประวัติความเป็นมาให้ด้วย เหมือนได้อ่านประวัติศาสตร์ของสารเคมีและธาตุต่างๆเลย


 

Create Date : 03 มิถุนายน 2569
Last Update : 3 มิถุนายน 2569 11:15:26 น.		0 comments
Counter : 105 Pageviews.
(โหวต blog นี้)  Share to Facebook Tweet