The Body Achieves What The Mind Believes

BlogGang Popular Award#15


 
AsWeChange
Location :
จันทบุรี ~ ชลบุรี ~ กรุงเทพ ~ ราชบุรี ~ United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



























เป็นเพียง ... เพื่อบันทึกเรื่องราว .. ประสพการณ์
ของชีวิตตัวเอง ที่มาใช้ชีวิตอยู่ต่างแดน
ถ่ายทอดออกมา เป็นคำพูด
..คำกลอน และรูปภาพ ...

คิดว่าวันหนึ่ง แต่ยังไม่รู้ว่าวันไหน ...
คงจะไม่มีโอกาสจะมา
นั่งเขียน Blog อย่างนี้ได้บ่อยๆ
...เพราะภาระและหน้าที่ ...

หลานเรียก " ยายอิ้ด" ... บางทีก็ " ป้าอิ้ด " บ้าง ตามแต่สถานะ .... ส่วนเพื่อนๆเรียก " อิ้ดดี้ "

ชอบถ่ายภาพ และแต่งกลอน

ความที่ชอบขีดเขียน แต่ไม่ใช่นักเขียนค่ะ .....
..... จึงมีบ้านเล็กๆหลังนี้เพื่อบันทึกเรื่องราว และประสพการณ์ต่างๆ

ขอบคุณพันทิพด้วยค่ะ ที่ให้บ้านเล็กๆหลังนี้

ขอบคุณเพื่อนๆ .. ที่เข้ามาเยี่ยมเยียนกัน

ขอให้มีความสุขมากๆ และโชคดีกันทุกๆคนค่ะ

ได้เปลี่ยนชื่อจาก AsWeChange มาเป็น EdiePim

เพื่อให้เป็นชื่อเดียวกันกับที่ใช้ใน facebook

======

ได้เปลี่ยนกลับมาใช้ชื่อเดิม AsWeChange อีกคร้้ง
ขอบคุณค่ะ







ในบางครั้ง .....
ต้องขออนุญาติปิดคอมเมนต์ไว้ชั่วคราว

เนื่องด้วยเกรงใจ ที่ไม่มีเวลาไปเมนต์ตอบได้เหมือนเช่นเคย

ขอโทษจากใจจริงจากเจ้าของ Blog ค่ะ







บทกลอน Copyright@Ownership
MA - 1588 - 1044 - WhUSA
New Comments
Group Blog
 
 
สิงหาคม 2562
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
7 สิงหาคม 2562
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add AsWeChange's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 
ดอกไม้ หาดทราย และสายลม















สวัสดีค่ะ

ตั้งชื่อหัว Blog เสียหวานแหวว

ไม่ทราบว่าจะไปซ้ำกับนิยาย หรือเพลงของนักร้องคนไหนหรือเปล่า
เพราะในเนื้อหาของ Blog ก็มีสาระอยู่แค่นี้จริงๆ

อากาศที่อุ่นขึ้น มองไปทางไหนก็มีสีสัน มีชีวิตชีวา
ได้ออกไปยืดเส้นยืดสายนอกบ้าน โดยไม่ต้องพึ่งพาเสื้อกันหนาวให้อึดอัด

แสงแดดที่มากับความอบอุ่น ช่วยให้ได้มีอารมฌ์เบิกบาน
รักที่จะมีชีวิตอยู่ ไม่เหงาหงอย

แต่ตัวเราเองกลับแพ้แดด ถูกแสงแดดตรงๆเมื่อใดก็เมื่อนั้น จะเป็นผื่นแดงๆ หนาๆ
และทั้งแสบและคัน

ตอนอยู่บ้านเราก็ไม่แพ้ ตากแดดตากฝนอึดมาก
แต่พอมาถึงช่วงหนึ่งของอายุ สังขารไม่ทนทานแข็งแกร่งเหมือนเดิมเสียแล้ว

ทุกอย่างเป็นไปตามกฎไตรลักษณ์
และเป็นผลข้างเคียงจากยาหลายชนิด ที่เราต้องใช้อยู่ด้วย
จึงทำให้ผิวหนังอ่อนแอลง




หน้าร้อนของทุกปี ลูกสาวคนเล็กจะพาหลานมาเยี่ยม
ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันเกือบเดือน เดินสายทำกิจกรรมนอกบ้านกันไม่ว่างเว้น

เวลาผ่านไปไวเหมือนติดปีก
ขณะที่เรามานั่ง Up Blog อยู่นี้ ลูกสาวคนเล็กและหลานได้กลับบ้านทางฝั่งตะวันตกไปแล้ว







เป็นประเพณีของที่บ้าน
ทุกๆปีจะต้องไปนอนค้าง ฟังเสียงคลื่นเห่กล่อมกันปีละ 2 - 3 ครั้ง
แต่ละครั้งก็อยู่กันเป็นอาทิตย์ จองห้องพักกันไว้ข้ามปีกันเลย

ขับรถจากบ้านไปก็ไม่ไกลนัก
ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงกว่าๆก็ถึงแล้ว เป็นรัฐเพื่อนบ้านนี่เอง Maine


Oceanfront room

มีเตียงใหญ่สองเตียง ห้องครัว ห้องน้ำ
ตู้เย็น ถ้วยชาม เวฟ พร้อมเสร็จสรรพ สะดวกสบาย

กลางคืน นอนฟังเสียงน้ำขึ้น คลื่นซัดดังซู่ซ่า โครมคราม
เราชอบเพราะเสียงคลื่นทำให้นอนหลับได้เร็วขึ้น

เปิดหน้าต่างให้ลมพัดเข้าห้อง
ได้หายใจเอาอากาศที่บริสุทธิ์ตลอดคืน นอนได้เต็มอิ่ม

อาการแน่นจมูก คันหู คันตา ก็หายเป็นปลิดทิ้ง
คงจะเป็นเพราะไม่มีต้นไม้ใหญ่ และทุ่งหญ้า
ซึ่งปล่อยมลภาวะออกมาทำให้ระคายเคือง










เดินลงจากห้องพักลงไปไม่กี่ก้าวก็ถึงชายหาด

ถอดรองเท้าวางไว้ปลายสะพาน

เดินเท้าเปลือยเปล่ากันไป ไม่ต้องกลัวมีอะไรมาทิ่มแทงเท้า

โดยปรกติแล้ว เราชอบทะเลแถบบ้านเรามากกว่า

เพราะชายหาด มีร่มไม้จากต้นมะพร้าวให้หลบแดด

แถมมีอาหารหลากหลายมาบริการถึงที่

ปัจจุบันนี้

ไม่ทราบว่า ยังคงจะมีเหมือนเมื่อสามสิบกว่าปีที่แล้วหรือไม่








ทุกๆเช้า จะมีเจ้าหน้าที่นำรถตักขนาดย่อมๆ
ออกมาขับตามหาดทรายกันให้ขวักไขว่

ไม่ได้เอามาขุดดินหรอกค่ะ แต่เอามาตักทราย

ที่ตักเขาจะเป็นคล้ายๆตระแกรง ตักทรายแล้วร่อน

เศษชิ้นส่วนที่ไม่ใช่ทรายจะค้างอยู่

เหลืออยู่แต่ทรายที่ถูกกรองและร่อนแล้วกลับคืนสู่หาดไป

จึงทำให้ไม่มีเศษขยะเล็กๆน้อยๆ เหลือให้เห็น







ดอกไม้แถวๆชายฝั่ง พอมีให้ได้ชมกันบ้าง




































วันไหนแดดจัดเปรี้ยง ชายหาดจะเนืองแน่นไปด้วยนักท่องเที่ยว








ยิ่งแดดแรง เหมือนจะมีเสน่ห์ดึงดูดผู้คนให้มาเที่ยวมากขึ้น






อันที่จริงภาพนี้ ไม่อยากให้ติดเสาไฟฟ้ามาเลย แต่ก็หลีกไม่ได้

เรายืนแชะภาพมาจากหน้าห้องพัก ซึ่งได้วิวไกลกว่า

ไม่ได้มีกล้องแบบมืออาชีพเขา อิอิ ไม่อยากลงทุนน่ะค่ะ





ตื่นกันตั้งแต่ตีสี่กว่าๆ ออกไปเดินชายหาดอันสุดหูสุดตา

สูดอากาศบริสุทธิ์ ยำลงบนพื้นทรายสะอาดละเอียด

จนดวงอาทิตย์เริ่มขึ้น จึงกลับห้อง




































































เช้าตรู่บางจังหวะสั้นๆ ชายหาดจะลึก ยื่นลงไปในทะล แต่คงเหลือน้ำไว้ปริ่มๆ

ทำให้บนผิวน้ำเกิดเงาสะท้อน ดูงดงาม

































ไม่ใช่จะมีแต่เราเท่านั้น ที่ตื่นแต่เช้า

บรรดาน้องๆนกก็ตื่นมาเดินเวลาเดียวกับเรา แต่มีจุดประสงค์ต่างกัน

เราเดินเพื่อออกกำลังกาย แต่น้องนก ต้องเดินเพื่อปากท้อง




































ตอนกลางคืน น้ำจะขึ้น พอใกล้สว่าง น้ำจะลด

ความที่น้ำขึ้นตอนหัวค่ำ
กระแสคลื่น จะซัดพวกหอยและปูขึ้นมาติดอยู่ตามชายหาด

คลื่นลมยิ่งแรงเท่าไร จะพัดพาหอยและปูขี้นมามากเท่านั้น

พวกน้องๆนก จึงต้องตื่นกันตั้งแต่เช้ามืด

เพื่อแย่งกันกินหอยกินปู ที่ติดค้างอยู่ตามหาดทราย

เพราะกลับทะเลลงไปกับกระแสคลื่นไม่ทัน


ส่วนพวกทีพลาดเพราะตื่นสาย

จะพากันไปเดินปนกับนักท่องเที่ยวตามแหล่งที่ขายอาหาร

ซึ่งก็จะได้อาหารประเภทขนมปัง, Pizza และมันทอด

ที่นักท่องเที่ยวหยิยยื่นให้ด้วยความเอ็นดู

ทำเอาเมินอาหารธรรมชาติตามชายหาดไปเลย


































































แสงแดดยามเช้า สาดส่องออกมาให้เห็น

คนแพ้แดดอย่างเราขอกลับห้อง ออกไปหาอาหารเช้า

แล้วติดตามพรรคพวก แวะเยี่ยมเยียน ชื่นชมธรรมชาติ

..... เก็บไว้เป็นความทรงจำ Once in a lifetime

ที่มาใช้เวลาด้วยกันพร้อมหน้า แม่ ลูกๆ หลานๆ

















สามทุ่มแล้ว ดวงจันทร์เริ่มลอยขึ้นเหนือขอบน้ำ

ลูกกับหลานยังคงอ้อยอิ่งกันอยู่ที่ชายหาด

คงต้องการซึมซับเอาบรรยากาศตอนค่ำไว้ให้มากที่สุด

ก่อนที่จะแยกกันกลับบ้านทางฝั่งตะวันตกโน้น




















โดนัทร้านนี้ ขายดีตลอดวัน

แม้ราคาราคาจะสูงกว่าร้านอื่นมาก แต่รสชาติก็สมราคา

ที่แตกต่างอาจจะเพราะเป็นโดนัทมังสวิรัต

ทางร้านตั้งพระพุธรูปไว้บนที่สูง

แม้จะไม่ได้นับถือ และบูชาท่านด้วยดอกไม้ของหอม

แต่ก็ไม่ได้เอาท่านมาวางไว้ต่ำเหมือนของตกแต่งทั่วไป








Kennebunkport


เป็นเมืองน่าท่องเที่ยวอีกแห่งหนึ่ง ที่อยู่ไม่ไกลจากที่เราพักเท่าไรนัก

ขับรถผ่านดู มีสถานที่น่าสนใจอยู่แห่งหนึ่ง

มีแหลมเล็กๆยื่นลงไปในทะเล บนแผ่นดินที่ยื่นลงไปนั้น

เป็นบ้านพักตากอากาศของท่านประธานาธิบดีคนคนที่ 41st George H. W. Bush

ซึ่งเป็นบ้านพักตากอากาศสำหรับครอบครัว และเพื่อนฝูงของท่าน





บุคคลธรรมดา จะไมได้รับอนุญาติให้ข้าม หรือเข้าไปแถวๆบริเวณนั้นได้

มีสิทธิ์แค่ยืนชะเง้อคอดูตรงถนนที่เลียบฝั่งเท่านั้น

ซึ่งทางการจะจัดสวนหย่อมเล็กๆไว้ข้างถนน มีป้ายสดุดีเกียรติคุณ

เห็นมีนักท่องเที่ยวโยนเหรียญไว้ ขอได้กลับมาอีกสักครั้ง หรืออะไรทำนองนั้น





บริเวณนั้น มีเก้าอี้ยาวไว้ให้นั่งพักผ่อน

มีดอกไม้หลายชนิดปลูกประดับไว้สวยงามน่าชื่นชม





































































































Cape Elizabeth, Maine






Portland Head Lighthouse

แวะทานมื้อกลางวันจากรถขายอาหารที่นี่

มีรถไอติมตั้งไว้ขายบริการนักท่องเที่ยวด้วยด้วยราคาก็สูงตามสถานการณ์

แต่คนขายก็คัดของดีมีคุณภาพ อร่อยประทับใจลูกค้า


วันนั้นโชคไม่ได้เข้าข้างเรา แดดจัดมาก ร้อนจนผิวหนังแสบ

พกไปทั้งเสื้อกันแดด และหมวกกันแดด แต่ไม่กล้าเอาออกมาใช้

กลัวเขาจะมองเราเป็นของเปลก 555










































เก็บภาพดอกไม้ใกล้ๆตัวมาบ้าง พอเป็นสีสัน


























































































ก่อนกลับ บริจาคทรัพย์ ให้กำลังใจผู้รักษาสถานที่ไปบ้าง



















ขอบคุณของแต่ง Blog จากเพื่อนๆชาว Bloggang

ขอบคุณที่แวะมา ... รักษาสุขภาพ อยูดีมีสุขค่ะ.












Create Date : 07 สิงหาคม 2562
Last Update : 8 ตุลาคม 2562 3:12:38 น. 22 comments
Counter : 516 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณสองแผ่นดิน, คุณทุเรียนกวน ป่วนรัก


 
นั่งดูภาพ อ่านคำบรรยาย เพลินเลยครับ


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 7 สิงหาคม 2562 เวลา:15:22:29 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณพิม
ลากชมภาพไปก่อน ช่วงนี้ยุ่งมากเพราะนุ้งป่วยหนัก
เดี๋ยวจะพาไปทำอัลตร้าซาวด์
แล้วจะกลับมาอ่านนะคะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 9 สิงหาคม 2562 เวลา:6:55:30 น.  

 
เป็นหน้าร้อนที่มีความสุขมากครับ
ดอกไม้ หาดทราย ชมภาพเพลินเลยครับ
หาดทรายแต่ละที่บ้านเรา ที่ยังมีต้นมะพร้าว น่าจะเป็นชายหาดฝั่งอันดามัน
หาดชะอำ พัทยา อ่าวไทย มีต้นสน หูกวาง


โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 11 สิงหาคม 2562 เวลา:23:23:58 น.  

 
ดอกไม้ สายลม แสงแดด หวานแหววจริงๆค่ะ
เป็นบรรยากาศหน้าร้อนของฝั่งคุณพิมเลย

ภาพธรรมชาติสวยงามสมชื่อบล็อก
ทั้งชายทะเลและสารพัดดอกไม้นะคะ
พี่จะมาติดตามค่อยๆอ่านบล็อกนี้ได้อีกนานเลย

นุ้งสบายขึ้นแล้วค่ะ ขอบคุณที่ห่วงใย
และพี่ก็ได้อัพดาวพิษตอนนี้ควบสองบทเลยค่ะ
อยากให้จบเร็วๆแล้ว ตัวละครชักมากจนเพื่อนๆ
บางคนจำชื่อไม่ได้ แล้วพี่ก็อยากรีบจบแล้ว
เผื่อจะได้ทำอย่างอื่นบ้าง

คุณพิมรักษาสุขภาพด้วยนะคะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 13 สิงหาคม 2562 เวลา:15:45:23 น.  

 
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างเลยค่ะ คุณพิม
พรุ่งนี้พี่ก็จะอัพบทที่ 20 และ 21 ละค่ะ
ตามอ่านเล่นเพลินๆนะคะ อัพถี่ขึ้นคงไม่
ลืมตัวละครสำคัญค่ะ

รักษาสุขภาพเช่นกันนะคะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 16 สิงหาคม 2562 เวลา:14:48:09 น.  

 
เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง

emoสวัสดีครับ

จากบล็อก : ขอบคุณสำหรับภาพสวยๆที่เอาไปฝากครับ ครับ

มีความสุข นะครับemo


โดย: เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง วันที่: 17 สิงหาคม 2562 เวลา:7:05:22 น.  

 
เอนทรี่นี้ดอกไม้สวยๆเพียบเลยนะคะ
พี่ชอบภาพท้องฟ้าชายทะเลในเวลาต่างๆกัน
เช้าๆที่นักท่องเที่ยวยังไม่มากคงปลอดโปร่งดี
อยากไปเดินบ้างจัง

พี่ต่อดาวพิษอีกสองบทแล้วค่ะ กะให้จบ
สิ้นเดือนนี้ คงพอดี



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 17 สิงหาคม 2562 เวลา:20:08:56 น.  

 
สวัสดีครับคุณพิม
ผมก็นาน~น้านนน จะเข้าบล็อกมาทักทายเหมือนกัน
นี่ยังเดือนสิงหาอยู่ ถือว่ายังมาทันหน้าร้อนอยู่มั้ยเนี่ย (แหะ ๆ ^^")

ผมจำได้ว่าเคยเข้ามาทักทายที่นี่เมื่อปีที่แล้ว
ตอนนั้นเป็นบล็อกหน้าหนาว เจอแต่หิมะกับน้ำแข็งเต็มไปหมดเลย
มาคราวนี้ตรงกับหน้าร้อนพอดี บรรยากาศต่างกันลิบลับเลยเนอะ
ได้เห็นต้นไม้ใบหญ้า ทะเล ท้องฟ้า ที่สำคัญได้เห็นดอกไม้สวย ๆ ด้วย
แต่มีดอกอะไรมั่งก็ไม่รู้ ผมไม่รู้จักเลยครับ พอดีเมืองไทยไม่มีแบบนี้น่ะครับ ^^

ไว้ถ้ามีโอกาสจะมาทักทายใหม่ครับ


โดย: ทุเรียนกวน ป่วนรัก วันที่: 23 สิงหาคม 2562 เวลา:21:49:26 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณพิม
พี่เร่งดาวพิษ ตั้งใจให้จบวันที่ 27 นี้
กะรวมมาแจ้งให้คุณพิมได้อ่านรวดเดียว
ไม่ต้องรอทีละบทสองบท

คุณพิมสบายดีนะคะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 25 สิงหาคม 2562 เวลา:20:18:55 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะ คุณพิม
วันนี้ปิดฉากดาวพิษแล้วนะคะ
ต่อไปพี่ก็คงเขียนอะไรจุกๆจิกๆไป
เท่าที่จะมีกำลังเขียนค่ะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 27 สิงหาคม 2562 เวลา:15:16:34 น.  

 
ตื่นมาเห็นเม้นท์คุณพิมพอดี
วิ่งตามมาทักน่าจะทันนะคะ
ขอบคุณที่ให้กำลังใจในงานเขียนเสมอ
รักษาสุขภาพเช่นกันค่ะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:5:52:37 น.  

 




นาน ๆ ที แวบมาทักทายครับ

มีความสุขมาก ๆ นะครับ รักษาสุขภาพ


โดย: เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง วันที่: 31 สิงหาคม 2562 เวลา:10:55:04 น.  

 
วันนี้มาส่งข่าวว่านุ้งสบายขึ้นแล้วค่ะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 31 สิงหาคม 2562 เวลา:14:28:44 น.  

 



สวัสดีครับ

นาน ๆ ที แวบมาทักทายครับ

มีความสุขมาก ๆ นะครับ รักษาสุขภาพ


โดย: เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:8:43:23 น.  

 


โดย: na_nyu วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:23:06:47 น.  

 
กรุงเทพฯฝนตกทั้งวันมาหลายวัน
ไม่ต้องไปไหนกันเลยค่ะ เฝ้าบ้านสถานเดียว

เอนทรี่นี้ของคุณพิมมีดอกไม้เยอะมาก
แมงภู่แมงผึ้งวันเวียน คุณพิมต้องระวังนะคะ
เจ้านุ้งก็โดนแมลงด้วยค่ะ

รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
ไว้พี่แวะมาอีกค่ะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 5 กันยายน 2562 เวลา:19:25:09 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะ คุณพิม
พี่ลากลับบ้านป่าสองวันนะคะ

พักผ่อนให้สบายเช่นกันค่ะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 7 กันยายน 2562 เวลา:21:13:10 น.  

 



สวัสดีครับ

คนไทยจะกลัวแดดแรง ๆ ผิดกับคนยุโรปกับอเมริกา เนอะ

มีความสุขมาก ๆ นะครับ รักษาสุขภาพ


โดย: เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง วันที่: 8 กันยายน 2562 เวลา:18:06:10 น.  

 
ชอบรถตักทรายชายหาดมาร่อนเก็บขยะทิ้งจังค่ะ ลดปัญหาขยะลงทะเลเป็นอันตรายแก่สัตว์น้ำนะคะ

ชอบดอกไม้ทั้งหมดที่คุณพิมโพสไว้ด้วยค่ะ
ถ้ามีชื่อด้วยก็จะดีนะคะ ถึงไม่มีก็มีความสุขที่ได้ชมค่ะ

พี่มีเรื่องของนุ้งมาฝากด้วยค่ะ

ชอบแวะมานั่งอ่านบล็อกแบบนี้ มีอะไรที่เป็นความรู้
ให้ได้เก็บเกี่ยวมากมาย

อากาศเริ่มจะเปลี่ยนอีกแล้ว รักษาสุขภาพด้วยนะคะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 18 กันยายน 2562 เวลา:19:39:12 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณพิม
พี่มีดอกไม้ให้ชมค่ะ
ปีนี้ไม่ค่อยได้ทำบล็อกดอกไม้
เวลาทำ ไม่อยากให้เพื่อนๆพลาดค่ะ

ไว้กลับมาคุยใหม่นะคะ
ลากลับบ้านป่าสองวันค่ะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 21 กันยายน 2562 เวลา:5:29:03 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณพิม
แวะมาเยี่ยมหลังจากหายเฮดไปนาน
สองคนตายายผลัดกันป่วย
ไม่มีแรงเดินสายเท่าไร แหะๆ
คุณพิมสบายดีนะคะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 4 ตุลาคม 2562 เวลา:21:26:01 น.  

 
เปลี่ยนหน้าเร็วไปหน่อยค่ะ คุณพิม
คือว่าชอบเขียน แหะๆ
คุณพิมชอบอ่านอะไรก็กลับไปอ่านได้นะคะ
ไม่จำเป็นต้องโหวตทุกเอนทรี่หรอกค่ะ
อยากให้แวะเวียนไปคุยกันบ้างค่ะ

เราสองคนสบายดีขึ้นแล้วค่ะ
คุณพิมรักษาสุขภาพนะคะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 8 ตุลาคม 2562 เวลา:19:34:20 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.