ทำงานบ้านพักคนชราทั้งกลัว ทั้งหลอน (อิตาลี)
เป็นที่รู้กันว่าบ้านพักคนชรา คือ สถานีปลายทางของชีวิตหลายๆคน ซึ่งแน่นอนว่าสำหรับคนขึ้กลัว ขวัญอ่อนก็จะมีบ้างที่จะจินตนาการ ไปต่างๆ นาๆ ซึ่งเราก็เป็นหนึ่งในนั้น

เราจะเริ่มงาน 6:00-11:00 แต่เราจะมาถึงที่ทำงานตั้งแต่ตี 5 ครึ่ง เพื่อที่จะเตรียมรถเข็นและอุปกรณ์ต่างๆ ก่อนเริ่มงาน

ทางเข้าตึกที่ทำงาน เราจะเข้าทางหลังเพราะทางด้านหน้าจะเปิดตอน 7 โมงครึ่ง และทางด้านหลังนั้น จะต้องผ่านด้านหลังของห้องดับจิต ซึ่งจะมีประตูที่ไว้ขนร่างไร้วิญญาณให้ญาติๆ นั้นนำไปประกอบพิธี ด่านนี้เป็นด่านแรกของการวอร์มอัพจิตใจก่อนเริ่มงาน แถมไฟตรงทางเดินซึ่งเป็นอัตโนมัติจะเปิดเมื่อเดินผ่านห้องนี้เท่านั้น 

เมื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า เตรียมอุปกรณ์ต่างๆเสร็จ เราจะต้องเข็นรถผ่านทางเดินมรณะ(ตั้งเอง) ไปขึ้นลิฟต์ ซึ่งทางเดินนี้อยู่ชั้นใต้ดิน ไม่มีหน้าต่างและมันมืดมาก ก่อนที่เราจะถึงสวิซต์ไฟ จะต้องผ่านด้านหน้าของห้องดับจิต ที่พนักงานของบ้านพักจะนำศพมาไว้เพื่อรอญาติมารับ เป็นห้องเดียวกันกับทางที่เราเดินเข้าที่ทำงาน 

หลังจากเปิดไฟ ผ่านห้องดับจิต เราจะต้องเดินไปตามทางเดิน ซึ่งสุดปลายทางเดินจะมีตู้ไม้เก่า โบราณ แล้วคนที่จิตนาการขั้นสูงอย่างเรามีรึที่จะพลาดที่จะนึกถึงฉากต่างๆ ตามหนังผี หนังสยองขวัญ (ที่ชอบดูซะเหลือเกิน) มือที่ยื่นมาจากประตู ประตูที่เปิดเอง บลาๆๆๆ

นอกจากตู้ซ่อนผี(ตั้งเองอีกแหละ)แล้ว ฝ้าบนเพดานที่ไม่ได้ปิดก็ไม่น้อยหน้าในความหลอนเช่นกัน คิดดูว่าถ้ามีอะไรห้อยลงมา หรือมีอะไรแอบมองอยู่บนช่องนั้น มันจะน่ากลัวขนาดไหน 

ผ่านจากทางเดินนี้ จะถึงลิฟต์ที่จะนำเราไปนิพพาน(ล้อเล่น) ชั้นหนึ่งเพื่อเริ่มงาน ซึ่งก็จะเป็นด่านสุดท้ายของการฝึกฝนจิตใจ ซึ่งลิฟต์ตัวนี้จะเป็นตัวที่พนักงานขนร่างไร้วิญญาณ เพื่อจะพาไปห้องดับจิต และหลายต่อหลายครั้งที่ลิฟต์มันเปิดเอง พอดีกับที่เราไปถึงโดยที่ยังไม่ได้กดเรียกลิฟต์ แต่เราก็พยายามคิดว่า มันเป็นระบบที่เซ็ตไว้ ถ้าไม่ได้ใช้ลิฟต์จะลงมาชั้นล่างสุด แต่เสียงลิฟต์ที่ดังตอนเปิด บวกกับด่านต่างๆ ที่เราผ่าน มันก็ทำให้เราได้สะดุ้ง และขนลุกทุกที มีครั้งหนึ่งที่ลิฟต์เปิดออก แล้วมีรถเข็นคนชราอยู่ในลิฟต์(รถเปล่าๆ) ขอบอกว่าเราตกใจและกลัวมาก แต่ก็ต้องขึ้นลิฟต์ ในใจก็สวดมนต์ และขออย่าให้รถเข็นนั้นเลื่อน หรือขยับเลย ในใจก็ด่าไอคนที่ลืมรถไว้ เอ๊ะหรือว่าจริงๆ แล้วมีอะไรหรือใคร ที่เรามองไม่เห็น ร่วมทางขึ้นลิฟต์กับเราอยู่ก็ไม่รู้ พอลิฟต์เปิดเราก็ออกโดยที่ไม่หันไปมองรถเข็นนั้น 

เมื่อถึงชั้้นหนึ่งและจิตใจได้วอร์มอัพจากด่านต่างๆแล้ว เราก็เริ่มงานได้

มีบรรยากาศมาให้ชมด้วยค่ะ





Create Date : 05 มกราคม 2563
Last Update : 5 มกราคม 2563 4:21:11 น.
Counter : 217 Pageviews.

2 comments
(โหวต blog นี้) 
  
อู้ว... เขียนอ่านบรรยายดรมาก
นึกแล้วขนลุกตามค่ะ
ส่งกำลังใจให้นะคะ
มีความสุขดับการทำงานที่นี่คร้า
โดย: Tui Laksi วันที่: 5 มกราคม 2563 เวลา:13:07:37 น.
  

ขอบคุณ​มาก​นะ​คะ​คุณ​ Tui Laksi
โดย: anywayfun IP: 136.243.138.66 วันที่: 5 มกราคม 2563 เวลา:19:22:56 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

anywayfun
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



Flag Counter
มกราคม 2563

 
 
 
1
2
3
4
8
9
10
11
12
14
15
16
17
18
19
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31