สะเตง...อรุณฉายที่ปลายใจ


อ้างอิงภาพจาก นิตยสารดิฉัน Vol.757 15 กันยายน 2551

ภาพประกอบ : ประพิศพงศ์

นามปากกา: อโณทัย สุภัทรศฤงคาร




เรื่องนี้เป็นเรื่องสั้นเรื่องแรกที่ไกลนั้นได้แรงบันดาลใจในการเขียนหลายอย่างมาก จากคนที่เขียนเรื่องสั้นไม่เป็น และคิดว่าการเขียนเรื่องสั้นเป็นเรื่องยาก อีกทั้งไม่เคยคิดที่จะจับปากกามาเขียนเรื่องสั้นเลย แต่ไหงกลับมาเขียนเรื่องสั้นได้ ก็ลองมาดูกันนะคะ


ส่วนสิ่งที่ดลใจให้ไกลนั้นเขียนเรื่องนี้ออกมา คงจะเป็นเพราะ เมื่อราวๆ กลางปี 50 ไกลนั้นได้มีโอกาสขอติดรถพี่คนนึงกลับบ้าน พี่เขาเป็นทหารเรือที่จับพลัดจับผลู มาเรียนวิศวะคอมพิวเตอร์ค่ะ ความที่พี่เขาติดราชการบ่อยๆ เลยทำให้ต้องขาดเรียนไปบ้าง แต่เวลาเจอกันแต่ละที พี่คนนี้จะมีน้ำใจมาส่งไกลนั้นเสมอ


สถานที่ที่พี่ทหารเรือคนนี้ประจำการ คือฐานทัพเรือที่พังงาค่ะ ถัดไปอีกนิดหน่อย ก็จะเป็นสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ วันนึง ขณะนั่งรถกับพี่เขา เราได้คุยกันเรื่องสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ตอนนั้นครูจูหลิงเพิ่งเสียชีวิต ก็ไม่รู้คิดยังไง ดันถามพี่เขาออกไปว่า

"พี่ไม่กลัวเหรอคะ ไปประจำการภาคใต้ ดีไม่ดีอาจจะต้องลงไปสามจังหวัดชายแดน"

พี่เขาตอบมาทำให้ไกลนั้นอึ้ง

"เป็นทหาร เราไม่ได้กลัวตายหรอกครับน้องโณ ถ้าการตายของเราทำให้อะไรๆ ในสามจังหวัดชายแดนดีขึ้น เราก็ยินดีที่จะลงไปทำงานที่นั่น แต่ทุกวันนี้การตายที่เกิดขึ้น มันไม่ได้ทำให้ทุกอย่างดีขึ้น เหมือนเสียเปล่า อย่างนั้นก็ไม่มีใครอยากจะตายหรอก"

ไกลนั้นเข้าใจสิ่งที่พี่เขาบอกเลยนะ คือถ้าคนที่ไม่ได้ลงไปทำตรงนั้น ก็คงไม่รู้ พี่เขาอยู่วงใน มีข่าวสารผ่านหูผ่านตามากมาย บางทีก็เล่าๆ ให้ฟังคร่าวๆ บ้าง แต่นั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ไกลนั้นคิดอยากเขียนเรื่องที่เกี่ยวกับสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ค่ะ แต่จนแล้วจนรอด ตอนนั้นติดงานเขียนเรื่องอื่นอยู่ เลยต้องพับเก็บ

ต่อมา มีเหตุการณ์บางอย่างเข้ามาในชีวิต ทำให้ไกลนั้นคิดว่า อึม เห็นทีเราต้องฝึกเขียนเรื่องสั้นแล้วล่ะ


จากคนไม่เคยเขียนเรื่องสั้น เขียนแต่เรื่องยาวถึงยาวมาก มันไม่ง่ายเลยที่จะต้องมานั่งคิดว่า เราจะเริ่มเขียนเรื่องสั้นที่เป็นเรื่องสั้นจริงๆ ยังไง เพราะเรื่องสั้นที่ยื่นสนพ.ไป เป็นเรื่องสั้นขนาดห้าหกตอนจบ สี่สิบหน้ากระดาษอัพ คงไม่สามารถส่งไปยังนิตยสารไหนได้ ก็เลยต้องเขียนใหม่ค่ะ


หวนคิดถึงเรื่องสามจังหวัดชายแดนขึ้นมาอีกครั้ง แต่จะให้ไปเขียนถึงทหาร เรื่องราวก็มีอยู่เยอะแล้ว เลยลอง Search ดูข้อมูลข่าวย้อนหลัง พบข้อมูลน่าสนใจว่า กลุ่มหมอที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ เป็นกลุ่มที่ค่อนข้างแคล้วคลาดปลอดภัยมากๆ เมื่อเทียบกับอาชีพทหาร หรือครู หรือแม้แต่พระสงฆ์





แล้วเรื่อง "สะเตง...อรุณฉายที่ปลายใจ" ก็เกิดขึ้นค่ะ ส่วนหนึ่งเพราะไกลนั้นตั้งใจอยากจะสื่อถึงกลุ่มแพทย์ที่ปฏิบัติหน้าที่ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ คือหาข้อมูลแล้วน่าตกใจ สามจังหวัดชายแดนที่ยิงกันทุกวี่ทุกวัน กลับมีหมอศัลย์อยู่กันไม่ถึงสิบคน(ตอนนี้ไม่ทราบว่าตัวเลขจะขึ้นมาจากเดิมรึยังนะคะ) ขาดทั้งหมอออร์โธปิดิกส์ (หมอกระดูก) และหมอศัลย์ แต่คนเจ็บนี่มีมาทุกวัน


เรื่องนี้จึงเป็นเรื่องสั้นที่อยากจะชี้ให้เห็นความมุ่งมั่นของผู้ชายคนนึง ที่เขามีพร้อมทุกอย่าง ทั้งฐานะ หน้าตา และความรู้ แต่เมื่อเรียนจบแพทย์ แทนที่เขาจะเลือกความสบายให้ชีวิต เขากลับเลือกจะลงไปเป็นแพทย์ที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ในขณะเดียวกัน ผู้หญิงที่เขารัก กลับไม่ต้องการให้เขาไปเสี่ยงอันตรายที่นั่น มันจะผิดรึเปล่า หากคนที่อยู่ข้างหลัง เธอก็รักและไม่อยากให้คนรักลงไปเสี่ยง ทั้งๆ ที่รู้เต็มอกว่า สิ่งที่คนรักกำลังทำ คือการทำเพื่อประเทศชาติ เป็นการเสียสละชีวิต และความสุขสบาย เพียงเพื่อช่วยให้คนไทยอีกหลายๆ ได้รับการรักษาที่ดี


ถึงโทนเรื่องนี้จะเน้นความรัก เพราะไกลนั้นไม่อยากเจาะไปถึงปัญหาที่ทำให้เกิดเหตุความไม่สงบขึ้น ไกลนั้นอยากเสนอถึงหน้าที่ความรักในชาติ ในสังคมของไทยมากกว่า อยากให้คนที่ได้ลองอ่าน หวนคิดถึงผู้ที่ปฏิบัติหน้าที่ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้บ้าง ไม่อยากให้ข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์ ที่ลงข่าวเสียชีวิตทุกๆ วัน กลายเป็นเรื่องปกติที่จะต้องมี!


เหตุการณ์ที่เป็นจุดหลักของเรื่อง ขอเอาเหตุการณ์จริง กรณีที่มีการวางระเบิดตรงสถานีรถไฟที่ยะลาค่ะ เหตุการณ์นั้นทำให้ชาวบ้านตำดำๆ ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่เสียชีวิตหลายศพ ข่าวนี้เกิดขึ้นเมื่อช่วงเดือนเมษายน ปี 2551 ค่ะ ถึงเรื่องนี้จะเป็นเรื่องสั้น แต่ก็เป็นเรื่องที่ไกลนั้นพยายามค้นหาข้อมูลจริงๆ เหตุการณ์จริงๆ มาเขียนลงไปด้วย


และเรื่องนี้ก็ได้ผ่านการพิจารณากับนิตยสารดิฉัน โดยลงในปักษ์แรกของเดือนกันยายน ฉบับที่ 757 ต้องขอบคุณทางกองบรรณาธิการของนิตยสารดิฉันด้วยค่ะ ที่เปิดก้าวแรกในการเขียนเรื่องสั้นของไกลนั้น แม้บางส่วนมันอาจจะมีจุดบกพร่อง แต่ก็ทำเต็มที่แล้วล่ะค่ะ

หากใครได้มีโอกาสอ่านเรื่องนี้ มีความคิดเห็นยังไง ก็ช่วยแนะนำคนเขียนคนนี้ด้วยนะคะ จะได้เอามาปรับปรุงในการเขียนเรื่องต่อไปค่ะ



Create Date : 09 กันยายน 2551
Last Update : 28 กรกฎาคม 2552 20:44:37 น.
Counter : 820 Pageviews.

20 comments
  
ว้าว เรื่องสั้นของพี่โณ
โดย: เบลล์ IP: 124.120.23.158 วันที่: 11 กันยายน 2551 เวลา:18:07:43 น.
  
หวัดดีจ้าน้องเบลล์

ใช่จ้า นี่เรื่องสั้นเรื่องแรกของพี่ที่ได้ตีพิมพ์อ่ะ เดี๋ยวปลายเดือนพฤศจิกายนก็จะมีอีกเรื่องนึง ตอนนี้ทางนิตยสารติดต่อมา บอกว่าผ่านแล้วอ่ะจ้า
โดย: ไกลนั้น วันที่: 12 กันยายน 2551 เวลา:15:40:29 น.
  
สะเตง...อรุณฉายที่ปลาย

ผมเดาไม่ผิดจริง ๆ ตอนที่คุณไกลนั้นบอกว่าเสิร์ชชื่อเรื่องสั้นที่ได้ลงตีพิมพ์ ผมเลยเดาออกทันที

ดิฉันเป็นนิตยสารฉบับหนึ่งที่ให้ความสำคัญกับภาพประกอบเรื่องสั้นมาก ภาพในเรื่องนี้ก็ดูดีนะครับ น่าเสียดายผมยังไม่ได้อ่าน เพราะร้านบุ๊คสไมล์ใกล้บ้านขายหมดแล้ว คงต้องไปดูที่อื่นแทน
โดย: ธาร ยุทธชัยบดินทร์ IP: 202.91.18.205 วันที่: 13 กันยายน 2551 เวลา:8:19:04 น.
  
คุณโณ

วานวานเล่มใหม่ งานหนังสือเดือนนี้ไม่ได้เห็นครับ
เพราะผมยังไม่ได้แปลเลย
สนพ. เขาเพิ่งจะเริ่มติดต่อลิขสิทธิ์กัน
แต่มี "ซานะฉายเดี่ยว ing" ให้ได้ฮาหายคิดถึงไปก่อนนะครับ
ลองตามไปดูลายเส้นกับมุขของเธอตามลิงค์
//sana217.exteen.com
เล่มสองของซานะ ก็จะตามมาติดๆ เช่นกัน
(ของสนพ.พิมพ์คำครับ)

จริงสิ ย้ายวานวานไปเอกซ์ทีน ทราบข่าวหรือยังอ่ะ
http:wan-wan.exteen.com


ปล.
ยังไม่เคยอ่านผลงานคุณโณเลยอ่า
โดย: beer87 วันที่: 13 กันยายน 2551 เวลา:8:50:20 น.
  
โหหหหหหหห ได้ลงดิฉันด้วยอ้ะะะะ สุดยอดดดดด ... เดี๋ยวต้องไปด้อม ๆ มอง ๆ แผงหนังสือมั่งซะแร้ววว

ทริปนั้นที่ไปทำโป่ง อาหารอร่อยตลอดทริปจ้ะ ขอบอกกกก อิอิ

อ้อ พี่เพิ่งได้หนังสือ "ทางกลางใจ" มาอ่านอะ ยังอ่านไม่จบเลย เนื้อเรื่องน่ารักดีจ๊ะ อ่านแล้วคิดถึง penfriend สมัยก่อนที่เขียนติดต่อกันเลยอ่ะ แต่พอพี่ย้ายบ้านแล้วก็เลยขาดการติดต่อไปอ่ะ เฮ้อ ...
โดย: :D keigo :D วันที่: 13 กันยายน 2551 เวลา:17:32:15 น.
  
ที่ผมเดาได้ เดาออก และเดาไม่ผิด เพราะผมรู้อยู่แล้วว่าคุณไกลนั้นใช้ชื่ออโณทัย 555 ผมหละรู้ไปโม้ด อิ อิ

ไหน ๆ ลองเขียนเรื่องสั้นแล้ว ผมอยากให้คุณไกลนั้นลองส่งเรื่องสั้นไปร่วมแจมกับ"ช่อการะเกด"บ้างครับ เล่มล่าสุดที่สามารถส่งได้ เดทไลน์อยู่ที่ 15 ต.ค 51 เลือกเรื่องที่ดีทีสุดแล้วส่งไปโดยพลัน ผมจะรออ่านครับ

ด้วยความจริงใจและขอให้พลังวรรณกรรมจงอยู่กับคุณไกลนั้นตลอดปีและตลอดไป


โดย: ธาร ยุทธชัยบดินทร์ IP: 202.91.19.206 วันที่: 14 กันยายน 2551 เวลา:13:57:23 น.
  
เก่งจัง ยินดีด้วยนะจ๊ะ เรากลับมาอับบล๊กแล้วล่ะหลังจะไม่ได้อับนาน
โดย: ริวไผ่ วันที่: 14 กันยายน 2551 เวลา:17:42:50 น.
  
หวัดดีคับ ไม่ได้มาเยี่ยมเยียนซะนาน คิดถึงนะคับ เข้ามาวันนี้เจอเรื่องสั้น งง เลย เหอๆๆ แถมเปนเรื่องใกล้ตัวซะด้วย อยากอ่านคับ น่าสนใจชีวิตแพทย์ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ เคยได้ยินพี่ๆเล่ามาเหมือนกาน แต่ต้องยอมรับคับว่ามีแต่คนหนีคับ ถ้าต้องไปยอมจ่ายๆกานทั้งน้านคับ
โดย: DiN IP: 202.28.62.245 วันที่: 15 กันยายน 2551 เวลา:23:26:26 น.
  
อ่าน "ทางกลางใจ" จบแย้วจ๊ะ สนุกดี แอบมีฉากหวิว ๆ ด้วยอะ คิก ๆๆๆๆ

หลาย ๆ อย่างในหลาย ๆ เรื่องที่น้องโณเขียนอ่ะ หาข้อมูลมาหรือว่าเคยไปอ่ะจ๊ะ อย่างเช่นภูเก็ต หรือปารีสเนี่ยะอ่ะจ่ะ (จำผิดเมืองป่าวหว่า 555)
โดย: :D keigo :D วันที่: 16 กันยายน 2551 เวลา:13:50:50 น.
  
คุณ ธาร ยุทธชัยบดินทร์
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมกันที่บล็อกนะคะ ว่ากันถึงเรื่องภาพประกอบก่อน ไกลนั้นชอบภาพในเรื่องนี้มากเลยค่ะ จะว่าไปชอบภาพแนวๆ นี้อ่ะค่ะ หากได้มีโอกาสอ่าน ก็แวะมาให้คำแนะนำกันด้วยนะคะ ส่วนการส่งเรื่องกับร่วมแจมกับช่อการะเกด อึม ไกลนั้นคิดว่าที่นี่เรื่องแนวมากๆ เลยค่ะ ท่าทางเขียนยากจัง เคยซื้อมาอ่านด้วยค่ะ เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง ตามประสาสมองน้อยๆ ของตัวเองจะรับรู้ จะว่าไปซีไรต์ปีนี้ เรื่องสั้นส่วนนึงก็ผ่านกับช่อการะเกดด้วยนะคะ หากมีโอกาสก็อยากได้ร่วมงานกับที่นั่นนะคะ ยังไงจะพยายามค่ะ แต่กลัวคุณธารรอเก้อแฮะ

ขอบคุณสำหรับคำอวยพรนะคะ และขอให้พลังวรรณกรรมจงอยู่กับคุณธารตลอดปีและตลอดไปเช่นกันค่ะ



คุณเบียร์
เสียดายจังที่วานๆ ยังไม่ออก นี่ไกลนั้นส่งบล็อกใหม่คุณเบียร์ไปให้พี่ที่ทำงานอ่านด้วย วันๆ พี่เขาเลยเข้าไปนั่งอ่าน ฮ่าๆๆ ฝากบอกว่าสนุกมากๆ เลยค่ะ โณก็เข้าไปอ่านวาน วานตอนตบแมลงสาปแล้วนะคะ ขอบคุณที่ส่งข่าวมาบอกค่ะ


พี่กบ
โณว่าตัวเองโชคดีมากๆ เหมือนกันค่ะที่ได้ผ่านเรื่องสั้นตั้งแต่ครั้งแรกที่ส่งไป ตอนแรกไม่เคยเขียนเรื่องสั้นเลยค่ะพี่กบ ปกติเรื่องสั้นของโณมักจะเขียนประมาณ 5-6ตอนจบ แต่ทีนี้เสนอส่งสนพ.รวมเล่มไป ตอนแรกผ่านแล้วนะคะ แต่ทำไปทำมา ก็ไม่ได้ลงรวมเล่มค่ะ ด้วยเหตุผลทางการตลาดที่ว่าเรื่องสั้นมันตันค่ะ ช่วงนี้เรื่องยาวจะขายได้ดีกว่าค่ะ โณเลยคิดว่า ทุกวันนี้โณเขียนเรื่องยาวมาเยอะแล้ว โณอยากลองเขียนเรื่องสั้นดูบ้างดีกว่า จริงๆ คิดว่าการเขียนเรื่องสั้นยากว่าเรื่องยาวค่ะ เพราะเราต้องรักษาเนื้อหา แถมความกระชับในการเดินเรื่อง แล้วก็จุดไคลแมกซ์ที่จะต้องให้ยิงไปจังๆ เลย ไม่เหมือนการเขียนเรื่องยาวที่ตัวเองถนัดมากกว่า (แต่พี่สาวโณบอกว่าเขาชอบโณเขียนเรื่องสั้นมากกว่าเรื่องยาวนะคะ แป่ว ซะงั้นเนอะ)


อ้อ ต้องขอบคุณพี่กบมากๆ เลยนะคะที่อุดหนุนทางกลางใจ เรื่องนี้เขียนนานแล้วค่ะ เขียนได้เพราะ Penfriend แท้ๆ สำหรับเรื่องข้อมูลที่อยู่ในหนังสือ อันนี้โณหาข้อมูลค่ะ ตั้งแต่สภาพภูมิประเทศ อาหาร รวมถึงกลอนหรืออื่นๆ ที่มีในเรื่องนี้ โณก็นั่งหาข้อมูลเพื่อเขียนอ่ะค่ะ โณชอบเขียนเรื่องเกี่ยวกับเมืองไทยนะคะ เที่ยวเมืองไทย ไม่ไปไม่รู้ค่ะ อิอิ (เปล่าหรอกค่ะ จริงๆไม่เคยได้ไปเมืองนอก หนังสือที่เขียนออกมา เลยมาแนวต่างจังหวัดเกือบทุกเรื่องเลยค่ะ) อ้อ เรื่องนี้เขียนเกี่ยวกับอิตาลีค่ะพี่กบ ไม่ใช่ปารีสค่ะ


ริวไผ่(กิ๊บ)
ดีใจจังที่กิ๊บมาทักทายถึงในบล็อก รีบๆ อัพบล็อกนะจ๊ะ โณจะได้เข้าไปอ่าน



น้อง DiN
เรื่องนี้พี่หาข้อมูลข่าวย้อนหลังไปหลายปีเหมือนกันค่ะ ข้อมูลของหมอที่อยู่ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้เนี่ย น่าสนใจมากๆ เลยนะน้องดิน เพราะเป็นอาชีพเดียวที่เขาระบุมาแล้วว่า แคล้วคลาดปลอดภัยมากที่สุดจ้า พี่ก็เข้าใจนะ หากคนเพิ่งเรียนจบมา แต่ต้องได้ประจำที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ เขาคงรู้สึกไม่ปลอดภัยอ่ะ เรื่องนี้น่าคิดเนอะ ถ้าดินต้องไป ดินจะไปรึเปล่าอ่ะคะ

ว่าแต่เราเป็นยังไงบ้างคะ ไม่ได้ทักทายกันมาตั้งนาน หวังว่าคงไม่ได้เรียนจนน่วมไปแล้วน้า
โดย: ไกลนั้น วันที่: 16 กันยายน 2551 เวลา:15:22:08 น.
  
มาบอกว่า ไม่เป็นไรจ้า
โดย: เบลล์ (หัวใจน้ำแข็ง ) วันที่: 16 กันยายน 2551 เวลา:16:00:05 น.
  
น้องเบลล์
พี่ขอโทษด้วยน้า งือๆๆ น้องเบลล์นัดมาทีไร พี่ไม่เคยมีโอกาสไปเลยอ่ะ เสียดายจัง T______T
โดย: ไกลนั้น วันที่: 16 กันยายน 2551 เวลา:17:19:19 น.
  
ยินดีกับพี่โณด้วยนะคะ

ช่วงนี้ลี่ยุ่งมากมายเลย ขอบคุณพี่โณสำหรับเรื่องที่ติดต่อให้นะคะ ตอนนี้งานลี่ส่งเรียบร้อยแ้ล้วค่ะ

แวบไปปั่นงานต่อล่ะค่ะ
โดย: lily (lovekalo ) วันที่: 16 กันยายน 2551 เวลา:20:21:55 น.
  
ว้าว...อย่างนี้ต้องไปหาดิฉันเล่มนี้มาอ่านซะแล้ว

เป็นกำลังใจให้พี่โณนะคะ
โดย: อันติกา วันที่: 18 กันยายน 2551 เวลา:0:25:57 น.
  
น้องlily
ขอบคุณน้องลี่ด้วยจ้าที่แวะมาเยี่ยมพี่ถึงที่นี่ แล้วก็สู้ๆ กับงานที่รออยู่นะจ๊ะ ปั่นงานให้เสร็จไวไวล่ะ


น้องบ๊วย
ดีใจที่น้องบ๊วยจะติดตามผลงานของพี่จ้า หากได้อ่านและมีความคิดเห็นยังไงก็บอกได้นะคะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มีให้พี่ด้วยจ้ะ ^^ คิดถึงน้องบ๊วยน้า
โดย: ไกลนั้น วันที่: 19 กันยายน 2551 เวลา:11:46:37 น.
  
จะบอกให้ที่บ้านซื้อไว้ให้ค่ะ ไม่ทราบว่าฉบับนี้จะยังหาซื้อได้อีกหรือเปล่า แต่ฉบับเดือนพฤจิกาต้องให้ซื้อไว้ให้แน่ๆค่ะ
โดย: กุลธิดา IP: 71.28.113.205 วันที่: 19 กันยายน 2551 เวลา:18:23:37 น.
  
เห็นsmsแล้วน้า

หวานมากอ่ะ มดจะขึ้นได้แล้วน้า
โดย: เบลล์ IP: 124.121.249.175 วันที่: 20 กันยายน 2551 เวลา:20:38:57 น.
  
ขอบคุณนะครับที่แวะไปเที่ยวที่มอเก่าของพี่emo

เมื่อวานได้ไปอ่านเรื่องสั้นเรื่องนี้ของน้องโณ ที่ห้องสมุดมาอ่ะครับ

แต่ยังอ่านยังไม่จบครับ หมดเวลาก่อน เดี๋ยวจะไปอ่านต่อนะครับemoemo
โดย: เพกร วันที่: 21 กันยายน 2551 เวลา:19:30:44 น.
  
ทำไมน้องโณ เก่งอย่างนี้นะ

พี่นะ .. ฝันตั้งแต่เป็นเด็ก อยากเขียนนิยายสักเรื่องนึง
แต่แล้ว ก็ได้แต่ฝัน .. ฝันไปเรื่อย

โดย: jumwilly วันที่: 21 กันยายน 2551 เวลา:23:50:58 น.
  
พี่ไก่
ฉบับเดือนกันยาคงไม่มีวางจำหน่ายแล้วอ่ะค่ะ เพราะตอนนี้โณเห็นฉบับใหม่วางเกือบอาทิตย์แล้วอ่ะค่ะ ขอบคุณพี่ไก่มากๆ เลยนะคะ^^


น้องเบลล์
จ้า นานๆ ส่งให้ทีนึง อิอิ เชื่อมะ มีหลายคนงง ไม่คิดว่าพี่จะส่งไปอ่ะ โทรกลับมาถามด้วยว่า "ใครอ้ะ" แป่ว ไอ้น้องเวร น้องที่ทำงานอ่ะค่ะ มันไม่ยอมเมมเบอร์พี่ T____T


พี่กร
อ่านแล้วคิดเห็นยังไงก็บอกกันได้เลยนะคะพี่กร ดีใจที่พี่กรไปหาอ่านนะคะ ทั้งๆ ที่เป็นคนบอกโณแท้ๆว่า นิตยสารดิฉัน จะให้พี่กรไปหยิบอ่านก็เขินๆ ดูกระไรอยู่ แต่สุดท้ายพี่กรก็ยังไปหาอ่านจนได้ ขอบคุณจากใจเลยค่ะ


พี่จุ๋ม
โณไม่ได้เก่งหรอกพี่จุ๋ม แค่โม้ออกมาได้เป็นเรื่องเป็นราวเท่านั้นอ่ะค่ะ แต่จะว่าไปโณฝันตั้งแต่ป.4ว่าอยากจะเขียนเรื่องสั้นให้คนอื่นได้อ่านบ้าง แต่มาเริ่มเขียนครั้งแรกตอนม.3 แล้วก็กว่าจะได้ตีพิมพ์ ก็โน่นจบตรีแล้วทำงานได้เดือนเศษๆอ่ะค่ะ เห็นไหมคะ ก้าวช้ากว่าคนอื่นเยอะมากๆ เลย สมัยนี้โณเห็นเด็กกว่าโณมีหนังสือพิมพ์กันเยอะแยะ เก่งๆ ทั้งนั้นเลยค่ะ




โดย: ไกลนั้น วันที่: 22 กันยายน 2551 เวลา:17:42:58 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



ไกลนั้น
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 15 คน [?]



สวัสดีค่ะ ไกลนั้น คือ นามปากกาที่ใช้ในการเขียนนิยายที่ถนนนักเขียนในเวบพันทิพย์ดอทคอมค่ะ หลายๆคนอาจจะเคยได้อ่านงานเขียนของไกลนั้นมาบ้างแล้ว ในนามปากกาว่า อโณทัย



ไกลนั้นขอฝากผลงานเขียนที่ได้ตีพิมพ์ในปัจจุบัน ตรงด้านล่างด้วยนะคะ ^^ อ่านแล้วคิดเห็นยังไง บอกได้เลยนะคะ


เรื่องสั้น


ต้องหนีเท่านั้น

ความฝันที่หายไป

การกลับมาของอากง

หมอดุ

ความเจ็บปวดครั้งสุดท้าย


รอวันนั้น


สะเตง...อรุณฉายที่ปลายใจ






เรื่องยาว



Believe...สุดปลายฝันนั้นคือเธอ




คือทุกสิ่งเพื่อเธอ เล่ม 1




คือทุกสิ่งเพื่อเธอ เล่ม 2




เพียงความคิดถึง



ทางกลางใจ เล่ม1




ทางกลางใจ เล่ม2
Emo น้องลิง
Emo หัวหอม
X
X
กันยายน 2551

 
1
2
3
4
5
6
7
8
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30