(FIC) My Superstar #14



เช้านี้อากาศสดใส ผมเลยออกไปตลาดซื้ออาหารสดมาทำอาหารเช้าให้นูน่าทาน เห็นเธออารมณ์ดีขึ้น ยิ้มแย้มมากขึ้นเช้านี้ผมค่อยสบายใจหน่อย
เมื่อคืนนี้เธอก็ระบายความรู้สึกผิดหวังหลังจากการแสดงครั้งนั้นออกมามากมายเลยทีเดียว ผมเห็นใจเธอที่ต้องมาเจอข่าวแบบนี้ทั้งๆที่เธอเพิ่งเริ่มในอาชีพนี้
แต่ยังไง ผมก็ต้องพาเธอกลับไปโซล เธอต้องเผชิญหน้ากับความจริงให้ได้เพราะเธอยังจะต้องอยู่ในวงการนี้ไปอีกนาน ผมจะช่วยเธอเอง

"เที่ยงนี้คุณอยากทานอะไรหรอ เราไปทานอาหารร้านที่เมื่อวานคุณพาไปกันมั้ย เสร็จแล้วเรากลับโซลกันดีมั้ยฮะ?"

"ใครบอกนายว่าฉันจะกลับวันนี้?"

"อ้าว ผมมารับแล้วนี่ไง ไม่กลับว้นนี้แล้วจะกลับวันไหนเล่าาา"

"ฉันไม่อยากกลับ ฉันกำลังสบายใจ อยากได้เวลาอีกนิดเพื่อเติมพลังในตัวฉันให้เต็มซะก่อน แล้วฉันจะกลับไปเอง"

"คุณยังไม่สบายใจอีกหรอ นี่โอเคอยู่รึเปล่า"

"ฉันโอเคแล้ว แค่อยากพักผ่อนต่ออีกสักหน่อย นายจะกลับไปก่อนก็ได้นะ ฉันโอเค"

"ถ้าคุณยังไม่กลับ ผมก็จะไม่ไปไหนเหมือนกัน ^__^" เธอยิ้มตอบกลับมาด้วยสีหน้าของคนอารมณ์ดี ผมค่อยโล่งใจ เธอดูสบายใจขึ้นแล้วจริงๆ

เที่ยงวันนั้นเราไปทานข้าวกันที่ร้านที่เราไปซื้ออาหารเมื่อวันก่อน ทานอาหารเสร็จเราก็แวะไปร้านหนังสือไม่ไกลกัน ดื่มกาแฟ อ่านหนังสือกันเงียบๆสองคน
บ่ายนี้ผมก็พาเธอไปเลือกซื้ออาหารสดกันที่ตลาด ได้มาทั้งหอย ปู และกุ้ง ตอนเย็นเรามีแผนว่าจะตั้งเตาทำทะเลเผากันที่หน้าบ้านพัก ฟังดูน่าสนุกมั้ยล่ะ

เราทานอาหารค่ำกันด้วยความสนุกสนานและสบายใจแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน เราคุยกันหลายต่อหลายเรื่องไม่ว่าจะเป็นเรื่องในอดีตหรือในอนาคต
ยิ่งผมรู้จักเธอ ยิ่งผมคุยกับเธอ เธอก็ยิ่งเปิดเผยสเน่ห์ของเธออย่างที่ผมไม่เคยได้สัมผัสจากคนไหนมาก่อนให้ผมได้เห็น เธอมีจิตใจอันอบอุ่นและแคร์คนรอบข้างเสมอ เธอเป็นคนใจดีแต่บางทีก็ใจร้าย
ยิ่งสิ่งไหนที่เธอรู้ว่ามันถูกต้อง เธอจะไม่ยอมให้ใครมาบิดเบือนสิ่งนั้นเด็ดขาด เธอพร้อมจะยืนหยัดเคียงข้างเพื่อนของเธอ หากเธอยอมรับใครคนนั้นเป็นเพื่อนแล้ว เธอจะทุ่มเทหมดใจ
มิน่าล่ะ เธอถึงได้จริงจังและเสียใจมากกับสิ่งที่ซูฮยอนทำ เพราะเธอไว้ใจเขามาก และเธอรักเขาในฐานะเพื่อนมากเช่นกัน ผมเข้าใจแล้วว่าสิ่งนั้นมันคืออะไร ทำไมเธอถึงแคร์เขามากขนาดนี้

"นี่ไปเดินเล่นกันมั้ย ฉันอยากพานายไปดูดาว ไหนๆนายก็มาถึงนี่แล้ว ฉันจะให้นายดูว่าทำไมฉันถึงชอบที่นี่"

"ไปสิ ที่ไหนก็ได้แค่ไปกับคุณมันก็สนุกหมดแหละ" คิคิ พูดเองก็เขินเองวุ้ยยย

"หรอออออ" เธอลากเสียงยาวแถมแบ้ปากใส่ เหมือนจะไม่เชื่อว่าผมพูดความจริง

จะว่าไปแล้ว บรรยากาศคืนนี้มันดีมากจริงๆนะ ผมเดินเล่นกับเธอบนชายหาดที่เวลานี้มีน้อยคนนักที่ยังคงเดินอยู่รอบๆ คงเพราะในเมืองมีแสงสีเยอะกว่าที่นี่มากตกค่ำผู้คนก็เลยหลั่งไหลกันเข้าเมืองกันหมด
เธอใส่เสื้อผ้าสบายๆ ปล่อยผมยาวปลิวสยายลงมาถึงกลางหลังรับสายลมทะเลที่พัดโชยเบาๆ ขนาดมองเธอจากข้างหลัง ยังทำให้ผมใจเต้นได้ใช่เล่น และ....ผมของเธอก็ยังหอมเหมือนเคย กลิ่นที่ทำให้ผมตกหลุมรัก

"เดินมองทางบ้างสิคุณ เดี๋ยวก็สะดุดหินล้มหรอก"

"นี่ ฉันโตแล้วนะ ไม่ใช่เด็ก5ขวบสักหน่อย อายุเยอะกว่านายด้วยซ้ำ มาทางนี้เร็วๆเข้า ใกล้ถึงแล้ว"

เธอพูดจบก็ออกตัววิ่งนำไปทางโขดหินใหญ่ที่ดูเหมือนเป็นที่นั่งริมทะเลชั้นดีที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก วิ่งไม่ดูทางเดี๋ยวต้องล้มแน่ๆ เปลือกหอยเศษหินก็เต็มไปหมดขนาดนี้ 

"โอ๊ยย" เธอล้มลงบนพื้นทรายก่อนจะถึงโขดหินซะก่อน สีหน้ายังร่าเริงยิ้มได้อยู่อีกกกก อะไรกันผู้หญิงคนนี้

"บอกแล้วใช่มั้ยว่าให้เดินดูทางบ้าง ทำไมต้องรั้นตลอดเลย เจ็บตรงไหนรึเปล่า" ผมวิ่งตามไปถึงตัวได้ ก็อุ้มเธอขึ้นมาจากพื้นทันที ผมพาเธอไปยังโขดหินที่เป็นเป้าหมายไม่ไกลนัก

"คิคิ ฉันไม่เจ็บสักหน่อย ปล่อยฉันลงเถอะ ฉันเดินได้น่า"

"ไม่เอา ผมบอกแล้วไง เดี๋ยวผมดูแลเอง อยู่นิ่งๆไปเลย"

ผมพาเธอนั่งลงตรงโขดหินที่มีขั้นบันไดนำทางขึ้นไป ที่นี่คงเป็นจุดชมวิวของหาดนี้สินะ ถึงมีคนมาทำบันไดไว้แบบนี้

"ครั้งแรกที่ฉันมาที่นี่นะ ฉันมากับพี่ซองมิน ตอนนั้นเป็นฤดูร้อนที่ฉันได้มีเวลามาพักผ่อน เรามาเดินเล่นกันที่นี่ คืนนั้นบนท้องฟ้ามีแต่ดาวเต็มไปหมด ฉันไม่เคยเห็นท้องฟ้าคืนไหนสวยแบบนั้นมาก่อนเลย มันรู้สึกผ่อนคลายจริงๆนะตอนนั้น 
ฉันก็เลยชอบที่นี่ เพราะไม่ว่าจะเป็นคืนไหนๆ ท้องฟ้าที่นี่ก็มักจะสวยแบบนี้แหละ ^__^"

ระหว่างที่เธอกำลังมองดูดวงดาว กลิ่นผมของเธอก็ทำให้ผมไม่สามารถจดจ้องอยู่แค่ดวงดาวได้เลยจริงๆ ตอนนี้ผมคงต้องยอมรับจริงๆว่าหลงเสน่ห์ผู้หญิงคนนี้เต็มร้อย ผมควรจะบอกเธอรึเปล่า

"ผมคุณ ยังกลิ่นหอมเหมือนวันแรกที่เราได้เจอกันเลยนะ...O_O..เอ่อ..." ห้ะ นี่พูดอะไรออกไปวะเนี่ยยยยย ไม่คิดก่อนเล้ยยจีมินนน

เธอหันมามองผมด้วยความงุนงง ปนตกใจกับสิ่งที่ผมพูดออกไป

"นี่นาย! นายพูดอะไรนะ ผม?? ...นี่ นายรู้หรอว่าเป็นฉัน!!" สายตานั้่น คาดคั้นเอาความจริงเห็นๆ ทำไงดี

"เอิ่ม ก็ ผม คือ..."

"นี่นายรู้แล้ว ว่าเป็นฉันที่ตีนายวันนั้นแล้วยังจะมาทำตีสนิทฉันอีกหรอเนี่ยยย นายรู้แล้วทำไมนายไม่บอก ให้ฉันกังวลอยู่ได้ ห้ะ ไอ้บ้านี่" 

เธอหันมาตีผมอย่างแรงเลยตอนนี้ 

"โอ๊ยๆ เดี๋ยวๆๆ เจ็บๆๆๆ" ผมคว้าแขนเธอได้ก็จับไว้แน่นไม่ยอมปล่อยให้ตีผมจนตายหรอก

"ให้ฉันกังวลอยู่ได้ ฉันนึกว่านายจะโกรธที่ฉันตีนายแล้วนายจะมาแก้แค้นซะอีก ฉันก็ตีนายแรงเอาเรื่องอยู่"

"ฮ่าๆๆ คุณจะบ้าหรอเนี่ย คิดอะไรแบบนี้ได้ไง ผมเป็นผู้ชายนะไม่คิดจะเอาเรื่องผู้หญิงเพราะเรื่องวันนั้นหรอก"

"ก็ใครจะไปรู้เล่า"

"แล้วคุณตีผมอีกทำไม ที่ผมไม่บอกแต่แรกเพราะผมก็กลัว กลัวคุณจะรู้ ว่าคนที่ตีผมวันก่อนกับคนที่ตีผมในวันนี้ เป็นคนคนเดียวกัน" ...เอ่อ นิ่งไปเลยแฮะ....เอาวะ ตอนนี้เลย

"คน เดียว กัน ..?"

"ผมเคยบอกคุณไปแล้วใช่มั้ย ว่าผมมีคนที่ชอบอยู่แล้ว คือผม ....ผมชอบคุณ"




...................นายนี่กำลังบอกชอบฉันหรอเนี่ย
..........................คนที่นายชอบก็คือฉันหรอ
..................................หรือว่ากำลังโดนแกล้ง??

"นายพูดว่านายชอบฉันหรอ? อย่ามาอำฉันเล่นน่า ฉันเป็นพี่นายนะ อยู่ดีๆนายจะมาชอบฉันได้ไง" ฉันสะบัดมือเขาออกไป ตอนนี้ก็ยังงงอยู่ว่าอะไรกันนะที่ทำให้ใจฉันเต้นแรงได้แบบนี้

"นูน่า มองผมสิ ผมเคยโกหกนูน่าหรอ ผมชอบนูน่าจริงๆนะ" จีมินจับมือฉัน พยาบามดึงให้ฉันสนใจสิ่งที่เขากำลังจะพูดต่อ

สายตานายตอนนี้มันจริงจังมากกว่าตอนไหนๆที่ผ่านมานะ ทำฉันขนลุกไปหมดแล้ว แล้วใจฉันเต้นแรงขนาดนี้เขาจะรู้มั้ยเนี่ย ใจเย็นๆสิพีพี

"นาย.... O_O" ห๊าาาาา จูบจริง เล่นจริง!!! ในหัวตอนนี้คิดว่าหน้าฉันคงแดงเหมือนดอกกุหลาบสีแดงก่ำแล้วแน่ๆ จูบครั้งนี้อ่อนโยนจนทำให้ฉันละลายได้เลย ไม่กี่วินาทีแต่เหมือนมันนานเหลือเกิน

"เข้าใจรึยังว่าผมรู้สึกยังไง" ....สายตานี้ ไม่นะ ควบคุมตัวเองไม่ได้เลย >_<

"พีพีนูน่า เป็นแฟนกันนะ " เห้ยยย ขอเป็นแฟนเลยอ่อ เดี๋ยวสินายจีมิน ให้ฉันได้พูดบ้างงง

"แต่ว่า.." จูบอีกแล้วววว แอร้ยยยย ให้ฉันพูดก่อนนน ปัดป้องสิฉันต้องปัดป้องงง

จูบนี้ยาวนานกว่าและนุ่มนวลชวนหลงไหล ฉันทำอะไรไม่ได้แม้แค่จะผลักเขาออกไปใจก็ยังไม่ยอม ฉันเองก็รู้สึกดีมากเช่นกันในตอนนี้ 
เราถอนริมฝีปากออกจากกันอย่างแผ่วเบา ตาประสานตา และฉันก็รับรู้ได้ว่าตอนนี้ เขาเองจริงใจและจริงจังในสิ่งที่เขาพูดและทำลงไป

"ถึงคุณจะเป็นพี่ของผม แต่ผมไม่ได้อยากเป็นน้องชายคุณเลย เป็นแฟนกันนะ ตกลงมั้ย"  จีมินใช้มือของเขาสัมผัสแก้มฉันเบาๆ ..ทำไมตอนนี้ นายดูหล่อจังเนี่ยยยยย

ใจฉันโอเคตั้งแต่จูบแรกเมื่อกี้แล้ว คิคิคิ นายจีมินคนบ้า ทำไมมาทำให้ฉันใจอ่อนได้แบบนี้ นายทำอะไรฉันเนี่ย

"อือ" ฉันตอบรับเบาๆ พยักหน้าและยิ้มอย่างเขินๆ ....นี่ฉันทำแบบนี้ได้ใช่มั้ยนะ?

........................................................To be continued.............................................................





Create Date : 02 มิถุนายน 2561
Last Update : 16 กรกฎาคม 2561 11:46:40 น.
Counter : 143 Pageviews.

2 comments
  
สุขสันต์วันเกิดนะคะ

ขอให้คุณและครอบครัวมีความสุขมากๆ

สุขภาพแข็งแรงและร่ำรวยเงินทองตลอดไปนะคะ

โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 24 มิถุนายน 2561 เวลา:6:03:52 น.
  
โดย: Angellpp วันที่: 5 กรกฎาคม 2561 เวลา:21:03:14 น.

Angellpp
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



A reader
A traveler

From TH-SEA
ARMY+Melody
สวัสดีค่ะ ขอบคุณที่เข้ามานะคะ Hello everyone, welcome~~  ⓓ ⓞ ⓛ ⓛ ⓨ ⓟ