Chapter 10 : Welcome to USA





สวัสดีค่ะ จากบล็อกที่แล้ว ที่ Nakoze อยู่เที่ยวเกาหลีไปแล้ว

คราวนี้ก็ถึงคราวที่ nakoze จะต้องกลับเหยียบแผ่นดินอเมริกาอีกครั้งแล้วค่ะ

nakoze และบักกล้ามโตกับแฟนของเขา ก็เหมารถ Taxi

จากหน้าเมียงดง มาส่งที่สนามบิน ด้วยราคาเพียง 40,000 วอน ถูกมากกกก

ทำให้เราสามคนมาถึงสนามบินก่อนเวลาที่กำหนดอย่างแรง

คราวนี้ก็ต้องนั่งเต็ดเตร่ กินข้าวกินปลาก็แล้ว นั่งรอจนถึงสิบเอ็ดโมงก็ได้บิน

ตอนเช็คอิน พนักงานให้กรอกที่อยู่ที่ USA แต่....nakoze ยังไม่มีที่อยู่น่ะสิ

ทำไงดีหนอ ก็เลยถามพนักงานไปว่า ขอกรอกที่อยู่ที่ทำงานได้มั๊ย

พนักงานก็ทำหน้างงๆแบบว่า เอ๊ะนี่เมิงไม่มีที่อยู่เร๊อะ

สุดท้าย Nakoze ก็กรอกที่ทำงานลงไป

บินรอบนี้ 14 ชั่วโมง เลือกที่นั่งหลังสุดตามเคย

แล้วก็มารู้ตัวเองทีหลังตอนเค้าเสิร์ฟอาหารว่าคิดผิดจริง จริ๊งงงง

ก็ตอนเสิร์ฟอาหาร อาหารมันหมด!!

 nakoze เลยจำใจต้องกินอย่างเลือกไม่ได้



อันนี้เป็น Seafood แต่รสชาติแบบว่า ห่วยมากกกกกกกกก

มีเครื่องเคียงเป็นเต้าหู้สดกับน้ำซอสที่รสชาติห่วยไม่แพ้กัน



กล้ำกลืนฝืนทนกินไปได้แค่ไม่กี่คำ [กินแต่กุ้งกับข้าว] ก็ต้องยกธงขาวยอมแพ้

กลืนต่อไปไม่ไหว อดทนหิวไปกินต่อมื้อหน้าเอา


เวลาก็ผ่านไป Nakoze ก็ได้กินอาหารมื้อที่สอง

ซึ่งก็อีกแล้ว ไม่มีตัวเลือก พี่แอร์ถามว่ารับเป็นอีอันนี้ได้มั๊ย

จะตอบว่าไงล่ะ ก็ต้องว่าได้อยู่แล้วสิคะ 



ออกมามันจะคล้ายๆเส้นขนมจีน แต่มันคงเป็นก๋วยเตี๋ยวอะไรซักอย่าง  คลุกกินกับโกจูจัง

รสชาติ .... อื้ม .... โฮก .... แหวะ ๆ ห่วยได้อีก

สรุปแล้ว อาหารทั้งสองมื้อ ห่วยสูสีกัน Nakoze ผู้ตะกละตะกลาม ยังกินไม่ไหว

คิดดูสิว่าห่วยขนาดไหน เอาไปเลย 20 กะโหลก




เวลาผ่านไปไม่มีอะไรจะทำก็นั่งมองท้องฟ้าเล่น



นั่งดูหนังไปเรื่อยๆเพลินๆ

Korean airline นี่แบบ inflight entertainment ดีเวอร์

หนังใหม่มากกกกกกกกกกกกกกกก



แต่ที่ห่วยมากคือเรื่องของอาหาร นอกจากจะเสิร์ฟแค่ 2 มื้อแล้ว

[Asiana ไฟลท์สั้นกว่าแต่เสิร์ฟ 3]

รสชาติยังแบบว่าเอิ่ม ...

แต่เพื่อนที่มาคนละไฟลท์กัน บอกว่ามันได้กิน 3 มื้อ เอ๊ะยังไงวะ

ชัวร์มากว่าไม่ได้พลาดอาหารซักมื้อ เพราะไม่ได้หลับ

nakoe นั่งแหกตาดูหนังมาตลอด 14 ชั่วโมง




เวลาผ่านไป กับตันก็ประกาศลดระดับเพื่อลงจอดเมื่อเข้าสู่เขตอเมริกามาได้ซักพักใหญ่

เปิดหน้าต่างออกมาดู โอ้โห บินข้าม atlantic city,NJ

เมืองเค้าเป็นบล็อกดีจริงๆ

ว่าแล้วเครื่องบินก็ลงจอดที่สนามบิน JFK อย่างปลอดภัย

nakoze ไปเข้าแถวรอเข้า ตม. นานมากกกกกกกกกกกกก

เป็นผลพวงอันเนื่องมาจากอยู่ท้ายลำ เลยได้ออกคนสุดท้่าย

รอเข้า ตม. เกือบชั่วโมงครึ่ง หิวก็หิว ก็ต้องทนยืนขาแข็งอยู่ร่วมกับอาตี๋ อาหมวยเกาหลี

พอถึงเวลาเดินเข้าหา ตม. คราวนี้ซ้อมมาทุกเพลง

คราวที่แล้ว ตม. ให้ท่องชื่อเต็มของกรุงเทพให้ฟัง

คราวนี้ Nakoze มั่นใจ ผ่านฉลุย ก็ซ้อมมาไล่ตั้งแต่ เพลงสามัคคีชุมนุม

จนถึงสรรเสริญพระบารมีกันเลยทีเดียว

ปรากฏว่า he ไม่ถามอะไรเลย ให้ปั้มนิ้ว จบ !

พอหมดห่วงเรื่องผ่านด่าน ตม.

nakoze ก็มาลุ้นกับสภาพกระเป๋าต่อ ก็เพราะคราวที่แล้วโหลดออกมาจากท้องเครื่อง จาก 2 ล้อ มันเหลือแค่ล้อเดียว

เมื่อสำรวจกระเป๋าแล้วก็พบว่า คราวนี้มีบุญอยู่มาก

ที่กระเป๋ามีรอยขูดยาวพร้อมกับแค่ตรายี่ห้อกับซิบหลุด แค่นั้นเอ๊งงงง

พวกนี้มันจะยกกันดีๆไม่ได้รึไงฟะ

พอได้รับกระเป๋า nakoze ก็ไปรอพบกับพี่รัตน์ผู้หญิงไทยใจดีที่มีอยู่จริงในโลก

 เพื่อจะไปเข้าที่บ้านพี่รัตน์ต่อ

ก่อนที่วันรุ่งขึ้นจะได้ออกไปตะลุย New York City !!



คลิกเพื่ออ่านต่อ Chapter 11 : หรือเราจะ....กลายเป็น homeless

 คลิกเพื่อย้อนกลับไป Chapter 9 : ออกเดินทางจากประเทศไทย