ไม่ว่าจะกี่วัน กี่เดือน กี่ปี ขอบคุณที่อยู่ข้างกัน

ประสบการณ์คลอด

เว้นว่างการเขียนไปนานมาก อีแม่ยุ่งๆ จนลูกสาวคนนี้โตจะสองขวบในวันที่ 30 พค. นี้แล้ว นึกไปนึกมา เปิด Blog มาเขียนอีกดีกว่า


คราวนี้ขอเล่าเรื่องประสบการณ์การคลอดพี่แจซอลบ้าง 

ประมาณ week ที่ 38 เราเริ่มปวดท้องบ่อยมาก อาการเหมือนเจ็บเตือนหลายครั้ง ด้วยความที่ฝากกับรพ.มอ. เค้าจะบังคับให้คลอดธรรมชาติทุกคน ยกเว้นกรณีพิเศษจริงๆ ที่คลอดเองไม่ได้ ก็ต้สร็จสรรพองทนต้องลุ้นกันไป ช่วงนี้แอบจิตตกนิดๆ กลัวลูกจะไม่ครบ 32 บ้าง กลัวการคลอดมีปัยหาบ้าง กลัวเจ็บบ้างอันนี้ที่สุด พอปวดท้องเตือนถี่ๆทีไรก้จะให้พ่อพี่ซอลขับรถพาไปรพ.ทันที พอไปถึงก็ไปนอนห้องรอคลอด เป็นอย่างงี้ 2-3รอบ จนคุณหมอถามว่า "ตื่นเต้นใช่ไหม จริงๆปากมดลูกมันก็เปิด 2 เซนมา2 อาทิตย์แล้วนะ ไม่เปิดเพิ่มเลย เอางี้หมอเร่งคลอดให้เอาไหม"

"ก็ได้ค่ะ หมอว่าไงก็ว่างั้น" คุณแม่มือใหม่ตอบ ตอนนั้นไม่รู็ว่าเร่งคลอดคืออะไร รู้แต่ว่าหมอว่าไงก็ว่าตามกัน ถ้ารู้สักนิด จะขอบายคุณหมอทันที
"งั้นวันที่ 29 คุณมาตรวจอีกทีนะ" คุณหมอนัดเวลาเสร็จสรรพ


รูปท้องวันที่ 29 ก่อนขึ้นเขียง


วันที่ 29 หลังจากตรวจภายในเรียบร้อย คุณหมอก็บอกคุณป๋าพี่ซอลว่าให้ไปจองห้องได้เลย วันนั้นจำได้ว่าวิ่งวุ่นหาห้องแทบตาย เพราะห้องเต็มหมด ทั้งห้องเดี่ยว ห้องรวม คิดว่าจะไม่ได้คลอดซะแล้ว จนบ่ายสองกว่าป๋าพี่ซอลได้ห้องเป็นห้องรวม ไม่อยากจะบรรยายสภาพ ตอนนั้นนอยด์มากๆ ไปถึงห้องรวมอากาศอึดอัดมากกกก เราเองก็เครียดอยู่เรื่องคลอด มาเจอเตียงคนป่วยพัดลมไม่มี รีบบอกป๋าพี่ซอลให้ไปหาพัดลมมาให้เลยนะ ร้อนมาก  

ห้องรวม มีกฎห้ามนอนเฝ้า หลังจากที่ป่าพี่ซอลเอาข้าว เอาพัดลมมาให้ก็กลับบ้านไป เอาจริงๆวันนั้นก็กินข้าวไม่มากหรอก กินไม่ลง อากาศมันร้อน ตกกลางคืนคุณหมอก็มาเหน็บยาเร่งให้ ทุกอย่างในค่ำคืนนั้นผ่านไปแบบปกติ

จนเช้าวันที่ 30 พยาบาลได้พาเราขึ้นไปห้องรอคลอด อาการปวดท้องเริ่มมา เริ่มเจ็บท้องมากขึ้น คิดในใจจะได้เจอหน้าลูกแล้ว ตอนนั้นโลกยังสวยงาม เป็นสีชมพู ทุกอย่างดูปกติ ความเจ็บปวดเริ่มทวีความรุนแรงแข่งกะเตียงข้างๆ เราแอบมองเตียงข้างๆเป็นระยะๆ ได้ยินเสียงโอดโอย เสียงพยาบาลปลอบบ้าง นี้ฉันจะต้องตกอยู่ในสภาพอาการเดียวกะเตียงข้างๆในไม่กี่นาทีข้างหน้าหรอเนี้ย

เวลาผ่านไปประมาณ 8 โมงกว่า คุณหมอมาบอกว่าจะเจาะน้ำคร่ำให้น่ะ สิ้นเสียงดังเปาะ เรารู้สึกว่าน้ำอะไรไม่รู้เลอะเต็มก้นเราไปหมด ความเจ็บปวดเริ่มมาแล้ว มันมากกว่าเมื่อกี้นี้มากหลายเท่าตัวเลย เราเริ่มโอดครวนแล้ว อยากเห็นหน้าป๋าพี่ซอลแล้ว 

"พยาบาลค่ะ ช่วยโทรตามสามีหนูได้ไหม หนูปวดท้อง อยากเจอหน้าสามี"

ผ่านไปแป็ปเดียว ป๋าพี่ซอลก็เดนเข้ามา "น้องเจ็บมากไหม" ถามเชี่ยไรว่ะ เจ็บจะตายห่าอยู่แล้ว คิดในใจแบบนี้จริงๆ อารมณ์เหมือนใครมาบิดท้อง อารมณ์เหมือนปวดขรี้ ปะปนกันไปหมดในช่องท้อง
เราร้องแต่ว่า "ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้ว" ส่วนป๋าพี่ซอลได้แต่ยืนลูบหัวแล้วเบือนหน้าหนี เรารู้เลยนางกลัวความเจ็บปวด แต่กุจะตายแล้ว 

จากที่กัดปากไม่ให้ร้องออกมา พยายามหายใจช้าๆ ลึกๆ งัดทุกกระบวนการออกมาใช้ข่มความเจ็บปวด เราได้ยินคุณหมอพูดกะเหล่านักศึกษาแพทย์ว่าคลอดเองไม่ได้ต้องผ่า น้องหายใจช้าลง เราถูกเปลี่ยนเตียงและย้ายไปห้องผ่าตัดอย่างรวดเร็ว ความเจ็บปวดก็ยังมาอย่างต่อเนื่อง และมากขึ้นเรื่อยๆ มันปวดแบบปวดถ่าย พยาบาลบอกเราว่า "อย่าเบ่งนะคะ เดี๋ยวจะผ่าคลอดแล้ว" คืออยากจะบอกนางเราไม่ได้เบ่ง อึมันจะไหลเอง การผ่าผ่านไปด้วยดีแป็ปเดียวเอง ตอนนั้นเราคิดแต่ว่าจะทำไรก็ทำไปเถอะค่ะ หนูจะตายแล้ว พยายามเอาพี่ซอลมาให้ดู ตอนนั้นเราก็มีสติถามแค่ว่าน้องไม่เป็นไรใช่ไหมค่ะ 

คืนนั้นทั้งคืนเราก้พ่ายแพ้ให้กับฤทธ์ยาบล็อคหลัง ส่วนพี่ซอล พยาบาลเอามาให้อุ้ม ให้ดูดนมพักนึง ตอนนั้นอยากกอดลูกนานๆ แต่ร่างกายไม่ให้จริงๆ เพลียกะฤทธิ์ยามาก





น้องกุญแจซอล ดญ.ณานากร หลีเกียรติอนันต์ เกิดวันที่ 30 พฤษภาคม 2556 กับน้ำหนัก 2556 กรัม




 

Create Date : 09 เมษายน 2558    
Last Update : 20 พฤษภาคม 2558 12:25:33 น.
Counter : 263 Pageviews.  

บันทึกของแม่แจซอล ตอนที่ 1 ในที่สุดก็สำเร็จ



เช้า 29 กันยายน 2555 ....

       มดกำลังเริ่มเรียนรู้ถึงคำว่าแม่




25 ตค. 2555
     ได้ยินเสียงของหัวใจลูกครั้งแรก คุณหมอบอกว่าแจซอลมีอายุครรภ์ 3 weeks แล้ว






 

Create Date : 02 ตุลาคม 2556    
Last Update : 2 ตุลาคม 2556 19:41:03 น.
Counter : 166 Pageviews.  

เลือกหมอและโรงพยาบาล

บอกเลยค่ะ หลังจากทราบผลการตรวจครรภ์ สิ่งแรกที่มดมั่นใจว่ามดต้องทำคือไปหาหมอ แต่ว่าหมอคนนั้นเป็นใคร รพ.อะไรเนี้ยอ่ะสิปัญหา

ถามคนมีประสบการณ์หลายๆคนก็ตอบกันไม่ตรงสักคน สุดท้ายมดเลยตัดสินใจว่าเอางี้เราก็เลือกโรงพยาบาลแทนแล้วกันเนอะ เพราะยังไงเราก็ต้องฝากที่รพ.มอ.อยู่ดี

การเลือกหมอนี้สำคัญน่ะค่ะ บางคนฝากกับหมอที่เพื่อนว่าเก่งมากกกกกกกก แต่พอถึงตาเราเราไปฝากเรากลับรู้สึกว่าหมอท่านนี้ไม่ถูกจริต ถามไรก็ไม่ค่อยตอบ ตอบแบบไม่เคลียร์บ้าง อารมณ์คุณแม่บอกเลยว่าฮอร์โมนมันตีกลับค่ะ คุณจะนอยด์ง่ายมาก เพราะฉะนั้นถ้าไม่ happy อย่าฝืนค่ะ โดยเฉพาะคุณแม่มือใหม่ เพราะมันจะมีคำถามสารพันคำถามมากมายในหัว ฉะนั้นหากคุณรู้ตัวว่าคุณเป็นคนคิดมาก ขี้กังวล จะปรึกษาผู้มีประสบการณ์เรื่องคุณหมอให้ถามก่อนเลยว่า "คุณหมอท่านนั้นเทคแคร์เราดีไหม ตอบคำถามเคลียร์ป่าว"

แต่!!! ถ้าคุณเลือกคุณหมอท่านที่ไม่ค่อยพูด แต่มีคำเล่าลือว่าเก่งมาก ทำคลอดดี ขอให้จงมั่นใจและเชื่อมั่นในตัวคุณหมอค่ะ และทำใจให้สบายที่สุด คุณจะไม่เครียด

ถามเรื่องโรงพยาบาล มดใช้บริการรพ.มอ.ค่ะ สิ่งที่ต้องทำใจเลย คือเรื่องเตียงค่ะ และคุณอาจไม่ได้ห้องตามที่คุณต้องการ วันที่มดไปคลอด คุณสามีวิ่งหาห้องเกือบทั้งวันค่ะ กว่าจะได้ห้องแถมเป็นห้องรวมด้วย มดนอนห้องรวมอยู่ 2 คืนถึงได้ย้ายมานอนห้องเดี่ยวพัดลม เพราะห้องแอร์เต็ม แต่เรื่องการบริการและการดูแล พยาบาลที่นั้นดูแลดีมากค่ะ ถึงแม้จะเป็นห้องรวม

นอกจากเรื่องเตียงแล้ว ใครที่คิดว่าจะให้คุณสามีเข้าไปเป็นกำลังใจระหว่างผ่าตัดหรือเบ่งคลอด ทำใจน่ะค่ะ คุณจะมีเพื่อนมากมายมารุมล้อมคุณแต่คนเหล่านั้นจะเป็ฯเพียงแค่คุณหมอและพยาบาลค่ะ กว่ามดจะได้เจอหน้าสามีก็ตอนออกจากห้องผ่าตัดค่ะ

อีกกรณีที่ต้องทำใจและเตรียมใจไว้เลยคือ ที่รพ.มอ.จะให้คุณคลอดธรรมชาติก่อน ยกเว้นว่าคุณคลอดไม่ได้มีเหตุฉุกเฉิน ถึงจะผ่าคลอดให้ค่ะ


ภาพนี้ช่วงแจซอลอยู่ในท้องได้สามเดือน




 

Create Date : 02 ตุลาคม 2556    
Last Update : 2 ตุลาคม 2556 17:47:55 น.
Counter : 565 Pageviews.  


กะลิงปิง
Location :
สงขลา Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




วันนี้กลับมาเริ่มต้นเขียน blog อีกครั้ง อยากจะเขียนบันทึก ถ่ายทอดความรู้สึกของผู้หญิงคนนึงที่วันนึงถูกเรียกว่า "แม่"

แม่รักหนูน่ะแจซอล


Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add กะลิงปิง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.