เมื่อหัวใจรู้ว่าถึงเวลาต้องปล่อย When My Heart Knew It Was Time to Let Go ... บันทึกการเดินทางของผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้ซึ่งไม่ได้รักง่าย แต่เมื่อรักแล้ว รักด้วยทั้งชีวิต และเมื่อถึงวันหนึ่ง ก็กล้าพอที่จะปล่อย เพื่อกลับมาเป็นเจ้าของชีวิตของตัวเองอีกครั้ง ...
Part II เมื่อกลีบดอกไม้ร่วงลง และความจริงปรากฏในแสงเช้า When the Petals Fell and Truth Appeared in the Morning Light วันที่ความจริงค่อยๆ เปิดเผย และหัวใจเริ่มเข้าใจว่า บางเส้นทางไม่อาจเดินต่อไปได้อีก
2. "ความจริงไม่ได้ทำให้ฉันเจ็บที่สุด แต่ทำให้เห็นชัดที่สุด ว่าฉันไม่อาจอยู่ต่อแบบเดิมได้อีก" The truth did not hurt me the most. It simply made me see, with quiet clarity, that I could no longer stay where my heart no longer belonged ...
งั้น อาจารย์เต๊ะ สายเจ๊าะแจ๊ะ คงปล่อยเอาไว้ให้ บล็อกเหงา แบบนี้ไม่ได้แน่ นะครับ อิอิ
เปิดมาเพลงก็เหงา จับจิต เนื้อเรื่องก็ เศร้า จับใจ
แต่คนเรา ต้องเข้มแข็ง เรียนรู้ จะอยู่และมีความสุขให้ได้
ด้วยตัวเราเอง จะเป็นความสุข ที่ยั่งยืนที่สุดนะครับ
พึ่งมาคุยวันแรก งั้น อาจารย์เต๊ะ เรียนเชิญ
เข้า สมาคม คนนั่งมองผนังบ้าน สบตาจิ้งจก ตุ๊กแก
เอ๊ย สมาคม คนเหงา แห่งบล็อกแก๊ง เลยนะครับ
อาจารย์เต๊ะ เป็น สมาชิกถาวร ตลอดชีพอยู่ครับ 555