ช่วงนี้มุ่งทำเว็บอีกแห่งนึงอยู่เลยไม่ค่อยได้แวะเวียนมาบล็อกเลยครับ แต่คิวตะพาบนัดต่อไปเว้นช่วงน้านนนนานมาก (18 พ.ย. แน่ะ!) สามารถมีบล็อกคั่นเวลาได้สองอัน วันนี้จะปล่อยตัวบล็อกสั้นๆกึ่งสำเร็จรูปเรื่องเมืองโบราณอีกแห่งหนึ่งที่เพิ่งไปมา เพียงแต่มันมีอะไรน้อยเสียจนเขียนเป็นบล็อกได้อย่างรวบรัดอ่านจบใน 5 นาทีครับ

บล็อกนี้ว่าด้วยเมือง "ไตรตรึงษ์" เมืองโบราณแห่งหนึ่งในจังหวัดกำแพงเพชร

ตามที่เคยเล่าไปในบล็อกกำแพงเพชร ว่าจังหวัดแห่งนี้มีประวัติศาสตร์การตั้งรกรากมายาวนาน เมืองกำแพงเพชรโบราณที่รุ่งเรืองคือกำแพงเพชรและนครชุม ซึ่งเป็นเมืองหน้าด่านที่สำคัญทั้งในสมัยสุโขทัยและพระนครศรีอยุธยา แต่ก่อนหน้าที่จะสร้างเมืองกำแพงเพชรเป็นเมืองใหญ่จริงๆจังๆนั้น ได้มีเมืองโบราณที่เก่าแก่กว่าสุโขทัยอยู่ในพื้นที่นี้มาแล้ว นั่นคือเมืองไตรตรึงษ์ ซึ่งปรากฏในตำนานภาคเหนือต่างๆได้แก่พงศาวดารโยนก, ตำนานสิงหนวัติกุมาร, และตำนานท้าวแสนปม ว่าพระเจ้าไชยศิริ ได้สร้างขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 1547 ช่วงที่หนีข้าศึกมอญลงมาทางใต้ แต่ตำนานเหล่านี้หลายๆเรื่องจะถูกกำหนดให้เก่าแก่เกินความเป็นจริงด้วย




เมืองไตรตรึงษ์มีบทบาทมาจนถึงสมัยอยุธยา ไม่ทราบสาเหตุที่ถูกทิ้งเป็นเมืองร้าง แต่ดูจากสภาพความรกร้างตอนที่ทำการขุดสำรวจใหม่ๆนั้นเชื่อได้ว่าถูกทิ้งร้างมานานกว่าอยุธยามากๆ เมืองนี้ถูกสำรวจช่วงที่ ร.5 เสด็จประพาสเมืองเหนือปี พ.ศ. 2449 และมีภาพถ่ายเก่าหลังขุดสำรวจใหม่ๆ พบโบราณสถานสำคัญในเมืองสามแห่ง คือวัดวังพระธาตุ, วัดเจ็ดยอด และวัดพระปรางค์ครับ ส่วนมากลักษณะศิลปะเป็นแบบอยุธยาตอนต้น



ผมได้มีโอกาสเลาะเที่ยวตามแม่น้ำปิงอีกครั้งขาลงจากเชียงใหม่เมื่อเดือนที่แล้วครับ แม่น้ำปิงหน้านี้แห้งขอด สันดอนโผล่กลางลำน้ำยาวตั้งแต่ตากจนถึงกำแพงเพชร ผมได้ผ่านกำแพงเพชรหลายหน แต่ยังไม่สบโอกาสออกตามหาเมืองไตรตึงษ์เสียที มันมีอยู่บนแผนที่ทางหลวง แต่ตำแหน่งมันก็หยาบเสียจนไม่น่าจะหาอะไรเจอ ครั้งที่กลับจากเชียงใหม่มีเวลาค่อนข้างเยอะ และมีทีมแม่ๆน้องๆช่วยกันหาตามตรอกซอกซอยครับ รู้ว่าป้ายทางเข้าไตรตรึงษ์มันคงไม่เขียนว่า "ไตรตรึงษ์" เป๊ะๆ แต่น่าจะเป็นชื่อวัดอะไรที่ตั้งขึ้นมาทีหลังมากกว่า



ว่าแล้วก็เจอทางเข้าวัดวังพระธาตุ อยู่ติดกับโรงเรียนนครไตรตรึงษ์ โบราณสถานเจดีย์ทรงดอกบัวตูมอยูในพื้นที่วัดที่สร้างใหม่ จึงได้รับการดูแลค่อนข้างดี และถูกบูรณะไปมาก





แต่โบราณสถานอื่นๆในเมืองไตรตรึงษ์ไม่หมูแบบนี้ครับ เห็นป้ายวัดเจ็ดยอดและมียอดเจดีย์อยู่ลิบๆ เลยถ่อรถเข้าไป นี่เป็นหนึ่งในโบราณสถานที่ดันไปอยู่ในพื้นที่ชาวบ้านอีกแล้วครับท่าน -*- พื้นที่ด้านข้างเป็นไร่มันสำปะหลัง ขับไปสักพักหนทางเริ่มทุลักทุเลทรมานรถขึ้น เลยจอดแล้วลงเดินดีกว่า



และแล้วเราก็มาถึงเจดีย์วัดเจ็ดยอด.......



ร...ร้าง!!

ระดับความร้างแทบไม่ต่างกับตอนที่ ร.5 ทรงค้นพบใหม่ๆ เคยเห็นรูปที่ขุดสำรวจตกแต่งไปเรียบร้อยแล้ว แต่ไม่นานมันก็กลับมามีสภาพแบบนี้อีกครั้ง เพราะเป็นโบราณสถานที่ไม่ค่อยมีคนให้ความสำคัญด้วยอยู่นอกเส้นทางท่องเที่ยวยอดนิยม แถมอยู่ในพื้นที่ชาวบ้าน และไม่มีหนังสือท่องเที่ยวเล่มไหนเอาไปลง

โถๆ เจ้าเจดีย์เอ๋ย อย่าน้อยใจไป คนที่ให้ความสนใจเจ้ายังมี นั่นก็คือพวกที่ลักลอบขุดโบราณวัตถุไงล่ะ
...ที่นี่ก็เป็นอีกเจดีย์ที่โดนเจาะพรุนทั้งองค์เพื่อขนวัตถุโบราณไปขายครับ

ส่วนเจดีย์วัดพระปรางค์ไร้ hint ครับ เลยไม่คิดจะหาต่อ กลับบ้านดีกว่า -*-

เป็นไงบ้างครับกับเมืองไตรตรึงษ์ที่ถูกทิ้งร้างซ้ำแล้วซ้ำเล่า (ช่างเป็นบล็อกทัวร์โบราณสถานที่น่าเศร้าจริงๆ) ปกติเวลาเที่ยวแล้วประทับใจผมจะลงบล็อกชวนให้คนไปเที่ยวกันเยอะๆ แต่หนนี้เป็นการเล่าสู่กันฟังว่าถ้าไม่หลงใหลซากโบราณขนาดหนักก็ไม่ต้องเสียเวลาถ่อไปหรอกครับ มันมีแค่ที่เห็นนั่นแหละ