bloggang.com mainmenu search


Title: 大切なことはすべて君が教えてくれた
Taisetsu na Koto wa Subete Kimi ga Oshiete Kureta
Format: Renzoku Genre: Romance, school
Episodes: 10 Viewership rating: 11.4 (Kanto)
Broadcast network: Fuji TV 2011-Jan-17 to 2011-Mar-28 Monday 21:00
Theme song: EXIT by Porno Graffitti


I Learned All the Important Things from You


ดูซีรีย์เรื่องนี้ตอนแรกๆ ด้วยความรู้สึก 'ไม่ชอบ'

ไม่ชอบดูละครด้วยเรื่องราวที่มัน 'ยาก'

ไม่ชอบความอึดอัด ลำบากใจ แค่จะมองให้เห็นทางออกสักทางยังยากเย็น แล้วนับประสาอะไรกับการหาวิธีสะสางมัน

ไม่ชอบแล้วดูไหม ?

ดูสิ !

เพราะบางครั้ง การยอมดูซีรีย์ที่รู้สึกว่าไม่อยากดูต่อไปสักพัก ก็ทำให้ได้ค้นพบซีรีย์ดีๆ โดยมิได้คาดหวังได้เหมือนกัน



คาชิวากิ ชูจิ ( มิอุระ ฮารุมะ ) กับ อุเอมูระ นัตสึมิ ( โทดะ เอริกะ) เป็นครูในโรงเรียนมัธยมเดียวกัน ทั้งสองต่างเป็นครูหนุ่มครูสาวที่เด็กนักเรียนหญิงชายพากันปลาบปลื้ม คุณครูหนุ่มก็หล่อ คุณครูสาวก็สวย ทั้งยังเป็นครูที่ดีที่เด็กนักเรียนให้ความเคารพรัก ครูผู้ใหญ่ในโรงเรียนก็ไม่น้อยหน้ากัน ต่างให้ความเมตตาเอ็นดูครูหนุ่มสาวรุ่นใหม่อันเป็นบุคลากรทางการศึกษาที่น่าภูมิใจ ยิ่งกว่านั้น เมื่อครูที่สวย-หล่อ แถมนิสัยดีทั้งสองไม่ใช่แค่ครูร่วมโรงเรียน แต่เป็น "คนรักกัน" ตำแหน่งคู่รักขวัญใจโรงเรียนจะหนีไปไหนเสีย

ครูคาชิวากิ และครูอุเอมูระ เป็นคู่หมั้นที่กำลังจะแต่งงานกัน ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า การ์ดเชิญ ชุดบ่าวสาว ก็ได้เตรียมการเรียบร้อยแล้ว บัตรตอบรับคำเชิญและอวยพรให้จากเพื่อนสนิทมิตรสหายเริ่มทยอยส่งมาถึง แม้แต่เด็กนักเรียนยังรวบรวมเงินจัดซื้อของขวัญเตรียมไว้ให้คู่รักคุณครูที่สุดแสนจะเหมาะสมกันเป็นกิ่งทองใบหยกด้วยประการทั้งปวง

ครูที่เคารพรักสองคนกำลังจะแต่งงานกัน เหล่านักเรียนมีความสุข บรรดาครูอาจารย์ก็มีความสุข บรรยากาศในโรงเรียนจึงสุดแสนจะชื่นมื่น ไปทางไหน เด็กๆ ต่างก็พูดถึงการแต่งงานที่น่าอิจฉาของคุณครู ด้วยรอยยิ้ม..เสียงหัวเราะเริงรื่น

แต่มันมีความผิดพลาดเกิดขึ้น




The morning of the beginning

มันเริ่มต้นขึ้นในเช้าวันหนึ่ง เช้าวันที่ครูคาชิวากิตื่นขึ้นมาจากการหลับนอนร่วมเตียงกับเด็กสาวคนหนึ่ง และเธอไม่ใช่ใครอื่นไกล แต่เป็นเด็กนักเรียนของเขาเอง

'ครูนอนกับนักเรียน'

แม้โดยไม่ตั้งใจ แม้ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น ตื่นขึ้นมาก็งงเป็นไก่ตาแตก หลังจากนั้นมาก็ยังคงงุนงงต่อไปว่าทำไมเรื่องอย่างนั้นถึงเกิดขึ้นได้โดยไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ หากใครได้ยินคงคิดไม่ต่างกันคือมันไม่น่าเป็นไปได้เลยในชีวิตความเป็นครูของคนดีๆ อย่างครูคาชิวากิ

แต่เมื่อมันเป็นไปแล้ว เมื่อใครๆ เข้าใจว่าเรื่อง 'อย่างว่า' เกิดขึ้น ปมปัญหาของเรื่องนี้จึงเป็นอะไรยากๆ ที่ไม่ชอบใจ ไม่ชวนติดตามเอาซะเลย แต่ก็ยังตาม ..ก็.. ดูแล้วจะหยุดได้เหรอ ตามไปตามมาก็โน่นไงเลยเถิดกินเวลานอนเข้าไปตีสองกว่าๆ





ความที่ครูคาชิวากิเป็นคนดี (ดีมากด้วย) วิธีแก้ปัญหาของคนดีคนนี้ คือไม่ว่าอะไรก็ก้มหน้ายอมรับชะตากรรมไปหมด นอกจากจะไม่เห็นแก่ตัว ยังเห็นอกเห็นใจต่อผู้อื่น จะว่าคาชิวากิไม่ฉลาดก็ใช่ แต่จะว่าโง่ไปก็ไม่เชิง ที่ก้มหน้ายอมรับกับเรื่องที่เกิดขึ้นทุกอย่างเพราะความเป็นสุภาพบุรุษ ผลของการยอมรับคือคาชิวากิต้องถูกนักเรียนที่เคยเคารพรัก ดูถูกดูแคลน รุมด่าว่า เดินไปทางไหนก็มีแต่เสียงประณามหยามหมิ่น ในบรรดาครูด้วยกันถึงจะไม่มีใครเปิดปากว่าร้ายต่อหน้า แต่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าพวกเขา 'ผิดหวัง' ในตัวครูคาชิวากิแค่ไหน ก็ไม่รู้ว่าคืนนั้นเรื่องราวเป็นอย่างไรเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองกันแน่ คาชิวากิจึงไม่อาจปฏิเสธ 'ผมไม่ได้ทำ' ไม่อาจจะโทษอะไร หรือใครก็ตามที่มีส่วนทำให้เรื่องคืนนั้นเกิดขึ้น (ถ้ามี)

ตอนแรกก็ไม่มีใครรู้หรอก แต่เรื่อง'ครูนอนกับนักเรียน' ในสถานการณ์ที่ยังไม่มีใครรู้นั่นน่ะ มันคอยหลอกหลอนคาชิวากิหนักหนายิ่งกว่า

จะทำอย่างไรหากเกิดมีใครรู้เรื่องนี้เข้า

จะเป็นอย่างไรหากใครคนนั้นที่ได้รู้คือ นัตสึมิ คู่หมั้นที่กำลังจะแต่งงานกัน





ความกังวลในใจมันอัดแน่นและส่งผลให้มีอาการผิดแปลกที่คนรักใกล้ชิดกันย่อมสังเกตเห็น นัตสึมิสังเกตเห็นความไม่ปกติและเชื่อว่าคาชิวากิมีอะไรบางอย่างในใจ แต่ความเป็นผู้ใหญ่ นอกจากรักกัน คบหากัน ยังต้องมีความเชื่อใจและความนับถือมอบให้แก่กันด้วย เมื่อคาชิวากิไม่ปริปากพูดอะไร นัตสึมิที่ไม่ได้มีนิสัยจุกจิกในตัวเองก็เลยไม่พยายามถามซอกแซกเอาความ ถึงอยากจะรู้ก็ไม่กล้าก้าวกายมากไปนัก

War of the women

ไซกิ ฮิคาริ ( ทาเคอิ เอมิ ) เด็กนักเรียนหญิงที่นอนกับครูคาชิวากิ ไม่ได้ปูดเรื่องคืนวันนั้นออกมาก็จริง แต่ก็ไม่ได้พยายามจะสงบเสงี่ยมกับครูคาชิวากิ และไม่ได้พยายามจะปิดบังต่อสัญชาตญาณหญิงของครูนัตสึมิ ตรงกันข้าม เธอรุกคืบเรียกร้องความสนใจจากครูหนุ่ม และรุกรานครูสาวเพื่อสั่นคลอนความศรัทธาที่มีต่อความรักอันสวยงามของเธอ




ไซกิที่ยิ้มแย้มส่อแววร้าย ขู่ขวัญครูคาชิวากิจะเปิดเผยเรื่องราวด้วยรูปถ่ายบนเตียงที่เธอถ่ายเก็บไว้ ไซกิแสดงออกเหมือนมันเป็นเกมที่ทำให้เธอสนุกเกมที่ทำให้เธอได้รับความสนใจจากคาชิวากิ จากที่เคยมองตามแค่แผ่นหลังตอนนี้ไซกิกลายเป็นคนสำคัญในชีวิตของครูคาชิวากิอย่างเหลือเชื่อ เหมือนเป็นลูกไก่ในกำมือ จะบีบก็ตายจะคลายก็รอด การได้รับความสนใจทำให้ไซกิมีความสุข แม้ว่าความสนใจนั้นจะได้มาจากพฤติกรรมด้านลบของเธอก็ตาม แต่คำถามที่ไม่กล้าถามตัวเอง คงมีอยู่ สุขจริงหรือ? ส่วนกับครูนัตสึมิ มันเป็นความริษยาเล็กๆ ที่อยู่ในใจ ครูสาวสวยแสนดีและเป็นผู้หญิงที่ครูคาชิวากิรัก รักกันนักเชื่อใจกันดีนัก ไซกิก็อยากลองเขย่าความรักอันมั่นคงนั้นเล่นสักครั้ง

His answers

แต่ไซกิ ไม่ใช่คนร้ายกาจเหมือนอย่างที่พยายามแสดงออก การป่วย การขาดความรักความอบอุ่น ที่บ่มเพาะให้กลายเป็น 'เด็กมีปัญหา' ก็ไม่ได้อยู่ลึกมากไปเกินกว่าใครจะสังเกตไม่เห็น เด็กสาวผู้เงียบขรึม ไม่ยิ้ม ไม่ค่อยพูดจา และไม่ค่อยมีเพื่อน คาชิวากิได้สัมผัสและมองเห็นความเศร้าโศก ความเหงาลึกที่กัดกินจิตใจ เห็นแล้วก็เกิดความรู้สึกเห็นใจและเต็มเปี่ยมไปด้วยความสงสาร แม้ว่าไซกิจะโยนขี้กองเบ้อเริ่มมาแปดเปื้อนชีวิตที่ดีงามของตัวเองก็โกรธเกลียดไม่ลง





พ่อพระน่ะค่ะ ก็เลยมีแต่ความเข้าใจ เห็นอกเห็นใจ และพยายามจะทำหน้าที่ของครู คือปกป้องนักเรียนเอาไว้ให้ดีที่สุด น้องหนูไซกิเห็นความดีงามของครู น้ำใจเนื้อแท้ที่นอกจากจะไม่โกรธแค้นยังเหมือนเป็นคนที่ยื่นมือมาให้และปลอบโยนจิตใจ ไซกิจึงเผยให้เห็นปมในใจของเด็กมีปัญหาให้ครูคาชิวามีโอกาสได้รับรู้ 'ตื้นลึกหนาบาง' ภายในจิตใจของเธอ

ต่อให้ความรู้สึกที่มีต่อครูคาชิวากิเป็นเรื่องจริง (ไซกิแอบหลงรักครูมานานก่อนหน้านั้น) ต่อให้อิจฉาครูนัตสึมิที่จะได้เป็นเจ้าสาวที่โชคดีที่สุดในโลก ( นักเรียนชายก็คิดว่าคาชิวากิเป็นฝ่ายโชคดีที่จะได้ครูนัตสึมิไปเป็นศรีภรรยาเช่นกัน) ไซกิก็ไม่คิดจะเอาเรื่องที่เกิดขึ้นไปทำให้ครูดีๆ ทั้งสองคนต้องเดือดร้อนจริงๆ หรอก ถึงปากบอกว่าจะทำ จะทำ แต่ใจไม่คิดทำอย่างแน่นอน



Exposed

ทว่า ความลับมันไม่มีในโลก และความแน่นอนคือความไม่แน่นอน โลกนี้มันช่างเต็มไปด้วยความบังเอิญ มีอะไรมากมายที่เกิดขึ้นได้ด้วยความบังเอิญ 'เรื่องคืนนั้น' ก็แดงขึ้นเพราะความบังเอิญด้วยเหมือนกัน ใช้คำว่าเรื่องแดงมันคงเบาไป ต้องบอกว่าเป็นระเบิดลูกใหญ่ที่ระเบิดตูมขึ้นใจกลางโรงเรียน

นึกถึงตัวเราสิ นึกถึงครูในดวงใจสักคนที่เรานับถือศรัทธามาตลอด จู่ๆ ก็ได้รู้ว่าครูของเรานอนกับเด็กที่เป็นนักเรียนในชั้น เป็นเพื่อนร่วมชั้นของเราเอง ความรู้สึกจะเป็นอย่างไร เด็กนักเรียนของคาชิวากิก็คงไม่ต่างกัน พวกเขาต่างต้องเสียความรู้สึก สิ้นความนับถือ และสุดเสียใจกับการกระทำของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นครู แค่โกรธแค้น ร้องไห้ และอาละวาด มันยังเป็นการระบายออกที่น้อยไปด้วยซ้ำ


"ครูที่เห็นอยู่นี่ เป็นตัวตนของครูจริงหรือเปล่า หรือที่จริงมันเป็นแค่หน้ากาก"
"เป็นครู ไม่มีสิทธิ์ทำร้ายนักเรียน"



The truth

ไซกิ เด็กสาวผู้มีความรู้สึกต่อครูด้วยใจจริง และเป็นคนเดียวที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในคืนวันนั้น เพื่อครูที่ดี ครูที่รัก ไซกิจึงยอมเปิดเผยความจริงอันเป็นสาเหตุของเรื่องที่เกิดขึ้น เมื่อ "หนูเป็นคนผิดเอง" สถานการณ์อาจคลี่คลายลงบ้างสำหรับครูคาชิวากิ แต่สำหรับไซกิทุกอย่างกลับยิ่งแย่ลง สายตารังเกียจเหยียดหยามของเพื่อนและบรรดานักเรียนที่เคยจ้องมองไปยังครูคาชิวากิมันได้เปลี่ยนเป้าหมายพุ่งตรงมาที่เธอ

เด็กสาวผู้อ่อนแอคนหนึ่ง คนที่มีความรู้สึกดีๆ ให้ โดยที่มิอาจได้รับการตอบสนองทั้งจากสถานะของครู หรือชายคนหนึ่ง เพราะคาชิวากิก็มีคนที่อยู่ในหัวใจอยู่แล้ว และกำลังจะแต่งงานร่วมชีวิตกัน ไซกิต้องเจ็บปวดกับความรู้สึกนั้นมามากพอ แต่เธอยังมีแก่ใจพยายายามอย่างถึงที่สุดที่จะปกป้องครูของเธอเอาไว้ ครูคาชิวากิจะได้ไม่ถูกไล่ออกและเป็นครูที่ดีต่อไป

ถ้าอย่างนั้น คนดีๆ ที่เคารพในความถูกต้อง เต็มเปี่ยมไปด้วยความรับผิดชอบ และความไม่ชอบทำให้ 'คนอื่น' ผิดหวังอย่างครูคาชิวากิ จะทำอะไรอื่นได้ล่ะ ก็ทำตัวหวั่นไหวไปซะเลย ความสงสารนำมาซึ่งความห่วงใย อยากดูแล อยากเป็นที่พักพิงให้



เทียบกันกับนัตสึมิ คนที่รักและเอาใจใส่ แม้ตอนไซกิยังไม่พูด นัตสึมิก็ตัดสินใจแล้วโดยเลือกจะเชื่อว่ามันเป็นความผิดพลาดโดยมิได้ตั้งใจและพร้อมจะให้อภัย นัตสึมิคนที่คอยห่วงใย ยังคงยืนรออยู่หน้าประตูโรงเรียน เพื่อส่งยิ้มมาให้ และยื่นมือมาเกาะกุมเพื่อเป็นกำลังใจ แล้วไงล่ะ

ครูคาชิวากิคงจะเห็นว่านัตสึมิเป็นคนที่มีพร้อมทุกอย่าง เป็นคนดีๆ ที่อยู่ตรงไหนใครๆ ก็รัก หัวใจของนัตสึมิจึงเต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่น มีพลังใจมีความเข้มแข็งในตนเองอยู่เสมอ ในขณะที่ไซกิเป็นเด็กสาวที่ไร้การเหลียวแลจากพ่อและแม่ โดดเดี่ยวเปลี่ยวเหงา (แล้วมันเรื่องอะไรของครูท่านก็มิทราบ) ครูคาชิวากิจึงตัดสินใจเลือกในสิ่งที่ตัวเองคิดว่าควรทำ

ขอบอกว่า ณ ตอนนั้น ขึ้นเลย โกรธกรอดดดมาก อารมณ์มันแบบว่า ... อยากตบพ่อพระ



ครูคาชิวากิตอนที่ต้องเผชิญกับปัญหาในภาวะกดดันเรื่องที่นอนกับเด็กนักเรียนนั้น เป็นอะไรที่น่าสงสารมั่กๆ แต่ก็ยังไม่เคยเสียน้ำตาให้สักปริ่ม พอมาเจอเหตุหักมุมในความสัมพันธ์ที่มีกับนัตสึมิอย่างนี้ เอ่อ ...มันก็ ..เป็นอึ้งสิคะ ปริ่มสิคะ และหยดสิคะ กับน้ำตาเจ้าเอยน่ะ ไม่เข้าใจครูคาชิวากิเอาซะเลย

เพราะเธอเป็นคนดี เป็นคนเข้มแข็ง เธอจึงสมควรถูกทิ้งไปเพราะเธอจะไม่เป็นไร อย่างงั้นเหรอ ? ช่างเป็นประเด็นที่ยากจะเข้าใจและยอมรับได้

อีกหนึ่งของความบังเอิญในโลกนี้ก็ได้เกิดขึ้นอีกเช่นกัน นัตสึมิเพิ่งรู้ตัวเองว่าตั้งท้อง ตั้งใจจะพูดแต่ก็ไม่ทันพูดเพราะคาชิวากิได้ตัดสินใจ 'เลือก' ซะก่อน

"คุณเลือกเธอ เป็นครั้งแรกในชีวิตที่คุณตัดสินใจเลือกเอง"

คาชิวากิเป็นคนแบบไหน เราจะได้เข้าใจส่วนหนึ่งจากประโยคนี้ นัตสึมิก็เพิ่งเข้าใจ คาชิวากิเป็นคนที่ไม่ปฏิเสธใครหรืออะไร เขาจะทำตามความพอใจของคนอื่นเสมอ เหตุนี้ ความเชื่อมั่นในรักที่เคยมีจึงสั่นคลอน ถ้าเขาแคร์เด็กคนนั้นมันก็คือเยื่อใยและนั่นอาจจะหมายถึงความรักก็เป็นไปได้

การที่นัตสึมิไม่บอกว่าท้อง ไม่ใช่เพราะหยิ่งในศักดิ์ศรีเหมือนนางเอกละครไทยซะทีเดียวหรอกนะคะ แต่มันมีเหตุผล ...

เพราะเขาได้ตัดสินใจเลือกแล้ว

และเพราะปัญหาที่เกิดขึ้นทำให้เขาไม่อยู่ในสภาพที่จะรับรู้และช่วยเธอแก้ปัญหาเรื่องลูกได้




มันน่าร้องไห้ไหมล่ะ เพราะเธอเป็นคนดี มีคนที่รักเธอมากพอแล้ว ดังนั้นคนที่รักกันมานานตั้งแต่สมัยเรียน คนที่หมั้นกัน กำลังจะแต่งงานกัน มีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นนอนยันอยู่ในท้องของเธอ ... ดังนั้น เขาจึงปันใจไปให้คนอื่น แถมยังเป็นคนอื่นที่ก็ก่อความเดือดร้อนมาให้มิใช่น้อยๆ มันสมเหตุสมผลแล้วเหรอ เป็นแบบนี้จะไม่ให้อารมณ์มันขึ้นได้ยังไงกัน (ก็ฉันไม่ใช่แม่พระอย่างนัตสึมิ แต่เป็นนางมารกลับชาติมาเกิด)

งานแต่งงานถูกยกเลิก

คาชิวากิถูกลงโทษให้พักงานในอีก 6 เดือนต่อไป




6 เดือนต่อมา ...

คาชิวากิ ชูจิ กับชีวิตที่ก้าวพลาด(แม้จะไม่ได้ตั้งใจทำพลาดต่อตนเอง) เป็นคนล้มที่เจ็บจำ จนหวาดกลัวที่จะกลับไปเริ่มต้นใหม่ กลัวที่จะกลับไปเป็นครูและยืนอยู่ท่ามกลางสายตานักเรียนอีกครั้ง

อุเอมูระ นัตสึมิ คนที่ใครๆ มองว่าเข้มแข็ง แต่แท้จริงในใจร่ำร้องอยากจะบอก

"ฉันไม่ได้เข้มแข็งอย่างที่เธอคิดหรอกนะ"
"ฉันอยากอ่อนแอบ้าง"

ใช่น่ะสิ ..ที่พยายามหยัดยืนก็ไม่ได้ทำเพื่อสนองสายตาคนอื่นที่มองเว่า "เป็นคนเข้มแข็ง' แต่สถานการณ์มันบีบบังคับให้จำเป็นต้องเข้มแข็งต่างหากล่ะ ถ้าไม่งั้นจะให้ทำไง เจ็บหัวใจให้ตายๆ ไปซะ ทำแท้งลูกทิ้งไปเสีย มันก็ไม่เท่น่ะสิ ผู้หญิงที่กำลังเบ่งบานมีความสุขกับการเตรียมตัวเป็นเจ้าสาวของคนที่รักหมดใจ แล้วทุกอย่างก็พังครืน ต้องตากหน้ารับความอับอายกับการยกเลิกงานแต่งงาน ต้องอยู่ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ คนที่เคยดีพร้อม อยู่ดีๆ ก็กลายเป็นคนน่าสมเพชเวทนาในตายตาคนอื่น แถมยังตั้งท้องโดยไม่ได้แต่งงานมีสามี ( แม้ว่าจะเลือกเอง) กลายเป็นคนที่น่าสงสาร (โดยที่มิได้ต้องการ) หนักเข้าไปอีก




ครูป๊อบปูล่าสองคน คนหนึ่งนอนกับนักเรียน คนหนึ่งท้องไม่มีพ่อ แบบว่า...เป็นตัวปัญหาของโรงเรียนเลยล่ะค่ะ ทั้งที่ทั้งสองคนต่างก็เป็นคนดีมากด้วยกันทั้งคู่ ดีมากไปนี่แหละมันถึงเป็นปัญหา ดีเกินไปจนไม่มีใครยอมเห็นแก่ตัว และยังเผื่อแผ่จิตใจไปนึกถึงคนอื่นมากซะจนหลงลืมคนใกล้ตัว มองข้ามความรู้สึก และหลงเข้าใจผิดไปว่าเขาจะไม่เป็นอะไร ปัญหามันก็เลยยากจะแก้ไขและกลับไปเหมือนเดิม

ทั้งเรื่องที่ครูคาชิวากิเลือกทางที่จะถนอมหัวใจน้องหนูไซกิ หรือแม้แต่ครูนัตสึมิเลือกที่จะแก้ปัญหาเกี่ยวกับเรื่องลูก ด้วยการไม่แต่งงาน มันเหมือนจะไม่เป็นไรในตอนแรก แต่มันได้ส่งผลกระทบไปทั่วและคนที่ได้รับผลของมันโดยตรงและมากที่สุดก็คือครูคาชิวากิ และครูนัตสึมิก็ต้องเสียใจกับการตัดสินใจของตัวเอง ผลกระทบที่เรียกร้องกลับไปตัดสินใจแก้ไขใหม่ด้วยหนทางอื่นแทน ไม่ได้อีกแล้ว

ครูที่นอนกับนักเรียน
ครูที่ทำผู้หญิงท้องแล้วไม่รับผิดชอบ

ใครได้ยินเขาก็คิดกันทั้งนั้นแหละ ครูคาชิวากิคนนี้ เป็นครูที่เลว



แต่ชอบมุขท้องในละครญี่ปุ่นนะคะ เพราะชอบในวิธีการแก้ปัญหาของตัวละคร ที่มักเห็นการท้องเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องบอกกล่าวแก่คู่กรณีให้ร่วมรับรู้และหันหน้ามาหาทางแก้ปัญหาร่วมกัน ส่วนที่จะรัก จะแต่งหรืออยู่ด้วยกันหรือเปล่านั่นเป็นอีกเรื่องนึง หากเป็นสไตล์ละครไทยจะต่างออกไป ถ้านางเอกท้องแล้วจะรีบเก็บข้าวของเตรียมหลบลี้หนีหน้า ชาตินี้ฉันจะหยิ่งในศักดิ์ศรี ฉันจะปิดบังไว้ ฉันจะให้เป็นลูกของฉันคนเดียวไม่เกี่ยวกะใคร(พระเอก) เพื่อจะได้ออกตามหาปฏิบัติการงอนง้อกันไปสักพักหนึ่ง พอนางเอกโอเคก็อวสาน อีกอย่างท้องของนัตสึมิก็เกิดไม่ใช่ท้องน้ำเน่าที่ถือกำเนิดมาจากฉากตบจูบและขืนใจ ใช้เป็นเครื่องมือให้พระเอกรักนางเอกและมีแรงมาตามงอนง้อเพิ่มขึ้นอีกนิด ให้นางเอกใจอ่อนยอมรับการขืนใจของพระเอกว่าเป็นเรื่องที่ยอมรับได้ (ไหนๆ ก็ท้องแล้ว.. เพื่อลูก) และจะได้คืนดีกันซะแฮปปี้เอนดิ้ง แต่ท้องของนัตสึมิเป็นเรื่องของคนที่รักและจะแต่งงานกันมันเกิดขึ้นได้ (ก็มันสมัยไหนล่ะ) ซึ่งพอท้องแล้ว การเลือกจะไม่บอกหรือบอก มันมีเหตุผลที่พอเข้าใจ คาชิวากิมีใจห่วงใยให้คนอื่น เลือกที่จะเลิกกันเพื่อคนอื่น และปัญหาที่ทำให้เขายังไม่พร้อม แต่เมื่อเขาฟื้นตัวดีขึ้น นัตสึมิก็ไม่ได้ปิดบังแต่เดินเข้าไปหา เพื่อที่จะบอกกับคาชิวากิว่า "ฉันท้อง" คือประมาณว่าฉันคิดว่าตอนนี้คุณพร้อมแล้วที่จะแก้ปัญหานี้ 'ด้วยกัน'




ด้วยกันของนัตสึมิไม่ใช่การแต่งงาน แต่คือการไม่แต่งงาน

ผมเป็นพ่อของเด็กไม่ได้สินะ"
"อืม ไม่ได้"
"ที่คุณต้องลำบากและทุกข์แบบนี้ ผมต้องรับผิดชอบ"

"เลิกเป็นผู้ชายแสนดีเสียทีเถอะ คุณกลัวทำให้คนอื่นผิดหวังสินะ
ชอบทำแต่สิ่งที่ถูกเสมอ อย่าฝืนตัวเองนักเลย
เราสร้างเรื่องยุ่งยากไว้แบบนี้ ช่วยกันมองมันผ่านพ้นไปให้ได้สิ
การทำในสิ่งที่คนอื่นชอบมันง่ายกว่าก็จริง แต่ก็ต้องเลิกทำให้ได้
ทำในสิ่งที่คุณต้องการเถอะ คุณมีอยู่ในใจแล้วนี่ ใช่ไหม
ตอนนี้คุณอยากทำอะไรล่ะ"

..........


โห ... ตอบมาได้ ช่างมีความพยายามในการสร้างอารมณ์อยากตบพ่อพระ ก็ขนาดแม่พระอย่างครูนัตสึมิยังต้องหลบตาหันหน้าหนี

'ฉันรู้ตัวดีที่ถามไป แต่พอได้ฟังคำตอบมันช่างเจ็บปวด'

..............

"เพราะคุณรู้สึกว่า ผมรักคุณไม่มากพอเหรอ"

นัตสึมิส่ายหน้าน้อยๆ กับคำถามนี้

"รักของฉันมันคงมากไป
เมื่อมีใครสักคนรักฉัน มากเท่าที่ฉันรักเขา
ตอนนั้น ควรถึงเวลาที่ต้องแต่งงานกันใช่ไหม
ซึ่งตอนนี้ ..มันไม่ได้เป็นแบบนั้น

แต่ถ้าเกิดมีสักวันนึงที่รักเราเท่ากัน เราก็คงจะได้แต่งกันเอง"........

'ผมถึงกับพูดไม่ออก นัตสึมิโตขึ้นมาก ผมมันก็แค่เด็ก ผมอายเหลือเกิน'

'รักของฉันมันคงมากไป' ประโยคนี้ทำให้นัตสึมิดูเท่จริงๆ



เราจะไม่แต่งงานกัน' (ทางออกนี้ถึงจะไม่แฮปปี้ แต่เวรี่เท่ คาชิวากิเลิกกับนัตสึมิพื่อคนอื่น จะพูดอะไรออกล่ะคะ นอกจากต้องเคารพการตัดสินใจของเธอ สมน้ำหน้า สะใจโก๋) นั่นคือสิ่งที่ครูนัตสึมิและครูคาชิวากิ ต้องยืนเคียงข้างกันและทำมันให้เป็นที่ยอมรับในครอบครัวของแต่ละฝ่าย ในหมู่คุณครูที่จำเป็นต้องบอกให้พวกเขารับรู้ ครอบครัวของนัตสึมินั้นน่ารักมาก พ่อแม่ที่รับฟัง เข้าใจ และยอมรับในสิ่งที่นัตสึมิได้ตัดสินใจ ถ้าเช่นนั้นพ่อแม่จะเป็นกำลังใจให้และพ่อแม่นี่แหละจะช่วยลูกเอง พ่อจะเลิกสูบบุหรี่และหันไปเข้ายิม เพราะในตอนอายุเจ็ดสิบพ่อจะยังเป็นคุณตาที่แข็งแรงช่วยนัตสึมิทำงานเก็บเงินส่งเสียหลานจนจบมหาวิทยาลัยได้ไปตลอดรอดฝั่งได้

"เรื่องคุณสองคน เราตัดสินใจจะไม่บอกเด็กนักเรียน
แต่โรงเรียนมันต่างจากบริษัททั่วไป
ความจริงเราก็ต้องดำเนินตามกฏสังคม
การมีลูกโดยไม่แต่งงานเป็นสิ่งที่ผิด"

รวมๆ แล้วเรื่องนี้ชอบนิสัยนางเอกซะจริง ถ้าเมื่อไหร่มีความรักก็อยากเป็นคนแบบนั้นบ้าง เป็นคนดี มีเหตุผล เข้าอกเข้าใจ ใจกว้าง และเท่ (555)

สงสารนัตสึมิค่ะ เพราะถูกมองเป็นคนเข้มแข็ง จึงต้องร้องไห้ไปปาดน้ำตาไปอยู่คนเดียว แต่พออยู่ต่อหน้าคนอื่น ครู นักเรียน ใบหน้าก็ประดับด้วยรอยยิ้มให้คนอื่นสบายใจ ฉันไม่เป็นอะไร ครูไม่เป็นไร แม้แต่กับคนรักอย่างคาชิวากิ แม้จะโกรธ จะเกลียดกับเรื่องที่เกิดขึ้น กับเรื่องที่ขอร้องแล้วไม่ได้รับการตอบสนอง

"ชูจิ เพื่อฉัน ช่วยเป็นคนหลอกลวงทีเถิดนะ"



คงเพราะผลกระทบที่ครูคาชิวากิได้รับก็มากเกินกว่าที่นัตสึมิจะซ้ำเติม ที่เธอมีให้คือรอยยิ้มเป็นกำลังใจ และช่วยให้ครูคาชิวากิสบายใจด้วยอาการแสดงออกเหมือนกับ 'ฉันไม่เป็นไร' (จริงๆ แล้ว 'ฉัน' เสียใจจะตายอยู่แล้ว) ก็เพราะนัตสึมิเป็นแบบนี้แหละ ถึงถูกมองข้าม เพราะคาชิวากิเชื่อว่าเธอคงดูแลตัวเองได้กระมัง จนให้ความห่วงใยและคำนึงถึงความรู้สึกของนัตสึมิน้อยกว่าที่ควรเป็น ดูแล้วมันน้อยไปจริงๆ นะคะ เรื่องเน้นอยู่ที่ความทุกข์กับปัญหาและการพยายามจะมองให้เข้าใจถึงจิตใจของผู้ก่อเหตุอย่างไซกิ จนลืมใส่สายตาที่ควรมองไปยังความรู้สึกของนัตสึมิ ใส่มาน้อยไปจริงๆ ผู้กำกับผู้เขียนบทเขาลืม หรือเขาตั้งใจให้มันเป็นอย่างนั้นก็ไม่รู้ ไม่รู้สึกเข้าถึงของการเป็นคนรักกันของสองคนนี้สักเท่าไหร่ ในส่วนของเอริกะที่แสดงเป็นนัตสึมิทำได้ดีอยู่แล้ว ทั้งการแสดงที่ดี และทั้งบทบาทที่มันก็ดูน่าเจ็บปวดด้วยตัวของมันเองอยู่แล้ว

แต่ครูคาชิวากิที่แสดงโดยฮารุมะ รู้สึกว่าเข้าไม่ถึงความเสียใจของตัวละครนี้สักเท่าไหร่ คิดว่าเป็นที่บทไม่ใช่นักแสดง เพราะการแสดงออกในเรื่องความหม่นหมองกลัดกลุ้มกับปัญหาที่แก้ไม่ตกฮารุมะก็แสดงได้ดี ได้น่าสงสาร ไม่มีอะไรคาใจในฝีมือ ไม่รู้ทำไมฮารุมะถึงเหมาะกับบทคนดีที่ไม่ไหวจะสู้แบบนี้นะคะ นิ่งๆ นุ่มๆ กลัดกลุ้มอยู่อย่างนั้นแหละ เหมาะกับฮารุมะแล้ว ถ้าสมมติให้เป็น เอตะ, อิชิฮาระ ฮายาโตะ, คาเมะ, ยามะพี มาเล่นบทลักษณะนี้คงไม่ชอบใจนัก เป็นคนดีก็จริงแต่มันดูไร้สามารถ ไม่เท่ แต่ก็ใช่ว่าพูดอย่างนี้จะไม่ชอบมิอุระ ยืนยันอย่างที่บอกมันเป็นบทที่เหมาะกับเขาจริงๆ คนดีที่ไม่ไหวจะสู้ ทำสาวท้องอยู่เรื่อย ( Koizora , 14 sai no haha) เดี๋ยวมันก็ติดเป็นภาพลักษณ์หรอก ส่วนในเรื่องนี้ไม่รู้ที่เรื่องมันน่าหดหูอย่างนั้นเพราะครูคาชิวากิเป็นคนดี หรือที่จริงแล้วไม่เกี่ยวกับความดีแต่เป็นแค่ความอ่อนแอที่ไม่กล้าทำร้ายใครสักคน

แล้วมันก็สรุปลงเอยด้วยการทำร้าย..ทุกคน

เมื่อมีสักครั้งที่คาชิวากิ ลุกขึ้นมาปฏิเสธในสิ่งที่คนอื่นต้องการให้มันเป็นไปบ้าง รู้สึกเหมือนเพิ่งได้ถอนใจโล่งเฮือกใหญ่ หลังจากที่ดูนิสัยพระเอกแล้วรู้สึกเครียดมานาน แม้แต่นัตสึมิยังบอกให้รู้ด้วยรอยยิ้มเป็นกำลังใจว่ามันเป็นเรื่องน่ายินดี แม้ผลลัพธ์ของการกระทำนั้นจะน่าเศร้าก็ตาม

"เท่ดีออก ตั้งแต่เราคบกันมา คุณไม่เคยทำอะไรเท่แบบนี้เลย"

อะพิโธ๋ อะพิธั๋ง สงสารนัตสึมิผู้แสนดี ที่คบกันมาไม่เคยเท่มาก่อนเลยหรอกหรือ แล้วไปรักเขาทำไมมากมาย แม่พระของฉัน



บทบาทที่โดดเด่นคือ สาวแสนสวยคนนี้ ทาเคอิ เอมิ ผู้รับบท ไซกิ ฮิคาริ 'เด็กมีปัญหา' และเป็น 'ตัวสร้างปัญหา' ชอบตัวละครตัวนี้มากค่ะ ตอนแรกๆ ทำเอาเป็นอิฉันมึนไปเลยว่าเดี๋ยวนี้ซีรีย์ญี่ปุ่นก็อินเทรนด์รู้จักสร้างนังอิจฉาดวงตาริษยาแรงเลียนแบบประเทศของเราด้วย ประเภทหน้าตาส่อแววมุ่งมาดปรารถนาชัดจะทำลายความสุขของผู้อื่น แต่จริงๆ แล้วพฤติกรรมเหล่านั้น มองให้ดีเป็นการพยายามกลบเกลื่อนตัวเองให้เชื่อว่า ฉันสนุกและฉันไม่ได้เสียใจกับเรื่องที่ทำ

แต่จริงๆ แล้ว ไซกิ เสียใจมาก เพราะการกระทำไม่ยั้งคิดแค่ครั้งเดียว ไม่ได้เจตนาจะทำร้ายใคร หรือปล่อยให้มันเลยเถิด ไม่ทันคิดว่าผลกระทบมันจะไปทำความเดือดร้อนให้ใครอย่างไรบ้าง ก็แค่อยากบรรเทาความทุกข์ของตัวเอง อยากมีความทรงจำดีๆ สักครั้ง แต่มันก็ดันผิดพลาด เมื่อเกิดผลกระทบขึ้นต่อคนรอบๆ ตัว แม้เสียใจ ยากช่วย อยากแก้ไขอะไรๆ ให้ดีขึ้น แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลย ได้แต่ยืนมองผลงานชิ้นโบว์แดงของตัวเองที่ได้ทำลายชีวิตอันสวยงามของครูดีๆสองคน ให้พังลงอย่างไม่เป็นท่า

เอมิคนนี้เป็นใครมาจากไหนก็ไม่รู้นะคะ แต่หน้าตาสวยจังเลย คนบางคนสวยแต่ดูไม่น่ารัก แต่เอมิคนนี้ทั้งสวยทั้งน่ารัก แม้จะเล่นบทขรึมเศร้า แต่ก็ยังน่ารัก แล้วนี่ถ้าได้เล่นบทสดใสสมวัยสาว จะน่ารักขนาดไหนกันละเนี่ย

สรุปได้ว่าเป็นละครที่ชอบค่ะ แรกๆ อาจจะรู้สึกเครียดจนรู้สึกเหมือนจะดูต่อไม่ไหว แต่อาศัยได้ฝึกปรือกับละครเกาหลีมาเป็นอย่างดี จึงพอทน และทนดูต่อมาได้ แล้วก็ติดใจ ยิ่งตอนครึ่งเรื่องหลังยิ่งชอบ ใจจดใจจ่อรอชมอย่างมาก .. รอสมน้ำหน้าพระเอก ( ไม่ได้เจ้าคิดเจ้าแค้นแทนนางเอกเลยสักนิดเดียว)

สองสามตอนแรกคาดว่าจะเป็นเรื่องรักที่ต้องเรียนรู้ เข้าใจ แล้วฝ่าฟันปัญหาไปด้วยกันระหว่างคู่พระนาง แต่เอาเข้าจริงกลับไม่ใช่ แก่นของเรื่อง ก็คล้ายๆ กับชื่อเรื่องแหละค่ะ





การเรียนรู้สิ่งสำคัญ

ครูคาชิวากิ ได้เรียนรู้ อะไรคือสิ่งสำคัญ

กับคนที่ไม่เคยออกนอกกรอบและดำเนินชีวิตด้วยการพยายามเป็นคนดี เป็นคนที่ใครจะไม่ผิดหวังและพึงพอใจ และแล้วเขาก็ได้พบว่า

"มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย" ( ที่จะเลิกแคร์คนอื่นบ้าง)
"ผมไม่สนคนจะดูถูกหรือต้องตกงานก็ตาม
ถึงมันจะลำบากแต่ผมได้เรียนรู้ในสิ่งที่ครูควรทำ
เพราะงั้น ... ผมจะไม่เสียใจ"

และเพิ่งได้ตระหนักรู้ ใครคือคนสำคัญในชีวิต คนสำคัญที่สมควรได้รับการปกป้อง เหมือนที่คาชิวากิบอกกับไซกิ

"ในตอนนั้นครูควรจะปกป้องนัตสึมิ แม้ว่าจะต้องทำร้ายเธอก็ตาม" (แต่ครูไม่ได้ทำ เพราะครูเพิ่งคิดได้)

......

"แต่ว่า ....มีสิ่งหนึ่งที่ผมเสียใจ
ผม... ไม่รู้ตัวว่าใครสำคัญที่สุดสำหรับผม
แค่ผมมีคุณ นั่นมันก็พอแล้ว
ทำไมตอนนั้น ผมกลับไม่รู้ตัว
ตอนมีคุณอยู่ ผมไม่รู้สึกว่าพอ
ทำไมผมไม่รู้ตัวนะ"

ใช่ ถ้ารู้ตัว ก็คงไม่ต้องพูดประโยคนี้

"มันสายไปแล้ว"

......



ทุกคนในเรื่องต่างได้เรียนรู้ .. อะไรคือ 'สิ่งสำคัญ'

ปกติในละครญี่ปุ่นทั่วไป ถ้าครอบครัวไม่มีอะไรเป็นประเด็นสำคัญก็แทบจะไม่ดึงเอามาเกี่ยวข้องให้เปลืองบท เปลืองตัวละครและเปลืองงบประมาณเลย แต่เรื่องนี้ใส่มาด้วยกันถึงสามครอบครัวเพื่อปูพื้นตัวละครให้เราได้เข้าใจ ทำไมพวกเขาถึงเป็นอย่างนั้น ไม่ว่าจะเป็นเด็กมีปัญหาเพราะพ่อแม่มีปัญหาอย่างไซกิ ในที่สุดแล้วพ่อและแม่ก็เพิ่งได้ตื่นจากฝันร้าย(หลังจากหลงวนเวียนอยู่นาน) และได้เรียนรู้ว่า ใครกันที่สำคัญ คนสำคัญที่ควรได้รับความรักและเอาใจใส่คือคนที่ยังอยู่ ไม่ใช่คนที่ตายไปแล้ว

หรือคนอย่างครูคาชิวากิ คนซื่อตรงรับผิดชอบทุกอย่างและพยายามให้ทุกคนพอใจ ไม่ทำให้ใครผิดหวัง ดูแล้วเราจะเข้าใจ นั่นก็เป็นปัญหาอย่างหนึ่งของการใช้ชีวิตในแบบที่แคร์สายตาและความคิดของคนอื่นมากไป

นัตสึมิเองก็ได้เรียนรู้ อะไรคือสิ่งสำคัญ และต้องใคร่ครวญให้ดีในหนทางที่เธอต้องเลือก เพราะบางคนก็มีมุมมองความคิดที่แตกต่าง

"คนส่วนใหญ่แต่งงานตามใจตัวเอง
แค่มีความรัก จะมีความสุขมากกว่าคู่ที่ไม่มีอะไรเลย
แต่คู่รักที่มีแต่ความรัก พอรักจืดจางก็จะไม่เหลืออะไร"

แต่อะไรล่ะ ที่เธอต้องการในชีวิต นั่นมันก็แค่คนที่อยากอยู่ด้วย คนที่อยู่ด้วยแล้วจะมีความสุขไม่ใช่หรือ




คาชิวากิ โคอิจิ (Arai Hirofumi) พี่ชายของครูคาชิวากิก็มีปัญหา เพราะน้องชายเป็นคนเพอร์เฟ็คต์ได้ดั่งใจพ่อแม่ทุกอย่าง ขณะที่ตัวเองเป็นแค่คนไม่เอาไหนที่เลี้ยงชีพด้วยการเปิดร้านขายเหล้า ไม่พอใจในชีวิตของตัวเอง และก็เป็นช่วงเวลายาวนานที่เขาเกลียดชังผู้เป็นน้องชาย จนในที่สุดได้รู้ว่าการจะเป็นคนเพอร์เฟ็คต์นั้นมันต้องไร้อิสระในความเป็นตัวของตัวเองอย่างไร การไปยึดติดกับความพอใจและความคาดหวังของคนอื่นนั้นจะต้องเหน็ดเหนื่อยแค่ไหน เทียบกันแล้วตัวพี่ชายเองต่างหากที่มีความสุข เขาจึงเป็นอีกคนที่ค้นพบสิ่งสำคัญ

มิซึตานิ อายะ (Uchida Yuki as Mizutani) นางพยาบาลที่ดูแลไซกิและสนิทสนมกัน นี่ก็เป็นอีกคนที่มีปัญหาและได้เรียนรู้ที่การที่จะก้าวพ้นออกจากเงาของอดีตและดำเนินชีวิตต่อไปข้างหน้า ซึ่งการจะทำอย่างนั้นได้ก็คือต้องเลิกวิ่งหนี และหันมาเผชิญหน้ากับปัญหาของตัวเอง

นากานิชิ โยชิฟุมิ (Nishimura Masahiko) คุณครูอาวุโส ที่ต้องถือเป็นครูที่ดี เป็นคนที่กล่อมเกลาเด็กๆ ให้ใจเย็นลงเมื่อเกิดเรื่องของครูคาชิวากิ

"แต่การหลงเชื่อสิ่งที่ได้ยินทันที และลืมเลือนสิ่งที่ตาเห็นมาตลอดมันยังไงกัน
ครูสอนหนังสือมาตั้งนาน แต่ครูคาชิวากิเขามีความเป็นครูมากกว่าตัวครูเสียอีก ว่ามั้ย
ครูรู้ มันน่าตกใจ ครูก็ตกใจ พวกเธอคงเกลียดเขาแล้วสิ แต่ตัวครู ขอเชื่อในสิ่งที่ครูเห็น"



เมื่อถูกครูคาชิวากิถาม

"ผมจะสนิทกับนักเรียนของผมได้ยังไงเหรอครับ ผมนับถือคุณมาก " (หมายถึงเรื่องที่สนิทกับนักเรียน)

"เพราะผมไม่เป็นอันตราย โซโนดะไม่เห็นผมเป็นผู้ชาย
ครูจะดีได้ ถ้าเด็กๆ ไม่หลงชอบ
อาชีพนี้หน้าตาไม่ดี ถือว่าได้เปรียบ
เพราะงั้น ผมไม่เคยอิจฉาคุณเลย"

55555 'อาชีพนี้หน้าตาไม่ดี ถือว่าได้เปรียบ' ตลกอย่างร้าย คิดได้ไงเนี่ย ชอบจริงๆ

คำตอบ .. ก็ไม่ได้ยากเย็นอะไรนักหรอก ครูนากานิชิให้เคล็ดลับกับครูคาชิวากิง่ายๆ

" แค่ปฏิบัติต่อพวกเขาเหมือนคนทั่วไป"

ทำเอาคาชิวากินิ่งไปเลย เพราะก็มีบางอย่างที่เขาไม่ได้ปฏิบัติต่อไซกิเหมือนคนทั่วไป



ผอ.โรงเรียน สึรุโอกะ ซาโตชิ ( Kazama Morio) เป็นผู้ใหญ่ที่ดีมีเหตุผล เรื่องบางเรื่องมันขัดความรู้สึก แต่ถ้ามันหมิ่นเหม่กับความเหมาะความควรก็ต้องยึดมั่นในหลักการ

.......

"มันอาจไม่ใช่เรื่องใหญ่โตหากที่นี่คือบริษัททั่วไป แต่โรงเรียนเป็นที่ๆ ให้อภัยไม่ได้ ...." ......

........

"ถ้ามองที่ตัวครูคาชิวากิ ผมเชื่อว่าเขายิ่งจะเป็นครูที่ดีกว่านี้แน่ ... แต่ ...".....



โทดะ ซายากะ (Shinoda Mariko) เพื่อนสนิทของนัตสึมิ หน้าตาญี่ปุ่นแท้ๆ น่ารักดีค่ะ เป็นเพื่อนที่ดี รับฟัง เข้าใจ และก็แอบชอบครูคาชิวากิด้วย แต่เพราะเพื่อนทั้งสองต่างรักกันจึงต้องเป็นแค่เพื่อนไปตามระเบียบ และเพราะเป็นเพื่อนก็จำต้องอยู่ท่ามกลางบรรยากาศของความรักที่อบอวลของว่าที่บ่าวสาว แถมยังต้องจัดการดูแลเรื่องงานแต่งให้ด้วย อย่างนี้ต้องเรียกว่ามีหัวใจห้าวหาญ ซายากะเป็นเพื่อนที่น่ารักคอยเป็นกำลังใจให้นัตสึมิเสมอ มีประโยคหนึ่งที่เธอพูดถึงครูคาชิวากิได้ตรงบทบาทมาก

"นายจะไม่พูดอะไร จนกว่าจะเลือกสิ่งที่ถูกที่สุด ฉันเกลียดนายจุดนั้น
ฉันเสียใจแทนนัตสึมิ"

เหมือนกับที่นัตสึมิก็มีคำพูดถึงคาชิวากิลักษณะนี้

"ความผิดครั้งแรก ยังไงฉันก็ให้อภัยได้อยู่แล้ว
แต่เพราะชูจิซื่อตรงเกินไป ถ้าเขาทำผิด
เขาเป็นคนที่จะไม่มีวันอภัยให้ตัวเองเลย"

ขอแนะนำอีกสักคน สุดท้าย



โซนาดะ โนโซมิ (Gouriki Ayame) เด็กบ้าอะไรก็ไม่รู้ ไม่สวยนักแต่ว่าน่ารักโฮก แล้วก็เล่นเป็นเด็กนักเรียนที่นิสัยดีน่ารักที่สุด ร่าเริงสดใส มองโลกในแง่ดี และยิ้มเบิกบานให้กับโลกรอบตัวอยู่เสมอ

"ทำไมเธอถึงไม่เคยกังวลอะไรเลย"

ไซกิ ถามคำถามแก่โนโซมิ ที่ไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไรกับใคร ขณะที่เด็กนักเรียนคนอื่นๆ ต่างพากันกลัดกลุ้ม เสียอกเสียใจ

"เธอคิดแง่ร้ายใช่ว่าจะแก้ปัญหาได้ เธอทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
เพราะงั้น ... เครียดแล้วจะแก้ปัญหาได้เหรอ
ฉันชอบยิ้ม เดี๋ยวอะไรๆ ก็ดีขึ้เอง ฉันเลยอยากให้เคล็ดลับเธอ
แม้มันจะลำบากมากแค่ไหน บางครั้งเธอก็ทำอะไรมันไม่ได้
แต่เธอต้องเข้มแข็งไว้ ง่ายๆ แต่ได้ผลนะ"



จุดเด่นของซีรีย์เรื่องนี้ประการหนึ่งที่ค่อนข้างได้ใจคงเป็นเรื่องของคำพูดคำจานี่อย่างหนึ่งล่ะค่ะ อย่างในชั่วโมงแนะแนวที่แม่ของลูกสาวคนหนึ่งรังเกียจครูคาชิวากิเหลือทน จึงมาโวยวายไม่ให้เขาแนะแนวลูกของเธอ เด็กนักเรียนก็เหลือจะทนเหมือนกัน ไม่ใช่กับครู แต่กับแม่ แล้วเธอก็แค่นแคะคำพูดออกมาด้วยความคับแค้นใจที่มันก็สืบเนื่องมาจากปัญหาชีวิตของครู และผลกระทบที่ครูต้องได้รับ

"โง่มาก! .. คิดว่าเด็กจะท้องเพราะความไม่รู้เหรอ
คุมกำเนิดและโรคติดต่อ เรารู้หมดแหละ เรารู้ดีน่า
เรารู้ดี แต่บางครั้งมันก็ช่วยไม่ได้ เพราะงั้นเราเลยไม่รู้จะทำไง
ผู้ใหญ่ก็เหมือนกัน มันผิดด้วยเหรอ

เรามองผู้ใหญ่และเห็นเป็นเรื่องงี่เง่า!
เราบอกตัวเองว่าจะไม่ทำ เราเรียนรู้จากพวกเขา
ขอบคุณความผิดพลาดพวกนั้น เราเลยเติบโตขึ้นมาได้
เราเชื่อใจและต้องขอบคุณเขา"

เหมือนจะด่าครูด้วย ปลอบใจด้วย และให้คำแนะนำด้วย อย่างที่คาชิวากิบอก หลังจากที่แม่อึ้งกิมกี่และหลบลี้จากห้องไป

"เหมือนครูเป็นฝ่ายที่ได้คำปรึกษาเลยนะ" ( เออ น่ะสิ)

เพราะสุดท้ายแล้วความผิดพลาดก็คือความผิดพลาด เราจะก้าวไปข้างหน้าไม่ได้ถ้าไม่ปล่อยวาง แต่อย่าปล่อยวางมันไปเฉยๆ ให้เรียนรู้ตระหนักให้ดี

"ความผิดผลาดมันสร้างคนกันได้
แต่ไม่ใช่ว่าทุกความผิดพลาดจะได้รับการให้อภัยหรอกนะ"

จบ happy ending นะคะ

.........

แล้วมิอุระ ฮารุมะ จะหล่อไปไหนเนี่ย

























































.....

ภาพและข้อมูล

//www.google.com (searching)
//www.mysoju.com
//wiki.d-addicts.com
//www.fujitv.co.jp
Create Date :14 กรกฎาคม 2554 Last Update :22 กุมภาพันธ์ 2558 8:54:56 น. Counter : Pageviews. Comments :13