ช่วงนี้ชีวิตวุ่นวายเกินพิกัด...แล้วจะกลับมาเขียนเรื่องที่ค้างไว้ให้จบครับ...สักวัน
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2555
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
13 สิงหาคม 2555
 
All Blogs
 

ความจริง และความหมายของชีวิต

ฝูงของสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ เดินสี่ขา ซึ่งสามารถวิ่งได้อย่างรวดเร็วในยามที่ถูกไล่ล่า กำลังเดินท่องอยู่ในดงต้นไม้ซึ่งออกผล และมีใบที่มันชอบกิน ทุกตัวต่างเร่งกักตุนอาหารที่พบเจอให้ได้มากที่สุด พร้อมกับยกหัว แกว่งหูไปมาเพื่อคอยระวังตัว เวลาอาหารเป็นได้ทั้งช่วงเวลาแห่งความสุข และอันตราย

ในยามที่ฝูงหยุดนิ่ง คือช่วงเวลาที่พวกมันมีโอกาสถูกโจมตีได้มากที่สุด

ทันใดนั้น พวกมันตัวหนึ่งก็ยกหัวขึ้น ยืนนิ่ง แกว่งหูไปมาทางนั้นที ทางนี้ที ตัวที่อยู่ข้างๆ เริ่มทำตาม และลามออกไปเรื่อยๆ ก่อนที่เสียงโห่ร้องจะดังขึ้น พวกมันไม่รีรอ หรืออยากที่จะรู้ว่าต้นเหตุของเสียงดังนั้นคืออะไร ทั้งฝูงพากันออกวิ่ง วิ่งไปในทิศทางเดียวกัน

วิ่ง เพื่อเอาชีวิตรอด

สิ่งมีชีวิตสองขากลุ่มหนึ่ง โผล่ออกมาพร้อมกับเครื่องมือประหลาด พวกเขาพยายามทำให้เกิดเสียงดังมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ และหลบให้พ้นจากเส้นทางการวิ่งเตลิดของฝูงตัวสี่ขาเหล่านี้

ด้วยขาเล็กๆ สองข้างของพวกเขานั้น ไม่อาจไล่ตามสิ่งมีชีวิตตัวโตเหล่านี้ได้ทัน แต่พวกเขาไม่เร่งร้อน พวกเขาไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้น เพราะพวกเขาไม่จำเป็นต้องใช้ขาในการไล่ล่า พวกเขาใช้อีกสิ่งหนึ่งที่แตกต่างออกไป

พวกเขาสามารถคิดได้ รับรู้ถึงตัวตน โลกที่อยู่รอบกาย รวมถึงสิ่งต่างๆ พวกเขาสามารถจดจำ เรียนรู้จากอดีต และวาดฝันถึงอนาคต ภายในสมองที่ไม่เหมือนกับสิ่งมีชีวิตชนิดใด พวกเขาจึงสามารถวางแผน คาดเดา สร้างโลกที่พิเศษเฉพาะของพวกตนขึ้นมา

เจ้าสี่ขาตัวหนึ่งควบตะบึงไปอย่างไม่คิดชีวิต ก่อนจะรู้สึกถึงความผิดปกติของผืนดินใต้ฝ่าเท้า เส้นทางที่เคยมีอยู่เบื้องหน้าหายวับ และมันไม่รู้เหตุผลว่าทำไมจึงตกลงมาอยู่ในหลุมลึกอย่างที่เป็นอยู่ในตอนนี้

ก้อนหินคม และหอกที่ทำจากไม้แหลมถูกกระหน่ำลงมาจากที่ปลอดภัยเพื่อสังหารมัน

ชีวิต เพื่อ ชีวิต

สิ่งมีชีวิตสองขาก้าวเดินต่อไป เดินไปบนเส้นทางที่ไม่เคยมีสิ่งมีชีวิตชนิดใดบนโลก หรืออาจจะเป็นจักรวาลแห่งนี้ได้เคยก้าวเดินมาก่อน พวกเขาเริ่มตั้งคำถามต่อทุกสิ่ง จนกระทั่งถึงจุดจุดหนึ่ง พวกเขาก็ตั้งคำถามที่แปลกประหลาดขึ้นมา คำถามที่แสดงออกถึงความสงสัยอย่างถึงที่สุด

ความจริงคือสิ่งใด แล้วความหมายของชีวิตนี้คืออะไร

จนถึงตอนนี้ คำตอบที่พวกเราได้รับ กลับกลายเป็นคำถามเสียมากกว่า เพราะยิ่งค้นลึกลงไป ยิ่งพยายามไขว่คว้าหาสิ่งที่เป็นพื้นฐานของจักรวาลแห่งนี้ เมื่อพวกเรากำลังจะมั่นใจ พวกเราก็จะได้พบกับบางสิ่งที่ยิ่งเล็ก ยิ่งแปลกประหลาด และยิ่งลึกลับมากขึ้นเรื่อยไป

เมื่อยังไม่อาจพบคำตอบว่า ความเป็นจริง นั้นคืออะไรกันแน่ แล้วเราจะให้ความหมายกับชีวิตได้อย่างไร หากความเป็นจริงที่เรารับรู้ได้ในตอนนี้ คือความจริงที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานความเข้าใจของเราเท่านั้น เป็นความจริงที่อยู่ภายใต้สถานการณ์อย่างหนึ่ง กรอบความคิดอย่างหนึ่ง ความเป็นจริงของเราเอง

ความหมายของชีวิตที่เรามี ก็จะยังคงตั้งอยู่บนพื้นฐานความเข้าใจของเราเท่านั้นเช่นกัน

เป็นความจริงเท่าที่เรารับรู้ได้ เป็นความหมายของชีวิตเท่าที่เราได้มอบให้กับมัน ภายใต้กรอบระบบความคิดของเราเอง ซึ่งถูกสร้างขึ้นมา ภายใต้ชื่อของ ศาสนา ปรัชญา วิทยาศาสตร์ ความเชื่อ ความศรัทธา ความรัก ความดี ศีลธรรม ฯลฯ หรืออะไรก็ตามแต่

ความจริง กับ ความหมายของชีวิต คำตอบนั้นจะมีอยู่ใน วิทยาศาสตร์ ศาสนา หรือสิ่งใด แต่ทั้งหมดนั้น ต่างก็ติดอยู่ในขอบเขตเดียวกัน นั่นคือต่างอยู่ภายใต้จักรวาลที่สร้างขึ้นจากกรอบความคิดของมนุษย์มิใช่หรือ

หรือที่จริงแล้ว ศาสนา มีที่มาจากสิ่งที่พ้นไปจากความเข้าใจของมนุษย์ เป็นการเข้าถึง ความจริง ที่จริงแท้ หรือว่าสักวันหนึ่ง วิทยาศาสตร์ จะสามารถค้นพบ ความเป็นจริงของจักรวาล และสามารถให้คำตอบกับเราได้ หรือว่าในที่สุดแล้ว เราจะค้นพบความจริงผ่านสิ่งอื่นที่ยังไม่เป็นที่รู้จัก

หรือที่จริงแล้ว มันอาจจะไม่มีความเป็นจริงเพียงหนึ่งเดียวอย่างที่เราต้องการ เพราะทั้งโลก และจักรวาลนั้น ล้วนแตกต่างกันไปตามกรอบความคิด ความเข้าใจของแต่ละคน มันจึงอาจมีแค่เพียง

ความจริง กับ ความหมายของชีวิตสำหรับคนที่ค้นหา และพบเจอแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น




 

Create Date : 13 สิงหาคม 2555
2 comments
Last Update : 13 สิงหาคม 2555 13:10:32 น.
Counter : 1027 Pageviews.

 









*~*~*~*...ขอให้มีความสุข สดใส..หัวใจเบิกบาน..*~*~*~*

 

โดย: *~ต้นกล้า...ของหัวใจ~* 13 สิงหาคม 2555 14:37:11 น.  

 

เพราะฉะนั้น มนุษย์ที่มีชีวิต จงอย่าไปกราบไหว้รูปปั้นที่ไม่มีชีวิต ไม่มีระบบสมองในส่วนหัว มีตาก็ไม่เห็น มีหูก็ไม่ได้ยิน มีจมูกก็หายใจไม่ได้. มันน่าแปลก ที่มนุษย์ต้องพึ่งพาสิ่งเหล่านี้ ทั้งๆที่ปากกล่าวว่า ไม่พึ่งพาสิ่งงมงายใดใด แต่พึ่งอยู่ทุกๆคนทุกๆวัน.

 

โดย: เด็กน้อย IP: 115.87.90.91 13 สิงหาคม 2555 17:23:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


zoi
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]




..........
Friends' blogs
[Add zoi's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.