บันทึกของเด็กชายกำลังโต
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2549
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
7 มิถุนายน 2549
 
All Blogs
 
7 มิถุนายน 2549 เวลานี่ผ่านไปเร็วจัง

ในที่สุดก็โดนลากไปงานเลี้ยงรุ่นจนได้ รุ่นพี่ที่นับถือโทรมาชวน( บังคับ )ไปจนได้


ไปถึงก็มีรุ่นเดียวกันมาไม่กี่คนเอง ยังดีที่พอรู้จักรุ่นพี่บ้าง เลยยังพอได้คุยแก้เหงา คุยกันเรื่องเก่าๆ ไต่ถามสารทุกข์สุขโศก นั่งเม้าท์ ( ใครว่าผู้ชายไม่เม้าท์ใคร ) ซัดกันไป 3 หม้อ กับของสดเยอะมาก เราไม่ค่อยได้ทาน เป็นประเภทได้คุยแล้วลิ้นยาวยืดไปไหนต่อไหน ตั้งแต่ 6 โมงเย็น ยัน 5 ทุ่ม


ได้คุยเรื่องเก่าๆเรื่องที่ยังรู้สึกดีก็มี ที่ไม่ดีก็แกล้งลืมไป เหมือนเวลาเก่าๆได้กลับมาอีก แต่ก่อนเรียกใครๆ พี่ บ้าง เจ๊ บ้าง เฮีย บ้าง เดี๋ยวนี้กลายเป็นพี่เป็นเฮียของหลายๆคน รู้สึกใจหายเหมือนกัน เรานี่แก่ไปเยอะเหมือนกันนะ หลายๆคนทำงานทำการ มีลูกมีเต้า (ยังไม่ได้แปลงเพศ) กันไปหมดล่ะ เหลือเรายังเรียนอยู่ไม่กี่คน หวังว่าจะจบเร็วๆนี้นะ


เฮ้อ คิดๆไปนี่เวลาผ่านไปเกือบ 5 ปี แล้วนะที่ผ่านมา เวลานี่เราก็อยู่กับมันทุกวันแต่เราไม่เคยสนใจมันเลย พอมาสนใจอีกทีก็ผ่านเลยไปเสียนานซะแล้ว


จริงๆจะว่าเวลาผ่านไปก็ไม่ถูกนัก ฉันเดินผ่านเวลาไปมากกว่า หลายคนบอกว่าเวลาเคลื่อนที่ แต่ฉันว่าเวลาหยุดนิ่ง เพราะฉันก้ยังรู้สึกว่ายังเป็นไอ้เด็กชายตัวน้อยๆอยู่เสมอ อย่างน้อยก็ซอกที่เล็กที่สุด ฉันยังคงอยากเป็นแบบเด็ก อยากคิดแบบเด็กๆ


แต่โลกของความจริงบางทีเราก็เป็นเด็กตลอดไปไม่ได้


เพราะงี้โลกนี้ถึงต้องมีงานเลี้ยงรุ่น เพื่อให้โอกาสความเป็นเด็กของเราได้มีเวทีได้แสดงออก







Create Date : 07 มิถุนายน 2549
Last Update : 8 มิถุนายน 2549 0:08:06 น. 0 comments
Counter : 277 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

pilok
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






黒川 Kurokawa (black river) 明 Akira (bright)

บันทึกออนไลน์ของคนเล็กๆ แต่ตัวไม่เล็ก เก็บแง่มุมของคนนู่น เรื่องของคนนี้ ชีวิตของคนนั้น มาบอกเล่า เม้าท์ แซว ไปตามเรื่อง ประกอบกับรูปถ่ายเล่าเรื่องราวที่เจ้าของบล็อกกำลังหัดถ่ายอยู่ครับ


รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นว่าวที่กำลังสู้อยู่กับลม มีเพียงเชือกเส้นเล็กๆที่บอกไม่ได้ว่าคืออะไร ดึงรั้งชีวิตไว้ไม่ให้ลอยละลิ่วไปกับสายลมแรง


และหากมีใครสักคนกำลังโหยหากำลังใจ บล็อกเล็กๆนี้ ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่หัวใจกำลังอ่อนล้า อยากให้รู้ว่า ที่ตรงนี้ก็มีคนๆหนึ่งยืนอยู่เป็นเพื่อนทุกข์ เพื่อนสุข เพื่อนร้องไห้ เพื่อนหัวเราะ และยินดีที่จะให้กำลังใจคุณเสมอครับ













ขอบคุณที่เข้ามาเที่ยวคับ
Google
Friends' blogs
[Add pilok's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.