บันทึกของเด็กชายกำลังโต
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2552
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
21 มีนาคม 2552
 
All Blogs
 
21 มีนาคม 2552 จดหมายถึงท้องฟ้าใส (อยากให้ใครได้อ่าน แม้ไม่มีวัน)

"วิธีง่ายๆเลยคือเมิงพยายามอย่าไปนึกอะไรถึงเค้า ทำเหมือนว่าทุกอย่างไม่เคยเกิดขึ้น" เพื่อนคนหนึ่งบอกผม เมื่อมัน(เสื_ก)บังเอิญรู้เรื่องของผมเข้า

"ก็พยายามอยู่ เมิงนั่นแหละ ทำให้กูนึกขึ้นมาได้" ท่อนแรกผมตอบมัน แต่สองท่อนหลังคิดอยู่ในใจ


ผมรู้สึกว่าเปลี่ยนไปหลังจากเรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้น ผมรู้สึกใจเย็นขึ้นมาก แล้วก็จิตใจชาลงนิดหน่อย แถมบางครั้งยังแอบอ่อนไหวนิดๆด้วย


ว่ากันตรงๆ ผมลืมเธอคนนั้นไม่ได้ และก็ไม่อยากลืมด้วย แม้ว่าเธอคงลืมผมไปแล้วก็ตาม จนทุกวันนี้ไม่มีวันไหนเลยที่ผมจะไม่คิดถึงเธอ ทั้งที่มีแต่คนบอกว่าผมควรลืมเธอได้แล้ว

"ผมขอโทษ" เป็นคำสุดท้ายที่ผมได้พูดกับเธอ ผมไม่เคยเศร้าอะไรเท่าวันนั้นมาก่อน ไม่ต้องพูดถึงการทำงานซึ่งวันนั้นจำไม่ได้เลยว่าทำอะไรไปบ้าง

วันนี้ความเศร้าโศกอาจจางหายไป แต่ผมก็ยังอยากรู้เรื่องราวที่เกี่ยวกับเธอ อย่างน้อยรู้ว่าเธอสบายดี...ก็พอ

ไม่มากเกินไปไม่ใช่หรือที่จะรับรู้เรื่องราวของคนที่เรารักและเป็นห่วง


เย็นวันหนึ่ง เธอมีเรื่องไม่สบายใจ ผมบอกกับเธอว่า "สัญญาได้ไหมว่าถ้าวันไหน__รู้สึกว่าเหนื่อย หรือว่าท้อแท้ จนคิดว่าโลกนี้ไม่มีใคร ขอให้นึกถึงเราได้ไหม"

เย็นวันนั้นเราเกี่ยวก้อยสัญญากัน


สำหรับเธอก็คงแค่เรื่องที่ผ่านไป แต่สำหรับผมเป็นยิ่งกว่าคำสัญญา



ผมคงไม่มีวันลืมผู้หญิงคนที่ผมรักอย่างสุดหัวใจได้ แม้บางครั้งการที่เรารู้ว่าความทรงจำบางอย่างจะทำให้เราร้องไห้เมื่อนึกถึง แต่เราก็ต้องเก็บ

เพราะสิ่งมีค่าไม่ได้หมายความถึงแต่สิ่งสวยงาม



รัก ห่วงใย และคิดถึงเธอ ตลอดปีตลอดชาติ

ผู้ชายคนที่วิ่งตามท้องฟ้า(เวอร์ชั่นนั่งมอง)


อยากให้เธอได้ฟังเพลงนี้จัง มอบให้นะเธอที่ผมรัก


ยังมี - เฉลียง



เธอเคยบอกว่าเธอไม่มีแม้ใครสักคนหนึ่ง
คงลืมว่าอย่างน้อยยังมีฉันไง
วันใดที่เธอมีเพื่อนรุมล้อมเธอหรือยังมีใคร
เธอก็จะไม่เห็นฉันเลยคนดี
แม้วันไดหัวใจเธอพ่าย จะมาแพ้ไปกับเธอ
และถ้ามีวันใด น้ำตาเธอเอ่อ จะร้องไห้เป็นเพื่อนกัน

* หากเธอสมหวัง...ในวันหนึ่ง ให้รู้ว่าฉันยังแอบเห็นและชื่นชม
หากเธอท้อแท้...ฉันยังอยู่

หากแม้ไม่เห็นฉัน...โปรดจงรู้ไว้ว่าเธอใช่อยู่คนเดียว



Create Date : 21 มีนาคม 2552
Last Update : 21 มีนาคม 2552 9:33:02 น. 7 comments
Counter : 284 Pageviews.

 
เธอคงมองเห็นค่าของคุณสักวันค่ะตอนนี้ก็ดูแลหัวใจตัวเองไปก่อนน่ะค่ะความดีที่ทำคงมีใครสักคนที่จะอยู่เคียงข้างคุณค่ะขอให้โชคดีค่ะ


โดย: ni (ชีวิตจริง ) วันที่: 21 มีนาคม 2552 เวลา:12:43:02 น.  

 
ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันคะ

บางครั้งความทรงจำก้อทำให้เรายิ้มได้เมื่อนึกถึงนะคะ แต่ก้ออาจทำให้เราร้องไห้ได้เช่นกัน


โดย: คนอ่อนไหวกับใจอ่อนหวาน วันที่: 21 มีนาคม 2552 เวลา:13:58:09 น.  

 
มีวิธีที่ง่ายกว่าคือ อย่าพยายามลืม เพราะมันจะยิ่งจำได้แม่นเลยล่ะ เผชิญหน้า ให้อภัย และทำใจเป็นเพื่อน ดีที่สุดครับ และถ้ามีใหม่ได้เร็วๆยิ่งดี


โดย: endless man วันที่: 21 มีนาคม 2552 เวลา:15:22:47 น.  

 
นึกถึงแม่ ตรงไหนค่ะ


โดย: ni (ชีวิตจริง ) วันที่: 22 มีนาคม 2552 เวลา:22:19:40 น.  

 
อย่าพยายามลืมในสิ่งที่เราลืมไม่ได้เลยค่ะ ^^
ลองคิดแบบนี้ดูไหมคะ มีคนให้เรารักก็เป็นสุขแล้ว
ความรักยังคงงดงามเสมอนะคะ



โดย: อรุณสวัสดิ์ที่รัก วันที่: 23 มีนาคม 2552 เวลา:23:12:49 น.  

 
ลืมไม่ได้ก็ให้เก็บไว้ในส่วนลึกของใจก็แล้วกันค่ะ


โดย: ni (ชีวิตจริง ) วันที่: 25 มีนาคม 2552 เวลา:19:48:51 น.  

 
หวัดดีจ๊ะป๊อกๆๆๆ
ที่ป๊อกถามพี่โตสว่า .. จำป๊อกได้ไม๊ ..
ถามอย่างนี้ หาว่าพี่โตสแก่ขี้หลงขี้ลืมหรือไงฮะ



ไม่ได้มาหาป๊อกนานมากก...... พอได้มาหาอีกครั้ง ก็ได้อ่านความในใจที่อยู่ลึ๊ก....... สุดใจของป๊อกเลยแฮะ

ธรรมดาอ่ะนะที่เราจะลืมคนที่เรารัก (หรือเคยรัก) ไม่ได้ .. ไม่มีใครที่จะลืมได้หรอก .. เพียงแต่จะให้ดีกับตัวเราเอง .. จดจำเค้าไว้ให้ตัวเองได้นึกถึงเวลาดีๆ แล้วอมยิ้มละกันนะป๊อกนะ .. ชีวิตมันสั้นนักน้อง "พยายาม" หาความสุขใจให้ตัวเองให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ดีกว่าเนอะพี่โตสว่า...

พี่โตสเป็นกำลังใจให้ป๊อกจดจำเธอคนนี้ไว้แบบมีความสุขที่ได้จำเธอไว้นะป๊อกนะ


โดย: Chini วันที่: 28 มีนาคม 2552 เวลา:2:15:00 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

pilok
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






黒川 Kurokawa (black river) 明 Akira (bright)

บันทึกออนไลน์ของคนเล็กๆ แต่ตัวไม่เล็ก เก็บแง่มุมของคนนู่น เรื่องของคนนี้ ชีวิตของคนนั้น มาบอกเล่า เม้าท์ แซว ไปตามเรื่อง ประกอบกับรูปถ่ายเล่าเรื่องราวที่เจ้าของบล็อกกำลังหัดถ่ายอยู่ครับ


รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นว่าวที่กำลังสู้อยู่กับลม มีเพียงเชือกเส้นเล็กๆที่บอกไม่ได้ว่าคืออะไร ดึงรั้งชีวิตไว้ไม่ให้ลอยละลิ่วไปกับสายลมแรง


และหากมีใครสักคนกำลังโหยหากำลังใจ บล็อกเล็กๆนี้ ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่หัวใจกำลังอ่อนล้า อยากให้รู้ว่า ที่ตรงนี้ก็มีคนๆหนึ่งยืนอยู่เป็นเพื่อนทุกข์ เพื่อนสุข เพื่อนร้องไห้ เพื่อนหัวเราะ และยินดีที่จะให้กำลังใจคุณเสมอครับ













ขอบคุณที่เข้ามาเที่ยวคับ
Google
Friends' blogs
[Add pilok's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.