เด็กแว่นผู้ถูกเส้นด้ายครอบงำ
:: มีลางสังหรณ์ว่าวันนี้ต้องอัพบล็อก ::

เห็นป่ะ ต้องอัพจริง ๆ ซะด้วย = ="''

มันมีเรื่องหลายเรื่องเลยนะที่เรารู้สึกว่ามันจะเป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่เกิดกับเรา แล้วเราก็เพิ่งจะสังเกตได้ถึงบางสิ่งบางอย่าง บางอย่างที่รู้สึกว่ามันอยู่กับตัวเรามานานแล้วแต่เราไม่ทันได้รู้สึก เอ้า มาดูกันว่าคืออะไรบ้าง

1. ลางสังหรณ์
เคยมั่งมั้ย ที่รู้สึกว่า วันนี้มันต้องซวยแน่ ๆ มันก็ซวย รู้สึกว่าทำอย่างงี้มันไม่ดีแน่ ๆ เลย แล้วมันก็ไม่ดีจริง ๆ เหมือนมีอะไรเตือนเราก่อนที่เราจะทำสิ่งนั้น ๆ ดูเหมือนดีนะ แต่จะทำให้เรามีกังวลเกินไปรึเปล่า บางทีมันก็เหมือนจะคิดมากจนเกินเหตุ แต่เกือบ 80% เราว่ามันถูกอ่ะ - -"

2. ความเอ็นดู
ผู้ใหญ่บางคนมักจะเอ็นดูเราเสมอ ๆ หรือเราจะรู้สึกไปเองก็ไม่ทราบ คิดว่าการที่เราเป็นเด็กไม่กระโตกกระตาก เงียบ ๆ เรียบร้อย ไม่ดื้อ ไม่ซน ไม่ทำไรเลย T_T แต่บางทีก็แอบร่าเริง นี่ล่ะมั้งสเปกผู้ใหญ่เลยอยากจะบอก มันทำให้มีครูที่รู้จักในร.ร.เยอะ และครูที่เคยสอนเรามาเค้าก็มักจะจำชื่อและข้อมูลเราได้เกือบหมดทั้ง ๆ ที่เค้าต้องสอนนักเรียนเกือบ 200 คนทุก ๆ ปี...สามารถมาก =__="'

3. โรคซึมเศร้า (??)
อันนี้ไม่รู้นะ แต่แอบตะหงิด ๆ ว่าเราเป็นโรคซึมเศร้ารึเปล่า คือ เรื่องที่ไม่น่าจะเศร้ากลับร้องไห้ (เรื่องที่เค้าเศร้า ๆ กัน เราก็ยิ้ม ๆ แถมหัวเราะ อิอิ -*-) เรื่องที่กระทบจิตใจมากเรื่องนึงก็หมองได้เป็นวันสองวัน หรือบางทีก็อาจเป็นอาทิตย์ แล้วบางครั้งก็อยากตาย อยากรู้ว่าหลังจากที่ตายไปแล้วคนเบื้องหลังจะเป็นยังไง ก๊ากกก ฮ่าฮ่าฮ่า (ไม่ใช่ซึมเศร้าแล้วเมิง เค้าเรียกโรคจิต)

4. ชอบลองของ
อื่ม... ว่าไงดีล่ะ เป็นคนกลัวผีแต่ชอบอ่านเรื่องผีน่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม กลัวก็ไม่น่าจะต้องอ่าน แต่มันอยากอ่านนี่หว่า ไม่อ่านไม่ได้ด้วย มันติดง่ะ T_T พอได้อ่านหนนึงแล้วมันเลิกยาก ถ้าจะให้เลิกต้องให้อ่านหนังสือแบบอื่นที่สนุกกว่าแทน ซึ่งตอนนี้ยังไม่มี 555+

5. เอาแต่ใจสุด ๆ
แบบว่า ยังไงล่ะ เพื่อสิ่งที่เราชอบเราจะทำอะไรก็ได้ ขอให้ได้ก็พอ พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อจะเดินไปตามทางของตัวเองโดยที่ไม่ฟังเสียงใครเลย ขอแค่มีคนเห็นด้วยกับเราแค่สักคนก็พอ อิอิ แต่ถ้ามีคนไม่เห็นด้วยและพยายามทุกวิถีทางเพื่อไม่ให้เราทำเช่นกัน นั่นแหละ เราจะแพ้คนคนนั้น

6. พูดแล้วไม่มีใครยอมฟัง
แปลกจริง ๆ นะ เราพูดไม่รู้เรื่องรึไงก็ไม่รู้ หรือชั้นลิ้นปี่สั้นวะถึงไม่ยอมจะฟังกัน บางทีตะโกนสุดเสียงก็ไม่ได้ยินนะ แต่บางคนที่แค่พูดธรรมดา ๆ กลับได้ยินชัดแจ๋วทั้ง ๆ ที่ระยะห่างก็เท่ากับอิชั้น สงสัยธรรมดาเราคงพูดมากไปเลยไม่มีใครอยากจะฟังเสียงของเรา = ="'

7. ชอบเล่นหัว
เล่นไปทั่วง่ะ เพื่อน แฟน น้อง แต่เว้นญาติ ๆ พ่อ แม่ และผู้ที่สูงอายุ (กว่าข้าพเจ้า)ไว้หน่อย 55+


คิดไม่ออกแย้ว เอาแค่นี้ละกัน แต่ก็เยอะเนอะ + _ +///

ปล. พี่ม.6 จากไปอย่างสงบแล้ว ไม่น่าเลย T___T แล้วเราก็ต้องเป็นพี่ใหญ่ในร.ร.สิเว้ยยยย ชุมนุมม.ปลายก็เป็นของพวกเรา ม.5 ล่ะซี่ ตำแหน่งประธานก็คือข้าพจ้าววววว เรือล่มในหนองทองจะไปไหน 555555555555555555+++ [บ้าอำนาจ]

คงคิดถึงพี่ ๆ ม.6 แน่เลย ไม่ได้เจอกันทุก ๆ วันอีกแล้ว แล้วเราจะกอดแขนใคร ซบนมใคร ยืมการ์ตูนใครอ่านในห้องรียนล่ะว๊า ฮึก ๆ ๆ ขอให้พี่ ๆ โชคดีมีความสุขความเจริญ อายุมั่นขวัญยืน รักกันนาน ๆ ถือไม้เท้ายอดทองกระบอกยอดเพชร (อ้าว คนละงานเรอะ) หนูเชื่อว่าพี่จะต้องมีอนาคตที่ดีรออยู่ข้างหน้า หนูจะเอาใจช่วยนะคะ อย่าลืมน้องคนนี้เชียว!!!

ขอปิดการประชุมแต่เพียงเท่านี้ เคี้ยก ๆ ๆ


Z'Lookpad

P.O.P. - ที่แห่งนี...



Create Date : 08 กุมภาพันธ์ 2551
Last Update : 8 กุมภาพันธ์ 2551 22:25:42 น. 5 comments
Counter : 183 Pageviews.

 
ลางสังหรณ์ มีบ่อยค่ะ ตรงบ้าง ไม่ตรงบ้าง

ความเอ็นดู เคยมีอาจารย์ที่เอ็นดูมากๆ โดยไม่ทราบสาเหตุเหมือนกัน (อาจารย์ผู้หญิงค่ะ) หุ หุ เราจึงได้เกรด A มากิน

โรคซึมเศร้า เคยเป็นบ่อยเหมือนกัน แต่ถ้าหาอะไรมาทำ ให้ชีวิตยุ่งๆเข้าไว้ มันก็จะหายไปเอง

ชอบลองของ อันนี้ไม่เป็นแฮะ เป็นคนไม่ชอบเสี่ยง ถ้าไม่แน่ใจจะยอมทำ

เอาแต่ใจสุดๆ อืม...ก็เอาแต่ใจบ้างเป็นบางครั้ง แต่ไม่สุดๆนะ ยั้งไว้ทัน

พูดแล้วไม่มีใครยอมฟัง อาจเป็นเพราะเรื่องที่เราพูดมันไม่ไปโดนต่อมความสนใจของเขามังคะ

ชอบเล่นหัว อันนี้เป็นมากเหมือนกันค่ะ แต่ดีนะ แสดงว่าสนิทกันดี


โดย: Jevanni วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:22:37:43 น.  

 
ตายๆๆ มัวรอลางสังหรณ์


โดย: นายแจม วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:22:44:25 น.  

 
ลางสังหรณ์เป็นอะไรที่แปลกใจ 55+ ล่าสุดคือพิมพ์งานแล้วมันแวบมาว่าเซฟงานๆ ถ้าคอมดับก็อดนะ ละนั่นไง คอมดับเลย -*- ดีว่าเซฟก่อนหน้านั้นแล้ว เลยพิมพ์ไม่มาก

ว่าแต่เธอจะเป็นประธานชุนนุมหนายยย 555+ อยากทราบๆ

เราก็เป็นหลายข้อแหละ แต่ที่สุดคือความคิดที่เป็นทั้งพรสวรรค์และคำสาป - -" ถ้าคิดดีมันก็จะสร้างสรรค์ เขียนนิยายได้เยอะ แต่คำสาปคือมันทำเราคิดมากจนทำร้ายตัวเอง

ไอ่คำสาปนี่แหละมันยังไม่หายไป ToT เดี๋ยวจะไดเอ็ทละ (ชั้นหนัก 60 โลแล้วเว้ยยย ลดๆๆ) รู้สึกว่าช่วงเวลาแย่ๆมันมักจะเกิดตอนอ้วนขึ้น - -* อ้วนแล้วคิดมาก แหะๆ

ปล.เม้นไดไอ่ขิงไม่ได้เลย 2 วันนี้น่ะ - * -


โดย: หยาดน้ำฟ้า IP: 124.121.83.81 วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:8:38:08 น.  

 
เอิ่ม ...
ปวดหัวอ่ะ ซื้อมือไหนดีอ่ะ
-*-


โดย: BJ IP: 202.28.78.70 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:12:35:49 น.  

 
เฮ้ยเพื่อนนนนน เพ่มอ 6 ยังไม่ตายเว้ยย
แล้วไปอย่างสงบตรงไหนว๊า~
(ไอ้ซบนมเกี่ยวกันมั้ยนั่น)

หนิง ตอนนี้เข้าไปได้เลยย
แต่หน้าตาไดมันพิลึกๆหน่อยนะ


โดย: HoTtanium_TheTooN IP: 203.118.74.134 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:16:22:56 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เส้นด้ายร้อยลูกปัดผัดผงกระหรี่
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เส้นด้ายคืออะไรใครรู้บ้าง
ดูทั้งเล็กทั้งบางน่าสังสัย
ถ้าอยากรู้ว่ามันคืออะไร
จะบอกให้พวกคุณคิดเอาเอง

555+
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
242526272829 
 
8 กุมภาพันธ์ 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add เส้นด้ายร้อยลูกปัดผัดผงกระหรี่'s blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.