กระผม....นายโยตะ....คร๊าบ...
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2550
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
26 กรกฏาคม 2550
 
All Blogs
 
ตอน...'til..I..see....y o u ....again....

วันจันทร์ที่ 25 มิถุนายน 2550, ห้าทุ่ม, กรุงเทพฯ

บันทึกนี้เรื่อยเปื่อย...ตอน...'til..I..see....y o u ....again....





วันนี้หลังเลิกเรียน.....ผมก็ขับรถกลับบ้าน......เหมือนๆ......ทุกวัน......
ถ้าวันไหน..ต้องกลับไปนอนค้างที่บ้าน.......


ที่จริง...มันก็....'เกือบ'....จะเหมือนปกติ..........แล้วนะ....



วันนี้ที่บ้าน.....เงียบเหงาขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก..............



...
..
.

I can still remember as.....
I write down these words...

The music in your voice....
and the silence of the universe.....


and I am singing....
now I"m singing here.....for you......

I am whispering....your name...
I am telling to the wind...

your love has brought me here....
'til I see you again.....



' t i l . I . s e e . y o u . a g a i n . . . . . .



...
..
.

"แม่......ไม่มีบิ๊กกี๋...แล้ว....ที่บ้านเราคงจะเหงาขึ้นเยอะเลยนะ........"

ผมบอกกับแม่ไป.....เมื่อตอนบ่ายก่อนจะออกไปเรียน....
จำได้ว่าเหมือนเคยบอกประโยคนี้ให้แม่ฟังไปครั้งหนึ่งแล้ว....



...
..
.

"บิ๊กกี๋....ตายแล้ว......."


ราวตีห้า......แม่เรียกผม...พร้อมกับพยายามเขย่าให้ผมรู้สึกตัวตื่น......
จากนั้นผมก็เดินตามแม่ลงไปชั้นล่าง.....



ตาของบิ๊กกี๋....หลับลงทั้งสองข้าง......
ไม่มีเสียงของลมหายใจ......
ไม่มีการขยับขึ้นลงบริเวณท้อง....ที่เหมือนว่ามันจะยังหายใจอยู่.......

ขาทั้งสี่ข้าง....เหยียดแข็งตรง........


ที่ตัวมันยังอุ่นอยู่เลย.....


ผมได้แต่บอกแม่ว่า.........

"ไม่มีใครได้เฝ้ามันเลย......ตอนที่มันหายใจเป็นครั้งสุดท้าย.........."


...
..
.

หลังจากที่ผมโทรบอกให้น้องชายรู้....
ก็โทรไปยังวัด.....แม่บอกว่าได้เบอร์โทรฯ..มาจากโรงพยาบาล....
เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว........


แม่คงจดหมายเลขโทรศัพท์มาผิด......
เสียงปลายสายบอกว่า.....ไม่ใช่วัด.......
แต่เขาก็ยังถามผมซ้ำว่า....จะโทรไปที่ไหน........

ความจริงเวลานั้น...มันยังไม่หกโมงเช้าเลย.......
และน้ำเสียงที่งัวเงีย...เหมือนยังไม่ตื่น......
ก็ไม่ได้แสดง...อารมณ์หงุดหงิดหรือโมโห.....

ผมบอกเขาไปว่า.....สุนัขที่บ้านเสียไปแล้ว...เช้านี้....
และก็ถามเขาไปว่า......พอจะรู้จักวัดคลองเตยในบ้างมั๊ยครับ......
เขาเองก็ตอบกลับมาว่า....เขาเองก็ไม่เคยไปหรอก.....
แต่น่าจะอยู่บนถนนที่ใดที่หนึ่ง.......


ผมก็ได้แต่ขอบคุณเขาไป....

เวลาขณะนั้นยังไม่หกโมงเช้าเลย....
หมายเลขโทรศัพท์ของผม...ก็ไม่ตรงกับของใครสักคนที่เป็นเพื่อนหรือญาติพี่น้องเขาสักคน....
แต่เขาก็กลับไม่ได้จะบอกแค่....มันไม่ใช่หมายเลขของเขาแล้ววางสายไป......



ขอบคุณพี่นะครับ......



[ แปะไว้ก่อน...จะกลับมาเขียนต่อให้จบ..... ]





...
..
.

หนึ่งเดือนเต็มแล้วอ่ะ......
คิดถึงแกนะ.......บิ๊กกี๋.....



...
..
.

memory..keeps....those...we...love.......
close...to...us...... f o r e v e r .... ...






















Create Date : 26 กรกฎาคม 2550
Last Update : 26 กรกฎาคม 2550 14:46:23 น. 10 comments
Counter : 257 Pageviews.

 
น่าเห็นใจจัง.. เพราะต้องผูกพันกันมากแน่แน่
ไม่รู้จะปลอบใจยังไง มานั่งเป็นเพื่อนแทนละกัน

แวะมาเยี่ยมคะ


โดย: the kookkom วันที่: 26 กรกฎาคม 2550 เวลา:17:44:53 น.  

 
+ โอว ... โทษทีฮับนายตะ พี่ไม่ได้แวะเวียนเข้ามาเยี่ยมในบล็อกซะนาน (ก็เห็นนานๆ อัพทีนี่นา แหะๆ)
+ เสียใจด้วยกับเจ้าบิ๊กกี๋นะคับ กฎแห่งไตรลักษณ์ยังไงก็ยังทำหน้าที่ของมันอยู่เสมอ เกิดแก่เจ็บตายเป็นเรื่องสามัญธรรมดาโลก ... ถ้าเคยทำบุญร่วมกันไว้เมื่อชาติปางก่อน ชาติหน้าเค้าก็อาจได้มาเกี่ยวข้องกับตะ ไม่ทางใดก็ทางนึงอีกก็ได้อ่ะครับผม
+ พักหลังๆ ไม่ค่อยได้คุยกัน ... หวังว่าคงสบายดีนะคร้าบ


โดย: บลูยอชท์ วันที่: 2 ตุลาคม 2550 เวลา:14:18:14 น.  

 
คิดถึง บิ๊กกี๋ จัง นึกถึงตอนที่เคยเล่นด้วยกัน


โดย: PiakJung IP: 58.8.84.77 วันที่: 12 ตุลาคม 2550 เวลา:23:02:13 น.  

 
ไอ่พี่โยตะ บร้าๆๆๆ


โดย: ทิชชู IP: 124.121.220.90 วันที่: 27 ตุลาคม 2550 เวลา:15:28:47 น.  

 
หวัดดี ได้ตัวแทนบิ๊กกี๋ยังอ่ะ


โดย: s_manavvan วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:12:10:48 น.  

 


โดย: Xenosaga วันที่: 25 ธันวาคม 2550 เวลา:12:53:34 น.  

 
+ ดีฮับ นายตะ ... นี่ไม่ได้เข้าบล็อกนานซะจนวันเกิดไม่ขึ้นที่หน้าแรกบล็อกแก๊งเลยเหรอครับเนี่ย
... ก็ HBD ให้มีฟามสุขมากมายในวันเกิด และทุกๆ วันตลอดปีเลยนะคร้าบผม


โดย: บลูยอชท์ วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:10:00:52 น.  

 


แวะมาทักทาย
แวะเอาดอกไม้มาฝาก
แวะมาฝากความคิดถึง


โดย: Xenosaga วันที่: 5 กรกฎาคม 2551 เวลา:14:06:56 น.  

 
ฮือๆ


โดย: someone like me วันที่: 13 กันยายน 2551 เวลา:22:34:35 น.  

 
เงียบหายไปนานมาก จนน่าเป็นห่วง


โดย: หลักสี่ IP: 161.200.255.162 วันที่: 23 พฤศจิกายน 2551 เวลา:20:15:47 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

โยตะ
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




หลาย ๆ ครั้ง.....ที่ระหว่างทางที่เดินไปมันเงียบเหงา...
ทั้ง ๆ ที่ช่วงหนึ่งในนั้น....เคยมีคนอีกคนบังเอิญเข้ามาเดินร่วมทาง...
และเหมือนกับว่ามีจุดหมายปลายทางร่วมกัน...


แต่แล้วมันก็กลับมาดูเหมือนจะเงียบเหงา....
ยิ่งไปกว่าเก่า....
เมื่อใครคนนั้นเค๊ามีทางอีกทาง....ที่จำเป็นจะต้องเดินไปเหมือนกัน....
ไม่ว่าจะยังไง....ตัวเราเองก็จะต้องเดินต่อไป....
บนทางที่เราเลือกเดินมาแต่แรก....



แต่ใครจะรู้.....ว่าซักวันนึง....


ใครคนนั้นที่เคยร่วมทางกันมา...เค๊าอาจจะกลับมาเดินเคียงข้างเราอีกครั้ง....
ที่สำคัญตอนนี้...เราตั้งใจและอดทนเดินต่อไปให้ดี...

เผื่อว่าเมื่อถึงเวลาที่ใครคนนั้นกลับมา....
ทางที่เราเดินร่วมกันในวันข้างหน้า....มันจะราบรื่น....

กว่าที่เคยเป็นก็ได้...... : )


















Friends' blogs
[Add โยตะ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.