Photobucketอยากจะไป.....
Beautiful life โลกนี้สีสวยงาม

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket


Beautiful life เรื่องราวความรักของคนสองคนที่แตกต่าง หนึ่งในละครญี่ปุ่นที่นำเสนอเรื่องของเผชิญหน้ากับความบกพร่องทางร่างกาย (ถนัดนัก) แต่ด้วยจิตใจที่เข้มแข็งของครอบครัวและคนรัก ละครเรื่องนี้ทำให้เรายิ้มทั้งน้ำตาหยดแหมะๆ เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่เศร้าแต่ก็ดูซ้ำได้

ในขณะที่ชายหนุ่มผู้เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ชูจิ กำลังวิ่งไล่ความฝัน บนเส้นทางเดิมๆระหว่างไปทำงานเขาก็พบกับ เคียวโกะ สาวสวย ร่าเริง เพราะว่าเป็นที่รักของครอบครัวและเพื่อน แทบไม่น่าเชื่อว่าเธอต้องใช้ชีวิตอยู่บนรถเข็นตั้งแต่อายุ 18 ปีเพราะโรคร้ายที่เกิดขึ้นกับเธอตั้งแต่วัยเด็ก ด้วยข้อจำกัดทางร่างกาย เคียวโกะ ทำงานเป็นบรรณารักษ์ห้องสมุดเล็กๆในเมือง ที่ซึ่งชูจิเข้ามาหาข้อมูลในการเป็น แฮร์สไตลิสท์ (อืมม บังเอิญอะไรอย่างนี้)

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket



เพราะเรื่องของด่างทับทิม ทำให้ทั้งสองคนมีเรื่องให้พบปะกันหลายหน ชูจิ สนใจเคียวโกะในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง โดยที่ไม่ได้นึกถึงความพิการของเธอซักเท่าไหร่ ในขณะที่เคียวโกะเองก็บอกได้ว่า ชูจิ เป็นคนประเภทที่ไม่มีกำแพง (Barrier free) ที่เธอรู้สึกกลัว เวลาจะไปที่ไหนเธอจะต้องคอยดูว่า มีบันได พื้นต่างระดับที่ไม่อาจเข็นรถเข้าไปได้ ในการเดตครั้งแรก ชูจิ จึงรู้ว่า ข้อจำกัดของการเดินไม่ได้นั้นลำบากสำหรับการใช้ชีวิตอย่างไร แต่พอพวกเขาใกล้ชิดกันมากพอ เธอกลับหนีหายไปซะอย่างนั้น ชูจิงงเป็นไก่ตาโตเป็นครั้งแรก และอีกหลายครั้งต่อๆมา อุปสรรคทางร่างกาย สถานที่ คนรอบข้าง ไม่ใช่อุปสรรคสำหรับชูจิเลย แต่มันยากยิ่งที่จะก้าวข้ามกำแพงจิตใจของเคียวโกะนั่นเอง

เพราะสภาพร่างกายเป็นอุปสรรคสำหรับทุกสิ่ง เธอตัดสินใจไม่มีความรัก ไม่อาจวางใจคนอื่นได้ เธอจึงมีครอบครัวและเลือกคบเพื่อนที่พิการด้วยกัน จนเพื่อนสนิทที่สุดของเธอได้เตือนสติว่า ถ้าคิดเช่นนั้นก็คงต้องอยู่ในโลกเล็กๆที่ปลอดภัยต่อไปอย่างไร้ความฝัน คนรอบข้างที่รักเธอ ก็มีจิตใจ ความรู้สึกกลัวเช่นเดียวกัน อย่าคาดหวังให้ทุกคนเป็นอาสาสมัคร อย่าใช้เพียงมุมของตัวเอง หลังจากนั้นเธอจึงสำนึกได้ว่าได้ทำร้ายจิตใจคนที่เธอรักเพียงใด

โรคร้ายนั้นไม่ใช่แค่การเดินไม่ได้ แต่อาจถึงชีวิตทำให้เคียวโกะกังวลเกี่ยวกับอนาคต ในขณะที่ ชูจิ พร้อมที่จะมุ่งไปข้างหน้า เผชิญอุปสรรคทุกอย่างได้ แต่สิ่งทำให้เขาเริ่มทดท้อใจนั้นเป็นอาการถอดใจของเคียวโกะหลายต่อหลายครั้ง การรักใครสำหรับเธอและพี่ชาย กลับเป็นการเสี่ยงต่อการเสียใจ

มีช่วงหนึ่งที่ชูจิชั่งใจ ระหว่างฝั่งที่เขายืนอยู่อย่างมั่นคงพร้อมคนรักเก่าที่ดูทัดเทียมกันมากกว่า กับกำแพงความสัมพันธ์กับเคียวโกะ ซึ่งคงมีแต่ความด้วยความเศร้า ที่สุดเขาจึงรู้ว่าสิ่งที่เขากลัวที่สุดคือการไม่มีเธอในชีวิตต่อไป ถึงแม้ข้างหน้าคือความตายแต่ชูจิ ตกลงว่าจะเผชิญไปร่วมกันและเขาจะเข้มแข็งเพื่อเธอ

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket


เราไม่โทษชูจิ เพราะในขณะที่เคียวโกะยังไม่เลือกเขา เธอมีโลกที่อบอุ่นปลอดภัยอยู่แล้ว แต่ชูจิไม่มีใครเลย ครอบครัวที่ปฏิเสธ และหันหลังให้ มีเพียงฟางเส้นเก่าลอยผ่านมา เขาเลือกระบายความรู้สึกหนักใจ แม้เพียงผิวเผินกับคนรักเก่า แต่เธอก็เหมือนเป็นฝั่งสุดท้ายก่อนที่เขาจะถีบตัวเองไปสู่นาวาชีวิตของเคียวโกะ และนั่นเป็นครั้งเดียวในละคร ที่แสดงให้คนอื่นรู้ว่า เขาหนักใจเพียงไรที่รักเคียวโกะ เขาสัญญาว่าจะไม่ร้องไห้ เขาจะเป็นฝ่ายปลอบใจและรับฟังทุกอย่างที่เธอต้องการระบาย ลองคิดดูถ้าเราต้องฟังเรื่องความตายจากคนที่เรารัก หลายต่อหลายครั้ง จนตอนหนึ่งเคียวโกะบอกว่าเธอได้ยินเสียงหัวใจของชูจิร้องไห้ T_T แล้วทำไมหนูไม่หยุดพูดบ้างล่ะจ๊ะ ฮึ

นับเป็นบทบาทเดียวที่ เราได้เห็น คิมูระ ทาคูยะ แสดงออกอยู่ภายใต้การนำอารมณ์โดยนักแสดงอื่น โลกไม่ได้หมุนรอบคิมูระแบบงานชิ้นหลังๆของเขา ซึ่งในลักษณะนี้เขาทำได้เท่มากๆสำหรับเรา มากกว่าเด็กมีปัญหาใน Pride และเด็กแนวงอแงใน Engine

ส่วนที่ชอบมากและประทับใจ คือ ถนนหนทางในเมืองเล็กๆ แล้วก็ คิมูระ ทาคูยะ ^ ^ ใส่เสื้อผ้าสีเจ็บๆขี่มอเตอร์ไซค์สะพายเป้หลังสีฟ้า บรรยากาศแต่ละซีนสวยดีสมเป็น Beautiful life ไม่รู้ว่าเพราะชื่อเรื่องหรือว่าอาชีพสไตลิสท์ (ช่างตัดผม??) กันแน่ที่ทำให้ภาพออกมาในโทนสดใส เมื่อเทียบกับ น้ำตาหนึ่งลิตร ละครแนวคล้ายๆกันแล้ว เรื่องนี้ให้ภาพความรักได้กินใจกว่า เอ หรือเพราะ คิมูทากุ คือ คำตอบสุดท้ายหว่า กรำ จบข่าว

พี่ชายนางเอกน่ารักมากๆ เพื่อนนางเอกก็น่ารัก มักมีคำพูดเตือนสติดๆี และเธอไม่ขโมยซีนของครอบครัวทั้งๆที่กำลังจะมีข่าวดีของตัวเองเช่นกัน มีคำพูดหลายๆตอนที่เราชอบ เช่น ถ้านับระยะทางที่ซาจิเข็นรถให้เธอ (เคียวโกะ) มาตลอดก็น่าจะเท่าระยะทางไปถึงโอซาก้า เธอไม่ควรจะแยกตัวว่าเป็นคนอีกกลุ่มนึงที่แตกต่างเพราะเดินไม่ได้ โดนครับโดน

อีกอย่างหนึ่งที่ชอบก็คือ ความรู้สึกเป็นชีวิตจริงของเนื้อเรื่อง ในขณะที่เผชิญกับความเจ็บป่วย ทุกคนก็ยังต้องดำเนินชีวิตของตัวเองไป เรื่องมันอาจจะหักดิบตรงอาการป่วยของนางเอก ที่เราก็ยังไม่เข้าใจว่าป่วยเป็นโรคอะไรกันแน่ แต่ถ้าดูเฉพาะการใช้ชีวิตของเธอก็ดูไม่ลำบากอะไรมากมาย ในช่วงแรกที่คบกัน ชูจิ ยัง ทิ้งเธอไว้ที่ร้านอาหาร ให้กลับบ้านเองเลย เราว่ามันเป็นเรื่องปกติดีนะ แต่ละครก็เป็นละคร ที่เราคิดว่าเรื่องนี้นำเสนอได้ดี คือ การอยู่ร่วมกับคนป่วยนั้นเป็นอย่างไร กำลังใจนั้นเป็นที่ต้องการทั้งคนป่วย และคนที่อยู่ด้วยกัน หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอ่อนแอ ก็คงต้องทำให้อีกฝ่ายต้องเศร้าใจและลำบากใจมากกว่าเท่าตัว

สุดท้ายร่างความฝันของชูจิที่เขาได้รวมเคียวโกะไว้ด้วยกันก็เป็นจริง ถึงแม้มันจะดูแปลกแยกและห่างไกลก็ตาม

ดู MV กันเล่นๆ เพลงก็เพราะดียังหา MP3 ไม่ไ้ด้เลย



เย้เจอแล้ว อิอิ ใครใคร่ดูกด MV ใครใครฟังกด Ijigg แต่เราโหลดโลด อิอิ IJIGG ga Suki da






Create Date : 27 สิงหาคม 2550
Last Update : 17 พฤศจิกายน 2550 22:45:12 น. 12 comments
Counter : 640 Pageviews.

 
ดีใจที่จบแบบไม่ทำร้ายจิตใจท่านผู้ชม ว่าแต่เปลี่ยนธีมบลอคซะแระ พี่โจ กะน้องโคเลยหายไปเลย
(เอาเป็นซาโต้มาแทนก็ได้นะ)


โดย: coming soon (The Yearling ) วันที่: 28 สิงหาคม 2550 เวลา:18:56:20 น.  

 
ชอบซีรี่ส์เกาหลีหรอค่ะพี่ชินมัย
ตุ๊กตาก้อชอบน๊า แต่แนวๆนี้ไม่ชอบง่ะ


โดย: ตุ๊กตาซัง วันที่: 28 สิงหาคม 2550 เวลา:21:24:47 น.  

 
โอฮาโยะ มินนะ (มีสองหน่วยเอง T_T)

คุณคัมมิ่ง อิอิ ได้เลย เด๋วว่างๆจัดให้นะ แต่พื้นที่ในหัวใจเราโดนน้องซาจองเต็มแว้ว....

หวัดดี น้องโดโซะ อุอุ ละครญี่ปุ่นตะหากน้องสาว ก็กลับมาดูดองมานานแล้วเรื่องนี้อ่ะจ๊ะ


โดย: จังไม (ทำไมต้องล็อกอิน ) วันที่: 29 สิงหาคม 2550 เวลา:8:40:49 น.  

 
เอา MV อีกเรื่องของ ทาคูยะ ที่ชอบมาฝาก เรื่องนี้เท่ ฉลาด สนุกมากๆ One million star falling from the sky




โดย: เฮาเอง (ทำไมต้องล็อกอิน ) วันที่: 29 สิงหาคม 2550 เวลา:11:14:48 น.  

 
น่าดูจังเลยคะ ^^

แต่สงสัยดูไปน้ำตาไหลแน่เลยอะ


โดย: น้องผิง วันที่: 29 สิงหาคม 2550 เวลา:21:02:44 น.  

 
อะมาเพิ่มให้อีกหน่วยนึง เข้าบล๊อกไมทีไรอยากดูหนังทู้กทีเลย


โดย: เดี๊ยนเอง IP: 58.137.9.125 วันที่: 30 สิงหาคม 2550 เวลา:10:47:44 น.  

 
เอาลิงค์แปลเพลง nada sou sou มาฝาก

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=ruin&month=02-2007&date=11&group=4&gblog=7


โดย: coming soon (The Yearling ) วันที่: 31 สิงหาคม 2550 เวลา:9:47:00 น.  

 
แหม๋ ท่านคัมมิ่งน่าจะโดนน้องซาถล่มหัวใจไปอีกคนแล้วหละมั้ง 555

คุณเดี๊ยนจ๊ะ อยากดูอะไรบอกมา เด๋วไมจัดให้


โดย: จังไม (ทำไมต้องล็อกอิน ) วันที่: 31 สิงหาคม 2550 เวลา:19:36:06 น.  

 
ดูแล้วค่ะ แต่เราเฉยๆกับเรื่องนี้ ดูได้เรื่อยๆ


โดย: ดวงตากระต่าย วันที่: 11 กันยายน 2550 เวลา:12:11:55 น.  

 
เรื่องนี้ จำได้ว่า...พอดูแล้วชอบทาคุยะมากขึ้นไปอีก เขาเหมาะกับบทแบบนี้ ซึ้งฉากที่พระเอกเดินลงมาส่งนางเอกขึ้นรถ แล้วก็รู้สึกว่า "เมื่อไหร่ที่เธอไปผมรู้สึกเหงาอย่างบอกไม่ถูก" ประมาณนี้นะจำไม่ค่อยได้


โดย: มารีออง วันที่: 19 ตุลาคม 2550 เวลา:0:19:21 น.  

 
เราชอบมาคูยะ จากเรื่องนี้มากเลย เรื่องนี้ พระเอก ไม่ค่อยจะ cool เราว่าเป็นผู้ชายธรรมดาๆ ก็น่ารักแล้วหละ
ใช่แล้วค่ะ ประมาณที่ มารีอองบอก ทั้งๆที่ตัวเองก็กลัว แต่ก็ต้องเข้มแข็งเพื่อนางเอก


โดย: ทำไมต้องล็อกอิน วันที่: 19 ตุลาคม 2550 เวลา:23:46:13 น.  

 
ขอบคุณ คุณ ทำไมต้องล็อกอิน
มากนะคะ
เขียนได้ดีจังเลยค่ะ
เพิ่งดูจบไป

หนังเรื่อยๆๆนะคะ
แต่ดูแล้วซึมลึกไปเลยค่ะ
ในหลายครั้งที่ดู
อยู่ๆก็น้ำตาซึม
และ อยู่ๆก็ร้องไห้ออกมาซะงั้นเลย


ประทับใจกับความรู้สึกที่เรียกว่ารักค่ะ
ไม่รู้ทำไมเหมือนกันหนังก็ไม่ได้ แสดงออกถึงความรักฉูดฉาดอะไรเลย

แสดงออกเรียบๆ ไม่ฟูมฟาย

แต่กินใจมากมายเลยค่ะ

กินใจ กับ บทสนทนาหลายอัน
น้ำตาซึมค่ะ

ขอบคุณนะคะ


โดย: Mr.Bear's dream วันที่: 27 ตุลาคม 2550 เวลา:22:08:41 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ทำไมต้องล็อกอิน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ยังคิดไม่ออกว่า จะบอกอะไร
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2550
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
27 สิงหาคม 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ทำไมต้องล็อกอิน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.