lozocat
สวัสดีค่ะ เชิญเยี่ยมชมบ้านข้าวสวย(ที่สุด)
">
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
23 กรกฏาคม 2552
 
All Blogs
 
ตกลงว่าชอบกันใช่มะ ความทุกข์น่ะ

เมื่อวาน เพื่อน 2 คนมาปรับทุกข์


เพื่อนคนแรก สามีพาเมียน้อยเข้ามาอยู่ในบ้านเดียวกัน ห้องห่างกันแค่ฝากั้น
แล้วความเครียดทั้งหมดของเพื่อน ก็มาลงที่ลูกคนโต พอเด็กทำอะไรผิดนิดหน่อยก็กระหน่ำฟาดซะ เจ้าลูกคนโตก็เลยทั้งดื้อ ทั้งก้าวร้าว ตัวแม่เอง พอทำไปก็มาคิดได้ มาสารภาพบาปเอากะศิราณี ศิราณีก็เลยบอกไปว่า ให้ลืมมันไปซะ อย่าทำร้ายตัวเองเพิ่มให้หัวใจเศร้า

ไอ้เรื่องสำนึกผิดเพื่อจะปรับเปลี่ยนพฤติกรรมนั้น มันก็ดีอยู่หรอก แต่เชื่อมะ ถ้าสุขภาพจิตไม่ดีขึ้น พฤติกรรมนี้จะร้ายลงกว่าเดิม เพราะมันโผล่ออกมาตอนที่โกรธ แล้วเป็นอาการที่รวดเร็ว กระหน่ำฟาด กระหน่ำตบลูกไปแล้ว เพิ่งมารู้ตัว
บอกเพื่อนไปว่า ให้กอด และบอกรักลูกคนนี้ให้มากๆ ก่อนจะตีลูก เงื้อมือฟาดตัวเองไปก่อนเลย เพราะความผิดที่ลูกก้าวร้าวแบบนั้น มันเป็นเพราะแม่เอง ลูกมีไว้ให้กอดอย่างเดียว

ก็เลยสอนเรื่องการฝึกสติ การดักดูกระบวนการคิด และการระงับเวทนาทางใจ รู้ว่าเพื่อนยังทำไม่ได้ใน 1 วันหรอก แต่หวังว่าเพื่อนจะดีขึ้น

เรื่องที่สอง ที่พี่คนหนึ่งที่เคยไปปฏิบัติธรรมกันมา เขามาปรึกษาศิราณีอีก
ทุกข์เรื่องแฟน เขาไม่ได้เล่าอะไรให้ฟังเยอะหรอกนะ บอกแค่ว่าอยากให้ศิราณี ดูดวงให้
กำลังจะเลิกกันกับแฟน เพราะทุกข์กับสามีคนนี้มา 9 ปีแล้ว การตัดสินใจเลิก เป็นทางออกที่ดีที่สุด ประมาณว่าคิดดีแล้ว
เอ้า ก็คิดดีแล้ว อยากดูดวงทำไม เราไม่ดูให้หรอก หึๆ เพราะฟังดูก็รู้เลยอ่ะ ว่าคำถามแรก ต้องถามว่า จะกลับมาคบกันอีกไหม


มนุษย์นั้นซาดิส เรารู้ว่าหนามมันตำตีน ก็คอยแต่จะไปเหยียบให้มันเจ็บ ทุกข์ของคนอยู่ที่การอาลัยอาวรณ์ความหลัง อยู่ในความคิด อัดแน่นอยู่ในอารมณ์ ไม่ใช่ว่าหาทางออกไม่เจอ แต่มันจัดการกับอารมณ์ไม่ได้ พอจัดการกับอารมณ์ไม่ได้ เลยคิดว่า มันมีปัญหาที่มันแก้ไม่ได้
ซึ่งไอ้คำถามว่าทำไงดี มันมีคำตอบของมันที่เรารู้แจ่มแจ้งอยู่แล้ว แต่มันก็ทุกข์อยู่


การฝึกหัดดับไฟในใจตัวเอง เป็นการแก้กรรมที่เราว่ามันโอเคสุดๆ แต่ทำยากสุดๆ เหมือนกัน
ที่พูดนี่ก็ไม่ใช่ว่าตัวเองทำได้ ตัวศิราณีเองก็ทุกข์ แต่พอจะรับมือไหวอยู่
มีอารมณ์ซาดิส โหยหาความหลังอยู่บ้าง รื้อเพลง “ลมพัดใจเพ” มาฟัง
นึกถึงวันที่เพิ่งจีบกับอดีตกิ๊กใหม่ๆ แอบจับมือกันใต้โต๊ะ มีเพลงนี้บรรเลงประกอบ สุดยอดโรแมนติค
แต่นึกถึงแล้วทำไมมันเจ็บจี๊ดดดดดด พออาการแปลบปลาบพุ่งขึ้นมาปั๊ป คำพูดเชือดเฉือนใจจากปากเขาก็กระหน่ำตามมาติดๆ เจ็บหนักกว่าเก่า เฮ้อ

เนี่ยกระบวนการคนอกหักมันเป็นอย่างนี้ รู้ว่าทุกข์ แล้วต้องซ้ำซะ เอากันให้ตายไปข้าง ถ้าอยู่กะปัจจุบัน ไม่รื้อเพลงมาฟัง ไม่นึกถึง มันก็อาการไม่หนัก แต่มันอยากเจ็บ

ตกลงว่าสนุกใช่มะ สะใจใชมะ ... เป็นทุกข์เนี่ย

ลมพัดใจเพ
ยามเมื่อฝน หล่นมาฟ้าหม่น เหม่อลอยไปหัวใจรำพัน เฝ้าคิดถึง แต่ใครคนนั้น ที่มอบใจให้เพียงผู้เดียว หมดลมฝน หล่นใบไม่ร่วง ความเหน็บหนาวเข้ามาแทนที่ ยิ่งคิดถึง ย่ำยามราตรี ไม่มีไออุ่นข้างเคียงกาย

* แม้เพียงรอยหยิกเล็กๆ รอยข่วนน้อยๆ ยังจำยังเก็บมาฝัน ฝันถึงเธออย่างจริงจัง ดังเกิดเมื่อวาน จนนอนอมยิ้มหลับใหล ฉันมีรัก คือเธอ คือเธอ พร่ำและเพ้อเป็นไป เธอคือแสง แห่งเช้าวันใหม่ ส่องนำใจให้ฉันไม่เคยลืม หมดลมหนาว เรื่องราวไม่ต่าง หัวใจยังอ้างว้างว้าเหว่ ใช่ว่าคน ลมพัดใจเพ เพียงปล่อยอารมณ์ล่องลอยไปวันๆ ส่องนำใจให้ฉันไม่เคยลืม
*** รอยหยิกเล็กๆ รอยข่วนน้อยๆ ก็ยังอุตส่าห์เก็บเอาไปฝัน ฝันถึงแต่เธอ เป็นจริงเป็นจัง ช่างน่าสงสารเสียนี่กระไร...



Create Date : 23 กรกฎาคม 2552
Last Update : 23 กรกฎาคม 2552 9:01:56 น. 6 comments
Counter : 218 Pageviews.

 
รีบพาหมิงหมิงมาวิ่งเล่นโดยพลันเลยครับ อิอิอิ
ช่วงนี้คุณอ้นเล่นบล้อกบ่อยขึ้นนะครับเนี่ย










โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 23 กรกฎาคม 2552 เวลา:11:22:14 น.  

 
แวะมาเยี่นมจ้า


โดย: พี่ต่อ IP: 124.121.140.219 วันที่: 23 กรกฎาคม 2552 เวลา:11:45:08 น.  

 
หัวเรื่องสะดุดใจดี
แวะมาทักทายค่ะ blog สวย


โดย: Elbereth วันที่: 23 กรกฎาคม 2552 เวลา:11:46:15 น.  

 
ความทุกข์เป็นสิ่งที่คนเราหนีไม่พ้นแต่ก็หลีกได้ครับ ผมคนหนึ่งที่เจอปะทะกับมัน ไม่สนุกเลย แต่ตอนนี้พยายามหลีกมันไปให้ไกลที่สุด โดยยึด คำว่า อภัยทาน เป้นโล่กำบังหัวใจ..ยอมรับว่ายากมาก แต่ไม่มีอะไรยากไปกว่าการที่เราจะลองทำดู กว่าจะหลุดพ้นมาได้ก็ยอมรับครับว่าผมอยู่กับความทุกข์นานทีเดียว


โดย: รถขนของ วันที่: 23 กรกฎาคม 2552 เวลา:22:39:35 น.  

 
"กลับมาทำไมเขาลืมเธอไปหมดแล้ว"

เพลงนี้มอบให้เจ้าของบล็อก อิอิ....


ไม่ชอบลมพัดใจเพอย่างแรง ไม่รู้เป็นอะไร
ถ้าเพลงเจ็บๆ แบบนี้ขอเป้น "เจ็บเพื่อเข้าใจ" ดีกว่า


"วันที่โลกแสนหวาน รักถักทอสายใย
ฝันไปไกลสุดขอบฟ้า สบตากับดวงตะวัน

..................................................
.................................................

เธอต้องเจ็บเพื่อเข้าใจ
คนเคยเจ็บจึงเข้าใจ"



เรื่องรูปขอเป็นอาทิตย์หน้านะพี่อ้น


โดย: ปณาลี วันที่: 23 กรกฎาคม 2552 เวลา:22:51:21 น.  

 
สวัสดีครับ


แวะมาทักทายยามบ่ายครับ อิอิอิ









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 กรกฎาคม 2552 เวลา:12:59:09 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เอ็มมี่
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




รักงานเขียน เรียนธรรมะ ไม่ชอบสระผม
bullet
Friends' blogs
[Add เอ็มมี่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.