สิงหาคม 2551

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
12
13
14
15
16
18
19
20
21
23
24
25
26
28
30
31
 
 
คำขอโทษที่อาจสายไป

**คำขอโทษที่อาจสายไป**


Smiley         Smiley        Smiley         Smiley       Smiley


 เชื่อว่า หลายคน คงเคยโกหก เพื่อให้คนอื่นสบายใจ


 เชื่อว่าหลายคน เคยหลอกตัวเอง


แต่บางครั้งการหลอกตัวเอง ก็เหมือนการหลอกคนื่นด้วย


วันนี้ yaipee มีเรื่องบางเรื่องทีอยากเล่าสู่กันฟัง


มีคนสองคนตัดสินใจคบกันเป็นแฟน คบกันมา 4 ปี


ฝ่ายชาย ตามใจฝ่ายหญิงทุกอย่าง จะเอาอะไร เรียกร้องอะไรเขาให้หมด


โดยที่เค้าเองไม่เคยเรียกร้องอะไรตอบแทน ไม่เคยทะเลาะกันเลยสักครั้ง


ส่วนฝ่ายหญิง เหตุผลที่คบกัน เพราะกลัวพี่ชายที่แสนดีจะเสียใจ


คิดว่าระยะทางที่ไกลห่าง และเวลาที่เดินไป จะทำให้ฝ่ายชายเปลี่ยนใจ


แต่เมื่อเวลาผ่านไป มันกลับเป็นความคิดที่ผิด เพราะเค้ายังคงเหมือนเดิม


และมั่นคง โดยไม่รู้เลยว่าเธอรู้สึกเป็นทุกข์ เพราะทั้งสองเหมือนไม่เคยเข้าใจกันเลย


เวลาคุยกันต่างหลีกเลี่ยงการถกเถียง การทะเลาะ


หรือการแสดงความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเอง ต่างคอยให้กำลังใจกัน โดยที่ไม่เข้าใจ


ว่าต่างฝ่ายต้องการอะไร นานวันฝ่ายหญิงก็ยิ่งไม่มีความสุข แต่จะบอกเลิกก็กลัวเค้าเสียใจ


ยื้อเวลา ไปนานๆ เข้าก็ยิ่งหนักใจ จะตัดสัมพันก็ตัดไม่ขาด จะทนคบต่อไปทั้งที่ไม่รัก


ก็ไม่มีความสุข


ถ้าเป็นคุณจะทำยังไง ระหว่าง คบต่อไปทั้งที่เค้าไม่เคยเข้าใจคุณ ได้แต่ตามใจคุณ เอาใจคุณ


หรือบอกเลิกกันไป แล้วทนเห็นเค้าเสียใจ เธอใช้เวลาตัดสินใจนานถึง 5 เดือน เพราะเธอห่วงความรู้สึกเค้า


โดยที่เค้าก็ไม่เคยรู้เลยว่าตลอดเวลาเธอมีทุกข์ในใจ และเธอก็เลือก ที่จะเลิกลา


เพราะเธอเชื่อวาถ้ายิ่งยื้อ คนที่เจ็บ และเสียใจที่สุดก็จะเป็นเธอเอง


การเป็นคนบอกเลิกทั้งที่เค้าไม่ผิดอะไร มันก็เป็นการทรมานตัวเองเช่นกัน


 ถึงวันนี้ทั้งสองเลิกกันไปแล้ว เธอยังคงรู้สึกผิดตลอดเวลา


เธอไม่ได้มีคนใหม่ ยังคงอยู่คนเดียว


และเธออยากขอโทษเค้าอีกครั้ง ที่ที่ตอบรับการเป็นแฟนเพื่อรักษาน้ำใจ


ไม่ใช่เพราะ รัก 


 


 


 


 


 



Free TextEditor



Create Date : 11 สิงหาคม 2551
Last Update : 11 สิงหาคม 2551 3:54:48 น.
Counter : 275 Pageviews.

6 comments
  
ความรู้สึกบางทียากจะควบคุม
โดย: p_tham วันที่: 11 สิงหาคม 2551 เวลา:4:11:10 น.
  
เรื่องแบบนี้....เกิดขึ้นแล้วค่ะ...กับตัวเราเอง....

เราเลือก...ที่จะปล่อยมือเค้าไปค่ะ
เพราะยื้อ...เอาไว้...เค้าก็จะยิ่งเจ็บ....
ขืนปล่อยไว้..นานวัน...คนที่เจ็บยิ่งกว่า..อาจจะเป็นเราก็ได้ค่ะ

..เค้าบอกว่า...ความผูกพันธ์..มันซื้อความรักไม่ได้ค่ะ...
เราเชื่ออย่างงั้นนะ....

และ ณ..ตอนนี้ เราก็ยังไม่มีใคร ไม่ใช่คิดว่าตัวเองผิดนะ
แต่เป็นเพราะว่า...ยังไม่มีใคร..ดีเท่าเค้าต่างหาก...

ก็คงต้องค้นหา...กันต่อไป... ได้แต่บอกตัวเองว่า

"สู้โว๊ย"....
โดย: +DidYouKnowMe+ วันที่: 11 สิงหาคม 2551 เวลา:8:00:14 น.
  
อืม.....เพิ่งผ่านเหตุการณ์แบบเดียวกันมาเหมือนกัน

ถูกแล้วที่ปล่อยเค้าไป
สักวันเค้าจะดีขึ้นเอง
โดย: too IP: 222.123.135.96 วันที่: 11 สิงหาคม 2551 เวลา:14:19:07 น.
  
อืม.....เพิ่งผ่านเหตุการณ์แบบเดียวกันมาเหมือนกัน

ถูกแล้วที่ปล่อยเค้าไป
สักวันเค้าจะดีขึ้นเอง
โดย: too IP: 222.123.135.96 วันที่: 11 สิงหาคม 2551 เวลา:14:19:45 น.
  
เฮ้อ
เป็นเรื่องที่พูดลำบากมากๆ
ไม่เจอกับตัว ไม่รู้อะนะคะ
เอาใจช่วยให้ทั้งสองคนดีขึ้นไวๆนะ
โดย: หมอภัทร (patra_vet ) วันที่: 11 สิงหาคม 2551 เวลา:20:13:28 น.
  
ค่ะ ความรู้สึกของการมีคนให้รัก กับการมีคนมาคอยรัก ถ้ามันมาพร้อมกัน มันคงจะดีที่สุด
โดย: คนแอบเหงา IP: 124.121.182.149 วันที่: 22 มกราคม 2554 เวลา:7:18:42 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

พณณกร
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ไม่ได้อยากจำ แต่มันไม่ลืม