อาหมวยตาเล็กๆ กับโลกใบหญ่ายๆ
Group Blog
 
 
ธันวาคม 2549
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
9 ธันวาคม 2549
 
All Blogs
 
ความรักสีขาว


หญิงสาวในชุดกระโปรงพีทยาวสีขาวที่ดูตัดกับผมดำยาวจรดเอวของเธอ
กำลังนั่งเหม่อมองสายฝน
ที่กำลังกระหน่ำตกอยู่รอบเพิงพักผู้โดยสารเพียงลำพัง
รถมากมายที่วิ่งขวักไขว่อยู่เบื้องหน้า
ไม่ได้ดึงความสนใจเธอไปจากจังหวะฝน
ที่ตกกระทบชายคา

ชายหนุ่มในชุดสีขาวอีกคน
กำลังวิ่งเข้าหลบฝนด้วยสภาพเปียกปอน
เขายืนลูบน้ำออกจากผมและเสื้อผ้าอยู่ไม่ห่างจากเธอนัก
หญิงสาวมองเขาอยู่ชั่วครู่
ก็ค้นผ้าเช็ดหน้าผืนขาวสะอาดฉลุลายดอกไม้จางๆ
ออกมาจากกระเป๋าถือ แล้วยื่นให้เขา
" ไม่เป็นไรครับ "
เขาปฏิเสธท่าทางอายๆ แล้วก้มหัวให้เธอเชิงขอบคุณ
แต่ชั่ววินาทีที่เขากำลังจะเงยหน้าขึ้น
ก็เจอเข้ากับน้ำสาดใหญ่จากล้อรถคันโตที่แล่นฉิวผ่านไป
" สงสัยต้องใช้แล้วล่ะค่ะ "
เธอยิ้มขำพลางยื่นผ้าเช็ดหน้าให้เขาอีกรอบ
" ขอบคุณครับ.. "
เขาหน้าแดงด้วยความเก้อเขิน
แล้วรับมาเช็ดหน้าที่เปื้อนแต่โดยดี
เธอมองไปที่รถเมล์สายหนึ่งที่กำลังจะเทียบท่าจอด
แล้วหันมายิ้มให้เขาอีกครั้ง
" ระวังเป็นหวัดนะคะ ชั้นไปล่ะ "
เธอหันไปคว้าร่มที่วางไว้บนที่นั่งก่อนวิ่งขึ้นรถเมล์จากไป
" มาหลบฝนที่นี่เป็นเดือน .. เพื่อวันนี้เลย .. "
ชายหนุ่มพึมพำเบาๆกับตัวเอง
พลางยิ้มมีความสุข
มือก็กำผ้าเช็ดหน้าผืนบางแนบอกไว้
.. ตอนนี้มือของเขารับแรงสะท้อนจากแผ่นอกเป็นจังหวะรัวเร็ว



ในวันฝนกระทบพื้น เวลาพระอาทิตย์ใกล้ตกเช่นเดิม ..

ชายหนุ่มคนเดิมก็ยังยืนอยู่ริมสุดของป้ายรถเมล์แห่งนั้น
และหญิงสาวที่เขาเฝ้าคอย ก็อยู่ริมสุดอีกทางหนึ่งเสมอ
เธอมักก้มหน้าอ่านหนังสือที่วางไว้บนตักในตอนที่ฝนตกหนัก
และเงยหน้ามองสายรถเมล์ที่เธอรออยู่ในยามที่ฝนเริ่มซา
.. เขามักมีข้ออ้างให้กับตัวเองในการมาดักรอเธอตรงที่เดิม
ว่าต้องเอาผ้าเช็ดหน้ามาคืนเธอเสีย
และถึงแม้เขาไม่เคยลืมที่จะพกติดตัวมาด้วยซักครั้ง
แต่ก็ยังไม่มีทีท่าจะคืนมันให้เธอเลยซักที



วันนี้แสงแดดที่แผดเผาในตอนกลางวัน
กลับกลายเป็นสายฝนกระหน่ำดั่งเช่นเคย
ป้ายรถเมล์ป้ายเดิมกับเธอคนเดิม
แปลกตรงที่เธอไม่หยิบหนังสือมาอ่านอย่างเคย
ใบหน้าซีดเซียวผิดปกติของเธอ
ทำให้เขาจ้องมองแบบลืมเขินอายอย่างทุกครั้ง
ชั่ววูบนั้นร่างในชุดสีขาวสะอาดก็ล้มลงไปต่อหน้า
.. เขาโถมตัวเข้ารับเธอไว้ ..
แต่ชายกระโปรงเธอเปียกฝน
ชุดสีขาวนั้นเปื้อนเสียแล้ว ..


สายฝนนั้นปลิดปลิว หรือใคร ที่พรากไป
วันเวลาที่ล่วงผ่าน หรือเขา ที่พลาดเอง

ในวันฝนตกแบบนี้คงไม่มีเธอคนเดิมให้เขาได้มองอย่างเช่นทุกครั้ง
สิ่งที่เขารอ แท้จริงแล้วคือสิ่งใด .. สุดท้ายคือน้ำตา ..




Create Date : 09 ธันวาคม 2549
Last Update : 9 ธันวาคม 2549 16:08:20 น. 6 comments
Counter : 444 Pageviews.

 
.. ว๊า..ๆๆ .. ทำไมจบแบบนี้ล่ะคะ ..

.. เศร้าจัง ..


คนเรานะ .. ชอบปล่อยให้เวลา ล่วงเลยไป โดยเปล่าประโยชน์ จริงๆ เล้ย ..



โดย: แมงป่องไร้พิษ วันที่: 9 ธันวาคม 2549 เวลา:17:13:40 น.  

 




เข้ามาทักทายค่ะ





โดย: icebridy วันที่: 9 ธันวาคม 2549 เวลา:19:13:52 น.  

 
เข้ามาเศร้าด้วยคน...T_T


โดย: วูล์ฟ วันที่: 10 ธันวาคม 2549 เวลา:14:14:27 น.  

 
เศร้าจัง..
แต่ภาษาสวยมากเลยค่ะ อ่านแล้วเห็นภาพ


โดย: momiji IP: 58.137.31.15 วันที่: 12 ธันวาคม 2549 เวลา:12:05:15 น.  

 
เศร้าจัง..
แต่ภาษาสวยมากเลยค่ะ อ่านแล้วเห็นภาพเลย


โดย: momiji IP: 58.137.31.15 วันที่: 12 ธันวาคม 2549 เวลา:12:05:34 น.  

 
โดเรมอน


โดย: วริษฐา แซ่ติ่ว IP: 125.27.164.215 วันที่: 5 กรกฎาคม 2551 เวลา:13:46:19 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

s o l i d i t y
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add s o l i d i t y's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.