ก่อนการเคลื่อนไปของเวลา ( After reprise )

ปวดหัวใจ..

ทรมาน..

รอคอย.. และรอคอย..

แต่ราวกับว่ามันไม่มีเหตุผลใดให้เราหยุดอยู่ตรงนี้นานกว่าที่ควรจะเป็น.. เรื่องเล่าของหมอฆอร์เฆ่ เกี่ยวกับอัญมณีของปาปินี่.. เรื่องนาฬิกาหยุดเดินที่หมายเลขเจ็ด.. กับเพลงเก่าๆ

เหมือนชีวิตจะตายซากอยู่ตรงนั้น.. ก่อนการเคลื่อนไปอีกครั้งของเวลา..(ของคนอื่น) มีแต่เราที่หยุดเดิน.. อยากกางปีกออกอีกสักครั้ง.. แต่ไม่นาน..หลังจากยอมรับได้ว่าเรายังต้องแก้งานอีกมาก..คงอยากจะซึมซาบความเจ็บปวดช้าๆ และไม่อยากเคลื่อนที่เร็วเกินไปดังก่อน..

หยุดอยู่ในช่วงเวลาสักเล็กน้อย..ก่อนก้าวเดินต่อไป..

ใครจะรู้เล่า? เพราะถึงแม้เราจะพยายามแค่ไหน เราก็ยังไม่หลุดพ้นจากปมของตัวเองเสียที..

แต่เพราะมีโอกาสแก้ไข..ก็เลยต้องลองดู ถึงแม้ว่าใจเราจะโผบินไปไกลแล้ว..ก็ยังต้องกลับมาแก้ไขมันใหม่.. จะมีอะไรเจ็บปวดไปกว่านั้นอีกเล่า?

ฉันอยากไป.. ฉันอยากจะไป...

 




Create Date : 27 กุมภาพันธ์ 2556
Last Update : 30 เมษายน 2556 10:16:55 น.
Counter : 288 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

mossymoon
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]



Hello Everyone!! Thank you for visit me here :) I've had enjoy in my life as I am.. aren't you? I would like you to have a great day in you life in everyday..!! Luv <3 <3 <3
New Comments
กุมภาพันธ์ 2556

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
28
 
 
All Blog